ਸ੍ਵਾਹਿਪੁਤ੍ਰੋ ऽਭਵਦ੍ ਰਾਜਾ ਉषਦ੍ਗੁਰ੍ ਵਦਤਾਂ ਵਰਃ ਮਹਾਕ੍ਰਤੁਭਿਰ੍ ਈਜੇ ਯੋ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ
ਉਸਦਾ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸ਼ਦਗੁ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਕਰੇ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸੂਤਿਮ੍ ਇਚ੍ਛਨ੍ ਵੈ ਉषਦ੍ਗੁਃ ਸੋ ऽਗ੍ਰ੍ਯਮ੍ ਆਤ੍ਮਜਮ੍ ਜਜ੍ਞੇ ਚਿਤ੍ਰਰਥਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕਰ੍ਮਭਿਰ੍ ਅਨ੍ਵਿਤਃ
ਫਿਰ, ਉਸ਼ਦਗੁ ਨੇ ਵੰਸ਼ ਚਾਹਿਆ ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ; ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਚਿਤਰਰਥ ਸੀ, ਜੋ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਆਸੀਚ੍ ਚੈਤ੍ਰਰਥਿਰ੍ ਵੀਰੋ ਯਜ੍ਵਾ ਵਿਪੁਲਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਸ਼ਸ਼ਬਿਨ੍ਦੁਃ ਪਰਂ ਵृਤ੍ਤਂ ਰਾਜਰ੍षੀਣਾਮ੍ ਅਨੁष੍ਠਿਤਃ
ਚਿਤਰਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਸ਼ਬਿੰਦੂ ਸੀ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਯੋਧਾ ਤੇ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਰਾਜਰਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੀ ਉੱਤਮ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ।
ਪृਥੁਸ਼੍ਰਵਾਃ ਪृਥੁਯਸ਼ਾ ਰਾਜਾਸੀਚ੍ ਛਾਸ਼ਿਬਿਨ੍ਦਵਃ ਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਚ ਪੁਰਾਣਜ੍ਞਾਃ ਪਾਰ੍ਥਸ਼੍ਰਵਸਮ੍ ਅਨ੍ਤਰਮ੍
ਸ਼ਸ਼ਬਿੰਦੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਥੁਸ਼ਰਵਾ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਥੁਯਸ਼ਾ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਪਾਰਥਸ਼ਰਵਸ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਤਰਸ੍ਯ ਸੁਯਜ੍ਞਸ੍ ਤੁ ਸੁਯਜ੍ਞਤਨਯੋ ऽਭਵਤ੍ ਉषਤੋ ਯਜ੍ਞਮ੍ ਅਖਿਲਂ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇ ਚ ਕृਤਾਦਰਃ
ਉਸ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਸੁਯਜ्ञ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਸੁਯਜ्ञ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਉਸ਼ਤਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ਼ਤਾ ਨੇ ਹਰ ਯਜਨ ਕੀਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਨਿਭਤਾ ਰੱਖੀ।
ਸ਼ਿਨੇਯੁਰ੍ ਅਭਵਤ੍ ਪੁਤ੍ਰ ਉषਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਪਨਃ ਮਰੁਤਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਤਨਯੋ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ ਅਭਵਨ੍ ਨृਪਃ
ਉਸ਼ਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਿਨੇਯੁ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਰੁਤਾ ਰਾਜਰਸ਼ੀ ਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ।
ਮਰੁਤੋ ऽਲਭਤ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਸੁਤਂ ਕਮ੍ਬਲਬਰ੍ਹਿषਮ੍ ਚਚਾਰ ਵਿਪੁਲਂ ਧਰ੍ਮਮ੍ ਅਮਰ੍षਾਤ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾਗ੍ ਅਪਿ
ਮਰੁਤਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਕੰਬਲਬਰਹਿਸ਼ ਸੀ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਧਰਮ ਨਿਭਦਾ ਸੀ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਮਕਾਲੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਗਿਆ।
ਸ ਸਤ੍ਪ੍ਰਸੂਤਿਮ੍ ਇਚ੍ਛਨ੍ ਵੈ ਸੁਤਂ ਕਮ੍ਬਲਬਰ੍ਹਿषਃ ਬਭੂਵ ਰੁਕ੍ਮਕਵਚਃ ਸ਼ਤਪ੍ਰਸਵਤਃ ਸੁਤਃ
ਕੰਬਲਬਰਹਿਸ਼ ਨੇ ਚੰਗਾ ਵੰਸ਼ ਚਾਹਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰੁਕਮਕਵਚਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸ਼ਤਪ੍ਰਸਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।
ਨਿਹਤ੍ਯ ਰੁਕ੍ਮਕਵਚਃ ਸ਼ਤਂ ਕਵਚਿਨਾਂ ਰਣੇ ਧਨ੍ਵਿਨਾਂ ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ ਬਾਣੈਰ੍ ਅਵਾਪ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਰੁਕਮਕਵਚਾ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸੌ ਕਵਚ ਪਹਿਨੇ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਵਧੀਆ ਸੰਪਤੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਜਜ੍ਞੇ ਚ ਰੁਕ੍ਮਕਵਚਾਤ੍ ਪਰਜਿਤ੍ ਪਰਵੀਰਹਾ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਪਞ੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ ਤੁ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾਃ ਪਰਾਜਿਤਾਃ
ਰੁਕਮਕਵਚਾ ਤੋਂ ਪਰਾਜਿਤ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਪਰਾਜਿਤ ਤੋਂ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ।
ਰੁਕ੍ਮੇषੁਃ ਪृਥੁਰੁਕ੍ਮਸ਼੍ ਚ ਜ੍ਯਾਮਘਃ ਪਾਲਿਤੋ ਹਰਿਃ ਪਾਲਿਤਂ ਚ ਹਰਿਂ ਚੈਵ ਵਿਦੇਹੇਭ੍ਯਃ ਪਿਤਾ ਦਦੌ
ਰੁਕਮੇਸ਼ੁ, ਪ੍ਰਥੁਰੁਕਮ, ਜਯਾਮਘ, ਪਾਲਿਤ ਤੇ ਹਰੀ—ਪਾਲਿਤ ਤੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਵਿਦੇਹ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਰੁਕ੍ਮੇषੁਰ੍ ਅਭਵਦ੍ ਰਾਜਾ ਪृਥੁਰੁਕ੍ਮਸ੍ਯ ਸਂਸ਼੍ਰਯਾਤ੍ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਵ੍ਰਾਜਿਤੋ ਰਾਜਾ ਜ੍ਯਾਮਘੋ ऽਵਸਦ੍ ਆਸ਼੍ਰਮੇ
ਰੁਕਮੇਸ਼ੁ ਪ੍ਰਥੁਰੁਕਮ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ; ਪਰ ਜਯਾਮਘ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਨਿਕਾਲ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਸ਼੍ ਚਾਵਬੋਧਿਤਃ ਜਗਾਮ ਧਨੁਰ੍ ਆਦਾਯ ਦੇਸ਼ਮ੍ ਅਨ੍ਯਂ ਧ੍ਵਜੀ ਰਥੀ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ, ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਨਵੀਂ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਨਰ੍ਮਦਾਕੂਲਮ੍ ਏਕਾਕੀਮ੍ ਏਕਲਾਂ ਮृਤ੍ਤਿਕਾਵਤੀਮ੍ ऋਕ੍ਸ਼ਵਨ੍ਤਂ ਗਿਰਿਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਕ੍ਤਿਮਤ੍ਯਾਮ੍ ਉਵਾਸ ਸਃ
ਉਹ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਝੋਪੜੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਵੱਸਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਸ਼ਵਤ ਪਹਾੜ ਜਿੱਤਿਆ ਤੇ ਸ਼ੁਕਤਿਮਤ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਜ੍ਯਾਮਘਸ੍ਯਾਭਵਦ੍ ਭਾਰ੍ਯਾ ਸ਼ੈਬ੍ਯਾ ਬਲਵਤੀ ਸਤੀ ਅਪੁਤ੍ਰੋ ऽਪਿ ਸ ਰਾਜਾ ਵੈ ਨਾਨ੍ਯਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮ੍ ਅਵਿਨ੍ਦਤ
ਜਯਾਮਘ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸ਼ੈਬਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਬਲਵਤੀ ਤੇ ਸਤੀ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ ਲੱਭੀ।
ਤਸ੍ਯਾਸੀਦ੍ ਵਿਜਯੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਤਤ੍ਰ ਕਨ੍ਯਾਮ੍ ਅਵਾਪ ਸਃ ਭਾਰ੍ਯਾਮ੍ ਉਵਾਚ ਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਃ ਸ੍ਨੁषੇਤਿ ਸ ਜਨੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਤੇ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਮਿਲੀ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਡਰ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ 'ਨੂਹ' ਕਹਿ ਕੇ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਏਤਚ੍ ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਦੇਵੀ ਕਸ੍ਯ ਦੇਵ ਸ੍ਨੁषੇਤਿ ਵੈ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਤਦ੍ ਉਪਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਜ੍ਯਾਮਘੋ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਣੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਨੂਹ ਹੈ?' ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਯਾਮਘ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ:
ਯਸ੍ ਤੇ ਜਨਿष੍ਯਤੇ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯੋਪਪਾਦਿਤਾ
'ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੇਗੀ।'
ਉਗ੍ਰੇਣ ਤਪਸਾ ਤਸ੍ਯਾਃ ਕਨ੍ਯਾਯਾਃ ਸਾ ਵ੍ਯਜਾਯਤ ਪੁਤ੍ਰਂ ਵਿਦਰ੍ਭਂ ਸੁਭਾਗਾ ਸ਼ੈਬ੍ਯਾ ਪਰਿਣਤਾ ਸਤੀ
ਉਸ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪੱਕੀ ਕੁੜੀ ਨੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕਰਕੇ ਵਿਦਰਭ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ।
ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਤੁ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸੌ ਸ੍ਨੁषਾਯਾਂ ਕ੍ਰਥਕੈਸ਼ਿਕੌ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ ਵਿਦਰ੍ਭੋ ऽਜਨਯਚ੍ ਛੂਰੌ ਰਣਵਿਸ਼ਾਰਦੌ
ਫਿਰ ਵਿਦਰਭ ਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਆਪਣੀ ਵਧੂ ਤੋਂ, ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ—ਕ੍ਰਥ ਅਤੇ ਕੈਸ਼ਿਕ—ਦੋਵੇਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ।
ਭੀਮੋ ਵਿਦਰ੍ਭਸ੍ਯ ਸੁਤਃ ਕੁਨ੍ਤਿਸ੍ ਤਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੋ ऽਭਵਤ੍ ਕੁਨ੍ਤੇਰ੍ ਧृष੍ਟਃ ਸੁਤੋ ਜਜ੍ਞੇ ਰਣਧृष੍ਟਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਭੀਮ ਵਿਦਰਭ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ; ਉਸ ਤੋਂ ਕੁੰਤੀ ਜਣਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਕੁੰਤੀ ਤੋਂ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਜਣਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਬੜੀ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਧृष੍ਟਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਸ਼ੂਰਾਸ੍ ਤ੍ਰਯਃ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ ਆਵਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਸ਼੍ ਚ ਬਲੀ ਵਿषਹਰਸ਼੍ ਚ ਸਃ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵਿਰਲੇ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ—ਆਵੰਤ, ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਿਹਰ।
ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਵ੍ਯੋਮਾ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨੋ ਜੀਮੂਤ ਉਚ੍ਯਤੇ ਜੀਮੂਤਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਕृਤਿਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਭੀਮਰਥਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਦਸ਼ਾਰ੍ਹਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਯੋਮ ਸੀ; ਵਯੋਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜੀਮੂਤ ਸੀ; ਜੀਮੂਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਕ੍ਰਿਤ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਮਰਥਾ ਸੀ।
ਅਥ ਭੀਮਰਥਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨਵਰਥਸ੍ ਤਥਾ ਤਸ੍ਯ ਚਾਸੀਦ੍ ਦਸ਼ਰਥਃ ਸ਼ਕੁਨਿਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ
ਭੀਮਰਥਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਵਰਥਾ ਸੀ; ਨਵਰਥਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਸ਼ਰਥਾ ਸੀ, ਤੇ ਦਸ਼ਰਥਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਕੁਨੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਕਰਮ੍ਭਃ ਕਾਰਮ੍ਭਿਰ੍ ਦੇਵਰਾਤੋ ऽਭਵਨ੍ ਨृਪਃ ਦੇਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੋ ऽਭਵਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਵृਦ੍ਧਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਕਰੰਭਾ ਜਣਿਆ; ਕਰੰਭਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਰਾਤਾ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ; ਦੇਵਰਾਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਸੀ, ਤੇ ਦੇਵਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਿਧਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਸੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਦੇਵਗਰ੍ਭਸਮੋ ਜਜ੍ਞੇ ਦੇਵਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਨਨ੍ਦਨਃ ਮਧੂਨਾਂ ਵਂਸ਼ਕृਦ੍ ਰਾਜਾ ਮਧੁਰ੍ ਮਧੁਰਵਾਗ੍ ਅਪਿ
ਦੇਵਕਸ਼ਤ੍ਰਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਾਂ ਵਰਗਾ ਮਧੁਰ ਸੀ, ਜੋ ਮਧੂਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਰਚਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਮਧੋਰ੍ ਜਜ੍ਞੇ ऽਥ ਵੈਦਰ੍ਭ੍ਯਾਂ ਪੁਰੁਦ੍ਵਾਨ੍ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ ਐਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੀ ਚਾਭਵਦ੍ ਭਾਰ੍ਯਾ ਮਧੋਸ੍ ਤਸ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਮਧੁਰ ਤੇ ਵਿਦਰਭੀ ਤੋਂ ਪੁਰੁਦਵਨ ਜਣਿਆ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਸੀ; ਮਧੁਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ।
ਸਤ੍ਵਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਗੁਣੋਪੇਤਃ ਸਾਤ੍ਵਤਾ ਕੀਰ੍ਤਿਵਰ੍ਧਨਃ ਇਮਾਂ ਵਿਸृष੍ਟਿਂ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਜ੍ਯਾਮਘਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਯੁਜ੍ਯਤੇ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂਸ਼੍ ਚ ਭਵੇਤ੍ ਸਦਾ
ਸਤਵਾਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਸਨ, ਸਾਤਵਤਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵਧਾਈ। ਜਯਾਮਘਾ ਮਹਾਤਮਾ ਦੀ ਇਹ ਰਚਨਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੁੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਦਾ ਸੰਤਾਨ ਵਾਲਾ ਬਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਤ੍ਵਤਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਸਂਪਨ੍ਨਾਨ੍ ਕੌਸ਼ਲ੍ਯਾ ਸੁषੁਵੇ ਸੁਤਾਨ੍ ਭਾਗਿਨਂ ਭਜਮਾਨਂ ਚ ਦਿਵ੍ਯਂ ਦੇਵਾਵृਧਂ ਨृਪਮ੍
ਸਤਵਤ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਨੇ ਗੁਣਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ—ਭਾਗਿਨ, ਭਜਮਾਨਾ, ਦਿਵ੍ਯ ਦੇਵਾਵ੍ਰਿਧ ਤੇ ਰਾਜਾ।
ਅਨ੍ਧਕਂ ਚ ਮਹਾਬਾਹੁਂ ਵृष੍ਣਿਂ ਚ ਯਦੁਨਨ੍ਦਨਮ੍ ਤੇषਾਂ ਵਿਸਰ੍ਗਾਸ਼੍ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣੇਹ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਅੰਧਕਾ, ਜੋ ਮਹਾਬਾਹੂ ਸੀ, ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ, ਜੋ ਯਦੁਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ, ਵੀ ਜਣੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।