ਦਾਨਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਯ੍ਯਮ੍ ਉਦਿਤਂ ਜਨ੍ਮਮृਤ੍ਯੁਜਰਾਪਹਮ੍ ਮਾਘੇ ਮਾਸ੍ਯ੍ ਅਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ ਉਡੁਪਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਇੱਥੇ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਅਖੁੱਟ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਜਨਮ, ਮੌਤ ਤੇ ਬੁੱਢਾਪਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਕਾਲੇ ਪੱਖ ਵਿਚ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਘਟਣ ਸਮੇਂ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਕੋਕਾਮੁਖਮ੍ ਉਪਾਗਮ੍ਯ ਸ੍ਥਾਤਵ੍ਯਂ ਦਿਨਪਞ੍ਚਕਮ੍ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਾਲੇ ਤੁ ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਨਿਰ੍ਵਪਿष੍ਯਤਿ
ਕੋਕਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੰਜ ਦਿਨ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ ਉੱਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰੇਗਾ—
ਪ੍ਰਾਗੁਕ੍ਤਫਲਭਾਗੀ ਸ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ਏਕਾਦਸ਼ੀਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਂ ਚ ਸ੍ਥੇਯਮ੍ ਅਤ੍ਰ ਮਯਾ ਸਦਾ
ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਫਲ ਜਰੂਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਤੇ ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਾਂਗਾ।
ਯਸ੍ ਤਤ੍ਰੋਪਵਸੇਦ੍ ਧੀਮਾਨ੍ ਸ ਪ੍ਰਾਗੁਕ੍ਤਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ ਤਦ੍ ਵ੍ਰਜਧ੍ਵਂ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਸ੍ਥਾਨਮ੍ ਇष੍ਟਂ ਯਥੇष੍ਟਤਃ
ਜੋ ਵੀ ਇੱਥੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹੋ ਕੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਫਲ ਲੈ ਲਵੇਗਾ; ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇਓ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਮੁਤਾਬਕ ਆਪਣੇ ਮਨਪਸੰਦ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਜਾਓ।
ਅਹਮ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮੀਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੋ ऽਨ੍ਤਰਧੀਯਤ ਗਤੇ ਵਰਾਹੇ ਪਿਤਰਃ ਕੋਕਾਮ੍ ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਤੇ ਯਯੁਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਵੀ ਇੱਥੇ ਵੱਸਾਂਗਾ,' ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਜਦ ਵਰਾਹ ਚਲਿਆ ਗਿਆ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਕੋਕਾ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ ਉਥੋਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ।
ਕੋਕਾਪਿ ਤੀਰ੍ਥਸਹਿਤਾ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਗਿਰਿਰਾਜਨਿ ਛਾਯਾ ਮਹੀਮਯੀ ਕ੍ਰੋਡੀ ਪਿਣ੍ਡਪ੍ਰਾਸ਼ਨਬृਂਹਿਤਾ
ਕੋਕਾ, ਤੀਰਥਾਂ ਸਮੇਤ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਰਹੀ, ਉਸ ਦੀ ਛਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗੋਦ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਵਧ ਗਈ।
ਗਰ੍ਭਮ੍ ਆਦਾਯ ਸਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਵਾਰਾਹਸ੍ਯੈਵ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਤਤੋ ऽਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਭਵਤ੍ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭੌਮਸ੍ ਤੁ ਨਰਕਾਸੁਰਃ ਪ੍ਰਾਗ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਂ ਚ ਨਗਰਮ੍ ਅਸ੍ਯ ਦਤ੍ਤਂ ਚ ਵਿष੍ਣੁਨਾ
ਸੁੰਦਰ ਨੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਵਰਾਹ ਦਾ ਗਰਭ ਧਾਰਿਆ; ਉਸ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਭੌਮ, ਨਰਕਾਸੁਰ ਜੰਮਿਆ, ਤੇ ਪ੍ਰਾਗ੍ਜੋਤਿਸ਼ਪੁਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਂ ਮਯੋਕ੍ਤਂ ਵਰਦਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਃ ਕੋਕਾਮੁਖੇ ਦਿਵ੍ਯਵਰਾਹਰੂਪਮ੍ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਰਸ੍ ਤ੍ਯਕ੍ਤਮਲੋ ਵਿਪਾਪ੍ਮਾ ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਮੇਧੇष੍ਟਿਫਲਂ ਲਭੇਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਕੋਕਾ ਦੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਵਰਦਾਤਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਵਰਾਹ ਰੂਪ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯੱਗਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭੂਯਃ ਪ੍ਰਬ੍ਰੂਹਿ ਭਗਵਞ੍ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਲ੍ਪਂ ਸੁਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍ ਕਥਂ ਕ੍ਵ ਚ ਕਦਾ ਕੇषੁ ਕੈਸ੍ ਤਦ੍ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਪੋਧਨ
ਮੈਨੂੰ ਮੁੜ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਸ੍ਰਾਧ ਦਾ ਵਿਧਾਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ—ਕਿਵੇਂ, ਕਿੱਥੇ, ਕਦੋਂ, ਕਿਸ ਲਈ ਤੇ ਕਿਹੜੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ; ਇਹ ਸਭ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਤਪਸਵੀ।
ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਲ੍ਪਂ ਸੁਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍ ਯਥਾ ਯਤ੍ਰ ਯਦਾ ਯੇषੁ ਯੈਰ੍ ਦ੍ਰਵ੍ਯੈਸ੍ ਤਦ੍ ਵਦਾਮ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰੋ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਸ੍ਰਾਧ ਦਾ ਵਿਧਾਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਕਿਵੇਂ, ਕਿੱਥੇ, ਕਦੋਂ, ਕਿਸ ਲਈ ਤੇ ਕਿਹੜੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰ੍ ਵੈਸ਼੍ਯੈਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸ੍ਵਵਰਣੋਦਿਤਮ੍ ਕੁਲਧਰ੍ਮਮ੍ ਅਨੁਤਿष੍ਠਦ੍ਭਿਰ੍ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ ਤੇ ਵੈਸ਼, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਣ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ ਵਰ੍ਣਾਵਰੈਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੈਰ੍ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਮ੍ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨਾਤ੍ ਅਮਨ੍ਤ੍ਰਕਂ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਂ ਵਹ੍ਨਿਯਾਗਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਔਰਤਾਂ, ਮਿਲੇ-ਝੁਲੇ ਜਾਤਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਹਦਾਇਤ 'ਤੇ, ਬਿਨਾ ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨ।
ਪੁष੍ਕਰਾਦਿषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਪੁਣ੍ਯੇष੍ਵ੍ ਆਯਤਨੇषੁ ਚ ਸ਼ਿਖਰੇषੁ ਗਿਰੀਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਪੁਣ੍ਯਦੇਸ਼ੇषੁ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਆਦਿ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ, ਧਾਰਮਿਕ ਥਾਨਾਂ, ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਗ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ।
ਸਰਿਤ੍ਸੁ ਪੁਣ੍ਯਤੋਯਾਸੁ ਨਦੇषੁ ਚ ਸਰਃਸੁ ਚ ਸਂਗਮੇषੁ ਨਦੀਨਾਂ ਚ ਸਮੁਦ੍ਰੇषੁ ਚ ਸਪ੍ਤਸੁ
ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ, ਨਦੀਆਂ, ਝੀਲਾਂ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਉਚਿਤ ਹੈ।
ਸ੍ਵਨੁਲਿਪ੍ਤੇषੁ ਗੇਹੇषੁ ਸ੍ਵੇष੍ਵ੍ ਅਨੁਜ੍ਞਾਪਿਤੇषੁ ਚ ਦਿਵ੍ਯਪਾਦਪਮੂਲੇषੁ ਯਜ੍ਞਿਯੇषੁ ਹ੍ਰਦੇषੁ ਚ
ਆਪਣੇ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ, ਚੰਗੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਯਜਨ ਵਾਲੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਰਾਧ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮ੍ ਏਤੇषੁ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਵਰ੍ਜ੍ਯਮ੍ ਏਤੇषੁ ਚੋਚ੍ਯਤੇ ਕਿਰਾਤੇषੁ ਕਲਿਙ੍ਗੇषੁ ਕੋਙ੍ਕਣੇषੁ ਕृਮਿष੍ਵ੍ ਅਪਿ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕਿਰਾਤ, ਕਲਿੰਗ, ਕੋਕਣ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਮੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮਨ੍ਹਾਂ ਹੈ।
ਦਸ਼ਾਰ੍ਣੇषੁ ਕੁਮਾਰ੍ਯੇषੁ ਤਙ੍ਗਣੇषੁ ਕ੍ਰਥੇष੍ਵ੍ ਅਪਿ ਸਿਨ੍ਧੋਰ੍ ਉਤ੍ਤਰਕੂਲੇषੁ ਨਰ੍ਮਦਾਯਾਸ਼੍ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਦਸ਼ਾਰਣ, ਕੁਮਾਰਿਆ, ਤੰਗਣ, ਕ੍ਰਥ, ਸਿੰਧੂ ਦਰਿਆ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ ਤੇ ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਪਾਸੇ ਵੀ ਸ਼ਰਾਧ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪੂਰ੍ਵੇषੁ ਕਰਤੋਯਾਯਾ ਨ ਦੇਯਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਦੇਯਮ੍ ਉਸ਼ਨ੍ਤੀਹ ਮਾਸਿ ਮਾਸ੍ਯ੍ ਉਡੁਪਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਕਰਤੋਆ ਦੇ ਪੂਰਬ ਪਾਸੇ ਸ਼ਰਾਧ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇੱਥੇ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਦੇ ਘਟਣ ਵੇਲੇ ਹੀ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਉਚਿਤ ਹੈ।
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸੇषੁ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮ੍ ऋਕ੍ਸ਼ਗੋਚਰੇ ਨਿਤ੍ਯਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਮ੍ ਅਦੈਵਂ ਚ ਮਨੁष੍ਯੈਃ ਸਹ ਗੀਯਤੇ
ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਰਿਖੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਅਤੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਂ ਸੁਰੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨੈਮਿਤ੍ਤਿਕਂ ਤਥਾ ਕਾਮ੍ਯਾਨ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਯਾਨਿ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਾਨਿ ਪ੍ਰਤਿਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਦ੍ਵਿਜੈਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਮਿਆਂ ਤੇ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਨਚਾਹੇ ਸ਼ਰਾਧ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਹਰ ਸਾਲ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਵृਦ੍ਧਿਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਜਾਤਕਰ੍ਮਾਦਿਕੇषੁ ਚ ਤਤ੍ਰ ਯੁਗ੍ਮਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ ਆਹੁਰ੍ ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਵਾਧੂ ਸ਼ਰਾਧ ਜਨਮ ਆਦਿ ਸਮਿਆਂ ਤੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਜੋੜੇ ਜੋੜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਨ੍ਯਾਂ ਗਤੇ ਸਵਿਤਰਿ ਦਿਨਾਨਿ ਦਸ਼ ਪਞ੍ਚ ਚ ਪੂਰ੍ਵੇਣੈਵੇਹ ਵਿਧਿਨਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਤਤ੍ਰ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਰਜੋਦਰਸ਼ਨ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨ ਤੱਕ, ਪਿਛਲੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਥੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਧਨਲਾਭਾਯ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਦ੍ਵਿਪਦਪ੍ਰਦਾ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਿਨੀ ਤृਤੀਯਾ ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਥੀ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਪਹਿਲਾ ਤਿਥਿ ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਦੂਜੀ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ, ਤੀਜੀ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਤੇ ਚੌਥੀ ਵੈਰੀ ਨਾਸ ਲਈ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਞ੍ਚਮ੍ਯਾਂ षष੍ਠ੍ਯਾਂ ਪੂਜ੍ਯੋ ਭਵੇਨ੍ ਨਰਃ ਗਣਾਧਿਪਤ੍ਯਂ ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਮ੍ ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਬੁਦ੍ਧਿਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਪੰਜਵੀਂ ਤਿਥਿ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਛੇਵੀਂ ਨੂੰ ਇਨਸਾਨ ਆਦਰਯੋਗ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਸੱਤਵੀਂ ਨੂੰ ਸਮੂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹਕ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅੱਠਵੀਂ ਨੂੰ ਚੋਟੀ ਦੀ ਅਕਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਪੂਰ੍ਣਕਾਮਤਾਮ੍ ਵੇਦਾਂਸ੍ ਤਥਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਕ੍ਰਿਯਾਪਰਃ
ਨੌਵੀਂ ਤਿਥਿ ਨੂੰ ਇਸਤਰੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਦਸਵੀਂ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਗਿਆਰਵੀਂ ਨੂੰ ਜਿਹੜਾ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਜਯਲਾਭਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਿਤृਪੂਜਕਃ ਪ੍ਰਜਾਵृਦ੍ਧਿਂ ਪਸ਼ੁਂ ਮੇਧਾਂ ਸ੍ਵਾਤਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯਂ ਪੁष੍ਟਿਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਬਾਰਵੀਂ ਤਿਥਿ ਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਿੱਤ, ਵੰਸ਼ ਵਾਧਾ, ਪਸ਼ੂ, ਅਕਲ, ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੇ ਵਧੀਆ ਪੋਸ਼ਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰ੍ ਅਥਵੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਵਾਣਸ੍ ਤੁ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨ ਸਂਦੇਹਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਤੇਰਵੀਂ ਤਿਥਿ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਰਾਧ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਫਲ ਨਿਸ਼ਚਤ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਯਥਾਸਂਭਵਿਨਾਨ੍ਨੇਨ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ਯੁਵਾਨਃ ਪਿਤਰੋ ਯਸ੍ਯ ਮृਤਾਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਾ ਹਤਾਃ
ਜੋ ਵੀ ਰੋਟੀ ਉਪਲੱਬਧ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸਹਿਤ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਰ ਨੌਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹੋਣ।
ਤੇਨ ਕਾਰ੍ਯਂ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਤੇषਾਂ ਤृਪ੍ਤਿਮ੍ ਅਭੀਪ੍ਸਤਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨ੍ ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਯਤ੍ਨੇਨ ਪੁਰੁषਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਇਸ ਲਈ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ ਅਤੇ ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰੇ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਕਾਮਾਨ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਚਾਨਨ੍ਤਮ੍ ਅਸ਼੍ਨੁਤੇ ਅਤਃਪਰਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਵਦਤੋ ਮਮ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤਹੀਨ ਸੁਖੀ ਸਵਰਗ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।