ਅਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਗਤਿਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਕਥਿਤਾ ਨਸ੍ ਤ੍ਵਯਾਨਘ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਚ ਗਤਿਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮੋ ਵਦਤਾਂ ਵਰ
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਅਧਰਮ ਦੀ ਰਹਿ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਧਰਮ ਦੀ ਰਹਿ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਪਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕਥਂ ਯਾਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਸ਼ੁਭਾਂ ਗਤਿਮ੍ ਕਰ੍ਮਣਾ ਚ ਕृਤੇਨੇਹ ਕੇਨ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸ਼ੁਭਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਲੋਕ ਕਿਵੇਂ ਮਾੜੀ ਰਹਿ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਤੇ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਕੰਮ ਨਾਲ ਉਹ ਚੰਗੀ ਰਹਿ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ?
ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਪਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਤ੍ਵ੍ ਅਧਰ੍ਮਵਸ਼ਮ੍ ਆਗਤਃ ਮਨਸਾ ਵਿਪਰੀਤੇਨ ਨਿਰਯਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ
ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਅਧਰਮ ਦੇ ਵਸ਼ ਆ ਕੇ, ਉਲਟ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਨਰਕ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮੋਹਾਦ੍ ਅਧਰ੍ਮਂ ਯਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਸਮਨੁਤਪ੍ਯਤੇ ਮਨਃਸਮਾਧਿਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਨ ਸ ਸੇਵੇਤ ਦੁष੍ਕृਤਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਅਧਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਪਛਤਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਯਦਿ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕਥਯਤੇ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਧਰ੍ਮਵਾਦਿਨਾਮ੍ ਤਤੋ ऽਧਰ੍ਮਕृਤਾਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮ੍ ਅਪਰਾਧਾਤ੍ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਖੀ ਹਨ, ਤਾਂ ਅਧਰਮ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਜਲਦੀ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਯਥਾ ਨਰਃ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਅਧਰ੍ਮਮ੍ ਅਨੁਭਾषਤੇ ਸਮਾਹਿਤੇਨ ਮਨਸਾ ਵਿਮੁਞ੍ਚਤਿ ਤਥਾ ਤਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਸੱਚੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਅਧਰਮ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਯਥਾ ਮਨਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਗਰ੍ਹਤੇ ਤਥਾ ਤਥਾ ਸ਼ਰੀਰਂ ਤੁ ਤੇਨਾਧਰ੍ਮੇਣ ਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ ਆਪਣੇ ਬੁਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਲਾਂਘਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਓਹ ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੁਡਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭੁਜਂਗ ਇਵ ਨਿਰ੍ਮੋਕਾਨ੍ ਪੂਰ੍ਵਭੁਕ੍ਤਾਞ੍ ਜਹਾਤਿ ਤਾਨ੍ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਦਾਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਸੱਪ ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਖਾਲ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਪਿਛਲੇ ਸੁਖ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਨਃਸਮਾਧਿਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਿਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ ਦਾਨਾਨਿ ਤੁ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਾਨਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ ਇਕਾਗਰ ਹੋਵੇ, ਓਹ ਸਵਰਗ ਦੀ ਰਾਹ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਦਾਨ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਨਰਃ ਕृਤ੍ਵਾਪ੍ਯ੍ ਅਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਤਤੋ ਧਰ੍ਮੇਣ ਯੁਜ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਏਵ ਦਾਨਾਨਾਮ੍ ਅਨ੍ਨਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮ੍ ਉਦਾਹृਤਮ੍
ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਗਲਤ ਕੰਮ ਵੀ ਕੀਤੇ ਹੋਣ, ਪਰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਓਹ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਖਾਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮ੍ ਅਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਮ੍ ऋਜੁਨਾ ਧਰ੍ਮਮ੍ ਇਚ੍ਛਤਾ ਪ੍ਰਾਣਾ ਹ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਨਂ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਤਸ੍ਮਾਜ੍ ਜਨ੍ਤੁਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਓਹ ਸਿੱਧੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦਾ ਖਾਣਾ ਦਾਨ ਕਰੇ। ਖਾਣਾ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦ ਹੈ, ਤੇ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਹੀ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਨੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾ ਲੋਕਾਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਅਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ ਅਨ੍ਨਮ੍ ਏਵ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਦੇਵਰ੍षਿਪਿਤृਮਾਨਵਾਃ
ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਖਾਣੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਖਾਣਾ ਸਾਰਿਆ ਵਲੋਂ ਵਧਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਪੂਰਵਜ ਤੇ ਮਨੁੱਖ—all ਖਾਣੇ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਨਸ੍ਯ ਹਿ ਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ ਨ੍ਯਾਯਲਬ੍ਧਂ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭ੍ਯੋ ऽਨ੍ਨਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਖਾਣਾ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਸਮੁਪੇਤੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਵ੍ ਅਨ੍ਨਮ੍ ਉਪਾਸ਼੍ਨਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ ਚ ਸਕृਦ੍ ਦਸ਼
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਪਾਠ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਮਨ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਜੇ ਦਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਕ ਵਾਰੀ ਕਿਸੇ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ,
ਹृष੍ਟੇਨ ਮਨਸਾ ਦਤ੍ਤਂ ਨ ਸ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਗਤਿਰ੍ ਭਵੇਤ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ਾਭੋਜ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨੀਵੀਂ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਇਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਨਰੋ ऽਧਰ੍ਮਾਤ੍ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯੇਤ ਪਾਪੇष੍ਵ੍ ਅਭਿਰਤਃ ਸਦਾ ਭੈਕ੍ਸ਼ੇਣਾਨ੍ਨਂ ਸਮਾਹृਤ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰੋ ਵੇਦਪੁਰਸ੍ਕृਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਪਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਓਹ ਅਧਰਮ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਭਿਖ ਮੰਗ ਕੇ ਖਾਣਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਨਿਰਤੇ ਵਿਪ੍ਰੇ ਦਤ੍ਤ੍ਵੇਹ ਸੁਖਮ੍ ਏਧਤੇ ਅਹਿਂਸਨ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਵਾਨਿ ਨ੍ਯਾਯੇਨ ਪਰਿਪਾਲ੍ਯ ਚ
ਜਦੋਂ ਖਾਣਾ ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਸੁਖ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ ਕੇ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਨੂੰ ਇਨਸਾਫ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ ਤਰਸਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮ੍ ਅਨ੍ਨਂ ਯੋ ਵੈ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਦ੍ਵਿਜੇਭ੍ਯੋ ਵੇਦਮੁਖ੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਜੇhn ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਕਮਾਏ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਤੇ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰੇ,
ਤੇਨਾਪੋਹਤਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ षਡ੍ਭਾਗਪਰਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਚ ਕृषੇਰ੍ ਭਾਗਮ੍ ਉਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਖੇਤ ਤੋਂ ਕਮਾਇਆ ਹਿੱਸਾ ਛੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਦਦਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭ੍ਯਃ ਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਪਰਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ਅਵਾਪ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਸਂਦੇਹਂ ਕਾਰ੍ਕਸ਼੍ਯੇਨ ਸਮਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਵੈਸ਼, ਜੇhn ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਦੇਵੇ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਓਹ ਖਾਣਾ ਕਠਨ ਮਿਹਨਤ ਤੇ ਜਾਨ ਦੇ ਖਤਰੇ ਨਾਲ ਕਮਾਇਆ ਹੋਵੇ।
ਅਨ੍ਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭ੍ਯਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਃ ਪਾਪਾਤ੍ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ਔਰਸੇਨ ਬਲੇਨਾਨ੍ਨਮ੍ ਅਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਹਿਂਸਕਃ
ਸ਼ੂਦਰ, ਜੇhn ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਓਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਕੇ ਕਮਾਇਆ ਹੋਵੇ।
ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਨ ਸ ਦੁਰ੍ਗਾਣਿ ਸੇਵਤੇ ਨ੍ਯਾਯੇਨਾਵਾਪ੍ਤਮ੍ ਅਨ੍ਨਂ ਤੁ ਨਰੋ ਹਰ੍षਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੋ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਓਹ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤੇ ਇਨਸਾਫ ਨਾਲ ਕਮਾਇਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਦਾਨ ਕਰੇ।
ਦ੍ਵਿਜੇਭ੍ਯੋ ਵੇਦਵृਦ੍ਧੇਭ੍ਯੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਾਪਾਤ੍ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ਅਨ੍ਨਮ੍ ਊਰ੍ਜਸ੍ਕਰਂ ਲੋਕੇ ਦਤ੍ਤ੍ਵੋਰ੍ਜਸ੍ਵੀ ਭਵੇਨ੍ ਨਰਃ
ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜੋ ਵੇਦ ਵਿਚ ਵਧੇਰੇ ਹਨ, ਖਾਣਾ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਖਾਣਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ ਦੇਵੇ, ਓਹ ਦਾਨੀ ਨੂੰ ਵੀ ਤਾਕਤਵਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਤਾਂ ਪਨ੍ਥਾਨਮ੍ ਆਵृਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ਦਾਨਵਿਦ੍ਭਿਃ ਕृਤਃ ਪਨ੍ਥਾ ਯੇਨ ਯਾਨ੍ਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ
ਜੋ ਸੱਚਿਆਂ ਦੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਓਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਾਨ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਜੋ ਰਾਹ ਬਣਾਇਆ, ਓਹੀ ਰਾਹ ਵਿਦਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਚੁਣਦੇ ਹਨ।
ਤੇष੍ਵ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਨਸ੍ਯ ਦਾਤਾਰਸ੍ ਤੇਭ੍ਯੋ ਧਰ੍ਮਃ ਸਨਾਤਨਃ ਸਰ੍ਵਾਵਸ੍ਥਂ ਮਨੁष੍ਯੇਣ ਨ੍ਯਾਯੇਨਾਨ੍ਨਮ੍ ਉਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਜੋ ਲੋਕ ਖਾਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਧਰਮ ਸਦਾ ਲਈ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਜੇਹੜਾ ਖਾਣਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਮਾਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਦਿਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਯਾਨ੍ ਨ੍ਯਾਯਾਗਤਂ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਅਨ੍ਨਂ ਹਿ ਪਰਮਾ ਗਤਿਃ ਅਨ੍ਨਸ੍ਯ ਹਿ ਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਨਰੋ ਯਾਤਿ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਹਮੇਸ਼ਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਦਿਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਖਾਣਾ ਦਿਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਹ ਹੈ। ਖਾਣਾ ਦਿਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਉੱਚੀ ਮੰਜਿਲ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਕਾਮਸਮਾਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਚਾਪ੍ਯ੍ ਅਸ਼੍ਨੁਤੇ ਸੁਖਮ੍ ਏਵਂ ਪੁਣ੍ਯਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਨਰਃ ਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਨੇਕ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਅਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਮ੍ ਅਨ੍ਯਾਯਪਰਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ਯਸ੍ ਤੁ ਪ੍ਰਾਣਾਹੁਤੀਪੂਰ੍ਵਮ੍ ਅਨ੍ਨਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਗृਹੀ ਸਦਾ
ਇਸ ਲਈ, ਖਾਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾ-ਇਨਸਾਫੀ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਗ੍ਰਹਸਤੀ ਖਾਣਾ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰ ਕੇ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਠੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਵਨ੍ਧ੍ਯਂ ਦਿਵਸਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਅਨ੍ਨਦਾਨੇਨ ਮਾਨਵਃ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਰੋ ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰਮ੍
ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਰ ਦਿਨ ਖਾਣਾ ਦਿਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਦਿਨ ਫਲਦਾਇਕ ਬਣੇ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੌ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ, ਖਾਣਾ ਖਵਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ੍ਯਾਯਵਿਦ੍ਧਰ੍ਮਵਿਦੁषਾਮ੍ ਇਤਿਹਾਸਵਿਦਾਂ ਤਥਾ ਨ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਘੋਰਂ ਸਂਸਾਰਂ ਨ ਚ ਸੇਵਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਨਸਾਫ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਫਸਦਾ ਹੈ।