ਸ ਗਤਾਯੁਰ੍ ਨਰਸ੍ ਤੇਨ ਮਤ੍ਸ੍ਯਯੋਨੌ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ਮਤ੍ਸ੍ਯਯੋਨਿਮ੍ ਅਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮृਤੋ ਜਾਯੇਤ ਮਾਨੁषਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਗਵਾ ਕੇ, ਮੱਛੀ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਮੱਛੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਤੇ ਮਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਨੁषਤ੍ਵਮ੍ ਅਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੀਣਾਯੁਰ੍ ਉਪਜਾਯਤੇ ਪਾਪਾਨਿ ਤੁ ਨਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ ਜਾਯੇਤ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਮਨੁੱਖੀ ਜਨਮ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਘੱਟ ਉਮਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਸ਼ੂ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੋ।
ਨ ਚਾਤ੍ਮਨਃ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਤੁ ਧਰ੍ਮਂ ਜਾਨਾਤਿ ਕਿਂਚਨ ਯੇ ਪਾਪਾਨਿ ਨਰਾਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਰਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਵ੍ਰਤੈਃ ਸਦਾ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਦੀ ਮਾਪ ਜਾਂ ਧਰਮ ਦੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵ੍ਰਤਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸੁਖਦੁਃਖਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਵ੍ਯਾਧਿਮਨ੍ਤੋ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਉਤ ਅਸਂਵੀਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਯਨ੍ਤੇ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹ ਸੁਖ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੋਵੇਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਨੰਗੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮਲੇਛ ਵੀ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਨਰਾਃ ਪਾਪਸਮਾਚਾਰਾ ਲੋਭਮੋਹਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ ਵਰ੍ਜਯਨ੍ਤਿ ਹਿ ਪਾਪਾਨਿ ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਯੇ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪੀ ਚਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਲਾਲਚ ਤੇ ਮੋਹ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹਨ; ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਰੋਗਾ ਰੂਪਵਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਧਨਿਨਸ੍ ਤੇ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਉਤ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ऽਪ੍ਯ੍ ਏਤੇਨ ਕਲ੍ਪੇਨ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਪਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯੁਃ
ਉਹ ਸਿਹਤਮੰਦ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਧਨਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਸੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਪਾਪ ਕਰ ਕੇ, ਐਸੇ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਤੇषਾਮ੍ ਏਵ ਪਾਪਾਨਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਤ੍ਵਮ੍ ਉਪਯਾਨ੍ਤਿ ਤਾਃ ਪ੍ਰਾਯੇਣ ਹਰਣੇ ਦੋषਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਪੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਚੋਰੀ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ।
ਏਤਦ੍ ਵੈ ਲੇਸ਼ਮਾਤ੍ਰੇਣ ਕਥਿਤਂ ਵੋ ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭਾਃ ਅਪਰਸ੍ਮਿਨ੍ ਕਥਾਯੋਗੇ ਭੂਯਃ ਸ਼੍ਰੋष੍ਯਥ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਹੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ; ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ, ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਵੀ ਸੁਣੋਗੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਏਤਨ੍ ਮਯਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਦਤਃ ਪੁਰਾ ਸੁਰਰ੍षੀਣਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮਧ੍ਯੇ ਪृष੍ਟਂ ਚਾਪਿ ਯਥਾ ਤਥਾ
ਇਹ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀਆਂ, ਜਦ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮਯਾਪਿ ਤੁਭ੍ਯਂ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯੇਨ ਯਥਾਵਦ੍ ਅਨੁਵਰ੍ਣਿਤਮ੍ ਏਤਚ੍ ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਧਰ੍ਮੇ ਕੁਰੁਤ ਮਾਨਸਮ੍
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਧਰਮ ਵੱਲ ਲਗਾਓ।
ਅਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਗਤਿਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਕਥਿਤਾ ਨਸ੍ ਤ੍ਵਯਾਨਘ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਚ ਗਤਿਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮੋ ਵਦਤਾਂ ਵਰ
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਅਧਰਮ ਦੀ ਰਹਿ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ; ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਧਰਮ ਦੀ ਰਹਿ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਪਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕਥਂ ਯਾਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਸ਼ੁਭਾਂ ਗਤਿਮ੍ ਕਰ੍ਮਣਾ ਚ ਕृਤੇਨੇਹ ਕੇਨ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸ਼ੁਭਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਲੋਕ ਕਿਵੇਂ ਮਾੜੀ ਰਹਿ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਤੇ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਕੰਮ ਨਾਲ ਉਹ ਚੰਗੀ ਰਹਿ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ?
ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਪਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਤ੍ਵ੍ ਅਧਰ੍ਮਵਸ਼ਮ੍ ਆਗਤਃ ਮਨਸਾ ਵਿਪਰੀਤੇਨ ਨਿਰਯਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ
ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਅਧਰਮ ਦੇ ਵਸ਼ ਆ ਕੇ, ਉਲਟ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਨਰਕ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮੋਹਾਦ੍ ਅਧਰ੍ਮਂ ਯਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਸਮਨੁਤਪ੍ਯਤੇ ਮਨਃਸਮਾਧਿਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਨ ਸ ਸੇਵੇਤ ਦੁष੍ਕृਤਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਅਧਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਪਛਤਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਯਦਿ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕਥਯਤੇ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਧਰ੍ਮਵਾਦਿਨਾਮ੍ ਤਤੋ ऽਧਰ੍ਮਕृਤਾਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮ੍ ਅਪਰਾਧਾਤ੍ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਖੀ ਹਨ, ਤਾਂ ਅਧਰਮ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਜਲਦੀ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਯਥਾ ਨਰਃ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਅਧਰ੍ਮਮ੍ ਅਨੁਭਾषਤੇ ਸਮਾਹਿਤੇਨ ਮਨਸਾ ਵਿਮੁਞ੍ਚਤਿ ਤਥਾ ਤਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਸੱਚੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਅਧਰਮ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਯਥਾ ਮਨਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਗਰ੍ਹਤੇ ਤਥਾ ਤਥਾ ਸ਼ਰੀਰਂ ਤੁ ਤੇਨਾਧਰ੍ਮੇਣ ਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ ਆਪਣੇ ਬੁਰੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਲਾਂਘਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਓਹ ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੁਡਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭੁਜਂਗ ਇਵ ਨਿਰ੍ਮੋਕਾਨ੍ ਪੂਰ੍ਵਭੁਕ੍ਤਾਞ੍ ਜਹਾਤਿ ਤਾਨ੍ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਦਾਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਸੱਪ ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਖਾਲ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਪਿਛਲੇ ਸੁਖ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਨਃਸਮਾਧਿਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਿਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਤੇ ਦਾਨਾਨਿ ਤੁ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਾਨਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ ਇਕਾਗਰ ਹੋਵੇ, ਓਹ ਸਵਰਗ ਦੀ ਰਾਹ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹ ਦਾਨ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਨਰਃ ਕृਤ੍ਵਾਪ੍ਯ੍ ਅਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਤਤੋ ਧਰ੍ਮੇਣ ਯੁਜ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਏਵ ਦਾਨਾਨਾਮ੍ ਅਨ੍ਨਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮ੍ ਉਦਾਹृਤਮ੍
ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਗਲਤ ਕੰਮ ਵੀ ਕੀਤੇ ਹੋਣ, ਪਰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਓਹ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਖਾਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮ੍ ਅਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਮ੍ ऋਜੁਨਾ ਧਰ੍ਮਮ੍ ਇਚ੍ਛਤਾ ਪ੍ਰਾਣਾ ਹ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਨਂ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਤਸ੍ਮਾਜ੍ ਜਨ੍ਤੁਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਓਹ ਸਿੱਧੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦਾ ਖਾਣਾ ਦਾਨ ਕਰੇ। ਖਾਣਾ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦ ਹੈ, ਤੇ ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਹੀ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਨੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾ ਲੋਕਾਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਅਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯਤੇ ਅਨ੍ਨਮ੍ ਏਵ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤਿ ਦੇਵਰ੍षਿਪਿਤृਮਾਨਵਾਃ
ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਖਾਣੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਖਾਣਾ ਸਾਰਿਆ ਵਲੋਂ ਵਧਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਪੂਰਵਜ ਤੇ ਮਨੁੱਖ—all ਖਾਣੇ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਨਸ੍ਯ ਹਿ ਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ ਨ੍ਯਾਯਲਬ੍ਧਂ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭ੍ਯੋ ऽਨ੍ਨਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਖਾਣਾ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਸਮੁਪੇਤੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਵ੍ ਅਨ੍ਨਮ੍ ਉਪਾਸ਼੍ਨਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ ਚ ਸਕृਦ੍ ਦਸ਼
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਪਾਠ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਮਨ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਜੇ ਦਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਕ ਵਾਰੀ ਕਿਸੇ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ,
ਹृष੍ਟੇਨ ਮਨਸਾ ਦਤ੍ਤਂ ਨ ਸ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਗਤਿਰ੍ ਭਵੇਤ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ਾਭੋਜ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨੀਵੀਂ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਵਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਇਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਨਰੋ ऽਧਰ੍ਮਾਤ੍ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯੇਤ ਪਾਪੇष੍ਵ੍ ਅਭਿਰਤਃ ਸਦਾ ਭੈਕ੍ਸ਼ੇਣਾਨ੍ਨਂ ਸਮਾਹृਤ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰੋ ਵੇਦਪੁਰਸ੍ਕृਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਪਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਓਹ ਅਧਰਮ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਭਿਖ ਮੰਗ ਕੇ ਖਾਣਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਨਿਰਤੇ ਵਿਪ੍ਰੇ ਦਤ੍ਤ੍ਵੇਹ ਸੁਖਮ੍ ਏਧਤੇ ਅਹਿਂਸਨ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਵਾਨਿ ਨ੍ਯਾਯੇਨ ਪਰਿਪਾਲ੍ਯ ਚ
ਜਦੋਂ ਖਾਣਾ ਪਾਠ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਸੁਖ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ ਕੇ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਨੂੰ ਇਨਸਾਫ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ ਤਰਸਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮ੍ ਅਨ੍ਨਂ ਯੋ ਵੈ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਦ੍ਵਿਜੇਭ੍ਯੋ ਵੇਦਮੁਖ੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਜੇhn ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਕਮਾਏ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਤੇ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰੇ,
ਤੇਨਾਪੋਹਤਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ षਡ੍ਭਾਗਪਰਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਚ ਕृषੇਰ੍ ਭਾਗਮ੍ ਉਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਖੇਤ ਤੋਂ ਕਮਾਇਆ ਹਿੱਸਾ ਛੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਦਦਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭ੍ਯਃ ਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਪਰਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ਅਵਾਪ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਸਂਦੇਹਂ ਕਾਰ੍ਕਸ਼੍ਯੇਨ ਸਮਾਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਵੈਸ਼, ਜੇhn ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਦੇਵੇ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਓਹ ਖਾਣਾ ਕਠਨ ਮਿਹਨਤ ਤੇ ਜਾਨ ਦੇ ਖਤਰੇ ਨਾਲ ਕਮਾਇਆ ਹੋਵੇ।