ਸ਼੍ਵਾ ਚ ਵੈ ਜਾਯਤੇ ਮੂਢਃ ਕਰ੍ਮਣਾ ਤੇਨ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸ਼੍ਵਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਕृਤਕਰ੍ਮਾਸੌ ਜਾਯਤੇ ਮਾਨੁषਸ੍ ਤਤਃ
ਉਹ ਉਸ ਕਰਤੂਤ ਕਰਕੇ ਮੂਰਖ ਕੁੱਤੇ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ। ਕੁੱਤਾ ਬਣ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਪਤ੍ਯਂ ਸਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਮृਤੋ ਜਾਯੇਤ ਮੂषਿਕਃ ਕृਤਘ੍ਨਸ੍ ਤੁ ਮृਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਯਮਸ੍ਯ ਵਿषਯਂ ਗਤਃ
ਉਥੇ, ਅਪਣੇ ਬੱਚੇ ਪੈਦਾ ਕਰਕੇ, ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਚੂਹਾ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਮਸ੍ਯ ਵਿषਯੇ ਕ੍ਰੂਰੈਰ੍ ਬਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵੇਦਨਾਮ੍ ਦਣ੍ਡਕਂ ਮੁਦ੍ਗਰਂ ਸ਼ੂਲਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਦਣ੍ਡਂ ਚ ਦਾਰੁਣਮ੍
ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ, ਕਠੋਰ ਜੀਵਾਂ ਵਲੋਂ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ: ਡੰਡਾ, ਹਥੌੜਾ, ਬਰਛਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਸੜਾ।
ਅਸਿਪਤ੍ਤ੍ਰਵਨਂ ਘੋਰਂ ਵਾਲੁਕਾਂ ਕੂਟਸ਼ਾਲ੍ਮਲੀਮ੍ ਏਤਾਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਬਹਵੋ ਯਮਸ੍ਯ ਵਿषਯਂ ਗਤਾਃ
ਭਿਆਨਕ ਤਲਵਾਰ-ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ, ਰੇਤ, ਤੇ ਕੰਡਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸਲਮਲੀ ਰੁੱਖ—ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯਾਤਨਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਘੋਰਾਸ੍ ਤੁ ਤਤੋ ਯਾਤਿ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸਂਸਾਰਚਕ੍ਰਮ੍ ਆਸਾਦ੍ਯ ਕ੍ਰਿਮਿਯੋਨੌ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਭੁਗਤ ਕੇ, ਫਿਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਿਮਿਰ੍ ਭਵਤਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਦਸ਼ ਪਞ੍ਚ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਤਤੋ ਗਰ੍ਭਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਤ੍ਰੈਵ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਨਰਃ
ਉਹ ਕੀੜਾ ਬਣ ਕੇ ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ। ਫਿਰ ਗਰਭ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਵਜੋਂ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਰ੍ਭਸ਼ਤੈਰ੍ ਜਨ੍ਤੁਰ੍ ਬਹੁਸ਼ਃ ਸਂਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ ਸਂਸਾਰਾਨ੍ ਸੁਬਹੂਨ੍ ਗਤ੍ਵਾ ਤਤਸ੍ ਤਿਰ੍ਯਕ੍ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਫਿਰ, ਸੈਂਕੜੇ ਗਰਭਾਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਜੀਵ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਕੇ, ਫਿਰ ਪਸ਼ੂ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਦੁਃਖਮ੍ ਅਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਬਹੁਵਰ੍षਗਣਾਨਿ ਵੈ ਸ ਪੁਨਰ੍ਭਵਸਂਯੁਕ੍ਤਸ੍ ਤਤਃ ਕੂਰ੍ਮਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਫਿਰ, ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਦੁੱਖ ਭੁਗਤ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਕਛੁਆ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦਧਿ ਹृਤ੍ਵਾ ਬਕਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਪ੍ਲਵੋ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਨ੍ ਅਸਂਸ੍ਕृਤਾਨ੍ ਚੋਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਮਧੁਦਂਸ਼ਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਦਹੀਂ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਕ੍ਰੌਂਚ ਜਾਂ ਪਲਵ ਪੰਛੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੱਚੇ ਮੱਛੀ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਮਧੁਮੱਖੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਫਲਂ ਵਾ ਮੂਲਕਂ ਹृਤ੍ਵਾ ਪੂਪਂ ਵਾਪਿ ਪਿਪੀਲਿਕਃ ਚੋਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨਿष੍ਪਾਵਂ ਜਾਯਤੇ ਫਲਮੂषਕਃ
ਫਲ ਜਾਂ ਜੜ੍ਹਾ, ਜਾਂ ਪੂਪਾ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਉਹ ਚੀਟੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮਟਰ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਉਹ ਫਲ-ਚੂਹਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਯਸਂ ਚੋਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਿਤ੍ਤਿਰਤ੍ਵਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਹृਤ੍ਵਾ ਪਿष੍ਟਮਯਂ ਪੂਪਂ ਕੁਮ੍ਭੋਲੂਕਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਚੌਰ ਕੇ ਖੀਰ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਤਿੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਆਟੇ ਦੀ ਪੂਰੀ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਉਹ ਕੁੰਭ-ਉਲੂ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਅਪੋ ਹृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਵਾਯਸੋ ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ ਕਾਂਸ੍ਯਂ ਹृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਹਾਰੀਤੋ ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ
ਜੋ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਕਾਂਸਾ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰੀਤ ਪੰਛੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜਤਂ ਭਾਜਨਂ ਹृਤ੍ਵਾ ਕਪੋਤਃ ਸਂਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ਹृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਭਾਣ੍ਡਂ ਕृਮਿਯੋਨੌ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਉਹ ਕਬੂਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸੋਨੇ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਉਹ ਕੀੜਿਆਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਤ੍ਤ੍ਰੋਰ੍ਣਂ ਚੋਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕੁਰਰਤ੍ਵਂ ਨਿਯਚ੍ਛਤਿ ਕੋਸ਼ਕਾਰਂ ਤਤੋ ਹृਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਜਾਯੇਤ ਨਰ੍ਤਕਃ
ਰੇਸ਼ਮ ਦਾ ਧਾਗਾ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਉਹ ਚੀਲ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਾਲੀ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨਚਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਂਸ਼ੁਕਂ ਚੋਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ਼ੁਕੋ ਜਾਯੇਤ ਮਾਨਵਃ ਚੋਰਯਿਤ੍ਵਾ ਦੁਕੂਲਂ ਤੁ ਮृਤੋ ਹਂਸਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਕਪੜਾ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਤੋਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੇ ਬਾਰੀਕ ਕਪੜਾ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੰਸ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਃ ਕਾਰ੍ਪਾਸਿਕਂ ਹृਤ੍ਵਾ ਮृਤੋ ਜਾਯੇਤ ਮਾਨਵਃ ਚੋਰਯਿਤ੍ਵਾ ਨਰਃ ਪਟ੍ਟਂ ਤ੍ਵ੍ ਆਵਿਕਂ ਚੈਵ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਕਪਾਸ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਕ੍ਰੌਂਚ ਪੰਛੀ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਰੇਸ਼ਮੀ ਜਾਂ ਉਨ ਦਾ ਕਪੜਾ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਕ੍ਸ਼ੌਮਂ ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਮ੍ ਆਹृਤ੍ਯ ਸ਼ਸ਼ੋ ਜਨ੍ਤੁਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ਚੂਰ੍ਣਂ ਤੁ ਹृਤ੍ਵਾ ਪੁਰੁषੋ ਮृਤੋ ਜਾਯੇਤ ਬਰ੍ਹਿਣਃ
ਲਿਨਨ ਦਾ ਕਪੜਾ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਜੰਤੂ ਖਰਗੋਸ਼ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਆਟਾ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੋਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹृਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਤਾਨਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਜਾਯਤੇ ਜੀਵਜੀਵਕਃ ਵਰ੍ਣਕਾਦੀਂਸ੍ ਤਥਾ ਗਨ੍ਧਾਂਸ਼੍ ਚੋਰਯਿਤ੍ਵੇਹ ਮਾਨਵਃ
ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਉਹ ਜੀਵਜੀਵਕ ਪੰਛੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰੰਗ ਜਾਂ ਖੁਸ਼ਬੂ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਚੁਚ੍ਛੁਨ੍ਦਰਿਤ੍ਵਮ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿਪ੍ਰੋ ਲੋਭਪਰਾਯਣਃ ਤਤ੍ਰ ਜੀਵਤਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਤਤੋ ਦਸ਼ ਚ ਪਞ੍ਚ ਚ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੇਵਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਜਾਯੇਤ ਮਾਨਵਃ ਚੋਰਯਿਤ੍ਵਾ ਪਯਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਬਲਾਕਾ ਸਂਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਅਧਰਮ ਦਾ ਫਲ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਉਹ ਫੇਰ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੁੱਧ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਬਗਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ ਤੁ ਚੋਰਯਤੇ ਤੈਲਂ ਨਰੋ ਮੋਹਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ਸੋ ऽਪਿ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮृਤੋ ਜਨ੍ਤੁਸ੍ ਤੈਲਪਾਯੀ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਤੇਲ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੇਲ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਜੰਤੂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪੁਰੁषਂ ਹਤ੍ਵਾ ਸਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਃ ਪੁਰੁषਾਧਮਃ ਅਰ੍ਥਾਰ੍ਥਂ ਯਦਿ ਵਾ ਵੈਰੀ ਮृਤੋ ਜਾਯੇਤ ਵੈ ਖਰਃ
ਜੋ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਨਿਰਹਥਿਆਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਧਨ ਲਈ ਜਾਂ ਵੈਰ ਲਈ, ਉਹ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗਧਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਖਰੋ ਜੀਵਤਿ ਵਰ੍षੇ ਦ੍ਵੇ ਤਤਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਧ੍ਯਤੇ ਸ ਮृਤੋ ਮृਗਯੋਨੌ ਤੁ ਨਿਤ੍ਯੋਦ੍ਵਿਗ੍ਨੋ ऽਭਿਜਾਯਤੇ
ਗਧਾ ਦੋ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਿਰਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮृਗੋ ਵਿਧ੍ਯੇਤ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਗਤੇ ਸਂਵਤ੍ਸਰੇ ਤਤਃ ਹਤੋ ਮृਗਸ੍ ਤਤੋ ਮੀਨਃ ਸੋ ऽਪਿ ਜਾਲੇਨ ਬਧ੍ਯਤੇ
ਹਿਰਨ ਇੱਕ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮਰੇ ਹੋਏ ਹਿਰਨ ਤੋਂ ਫੇਰ ਮਛੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਜਾਲ ਵਿਚ ਫੜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਾਸੇ ਚਤੁਰ੍ਥੇ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ਼੍ਵਾਪਦਃ ਸਂਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ਸ਼੍ਵਾਪਦੋ ਦਸ਼ ਵਰ੍षਾਣਿ ਦ੍ਵੀਪੀ ਵਰ੍षਾਣਿ ਪਞ੍ਚ ਚ
ਚੌਥੇ ਮਹੀਨੇ ਆਉਣ ਤੇ, ਉਹ ਜੰਗਲੀ ਜੰਤੂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੰਗਲੀ ਜੰਤੂ ਵਜੋਂ ਦਸ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੀਤੇ ਵਜੋਂ ਪੰਜ ਸਾਲ।
ਤਤਸ੍ ਤੁ ਨਿਧਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕਾਲਪਰ੍ਯਾਯਚੋਦਿਤਃ ਅਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਾਨੁषਤ੍ਵਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਫਿਰ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਧਰਮ ਦਾ ਫਲ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਦ੍ਯਂ ਹृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪੁਰੁषੋ ਲੋਮਸ਼ਃ ਸਂਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ਤਥਾ ਪਿਣ੍ਯਾਕਸਂਮਿਸ਼੍ਰਮ੍ ਅਨ੍ਨਂ ਯਸ਼੍ ਚੋਰਯੇਨ੍ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਵਾਜਾ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੰਬੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਜੰਤੂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਤੇਲ-ਕਕੜੀ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਸ ਜਾਯਤੇ ਬਭ੍ਰੁਸਟੋ ਦਾਰੁਣੋ ਮੂषਿਕੋ ਨਰਃ ਦਸ਼ਨ੍ ਵੈ ਮਾਨੁषਾਨ੍ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਾਪਾਤ੍ਮਾ ਸ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹ ਬਬਰ ਰੰਗ ਦਾ, ਕਰੜਾ ਚੂਹਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕਟਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਾਪੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਘृਤਂ ਹृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਕਾਕੋ ਮਦ੍ਗੁਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ਮਤ੍ਸ੍ਯਮਾਂਸਮ੍ ਅਥੋ ਹृਤ੍ਵਾ ਕਾਕੋ ਜਾਯੇਤ ਮਾਨਵਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮਾੜੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਘੀ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਾਂ ਜਾਂ ਜਲ-ਪੰਛੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਮੱਛੀ ਦਾ ਮਾਸ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਲਵਣਂ ਚੋਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਚਿਰਿਕਾਕਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੇਨ ਤੁ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਯੋ ऽਪਨਿਹ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਲੂਣ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਾਂ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਤੇ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਰੱਖੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਠੱਗੀ ਨਾਲ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।