ਸ਼ੂਕਰਃ ਪਞ੍ਚ ਵਰ੍षਾਣਿ ਦਸ਼ ਵਰ੍षਾਣਿ ਵੈ ਬਕਃ ਪਿਪੀਲਿਕਸ੍ ਤੁ ਮਾਸਾਂਸ੍ ਤ੍ਰੀਨ੍ ਕੀਟਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ ਮਾਸਮ੍ ਏਵ ਚ
ਸੂਰ ਪੰਜ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਬਗਲਾ ਦਸ ਸਾਲ; ਪੀਪੜੀ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ, ਤੇ ਕੀੜਾ ਇਕ ਮਹੀਨਾ ਹੀ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਾਨ੍ ਆਸਾਦ੍ਯ ਸਂਸਾਰਾਨ੍ ਕृਮਿਯੋਨੌ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਜੀਵਤਿ ਮਾਸਾਂਸ੍ ਤੁ ਕृਮਿਯੋਨੌ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਇਹ ਸਾਰੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਕੇ, ਉਹ ਕੀੜਿਆਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਚੌਦਾਂ ਮਹੀਨੇ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨਰੋ ऽਧਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਜਾਯੇਤ ਮਾਨੁषਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਯਃ ਕਨ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਦਾਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਵਿਚ ਘਟਾਅ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਆਪਣੇ ਧੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਵਿਆਹ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ—
ਸੋ ऽਪਿ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮृਤੋ ਜਨ੍ਤੁਃ ਕ੍ਰਿਮਿਯੋਨੌ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਜੀਵਤਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹ ਵੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਤੀਹ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਧਰ੍ਮਸਂਕ੍ਸ਼ਯੇ ਮੁਕ੍ਤਸ੍ ਤਤੋ ਜਾਯੇਤ ਮਾਨੁषਃ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਮ੍ ਅਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਪਿਤृਕਾਰ੍ਯਮ੍ ਅਥਾਪਿ ਵਾ
ਜਦ ਧਰਮ ਦੀ ਘਟਾਅ ਮੁਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਕੇ ਮੁੜ ਮਨੁੱਖ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ—
ਅਨਿਰ੍ਵਾਪ੍ਯ ਪਿਤॄਨ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਮृਤੋ ਜਾਯੇਤ ਵਾਯਸਃ ਵਾਯਸਃ ਸ਼ਤਵਰ੍षਾਣਿ ਤਤੋ ਜਾਯੇਤ ਕੁਕ੍ਕੁਟਃ
ਪਿਤਰਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਕਾਂ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕਾਂ ਵਜੋਂ ਸੌ ਸਾਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਫਿਰ ਕੁੱਕੜ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਜਾਯਤੇ ਵ੍ਯਾਲਕਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਮਾਸਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤੁ ਮਾਨੁषਃ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਪਿਤृਸਮਂ ਚਾਪਿ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਯੋ ऽਵਮਨ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਸੱਪ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਸਮਾਨ ਭਰਾ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸੋ ऽਪਿ ਮृਤ੍ਯੁਮ੍ ਉਪਾਗਮ੍ਯ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਯੋਨੌ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚੋ ਜੀਵਤਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਦਸ਼ ਜਾਯੇਤ ਜੀਵਕਃ
ਉਹ ਵੀ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕ੍ਰੌਂਚ ਪੰਛੀ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰੌਂਚ ਦਸ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਜੀਵਕ ਪੰਛੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਨਿਧਨਮ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨੁषਤ੍ਵਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਵृषਲੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਂ ਗਤ੍ਵਾ ਕृਮਿਯੋਨੌ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਪਾ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ੂਦਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨਿਧਨਂ ਜਾਯਤੇ ਸ਼ੂਕਰਃ ਪੁਨਃ ਸ਼ੂਕਰੋ ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਸ੍ ਤੁ ਰੋਗੇਣ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਫਿਰ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਮੁੜ ਸੂਰ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸੂਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹੀ ਰੋਗ ਨਾਲ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਸ਼੍ਵਾ ਚ ਵੈ ਜਾਯਤੇ ਮੂਢਃ ਕਰ੍ਮਣਾ ਤੇਨ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸ਼੍ਵਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਕृਤਕਰ੍ਮਾਸੌ ਜਾਯਤੇ ਮਾਨੁषਸ੍ ਤਤਃ
ਉਹ ਉਸ ਕਰਤੂਤ ਕਰਕੇ ਮੂਰਖ ਕੁੱਤੇ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ। ਕੁੱਤਾ ਬਣ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਪਤ੍ਯਂ ਸਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਮृਤੋ ਜਾਯੇਤ ਮੂषਿਕਃ ਕृਤਘ੍ਨਸ੍ ਤੁ ਮृਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਯਮਸ੍ਯ ਵਿषਯਂ ਗਤਃ
ਉਥੇ, ਅਪਣੇ ਬੱਚੇ ਪੈਦਾ ਕਰਕੇ, ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਚੂਹਾ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਮਸ੍ਯ ਵਿषਯੇ ਕ੍ਰੂਰੈਰ੍ ਬਦ੍ਧਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵੇਦਨਾਮ੍ ਦਣ੍ਡਕਂ ਮੁਦ੍ਗਰਂ ਸ਼ੂਲਮ੍ ਅਗ੍ਨਿਦਣ੍ਡਂ ਚ ਦਾਰੁਣਮ੍
ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ, ਕਠੋਰ ਜੀਵਾਂ ਵਲੋਂ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ: ਡੰਡਾ, ਹਥੌੜਾ, ਬਰਛਾ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਸੜਾ।
ਅਸਿਪਤ੍ਤ੍ਰਵਨਂ ਘੋਰਂ ਵਾਲੁਕਾਂ ਕੂਟਸ਼ਾਲ੍ਮਲੀਮ੍ ਏਤਾਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਬਹਵੋ ਯਮਸ੍ਯ ਵਿषਯਂ ਗਤਾਃ
ਭਿਆਨਕ ਤਲਵਾਰ-ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ, ਰੇਤ, ਤੇ ਕੰਡਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸਲਮਲੀ ਰੁੱਖ—ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯਾਤਨਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਘੋਰਾਸ੍ ਤੁ ਤਤੋ ਯਾਤਿ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸਂਸਾਰਚਕ੍ਰਮ੍ ਆਸਾਦ੍ਯ ਕ੍ਰਿਮਿਯੋਨੌ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਭੁਗਤ ਕੇ, ਫਿਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਿਮਿਰ੍ ਭਵਤਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਦਸ਼ ਪਞ੍ਚ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਤਤੋ ਗਰ੍ਭਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਤ੍ਰੈਵ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਨਰਃ
ਉਹ ਕੀੜਾ ਬਣ ਕੇ ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ। ਫਿਰ ਗਰਭ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਵਜੋਂ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਰ੍ਭਸ਼ਤੈਰ੍ ਜਨ੍ਤੁਰ੍ ਬਹੁਸ਼ਃ ਸਂਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ ਸਂਸਾਰਾਨ੍ ਸੁਬਹੂਨ੍ ਗਤ੍ਵਾ ਤਤਸ੍ ਤਿਰ੍ਯਕ੍ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਫਿਰ, ਸੈਂਕੜੇ ਗਰਭਾਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਜੀਵ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸੰਸਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘ ਕੇ, ਫਿਰ ਪਸ਼ੂ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਦੁਃਖਮ੍ ਅਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਬਹੁਵਰ੍षਗਣਾਨਿ ਵੈ ਸ ਪੁਨਰ੍ਭਵਸਂਯੁਕ੍ਤਸ੍ ਤਤਃ ਕੂਰ੍ਮਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਫਿਰ, ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤਕ ਦੁੱਖ ਭੁਗਤ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਕਛੁਆ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦਧਿ ਹृਤ੍ਵਾ ਬਕਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਪ੍ਲਵੋ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਨ੍ ਅਸਂਸ੍ਕृਤਾਨ੍ ਚੋਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਮਧੁਦਂਸ਼ਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਦਹੀਂ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਕ੍ਰੌਂਚ ਜਾਂ ਪਲਵ ਪੰਛੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੱਚੇ ਮੱਛੀ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਮਾੜੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਮਧੁਮੱਖੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਫਲਂ ਵਾ ਮੂਲਕਂ ਹृਤ੍ਵਾ ਪੂਪਂ ਵਾਪਿ ਪਿਪੀਲਿਕਃ ਚੋਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨਿष੍ਪਾਵਂ ਜਾਯਤੇ ਫਲਮੂषਕਃ
ਫਲ ਜਾਂ ਜੜ੍ਹਾ, ਜਾਂ ਪੂਪਾ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਉਹ ਚੀਟੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮਟਰ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਉਹ ਫਲ-ਚੂਹਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਯਸਂ ਚੋਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਿਤ੍ਤਿਰਤ੍ਵਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ਹृਤ੍ਵਾ ਪਿष੍ਟਮਯਂ ਪੂਪਂ ਕੁਮ੍ਭੋਲੂਕਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਚੌਰ ਕੇ ਖੀਰ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਤਿੱਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਆਟੇ ਦੀ ਪੂਰੀ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਉਹ ਕੁੰਭ-ਉਲੂ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਅਪੋ ਹृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਵਾਯਸੋ ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ ਕਾਂਸ੍ਯਂ ਹृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਹਾਰੀਤੋ ਜਾਯਤੇ ਨਰਃ
ਜੋ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੋ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਕਾਂਸਾ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰੀਤ ਪੰਛੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜਤਂ ਭਾਜਨਂ ਹृਤ੍ਵਾ ਕਪੋਤਃ ਸਂਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ਹृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਾਞ੍ਚਨਂ ਭਾਣ੍ਡਂ ਕृਮਿਯੋਨੌ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਉਹ ਕਬੂਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸੋਨੇ ਦਾ ਭਾਂਡਾ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਉਹ ਕੀੜਿਆਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਤ੍ਤ੍ਰੋਰ੍ਣਂ ਚੋਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕੁਰਰਤ੍ਵਂ ਨਿਯਚ੍ਛਤਿ ਕੋਸ਼ਕਾਰਂ ਤਤੋ ਹृਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਜਾਯੇਤ ਨਰ੍ਤਕਃ
ਰੇਸ਼ਮ ਦਾ ਧਾਗਾ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਉਹ ਚੀਲ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਾਲੀ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨਚਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਂਸ਼ੁਕਂ ਚੋਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ਼ੁਕੋ ਜਾਯੇਤ ਮਾਨਵਃ ਚੋਰਯਿਤ੍ਵਾ ਦੁਕੂਲਂ ਤੁ ਮृਤੋ ਹਂਸਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਕਪੜਾ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਤੋਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਜੇ ਬਾਰੀਕ ਕਪੜਾ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੰਸ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਃ ਕਾਰ੍ਪਾਸਿਕਂ ਹृਤ੍ਵਾ ਮृਤੋ ਜਾਯੇਤ ਮਾਨਵਃ ਚੋਰਯਿਤ੍ਵਾ ਨਰਃ ਪਟ੍ਟਂ ਤ੍ਵ੍ ਆਵਿਕਂ ਚੈਵ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਕਪਾਸ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਕ੍ਰੌਂਚ ਪੰਛੀ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਰੇਸ਼ਮੀ ਜਾਂ ਉਨ ਦਾ ਕਪੜਾ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਕ੍ਸ਼ੌਮਂ ਚ ਵਸ੍ਤ੍ਰਮ੍ ਆਹृਤ੍ਯ ਸ਼ਸ਼ੋ ਜਨ੍ਤੁਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ਚੂਰ੍ਣਂ ਤੁ ਹृਤ੍ਵਾ ਪੁਰੁषੋ ਮृਤੋ ਜਾਯੇਤ ਬਰ੍ਹਿਣਃ
ਲਿਨਨ ਦਾ ਕਪੜਾ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਜੰਤੂ ਖਰਗੋਸ਼ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਆਟਾ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੋਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹृਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਤਾਨਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਜਾਯਤੇ ਜੀਵਜੀਵਕਃ ਵਰ੍ਣਕਾਦੀਂਸ੍ ਤਥਾ ਗਨ੍ਧਾਂਸ਼੍ ਚੋਰਯਿਤ੍ਵੇਹ ਮਾਨਵਃ
ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਉਹ ਜੀਵਜੀਵਕ ਪੰਛੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰੰਗ ਜਾਂ ਖੁਸ਼ਬੂ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਚੁਚ੍ਛੁਨ੍ਦਰਿਤ੍ਵਮ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਵਿਪ੍ਰੋ ਲੋਭਪਰਾਯਣਃ ਤਤ੍ਰ ਜੀਵਤਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਤਤੋ ਦਸ਼ ਚ ਪਞ੍ਚ ਚ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੇਵਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਜਾਯੇਤ ਮਾਨਵਃ ਚੋਰਯਿਤ੍ਵਾ ਪਯਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਬਲਾਕਾ ਸਂਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਅਧਰਮ ਦਾ ਫਲ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਉਹ ਫੇਰ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਦੁੱਧ ਚੁਰਾ ਕੇ, ਬਗਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।