ਯਦਿ ਧਰ੍ਮਂ ਸਮਾਯੁਜ੍ਯ ਜਨ੍ਮਪ੍ਰਭृਤਿ ਸੇਵਤੇ ਤਤਃ ਸ ਪੁਰੁषੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸੇਵਤੇ ਨਿਤ੍ਯਦਾ ਸੁਖਮ੍
ਜੇ ਉਹ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਅਥਾਨ੍ਤਰਾਨ੍ਤਰਂ ਧਰ੍ਮਮ੍ ਅਧਰ੍ਮਮ੍ ਉਪਸੇਵਤੇ ਸੁਖਸ੍ਯਾਨਨ੍ਤਰਂ ਦੁਃਖਂ ਸ ਜੀਵੋ ऽਪ੍ਯ੍ ਅਧਿਗਚ੍ਛਤਿ
ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਦੋਵੇਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੁਖ ਦੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਜੀਵ ਦੁੱਖ ਵੀ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਅਧਰ੍ਮੇਣ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਯਮਸ੍ਯ ਵਿषਯਂ ਗਤਃ ਮਹਾਦੁਃਖਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨੌ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਯਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਭੋਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਯੇਨ ਯੇਨੇਹ ਯਸ੍ਯਾਂ ਯੋਨੌ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ਜੀਵੋ ਮੋਹਸਮਾਯੁਕ੍ਤਸ੍ ਤਨ੍ ਮੇ ਸ਼ृਣੁਤ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍
ਜੋ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਜਿਸ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਜੀਵ ਇੱਥੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਮੋਹ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ—ਇਹ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਸੁਣੋ।
ਯਦ੍ ਏਤਦ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸੇਤਿਹਾਸੈਸ਼੍ ਚ ਛਨ੍ਦਸਿ ਯਮਸ੍ਯ ਵਿषਯਂ ਘੋਰਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ, ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਅਤੇ ਚੰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ: ਯਮ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਲੋਕ, ਮਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸੰਸਾਰ, ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਦੇਵਤੁਲ੍ਯਾਨਿ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨ੍ਯਤਿਰਿਕ੍ਤਾਨਿ ਗਤਿਮਨ੍ਤਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਇੱਥੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਪਸ਼ੂ ਜਾਤੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਦੀ ਆਪਣੀ ਮੰਜਿਲ ਹੈ।
ਯਮਸ੍ਯ ਭਵਨੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਸਮੇ ਗੁਣੈਃ ਕਰ੍ਮਭਿਰ੍ ਨਿਯਤੈਰ੍ ਬਦ੍ਧੋ ਜਨ੍ਤੁਰ੍ ਦੁਃਖਾਨ੍ਯ੍ ਉਪਾਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਯਮ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਜੀਵ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯੇਨ ਯੇਨ ਹਿ ਭਾਵੇਨ ਯੇਨ ਵੈ ਕਰ੍ਮਣਾ ਗਤਿਮ੍ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਪੁਰੁषੋ ਘੋਰਾਂ ਤਥਾ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯ੍ ਅਤਃ ਪਰਮ੍
ਜਿਸ ਭਾਵ ਅਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਉਸ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਅਧੀਤ੍ਯ ਚਤੁਰੋ ਵੇਦਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜੋ ਮੋਹਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ਪਤਿਤਾਤ੍ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਾਥ ਖਰਯੋਨੌ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਵਿਅਕਤੀ ਚਾਰ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਵੀ ਭਟਕਾਏ ਹੋਏ ਮਨ ਨਾਲ ਪਤਿਤ ਤੋਂ ਦਾਨ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਗਧੇ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਖਰੋ ਜੀਵਤਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਦਸ਼ ਪਞ੍ਚ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਖਰੋ ਮृਤੋ ਬਲੀਵਰ੍ਦਃ ਸਪ੍ਤ ਵਰ੍षਾਣਿ ਜੀਵਤਿ
ਗਧਾ ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲਏ ਹੋਏ ਲੋਕੋ। ਗਧਾ ਮਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਲਦ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਤ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।
ਬਲੀਵਰ੍ਦੋ ਮृਤਸ਼੍ ਚਾਪਿ ਜਾਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰਕ੍ਸ਼ਸ੍ ਤੁ ਮਾਸਾਂਸ੍ ਤ੍ਰੀਂਸ੍ ਤਤੋ ਜਾਯੇਤ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ
ਬਲਦ ਮਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬ੍ਰਹਮ-ਰਾਕਸ਼ਸ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮ-ਰਾਕਸ਼ਸ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਤਿਤਂ ਯਾਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕृਮਿਯੋਨੌ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਜੀਵਤਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਦਸ਼ ਪਞ੍ਚ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜੇ ਪਤਿਤ ਲਈ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਹੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲਏ ਹੋਏ ਲੋਕੋ, ਉਹ ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਿਮਿਭਾਵਾਦ੍ ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਸ੍ ਤਤੋ ਜਾਯੇਤ ਗਰ੍ਦਭਃ ਗਰ੍ਦਭਃ ਪਞ੍ਚ ਵਰ੍षਾਣਿ ਪਞ੍ਚ ਵਰ੍षਾਣਿ ਸ਼ੂਕਰਃ
ਕੀੜੇ ਦੀ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਗਧੇ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਗਧਾ ਪੰਜ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੂਰ ਵੀ ਪੰਜ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਕ੍ਕੁਟਃ ਪਞ੍ਚ ਵਰ੍षਾਣਿ ਪਞ੍ਚ ਵਰ੍षਾਣਿ ਜਮ੍ਬੁਕਃ ਸ਼੍ਵਾ ਵਰ੍षਮ੍ ਏਕਂ ਭਵਤਿ ਤਤੋ ਜਾਯੇਤ ਮਾਨਵਃ
ਕੁੱਕੜ ਪੰਜ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੰਬੂਕ (ਗਿੱਟ) ਵੀ ਪੰਜ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ। ਕੁੱਤਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਪਾਧ੍ਯਾਯਸ੍ਯ ਯਃ ਪਾਪਂ ਸ਼ਿष੍ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ ਅਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ ਸ ਜਨ੍ਮਾਨੀਹ ਸਂਸਾਰੇ ਤ੍ਰੀਨ੍ ਆਪ੍ਨੋਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਮੂਰਖ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਪਣੇ ਉਪਾਧਿਆਏ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਾਕ੍ ਸ਼੍ਵਾ ਭਵਤਿ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ ਤਤਃ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਤ੍ ਤਤਃ ਖਰਃ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਚ ਪਰਿਕ੍ਲਿष੍ਟੇषੁ ਪਸ਼੍ਚਾਜ੍ ਜਾਯੇਤ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਕੁੱਤਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਫਿਰ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਫਿਰ ਗਧਾ। ਉਹਨਾਂ ਦੁੱਖਦਾਇਕ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨਸਾਪਿ ਗੁਰੋਰ੍ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਯਃ ਸ਼ਿष੍ਯੋ ਯਾਤਿ ਪਾਪਕृਤ੍ ਉਦਗ੍ਰਾਨ੍ ਪ੍ਰੈਤਿ ਸਂਸਾਰਾਨ੍ ਅਧਰ੍ਮੇਣੇਹ ਚੇਤਸਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅਧਰਮ ਰਾਹੀਂ ਉੱਚ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵਯੋਨੌ ਤੁ ਸ ਸਂਭੂਤਸ੍ ਤ੍ਰੀਣਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਜੀਵਤਿ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਨਿਧਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕ੍ਰਿਮਿਯੋਨੌ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਕੁੱਤੇ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਮਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੀੜਿਆਂ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਮਿਭਾਵਮ੍ ਅਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਵਰ੍षਮ੍ ਏਕਂ ਤੁ ਜੀਵਤਿ ਤਤਸ੍ ਤੁ ਨਿਧਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੋਨੌ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਕੀੜੇ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਮਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਦਿ ਪੁਤ੍ਰਸਮਂ ਸ਼ਿष੍ਯਂ ਗੁਰੁਰ੍ ਹਨ੍ਯਾਦ੍ ਅਕਾਰਣਮ੍ ਆਤ੍ਮਨਃ ਕਾਮਕਾਰੇਣ ਸੋ ऽਪਿ ਹਿਂਸ੍ਰਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਅਧਿਆਪਕ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਕਾਰਨ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਹਿੰਸਕ ਜੀਵ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਚੈਵ ਯਸ੍ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰੋ ऽਵਮਨ੍ਯਤੇ ਸੋ ऽਪਿ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮृਤੋ ਜਨ੍ਤੁਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਜਾਯੇਤ ਗਰ੍ਦਭਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤਾਂ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਧਾ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਗਰ੍ਦਭਤ੍ਵਂ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦਸ਼ ਵਰ੍षਾਣਿ ਜੀਵਤਿ ਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਤੁ ਕੁਮ੍ਭੀਰਸ੍ ਤਤੋ ਜਾਯੇਤ ਮਾਨਵਃ
ਗਧੇ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਦਸ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਕੁੰਭੀਰ (ਘੜਿਆਲ) ਬਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਤਾਪਿਤਰੌ ਯਸ੍ਯ ਰੁष੍ਟਾਵ੍ ਉਭਾਵ੍ ਅਪਿ ਗੁਰ੍ਵਪਧ੍ਯਾਨਤਃ ਸੋ ऽਪਿ ਮृਤੋ ਜਾਯੇਤ ਗਰ੍ਦਭਃ
ਜੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੋਵੇਂ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਕੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਗਧਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਖਰੋ ਜੀਵਤਿ ਮਾਸਾਂਸ਼੍ ਚ ਦਸ਼ ਚਾਪਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਬਿਡਾਲਃ ਸਪ੍ਤ ਮਾਸਾਂਸ੍ ਤੁ ਤਤੋ ਜਾਯੇਤ ਮਾਨਵਃ
ਗਧਾ ਦਸ ਤੇ ਚੌਦਾਂ ਮਹੀਨੇ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ। ਬਿੱਲੀ ਸੱਤ ਮਹੀਨੇ ਜੀਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤਾਪਿਤਰਾਵ੍ ਆਕ੍ਰੁਸ਼੍ਯ ਸਾਰੀਕਃ ਸਂਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ਤਾਡਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਵ੍ ਏਵ ਜਾਯਤੇ ਕਚ੍ਛਪੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਾਂ-ਪਿਓਂ ਉੱਤੇ ਚੀਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੀਕਾ ਪੰਛੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਮਾਂ-ਪਿਓਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਤਾ ਉਹ ਕਛੂਆ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਚ੍ਛਪੋ ਦਸ਼ ਵਰ੍षਾਣਿ ਤ੍ਰੀਣਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਸ਼ਲ੍ਯਕਃ ਵ੍ਯਾਲੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤੁ षਣ੍ ਮਾਸਾਂਸ੍ ਤਤੋ ਜਾਯੇਤ ਮਾਨੁषਃ
ਕਛੂਆ ਦਸ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੱਲਾ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਸੱਪ ਬਣ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਨੁੱਖ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭਰ੍ਤृਪਿਣ੍ਡਮ੍ ਉਪਾਸ਼੍ਨੀਨੋ ਰਾਜਦ੍ਵਿष੍ਟਾਨਿ ਸੇਵਤੇ ਸੋ ऽਪਿ ਮੋਹਸਮਾਪਨ੍ਨੋ ਮृਤੋ ਜਾਯੇਤ ਵਾਨਰਃ
ਜੋ ਪਤੀ ਲਈ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਾਂਦਰ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਨਰੋ ਦਸ਼ ਵਰ੍षਾਣਿ ਸਪ੍ਤ ਵਰ੍षਾਣਿ ਮੂषਕਃ ਸ਼੍ਵਾ ਚ ਭੂਤ੍ਵਾ ਤੁ षਣ੍ ਮਾਸਾਂਸ੍ ਤਤੋ ਜਾਯੇਤ ਮਾਨਵਃ
ਬਾਂਦਰ ਦਸ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਚੂਹਾ ਸੱਤ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ; ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਕੁਤਾ ਬਣ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਨੁੱਖ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨ੍ਯਾਸਾਪਹਰ੍ਤਾ ਤੁ ਨਰੋ ਯਮਸ੍ਯ ਵਿषਯਂ ਗਤਃ ਸਂਸਾਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਕृਮਿਯੋਨੌ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਜੋ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਪੂਰੇ ਕਰ ਕੇ, ਕੀੜਿਆਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਜੀਵਤਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਦਸ਼ ਪਞ੍ਚ ਚ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਦੁष੍ਕृਤਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਜਾਯੇਤ ਮਾਨੁषਃ
ਉਥੇ, ਹੇ ਵਿਦਵਾਨੋ, ਉਹ ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ; ਮੰਦ ਕਰਮ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਮਨੁੱਖ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।