ਗਣ੍ਡੂषਾਯ ਹ੍ਯ੍ ਅਪੁਤ੍ਰਾਯ ਵਿष੍ਵਕ੍ਸੇਨੋ ਦਦੌ ਸੁਤਾਨ੍ ਚਾਰੁਦੇष੍ਣਂ ਸੁਦੇष੍ਣਂ ਚ ਪਞ੍ਚਾਲਂ ਕृਤਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਗੰਡੂਸ਼, ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤੇ: ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਨਾ, ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਤੇ ਪਾਂਚਾਲਾ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਅਸਂਗ੍ਰਾਮੇਣ ਯੋ ਵੀਰੋ ਨਾਵਰ੍ਤਤ ਕਦਾਚਨ ਰੌਕ੍ਮਿਣੇਯੋ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਕਨੀਯਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹ ਵੀਰ, ਰੁਕਮਣੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ, ਕਦੇ ਵੀ ਜੰਗ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਿਆ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮੇ।
ਵਾਯਸਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਯਂ ਯਾਨ੍ਤਂ ਪृष੍ਠਤੋ ऽਨ੍ਵਯੁਃ ਚਾਰੂਨ੍ ਅਦ੍ਯੋਪਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਸ਼੍ ਚਾਰੁਦੇष੍ਣਹਤਾਨ੍ ਇਤਿ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈ ਗਏ ਜਦ ਉਹ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਕਹਿੰਦੇ, 'ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਚਾਰੁਦੇਸ਼ਨਾ ਦੇ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਉੱਤੇ ਖਾਵਾਂਗੇ।'
ਤਨ੍ਤ੍ਰਿਜਸ੍ ਤਨ੍ਤ੍ਰਿਪਾਲਸ਼੍ ਚ ਸੁਤੌ ਕਨਵਕਸ੍ਯ ਤੌ ਵੀਰੁਸ਼੍ ਚਾਸ਼੍ਵਹਨੁਸ਼੍ ਚੈਵ ਵੀਰੌ ਤਾਵ੍ ਅਥ ਗृਞ੍ਜਿਮੌ
ਤੰਤ੍ਰਿਜ ਤੇ ਤੰਤ੍ਰਿਪਾਲਾ, ਦੋਵੇਂ ਕਨਵਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ; ਵੀਰੁ ਤੇ ਅਸ਼ਵਹਨੁ, ਦੋਵੇਂ ਵੀਰ, ਗ੍ਰਿੰਜਿਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ।
ਸ਼੍ਯਾਮਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ਮੀਕਸ੍ ਤੁ ਸ਼ਮੀਕੋ ਰਾਜ੍ਯਮ੍ ਆਵਹਤ੍ ਜੁਗੁਪ੍ਸਮਾਨੋ ਭੋਜਤ੍ਵਾਦ੍ ਰਾਜਸੂਯਮ੍ ਅਵਾਪ ਸਃ
ਸ਼ਯਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਮੀਕ ਨੇ ਰਾਜ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਭੋਜ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਕਰਿਆ।
ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੁਃ ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਜਜ੍ਞੇ ਤਸ੍ਯ ਵਿਨਾਸ਼ਨਃ ਵਸੁਦੇਵਸੁਤਾਨ੍ ਵੀਰਾਨ੍ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮ੍ਯ੍ ਅਤਃ ਪਰਮ੍
ਅਜਾਤਸ਼ਤ੍ਰੁ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਜਨਮਿਆ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ।
ਵृष੍ਣੇਸ੍ ਤ੍ਰਿਵਿਧਮ੍ ਏਵਂ ਤੁ ਬਹੁਸ਼ਾਖਂ ਮਹੌਜਸਮ੍ ਧਾਰਯਨ੍ ਵਿਪੁਲਂ ਵਂਸ਼ਂ ਨਾਨਰ੍ਥੈਰ੍ ਇਹ ਯੁਜ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਦਾ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਤੇ ਕਈ ਸ਼ਾਖਾ ਵਾਲਾ ਵੰਸ਼ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਇੱਥੇ ਵੱਡਾ ਪਰਿਵਾਰ ਰੱਖਣਾ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਜੋ ਕਿਸੇ ਲਾਭ ਦੀ ਖੋਜ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਯਾਃ ਪਤ੍ਨ੍ਯੋ ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾਃ ਪੌਰਵੀ ਰੋਹਿਣੀ ਨਾਮ ਮਦਿਰਾਦਿਤਥਾਵਰਾ
ਵਸੁਦੇਵ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਚੌਦਾਂ ਸਨ, ਸਭ ਸੁੰਦਰ; ਪੌਰਵੀ, ਰੋਹਿਨੀ, ਮਦੀਰਾ ਤੇ ਹੋਰ ਉੱਤਮ ਰੂਪ ਵਾਲੀਆਂ।
ਵੈਸ਼ਾਖੀ ਚ ਤਥਾ ਭਦ੍ਰਾ ਸੁਨਾਮ੍ਨੀ ਚੈਵ ਪਞ੍ਚਮੀ ਸਹਦੇਵਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਦੇਵਾ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀ ਦੇਵਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਵੈਸ਼ਾਖੀ, ਭਦਰਾ, ਸੁਨਾਮਨੀ ਪੰਜਵੀਂ, ਸਹਦੇਵਾ, ਸ਼ਾਂਤਿਦੇਵਾ, ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀ ਤੇ ਦੇਵਰਕਸ਼ਿਤਾ।
ਵृਕਦੇਵ੍ਯ੍ ਉਪਦੇਵੀ ਚ ਦੇਵਕੀ ਚੈਵ ਸਪ੍ਤਮੀ ਸੁਤਨੁਰ੍ ਵਡਵਾ ਚੈਵ ਦ੍ਵੇ ਏਤੇ ਪਰਿਚਾਰਿਕੇ
ਵ੍ਰਿਕਦੇਵੀ, ਉਪਦੇਵੀ ਤੇ ਸਤਵੀਂ ਦੇਵਕੀ; ਸੁਤਨੂ ਤੇ ਵਡਵਾ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸੇਵਕਾਵਾਂ ਸਨ।
ਪੌਰਵੀ ਰੋਹਿਣੀ ਨਾਮ ਬਾਹ੍ਲਿਕਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਾਭਵਤ੍ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਪਤ੍ਨੀ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਦਯਿਤਾਨਕਦੁਨ੍ਦੁਭੇਃ
ਪੌਰਵੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੋਹਿਨੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਬਾਹਲਿਕ ਦੀ ਧੀ ਸੀ; ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਪਤਨੀ ਸੀ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇ ਅਨਕਦੁੰਦੁਭੀ ਦੀ ਪਿਆਰੀ।
ਲੇਭੇ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਸੁਤਂ ਰਾਮਂ ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਸ਼ਠਮ੍ ਏਵ ਚ ਦੁਰ੍ਦਮਂ ਦਮਨਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਪਿਣ੍ਡਾਰਕਮ੍ ਉਸ਼ੀਨਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਆਸਰਾ ਸੀ, ਤੇ ਸ਼ਠ, ਦੁਰਦਮ, ਦਮਨ, ਸ਼ੁਭ੍ਰ, ਪਿੰਡਾਰਕ ਤੇ ਉਸ਼ੀਨਰ ਵੀ।
ਚਿਤ੍ਰਾ ਨਾਮ ਕੁਮਾਰੀ ਚ ਰੋਹਿਣੀਤਨਯਾ ਨਵ ਚਿਤ੍ਰਾ ਸੁਭਦ੍ਰੇਤਿ ਪੁਨਰ੍ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਚਿਤਰਾ ਨਾਂ ਦੀ ਕੁਮਾਰੀ, ਰੋਹਿਣੀ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਚਿਤਰਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਭਦਰਾ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਮੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਈ।
ਵਸੁਦੇਵਾਚ੍ ਚ ਦੇਵਕ੍ਯਾਂ ਜਜ੍ਞੇ ਸ਼ੌਰਿਰ੍ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਰਾਮਾਚ੍ ਚ ਨਿਸ਼ਠੋ ਜਜ੍ਞੇ ਰੇਵਤ੍ਯਾਂ ਦਯਿਤਃ ਸੁਤਃ
ਵਸੁਦੇਵ ਤੇ ਦੇਵਕੀ ਤੋਂ ਸ਼ੌਰੀ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਉੱਤਮ ਸ਼ੋਭਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਨਮਿਆ। ਰਾਮ ਤੇ ਰੇਵਤੀ ਤੋਂ ਨਿਸ਼ਠਾ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਨਮਿਆ।
ਸੁਭਦ੍ਰਾਯਾਂ ਰਥੀ ਪਾਰ੍ਥਾਦ੍ ਅਭਿਮਨ੍ਯੁਰ੍ ਅਜਾਯਤ ਅਕ੍ਰੂਰਾਤ੍ ਕਾਸ਼ਿਕਨ੍ਯਾਯਾਂ ਸਤ੍ਯਕੇਤੁਰ੍ ਅਜਾਯਤ
ਸੁਭਦਰਾ ਤੋਂ, ਰਥੀ ਅਭਿਮਨ्यु, ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਜਨਮਿਆ। ਅਕਰੂਰ ਤੇ ਕਾਸੀ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਤੋਂ, ਸਤ੍ਯਕੇਤੁ ਜਨਮਿਆ।
ਵਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾਸੁ ਮਹਾਭਾਗਾਸੁ ਸਪ੍ਤਸੁ ਯੇ ਪੁਤ੍ਰਾ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਮਸ੍ਤਾਂਸ੍ ਤਾਨ੍ ਨਿਬੋਧਤ
ਵਸੁਦੇਵ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ, ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।
ਭੋਜਸ਼੍ ਚ ਵਿਜਯਸ਼੍ ਚੈਵ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਦੇਵਾਸੁਤਾਵ੍ ਉਭੌ ਵृਕਦੇਵਃ ਸੁਨਾਮਾਯਾਂ ਗਦਸ਼੍ ਚਾਸ੍ਤਾਂ ਸੁਤਾਵ੍ ਉਭੌ
ਭੋਜ ਤੇ ਵਿਜਯ, ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਾਂਤਦੇਵਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਵ੍ਰਿਕਦੇਵ, ਸੁਨਾਮਾ ਤੋਂ, ਤੇ ਗਦਾ, ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।
ਅਗਾਵਹਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਵृਕਦੇਵੀ ਵ੍ਯਜਾਯਤ ਕਨ੍ਯਾ ਤ੍ਰਿਗਰ੍ਤਰਾਜਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਵੈ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਾਯਣੇਃ
ਵ੍ਰਿਕਦੇਵੀ ਨੇ ਅਗਾਵਹਾ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਤ੍ਰਿਗਰਤ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀ ਧੀ, ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਾਯਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ।
ਜਿਜ੍ਞਾਸਾਂ ਪੌਰੁषੇ ਚਕ੍ਰੇ ਨ ਚਸ੍ਕਨ੍ਦੇ ਚ ਪੌਰੁषਮ੍ ਕृष੍ਣਾਯਸਸਮਪ੍ਰਖ੍ਯੋ ਵਰ੍षੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਮੇ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਖਤਾ ਜਾਣਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਪੁਰਖਤਾ ਉਤਪੰਨ ਨਾ ਹੋਈ। ਉਹ ਕਾਲੇ ਲੋਹੇ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਤੇ ਦਵਾਦਸਵੇਂ ਸਾਲ ਵੀ ਇਹੀ ਹੋਇਆ।
ਮਿਥ੍ਯਾਭਿਸ਼ਸ੍ਤੋ ਗਾਰ੍ਗ੍ਯਸ੍ ਤੁ ਮਨ੍ਯੁਨਾਤਿਸਮੀਰਿਤਃ ਘੋषਕਨ੍ਯਾਮ੍ ਉਪਾਦਾਯ ਮੈਥੁਨਾਯੋਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਗਾਰਗਿਆ ਨੂੰ ਝੂਠੇ ਦੋਸ਼ ਲਗੇ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਘੋਸ਼ਾ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਗੋਪਾਲੀ ਚਾਪ੍ਸਰਾਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਗੋਪਸ੍ਤ੍ਰੀਵੇषਧਾਰਿਣੀ ਧਾਰਯਾਮ੍ ਆਸ ਗਾਰ੍ਗ੍ਯਸ੍ਯ ਗਰ੍ਭਂ ਦੁਰ੍ਧਰਮ੍ ਅਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਗੋਪਾਲੀ, ਜੋ ਅਪਸਰਾ ਸੀ, ਗੋਆਲੀ ਦੇ ਵੈਸ਼ ਵਿਚ, ਗਾਰਗਿਆ ਦਾ ਦੁਖਦਾਈ ਤੇ ਅਜੈਯ ਗਰਭ ਧਾਰਿਆ।
ਮਾਨੁष੍ਯਾਂ ਗਰ੍ਗਭਾਰ੍ਯਾਯਾਂ ਨਿਯੋਗਾਚ੍ ਛੂਲਪਾਣਿਨਃ ਸ ਕਾਲਯਵਨੋ ਨਾਮ ਜਜ੍ਞੇ ਰਾਜਾ ਮਹਾਬਲਃ
ਗਰਗ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਿਚ, ਸ਼ੂਲਪਾਣੀ ਦੇ ਨਿਯੋਗ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖੀ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਉਹ ਕਾਲਯਵਨ ਨਾਂ ਦਾ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਵृਤ੍ਤਪੂਰ੍ਵਾਰ੍ਧਕਾਯਸ੍ ਤੁ ਸਿਂਹਸਂਹਨਨੋ ਯੁਵਾ ਅਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ ਤੁ ਵਵृਧੇ ऽਨ੍ਤਃਪੁਰੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਃ
ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ, ਜਵਾਨ ਤੇ ਅੱਗੇਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਬਣਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਉਹ ਬੱਚਾ ਵਧਿਆ।
ਯਵਨਸ੍ਯ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸ ਕਾਲਯਵਨੋ ऽਭਵਤ੍ ਆਯੁਧ੍ਯਮਾਨੋ ਨृਪਤਿਃ ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਦ੍ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਕਾਲਯਵਨ ਯਵਨ ਬਣ ਗਿਆ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ। ਜਦ ਉਹ ਲੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੱਡੇ ਦਵਜਨ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਵृष੍ਣ੍ਯਨ੍ਧਕਕੁਲਂ ਤਸ੍ਯ ਨਾਰਦੋ ऽਕਥਯਦ੍ ਵਿਭੁਃ ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣ੍ਯਾ ਤੁ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਮਥੁਰਾਮ੍ ਅਭ੍ਯਯਾਤ੍ ਤਦਾ
ਨਾਰਦ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ-ਅੰਧਕ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਅਕਸ਼ੌਹਿਨੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਥੁਰਾ ਵੱਲ ਚਲਿਆ।
ਦੂਤਂ ਸਂਪ੍ਰੇषਯਾਮ੍ ਆਸ ਵृष੍ਣ੍ਯਨ੍ਧਕਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍ ਤਤੋ ਵृष੍ਣ੍ਯਨ੍ਧਕਾਃ ਕृष੍ਣਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮਹਾਮਤਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ-ਅੰਧਕ ਵਾਸੀਆਂ ਕੋਲ ਦੂਤ ਭੇਜਿਆ। ਫਿਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਤੇ ਅੰਧਕ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬੁਧੀਮਾਨ ਸੀ,
ਸਮੇਤਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮ੍ ਆਸੁਰ੍ ਯਵਨਸ੍ਯ ਭਯਾਤ੍ ਤਦਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਪਲਾਯਨਮ੍ ਅਰੋਚਯਨ੍
ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਯਵਨ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਸਲਾਹ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਫੈਸਲਾ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਨੇ ਭੱਜਣ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਸਮਝਿਆ।
ਵਿਹਾਯ ਮਥੁਰਾਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਮਾਨਯਨ੍ਤਃ ਪਿਨਾਕਿਨਮ੍ ਕੁਸ਼ਸ੍ਥਲੀਂ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਨਿਵੇਸ਼ਯਿਤੁਮ੍ ਈਪ੍ਸਵਃ
ਸੋਹਣੀ ਮਥੁਰਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਿਨਾਕਿਨ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ, ਦਵਾਰਵਤੀ ਵਿਚ ਵਸਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ।
ਇਤਿ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਜਨ੍ਮੇਦਂ ਯਃ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ ਨਿਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ ਪਰ੍ਵਸੁ ਸ਼੍ਰਾਵਯੇਦ੍ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਅਨृਣਃ ਸ ਸੁਖੀ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਤੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਕਰਜ਼ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਤੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੋष੍ਟੋਰ੍ ਅਥਾਭਵਤ੍ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵृਜਿਨੀਵਾਨ੍ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਵਾਰ੍ਜਿਨੀਵਤਮ੍ ਇਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਾਹਿਂ ਸ੍ਵਾਹਾਕृਤਾਂ ਵਰਮ੍
ਫਿਰ ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵ੍ਰਜੀਨੀਵਾਨ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਨਮਿਆ। ਉਹ ਵਾਰਜੀਨੀਵਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਵਾਹਾ ਦੁਆਰਾ ਬਣਿਆ ਵਧੀਆ ਹੈ।