ਯੇ ਫਲਾਨਿ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਸੁਰਭੀਣਿ ਚ ਹਂਸਯੁਕ੍ਤੈਰ੍ ਵਿਮਾਨੈਸ੍ ਤੁ ਯਾਨ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮਪੁਰਂ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਫਲ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੰਸਾਂ ਵਾਲੇ ਰਥਾਂ 'ਚ ਧਰਮ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਤਿਲਾਂਸ੍ ਤਿਲਧੇਨੁਂ ਚ ਘृਤਧੇਨੁਮ੍ ਅਥਾਪਿ ਵਾ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਜੋ ਤਿਲ, ਤਿਲ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਤੇ ਘੀ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ,
ਸੋਮਮਣ੍ਡਲਸਂਕਾਸ਼ੈਰ੍ ਯਾਨੈਸ੍ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਨਿਰ੍ਮਲੈਃ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ ਉਪਗੀਯਨ੍ਤੇ ਪੁਰੇ ਵੈਵਸ੍ਵਤਸ੍ਯ ਤੇ
ਉਹ ਚੰਦਮਾ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਥਾਂ 'ਚ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਵਧਾਈ ਨਾਲ, ਵੈਵਸਵਤ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇषਾਂ ਵਾਪ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਕੂਪਾਸ਼੍ ਚ ਤਡਾਗਾਨਿ ਸਰਾਂਸਿ ਚ ਦੀਰ੍ਘਿਕਾਃ ਪੁष੍ਕਰਿਣ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਸ਼ੀਤਲਾਸ਼੍ ਚ ਜਲਾਸ਼ਯਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੰਡ, ਕੂਏਂ, ਝੀਲਾਂ, ਸਰੋਵਰ, ਲੰਬੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਟਾਂਡ ਤੇ ਸੁਹਣੀਆਂ ਪਦਮਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਠੰਢੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਹਨ,
ਯਾਨੈਸ੍ ਤੇ ਹੇਮਚਨ੍ਦ੍ਰਾਭੈਰ੍ ਦਿਵ੍ਯਘਣ੍ਟਾਨਿਨਾਦਿਤੈਃ ਵ੍ਯਜਨੈਸ੍ ਤਾਲਵृਨ੍ਤੈਸ਼੍ ਚ ਵੀਜ੍ਯਮਾਨਾ ਮਹਾਪ੍ਰਭਾਃ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਤੇ ਚੰਦਮਾ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਰਥਾਂ 'ਚ, ਦਿਵਿਆ ਘੰਟੀਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਤਾਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਠੰਢੀ ਹਵਾ ਲੈਂਦੇ, ਬਹੁਤ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਯੇषਾਂ ਦੇਵਕੁਲਾਨ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਚਿਤ੍ਰਾਣ੍ਯ੍ ਆਯਤਨਾਨਿ ਚ ਰਤ੍ਨੈਃ ਪ੍ਰਸ੍ਫੁਰਮਾਣਾਨਿ ਮਨੋਜ੍ਞਾਨਿ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇੱਥੇ ਦੇਵ ਮੰਦਰ ਤੇ ਆਸਥਾਨੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹਨ,
ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਲੋਕਪਾਲੈਸ੍ ਤੁ ਵਿਮਾਨੈਰ੍ ਵਾਤਰਂਹਸੈਃ ਧਰ੍ਮਰਾਜਪੁਰਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਨਾਨਾਜਨਸਮਾਕੁਲਮ੍
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ 'ਚ, ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਦਿਵਿਆ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹਨ।
ਪਾਨੀਯਂ ਯੇ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣ੍ਯੁਪਜੀਵਿਤਮ੍ ਤੇ ਵਿਤृष੍ਣਾਃ ਸੁਖਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਵਿਮਾਨੈਸ੍ ਤਂ ਮਹਾਪਥਮ੍
ਜੋ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਿਨਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਹਾਂ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਰਥਾਂ 'ਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾष੍ਠਪਾਦੁਕਯਾਨਾਨਿ ਪੀਠਕਾਨ੍ਯ੍ ਆਸਨਾਨਿ ਚ ਯੈਰ੍ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭ੍ਯਸ੍ ਤੇ ऽਧ੍ਵਾਨਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਵੈ ਸੁਖਮ੍
ਜੋ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਨੂੰ ਕਾਠ ਦੀਆਂ ਚਪਲਾਂ, ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੇ ਆਸਣ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਾਹ ਸੌਖਾ ਕਰਕੇ ਤੈਅ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸੌਵਰ੍ਣਮਣਿਪੀਠੇषੁ ਪਾਦੌ ਕृਤ੍ਵੋਤ੍ਤਮੇषੁ ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਵਿਮਾਨੈਸ੍ ਤੁ ਅਪ੍ਸਰੋਗਣਮਣ੍ਡਿਤੈਃ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ 'ਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਰਥਾਂ 'ਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਆਰਾਮਾਣਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਪੁष੍ਪਾਢ੍ਯਾਨੀਹ ਮਾਨਵਾਃ ਰੋਪਯਨ੍ਤਿ ਫਲਾਢ੍ਯਾਨਿ ਨਰਾਣਾਮ੍ ਉਪਕਾਰਿਣਃ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਸੋਹਣੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਬਾਗ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ,
ਵृਕ੍ਸ਼ਚ੍ਛਾਯਾਸੁ ਰਮ੍ਯਾਸੁ ਸ਼ੀਤਲਾਸੁ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾਃ ਵਰਸ੍ਤ੍ਰੀਗੀਤਵਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਸੇਵ੍ਯਮਾਨਾ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਤੇ
ਉਹ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਠੰਢੀ, ਸੁਹਣੀ ਤੇ ਸਜੀ ਹੋਈ ਛਾਂ 'ਚ, ਉੱਚੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਸੁਵਰ੍ਣਂ ਰਜਤਂ ਵਾਪਿ ਵਿਦ੍ਰੁਮਂ ਮੌਕ੍ਤਿਕਂ ਤਥਾ ਯੇ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਵਿਮਾਨੈਃ ਕਨਕੋਜ੍ਜ੍ਵਲੈਃ
ਜੋ ਸੋਨਾ, ਚਾਂਦੀ, ਮੋਤੀ ਜਾਂ ਲਾਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਰਥਾਂ 'ਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭੂਮਿਦਾ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਾਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵਕਾਮੈਸ੍ ਤੁ ਤਰ੍ਪਿਤਾਃ ਉਦਿਤਾਦਿਤ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ੈਰ੍ ਵਿਮਾਨੈਰ੍ ਭृਸ਼ਨਾਦਿਤੈਃ
ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਰ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹਨ, ਉਹ ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਉੱਚੀ ਧੁਨ ਵਾਲੇ ਰਥਾਂ 'ਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਨ੍ਯਾਂ ਤੁ ਯੇ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦੇਯਾਮ੍ ਅਲਂਕृਤਾਮ੍ ਦਿਵ੍ਯਕਨ੍ਯਾਵृਤਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਵਿਮਾਨੈਸ੍ ਤੇ ਯਮਾਲਯਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਲਈ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਸਜੀ ਹੋਈ ਕੁੜੀ ਵਿਆਹ ਲਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਰਥਾਂ 'ਚ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸੁਗਨ੍ਧਾਗੁਰੁਕਰ੍ਪੂਰਾਨ੍ ਪੁष੍ਪਧੂਪਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭ੍ਯੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਜੋ ਉੱਚੇ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸੁਗੰਧੀ ਅਗਰ, ਕਪੂਰ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਧੂਪ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ,
ਤੇ ਸੁਗਨ੍ਧਾਃ ਸੁਵੇਸ਼ਾਸ਼੍ ਚ ਸੁਪ੍ਰਭਾਃ ਸੁਵਿਭੂषਿਤਾਃ ਯਾਨ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮਪੁਰਂ ਯਾਨੈਰ੍ ਵਿਚਿਤ੍ਰੈਰ੍ ਅਭ੍ਯਲਂਕृਤਾਃ
ਉਹ ਸੁਗੰਧਤ, ਸੋਹਣੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਵਧੀਆ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਅਜੋਕੇ ਤੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਵਾਹਨਾਂ 'ਚ ਧਰਮ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦੀਪਦਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਯਾਨੈਸ਼੍ ਚ ਦੀਪਯਨ੍ਤੋ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼ ਆਦਿਤ੍ਯਸਦृਸ਼ੈਰ੍ ਯਾਨੈਰ੍ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਾ ਯਥਾਗ੍ਨਯਃ
ਉਹ ਜਦੋਂ ਵਾਹਨਾਂ 'ਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਦਸੋਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਾਹਨ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤਪਦੇ ਹਨ।
ਗृਹਾਵਸਥਦਾਤਾਰੋ ਗृਹੈਃ ਕਾਞ੍ਚਨਮਣ੍ਡਿਤੈਃ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਬਾਲਾਰ੍ਕਨਿਭੈਰ੍ ਧਰ੍ਮਰਾਜਗृਹਂ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਘਰਾਂ 'ਚ, ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਘਰਾਂ 'ਚ ਧਰਮ ਰਾਜ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜਲਭਾਜਨਦਾਤਾਰਃ ਕੁਣ੍ਡਿਕਾਕਰਕਪ੍ਰਦਾਃ ਪੂਜਮਾਨਾਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ ਚ ਯਾਨ੍ਤਿ ਦृਪ੍ਤਾ ਮਹਾਗਜੈਃ
ਜੋ ਪਾਣੀ ਦੇ ਭਾਂਡੇ, ਕੁੰਡੀਆਂ ਤੇ ਘੜੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਹਾਥੀਆਂ 'ਤੇ ਗਰਵ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਾਦਾਭ੍ਯਙ੍ਗਂ ਸ਼ਿਰੋਭ੍ਯਙ੍ਗਂ ਸ੍ਨਾਨਪਾਨੋਦਕਂ ਤਥਾ ਯੇ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯਸ੍ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਸ਼੍ਵੈਰ੍ ਯਮਾਲਯਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਸਿਰ ਦੀ ਮਲਿਸ਼, ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੇ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ 'ਤੇ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿਸ਼੍ਰਾਮਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਵਿਪ੍ਰਾਞ੍ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਾਨ੍ ਅਧ੍ਵਨਿ ਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾਨ੍ ਚਕ੍ਰਵਾਕਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤੇਨ ਯਾਨ੍ਤਿ ਯਾਨੇਨ ਤੇ ਸੁਖਮ੍
ਜੋ ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਰਾਹ ਵਿਚ ਝਲਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀਆਂ ਵਲੋਂ ਖਿੱਚੇ ਵਾਹਨਾਂ 'ਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਾਗਤੇਨ ਚ ਯੋ ਵਿਪ੍ਰਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ ਆਸਨੇਨ ਚ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ ਤਮ੍ ਅਧ੍ਵਾਨਂ ਸੁਖਂ ਪਰਮਨਿਰ੍ਵृਤਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਤੇ ਆਸਨ ਦੇ ਕੇ ਸਨਮਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਸਤੇ 'ਚ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਤੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਮੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਦੇਵੇਤਿ ਯੋ ਹਰਿਂ ਚਾਭਿਵਾਦਯੇਤ੍ ਗਾਂ ਚ ਪਾਪਹਰੇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਖਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਚ ਤਤ੍ ਪਥਮ੍
ਜੋ ਹਰੀ ਨੂੰ 'ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਕਹਿ ਕੇ ਸਲਾਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ 'ਗਾਂ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ' ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਰਸਤੇ 'ਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨਨ੍ਤਰਾਸ਼ਿਨੋ ਯੇ ਚ ਦਮ੍ਭਾਨृਤਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ ਤੇ ऽਪਿ ਸਾਰਸਯੁਕ੍ਤੈਸ੍ ਤੁ ਯਾਨ੍ਤਿ ਯਾਨੈਸ਼੍ ਚ ਤਤ੍ ਪਥਮ੍
ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਖਵਾਓਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਝੂਠ ਤੇ ਦਿਖਾਵੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸਾਰਸ ਪੰਛੀਆਂ ਵਲੋਂ ਖਿੱਚੇ ਵਾਹਨਾਂ 'ਚ ਉਸ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਹ੍ਯ੍ ਏਕਭਕ੍ਤੇਨ ਸ਼ਾਠ੍ਯਦਮ੍ਭਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ ਹਂਸਯੁਕ੍ਤੈਰ੍ ਵਿਮਾਨੈਸ੍ ਤੁ ਸੁਖਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਯਮਾਲਯਮ੍
ਜੋ ਇਕ ਵਾਰੀ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਠੱਗੀ ਤੇ ਦਿਖਾਵੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਹੰਸ ਪੰਛੀਆਂ ਵਲੋਂ ਖਿੱਚੇ ਹਵਾਈ ਵਾਹਨਾਂ 'ਚ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਥੇਨੈਕਭਕ੍ਤੇਨ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਯੇ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਃ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮਨਗਰਂ ਯਾਨੈਰ੍ ਬਰ੍ਹਿਣਯੋਜਿਤੈਃ
ਜੋ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਕੇ ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਹੀ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੋਰਾਂ ਵਲੋਂ ਜੋੜੇ ਵਾਹਨਾਂ 'ਚ ਧਰਮ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤृਤੀਯੇ ਦਿਵਸੇ ਯੇ ਤੁ ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਨਿਯਤਵ੍ਰਤਾਃ ਤੇ ऽਪਿ ਹਸ੍ਤਿਰਥੈਰ੍ ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ ਯਾਨ੍ਤਿ ਯਾਨੈਸ਼੍ ਚ ਤਤ੍ ਪਦਮ੍
ਜੋ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਦਿਵਿਆਂ ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਵਲੋਂ ਜੋੜੇ ਵਾਹਨਾਂ 'ਚ ਉਸ ਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
षष੍ਠੇ ऽਨ੍ਨਭਕ੍ਸ਼ਕੋ ਯਸ੍ ਤੁ ਸ਼ੌਚਨਿਤ੍ਯੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ ਸ ਯਾਤਿ ਕੁਞ੍ਜਰਸ੍ਥਸ੍ ਤੁ ਸ਼ਚੀਪਤਿਰ੍ ਇਵ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਜੋ ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਪਤੀ ਵਾਂਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜਪੁਰਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਨਾਨਾਮਣਿਵਿਭੂषਿਤਮ੍ ਨਾਨਾਸ੍ਵਰਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਜਯਸ਼ਬ੍ਦਰਵੈਰ੍ ਯੁਤਮ੍
ਧਰਮ ਰਾਜ ਦਾ ਦਿਵਿਆ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਜਿੱਤ ਦੇ ਨਾਅਰਿਆਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ।