ਦृष੍ਟਂ ਕੇਨੇਤਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਯੈਵਂ ਵਦਨ੍ਤਿ ਤੇ ਦਿਵਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਪਾਪਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਯੇ ਨਰਾਃ
ਕਿਸ ਨੇ ਇਹ ਦੇਖਿਆ ਹੈ? — ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਅੱਖੀਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦਿਨ ਰਾਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਚਰਨ੍ਤਿ ਹਿ ਤੇ ਧਰ੍ਮਂ ਪ੍ਰਮਾਦੇਨਾਪਿ ਮੋਹਿਤਾਃ ਇਹੈਵ ਫਲਭੋਕ੍ਤਾਰਃ ਪਰਤ੍ਰ ਵਿਮੁਖਾਸ਼੍ ਚ ਯੇ
ਉਹ ਲੋਕ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਭਾਵੇਂ ਅਣਜਾਣੇ ਹੀ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਥੇ ਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਗਲੇ ਜਗਤ ਵੱਲ ਉਹ ਮੁੜਦੇ ਨਹੀਂ।
ਤੇ ਪਤਨ੍ਤਿ ਸੁਘੋਰੇषੁ ਨਰਕੇषੁ ਨਰਾਧਮਾਃ ਦਾਰੁਣੋ ਨਰਕੇ ਵਾਸਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਵਾਸਃ ਸੁਖਪ੍ਰਦਃ ਨਰੈਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਕਰ੍ਮ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੇ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਬਹੁਤ ਦਰਦਨਾਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ। ਉਥੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਹੋ ऽਤਿਦੁਃਖਂ ਘੋਰਂ ਚ ਯਮਮਾਰ੍ਗੇ ਤ੍ਵਯੋਦਿਤਮ੍ ਨਰਕਾਣਿ ਚ ਘੋਰਾਣਿ ਦ੍ਵਾਰਂ ਯਾਮ੍ਯਂ ਚ ਸਤ੍ਤਮ
ਹਾਏ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਯਮ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਭਿਆਨਕ ਨਰਕਾਂ ਅਤੇ ਯਮ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਬੜਾ ਹੀ ਦੁਖਦਾਈ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਤ੍ਯ੍ ਉਪਾਯੋ ਨ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਯਮਮਾਰ੍ਗੇ ऽਤਿਭੀषਣੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯੇਨ ਨਰਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸੁਖੇਨ ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਕੀ ਯਮ ਦੇ ਇਸ ਡਰਾਉਣੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦਾ ਕੋਈ ਉਪਾਅ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ? ਦੱਸੋ, ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਯੇ ਧਰ੍ਮਸਂਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਹਿਂਸਾਨਿਰਤਾ ਨਰਾਃ ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣੇ ਯੁਕ੍ਤਾ ਦੇਵਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੂਜਕਾਃ
ਇਥੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਹਿੰਸਾ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਮਨੁष੍ਯਲੋਕਾਸ੍ ਤੇ ਸਭਾਰ੍ਯਾਃ ਸਸੁਤਾਸ੍ ਤਥਾ ਤਮ੍ ਅਧ੍ਵਾਨਂ ਚ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਯਥਾ ਤਤ੍ ਕਥਯਾਮਿ ਵਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਉਸ ਰਸਤੇ ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਵਿਮਾਨੈਰ੍ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਕਾਞ੍ਚਨਧ੍ਵਜਸ਼ੋਭਿਤੈਃ ਧਰ੍ਮਰਾਜਪੁਰਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸੇਵਮਾਨਾਪ੍ਸਰੋਗਣੈਃ
ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਵਤਾਈ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ੍ ਤੁ ਦਾਨਾਨਿ ਨਾਨਾਰੂਪਾਣਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ ਯੇ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸੁਖੇਨੈਵ ਮਹਾਪਥੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਨਂ ਯੇ ਤੁ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਸੁਸਂਕृਤਮ੍ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯੇਭ੍ਯੋ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ, ਪੂਰੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—
ਤਰੁਣੀਭਿਰ੍ ਵਰਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਸੇਵ੍ਯਮਾਨਾਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ ਧਰ੍ਮਰਾਜਪੁਰਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਵਿਮਾਨੈਰ੍ ਅਭ੍ਯਲਂਕृਤੈਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸੋਹਣੇ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਭਾषਨ੍ਤੇ ਬਹਿਰ੍ ਅਨ੍ਤਸ਼੍ ਚ ਨਿਰ੍ਮਲਾਃ ਤੇ ऽਪਿ ਯਾਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਮਰਪ੍ਰਖ੍ਯਾ ਵਿਮਾਨੈਰ੍ ਯਮਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੱਚ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਬਾਹਰ ਤੇ ਅੰਦਰੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਅਮਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਯਮ ਦੇ ਮਹਿਲ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਗੋਦਾਨਾਨਿ ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿष੍ਣੁਮ੍ ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸਾਧੁषੁ ਯੇ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਃ ਕृਸ਼ੇषੁ ਕृਸ਼ਵृਤ੍ਤਿषੁ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਜਾਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸਾਧੂਆਂ ਨੂੰ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਗਰੀਬਾਂ ਅਤੇ ਘੱਟ ਆਮਦਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਦਿਵ੍ਯਵਰ੍ਣਾਭੈਰ੍ ਵਿਮਾਨੈਰ੍ ਮਣਿਚਿਤ੍ਰਿਤੈਃ ਧਰ੍ਮਰਾਜਪੁਰਂ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸੇਵ੍ਯਮਾਨਾਪ੍ਸਰੋਗਣੈਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤਾਈ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਉਪਾਨਦ੍ਯੁਗਲਂ ਛਤ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ਯ੍ਯਾਸਨਮ੍ ਅਥਾਪਿ ਵਾ ਯੇ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤਥੈਵਾਭਰਣਾਨਿ ਚ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜੁੜੀਆਂ ਜੁਤੀਆਂ, ਛਤਰੀ, ਸੇਜ, ਬੈਠਣ ਵਾਲਾ ਸਥਾਨ, ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—
ਤੇ ਯਾਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਸ਼੍ਵੈ ਰਥੈਸ਼੍ ਚੈਵ ਕੁਞ੍ਜਰੈਸ਼੍ ਚਾਪ੍ਯ੍ ਅਲਂਕृਤਾਃ ਧਰ੍ਮਰਾਜਪੁਰਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਛਤ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸੌਵਰ੍ਣਰਾਜਤੈਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਜ-ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੀਆਂ ਛਤਰੀਆਂ ਨਾਲ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਦੇਵਤਾਈ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਗੁਡਪਾਨਕਮ੍ ਅਰ੍ਚਿਤਮ੍ ਓਦਨਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜਾਗ੍ਰ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਉੱਚ ਕੋਟੀਆਂ ਦੇ ਦੁਜਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਚੌਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—
ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਕਾਞ੍ਚਨੈਰ੍ ਯਾਨੈਰ੍ ਵਿਵਿਧੈਸ੍ ਤੁ ਯਮਾਲਯਮ੍ ਵਰਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰ੍ ਯਥਾਕਾਮਂ ਸੇਵ੍ਯਮਾਨਾਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੋਨੇ ਦੇ ਯਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਵਧੀਆ ਔਰਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਯੇ ਚ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਘृਤਂ ਦਧਿ ਗੁਡਂ ਮਧੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯੋਪੇਤਂ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍
ਜੋ ਮਨ ਲਗਾ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ, ਘੀ, ਦਹੀਂ, ਗੁੜ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਸ਼ਹਦ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ,
ਚਕ੍ਰਵਾਕਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤੈਸ਼੍ ਚ ਵਿਮਾਨੈਸ੍ ਤੁ ਹਿਰਣ੍ਮਯੈਃ ਯਾਨ੍ਤਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਵਾਦਿਤ੍ਰੈਃ ਸੇਵ੍ਯਮਾਨਾ ਯਮਾਲਯਮ੍
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥਾਂ 'ਚ ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਵਾਜਾ-ਤਾਲ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕੀਤੀ, ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਫਲਾਨਿ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਸੁਰਭੀਣਿ ਚ ਹਂਸਯੁਕ੍ਤੈਰ੍ ਵਿਮਾਨੈਸ੍ ਤੁ ਯਾਨ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮਪੁਰਂ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਫਲ ਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੰਸਾਂ ਵਾਲੇ ਰਥਾਂ 'ਚ ਧਰਮ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਤਿਲਾਂਸ੍ ਤਿਲਧੇਨੁਂ ਚ ਘृਤਧੇਨੁਮ੍ ਅਥਾਪਿ ਵਾ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਜੋ ਤਿਲ, ਤਿਲ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਤੇ ਘੀ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ,
ਸੋਮਮਣ੍ਡਲਸਂਕਾਸ਼ੈਰ੍ ਯਾਨੈਸ੍ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਨਿਰ੍ਮਲੈਃ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ ਉਪਗੀਯਨ੍ਤੇ ਪੁਰੇ ਵੈਵਸ੍ਵਤਸ੍ਯ ਤੇ
ਉਹ ਚੰਦਮਾ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਰਥਾਂ 'ਚ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਵਧਾਈ ਨਾਲ, ਵੈਵਸਵਤ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇषਾਂ ਵਾਪ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਕੂਪਾਸ਼੍ ਚ ਤਡਾਗਾਨਿ ਸਰਾਂਸਿ ਚ ਦੀਰ੍ਘਿਕਾਃ ਪੁष੍ਕਰਿਣ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਸ਼ੀਤਲਾਸ਼੍ ਚ ਜਲਾਸ਼ਯਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੰਡ, ਕੂਏਂ, ਝੀਲਾਂ, ਸਰੋਵਰ, ਲੰਬੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਟਾਂਡ ਤੇ ਸੁਹਣੀਆਂ ਪਦਮਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਠੰਢੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਹਨ,
ਯਾਨੈਸ੍ ਤੇ ਹੇਮਚਨ੍ਦ੍ਰਾਭੈਰ੍ ਦਿਵ੍ਯਘਣ੍ਟਾਨਿਨਾਦਿਤੈਃ ਵ੍ਯਜਨੈਸ੍ ਤਾਲਵृਨ੍ਤੈਸ਼੍ ਚ ਵੀਜ੍ਯਮਾਨਾ ਮਹਾਪ੍ਰਭਾਃ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਤੇ ਚੰਦਮਾ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਰਥਾਂ 'ਚ, ਦਿਵਿਆ ਘੰਟੀਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ, ਤਾਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਠੰਢੀ ਹਵਾ ਲੈਂਦੇ, ਬਹੁਤ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਯੇषਾਂ ਦੇਵਕੁਲਾਨ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਚਿਤ੍ਰਾਣ੍ਯ੍ ਆਯਤਨਾਨਿ ਚ ਰਤ੍ਨੈਃ ਪ੍ਰਸ੍ਫੁਰਮਾਣਾਨਿ ਮਨੋਜ੍ਞਾਨਿ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇੱਥੇ ਦੇਵ ਮੰਦਰ ਤੇ ਆਸਥਾਨੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹਨ,
ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਲੋਕਪਾਲੈਸ੍ ਤੁ ਵਿਮਾਨੈਰ੍ ਵਾਤਰਂਹਸੈਃ ਧਰ੍ਮਰਾਜਪੁਰਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਨਾਨਾਜਨਸਮਾਕੁਲਮ੍
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ 'ਚ, ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਦਿਵਿਆ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹਨ।
ਪਾਨੀਯਂ ਯੇ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣ੍ਯੁਪਜੀਵਿਤਮ੍ ਤੇ ਵਿਤृष੍ਣਾਃ ਸੁਖਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਵਿਮਾਨੈਸ੍ ਤਂ ਮਹਾਪਥਮ੍
ਜੋ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਿਨਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਹਾਂ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਰਥਾਂ 'ਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾष੍ਠਪਾਦੁਕਯਾਨਾਨਿ ਪੀਠਕਾਨ੍ਯ੍ ਆਸਨਾਨਿ ਚ ਯੈਰ੍ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭ੍ਯਸ੍ ਤੇ ऽਧ੍ਵਾਨਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਵੈ ਸੁਖਮ੍
ਜੋ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਨੂੰ ਕਾਠ ਦੀਆਂ ਚਪਲਾਂ, ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੇ ਆਸਣ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਾਹ ਸੌਖਾ ਕਰਕੇ ਤੈਅ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸੌਵਰ੍ਣਮਣਿਪੀਠੇषੁ ਪਾਦੌ ਕृਤ੍ਵੋਤ੍ਤਮੇषੁ ਚ ਤੇ ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਿ ਵਿਮਾਨੈਸ੍ ਤੁ ਅਪ੍ਸਰੋਗਣਮਣ੍ਡਿਤੈਃ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ 'ਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਰਥਾਂ 'ਚ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।