ਦਹ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਸੁਚਿਰਂ ਯਃ ਪਾਪੇ ਬੁਦ੍ਧਿਕृਨ੍ ਨਰਃ ਨਰਕਂ ਕ੍ਰਕਚਾਖ੍ਯਾਤਂ ਪੀਡ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਨਰਾਃ
ਉਥੇ, ਜੋ ਪਾਪ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਂਦੇ, ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੜਦੇ। ਇਹ ਨਰਕ 'ਕਰਕਚ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦੇ।
ਕ੍ਰਕਚੈਰ੍ ਵਜ੍ਰਧਾਰੋਗ੍ਰੈਰ੍ ਅਗਮ੍ਯਾਗਮਨੇ ਰਤਾਃ ਨਰਕਂ ਗੁਡਪਾਕੇਤਿ ਜ੍ਵਲਦ੍ਗੁਡਹ੍ਰਦੈਰ੍ ਵृਤਮ੍
ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਕਰਕਚਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ, ਉਹ 'ਗੁੜਪਾਕਾ' ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦੇ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਗੁੜ ਦੇ ਝੀਲਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤੋ ਦਹ੍ਯਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਰ੍ਣਸਂਕਰਕृਨ੍ ਨਰਃ ਕ੍ਸ਼ੁਰਧਾਰੇਤਿ ਨਰਕਂ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਕ੍ਸ਼ੁਰਸਮਾਵृਤਮ੍
ਉਥੇ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਮਿਲਾਵਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਕੇ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਨਰਕ 'ਕਸ਼ੁਰਧਾਰਾ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਰੇਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਛਿਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਭੂਮਿਹਰਾ ਨਰਾਃ ਨਰਕਂ ਚਾਮ੍ਬਰੀषਾਖ੍ਯਂ ਪ੍ਰਲਯਾਨਲਦੀਪਿਤਮ੍
ਉਥੇ, ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਖੋਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਕੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਨਰਕ 'ਅੰਬਰੀਸ਼' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸ਼ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਦਹ੍ਯਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਹਾਰਕਃ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਜ੍ਰਕੁਠਾਰੇਤਿ ਨਰਕਂ ਵਜ੍ਰਸਂਕੁਲਮ੍
ਉਥੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਕਲਪਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਕਰੋੜਾਂ ਤੱਕ ਸਾੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਨਰਕ 'ਵਜਰਕੁਠਾਰਾ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਜਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਛਿਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਛੇਤ੍ਤਾਰੋ ਦ੍ਰੁਮਾਣਾਂ ਪਾਪਕਾਰਿਣਃ ਨਰਕਂ ਪਰਿਤਾਪਾਖ੍ਯਂ ਪ੍ਰਲਯਾਨਲਦੀਪਿਤਮ੍
ਉਥੇ, ਜਿਹੜੇ ਬੁਰੇ ਲੋਕ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਨਰਕ 'ਪਰਿਤਾਪ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਗਰਦੋ ਮਧੁਹਰ੍ਤਾ ਚ ਪਚ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਪਾਪਕृਤ੍ ਨਰਕਂ ਕਾਲਸੂਤ੍ਰਂ ਚ ਵਜ੍ਰਸੂਤ੍ਰਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਉਥੇ, ਜ਼ਹਿਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸ਼ਹਦ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਨਰਕ 'ਕਾਲਸੂਤਰ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਜਰ ਦੇ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਭ੍ਰਮਨ੍ਤਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਚ੍ਛਿਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਰਸਸ੍ਯੋਪਲੁਣ੍ਠਕਾਃ ਨਰਕਂ ਕਸ਼੍ਮਲਂ ਨਾਮ ਸ਼੍ਲੇष੍ਮਸ਼ਿਙ੍ਘਾਣਕਾਵृਤਮ੍
ਉਥੇ, ਜਿਹੜੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਫ਼ਸਲ ਕੱਟਦੇ ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਨਰਕ 'ਕਸ਼ਮਲਾ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਖੰਘ ਤੇ ਨੱਕ ਦੀ ਮਲ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਤੇ ਕਲ੍ਪਂ ਸਦਾ ਮਾਂਸਰੁਚਿਰ੍ ਨਰਃ ਨਰਕਂ ਚੋਗ੍ਰਗਨ੍ਧੇਤਿ ਲਾਲਾਮੂਤ੍ਰਪੁਰੀषਵਤ੍
ਉਥੇ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਲਪ ਭਰ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਨਰਕ 'ਉਗਰਗੰਧ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਥੂਕ, ਮੂਤਰ ਤੇ ਗੰਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਨਰਕੇ ਪਿਤृਪਿਣ੍ਡਾਪ੍ਰਯਚ੍ਛਕਾਃ ਨਰਕਂ ਦੁਰ੍ਧਰਂ ਨਾਮ ਜਲੌਕਾਵृਸ਼੍ਚਿਕਾਕੁਲਮ੍
ਉਥੇ, ਜਿਹੜੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਨਰਕ 'ਦੁਰਧਰਾ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਜਲੌਕਾਂ ਤੇ ਬਿਛੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਉਤ੍ਕੋਚਭਕ੍ਸ਼ਕਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤੇ ਵਰ੍षਕਾਯੁਤਮ੍ ਯਚ੍ ਚ ਵਜ੍ਰਮਹਾਪੀਡਾ ਨਰਕਂ ਵਜ੍ਰਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਉਥੇ, ਤੇਜ਼ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਨਰਕ 'ਵਜਰਮਹਾਪੀੜਾ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਜਰ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਦਹ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪੀਡ੍ਯਨ੍ਤੇ ਯਮਕਿਂਕਰੈਃ ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਂ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਵਾ ਪਰਕੀਯਂ ਹਰਨ੍ਤਿ ਯੇ
ਉਥੇ, ਜਿਹੜੇ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਧਨ, ਅਨਾਜ ਜਾਂ ਸੋਨਾ ਚੋਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ, ਸਾੜੇ ਜਾਂਦੇ ਤੇ ਯਮ ਦੇ ਨੌਕਰਾਂ ਵਲੋਂ ਤਕਲੀਫ਼ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਮਦੂਤੈਸ਼੍ ਚ ਚੌਰਾਸ੍ ਤੇ ਛਿਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਲਵਸ਼ਃ ਕ੍ਸ਼ੁਰੈਃ ਯੇ ਹਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਣਿਨਂ ਮੂਢਾਃ ਖਾਦਨ੍ਤੇ ਕਾਕਗृਧ੍ਰਵਤ੍
ਉਥੇ, ਚੋਰਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਰੇਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜਿਹੜੇ ਮੂਰਖ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਕਾਂ ਤੇ ਗਿਧ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭੋਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਚ ਸ੍ਵਮਾਂਸਂ ਤੇ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਂ ਯਮਕਿਂਕਰੈਃ ਆਸਨਂ ਸ਼ਯਨਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪਰਕੀਯਂ ਹਰਨ੍ਤਿ ਯੇ
ਉਥੇ, ਜਿਹੜੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਆਸਨ, ਸੇਜ ਜਾਂ ਕਪੜੇ ਚੋਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਨੌਕਰਾਂ ਵਲੋਂ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਆਪਣਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਮਦੂਤੈਸ਼੍ ਚ ਤੇ ਮੂਢਾ ਭਿਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋਮਰੈਃ ਫਲਂ ਪਤ੍ਤ੍ਰਂ ਨृਣਾਂ ਵਾਪਿ ਹृਤਂ ਯੈਸ੍ ਤੁ ਕੁਬੁਦ੍ਧਿਭਿਃ
ਉਥੇ, ਜਿਹੜੇ ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਮੰਦੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਫਲ ਜਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਭਾਲਾਂ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਮਦੂਤੈਸ਼੍ ਚ ਤੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੈਰ੍ ਦਹ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤृਣਵਹ੍ਨਿਭਿਃ ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯੇ ਕਲਤ੍ਰੇ ਚ ਯਃ ਸਦਾ ਦੁष੍ਟਧੀਰ੍ ਨਰਃ
ਉਥੇ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਜਾਂ ਪਤਨੀ ਵੱਲ ਮੰਦੀ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਘਾਹ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਮਦੂਤੈਰ੍ ਜ੍ਵਲਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਹृਦਿ ਸ਼ੂਲਂ ਨਿਖਨ੍ਯਤੇ ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਵਾਚਾ ਯੇ ਧਰ੍ਮਵਿਮੁਖਾ ਨਰਾਃ
ਉਥੇ, ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਕਰਮ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲ ਨਾਲ ਧਰਮ ਤੋਂ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਬਰਢੀ ਵਧਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਮਲੋਕੇ ਤੁ ਤੇ ਘੋਰਾ ਲਭਨ੍ਤੇ ਪਰਿਯਾਤਨਾਃ ਏਵਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਲਕ੍ਸ਼ਕੋਟਿਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਮਨੁੱਖ ਭਟਕਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੱਖਾਂ ਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ।
ਨਰਕਾਣਿ ਨਰੈਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਭੁਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਾਪਕਾਰਿਭਿਃ ਇਹ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਲ੍ਪਮ੍ ਅਪਿ ਨਰਃ ਕਰ੍ਮਾਸ਼ੁਭਾਤ੍ਮਕਮ੍
ਉਥੇ, ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨਰਕਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਦਾ ਭਾਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਰਕੇ ਘੋਰੇ ਯਮਲੋਕੇषੁ ਯਾਤਨਾਮ੍ ਨ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਨਰਾ ਮੂਢਾ ਧਰ੍ਮੋਕ੍ਤਂ ਸਾਧੁ ਭਾषਿਤਮ੍
ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤਕਲੀਫ਼ਾਂ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਸੁਣਦੇ।
ਦृष੍ਟਂ ਕੇਨੇਤਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਯੈਵਂ ਵਦਨ੍ਤਿ ਤੇ ਦਿਵਾ ਰਾਤ੍ਰੌ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਪਾਪਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਯੇ ਨਰਾਃ
ਕਿਸ ਨੇ ਇਹ ਦੇਖਿਆ ਹੈ? — ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਅੱਖੀਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦਿਨ ਰਾਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਚਰਨ੍ਤਿ ਹਿ ਤੇ ਧਰ੍ਮਂ ਪ੍ਰਮਾਦੇਨਾਪਿ ਮੋਹਿਤਾਃ ਇਹੈਵ ਫਲਭੋਕ੍ਤਾਰਃ ਪਰਤ੍ਰ ਵਿਮੁਖਾਸ਼੍ ਚ ਯੇ
ਉਹ ਲੋਕ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਭਾਵੇਂ ਅਣਜਾਣੇ ਹੀ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਥੇ ਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਗਲੇ ਜਗਤ ਵੱਲ ਉਹ ਮੁੜਦੇ ਨਹੀਂ।
ਤੇ ਪਤਨ੍ਤਿ ਸੁਘੋਰੇषੁ ਨਰਕੇषੁ ਨਰਾਧਮਾਃ ਦਾਰੁਣੋ ਨਰਕੇ ਵਾਸਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਵਾਸਃ ਸੁਖਪ੍ਰਦਃ ਨਰੈਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਕਰ੍ਮ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੇ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਬਹੁਤ ਦਰਦਨਾਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ। ਉਥੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਹੋ ऽਤਿਦੁਃਖਂ ਘੋਰਂ ਚ ਯਮਮਾਰ੍ਗੇ ਤ੍ਵਯੋਦਿਤਮ੍ ਨਰਕਾਣਿ ਚ ਘੋਰਾਣਿ ਦ੍ਵਾਰਂ ਯਾਮ੍ਯਂ ਚ ਸਤ੍ਤਮ
ਹਾਏ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਯਮ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਭਿਆਨਕ ਨਰਕਾਂ ਅਤੇ ਯਮ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਬੜਾ ਹੀ ਦੁਖਦਾਈ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਤ੍ਯ੍ ਉਪਾਯੋ ਨ ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਯਮਮਾਰ੍ਗੇ ऽਤਿਭੀषਣੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯੇਨ ਨਰਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸੁਖੇਨ ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਕੀ ਯਮ ਦੇ ਇਸ ਡਰਾਉਣੇ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦਾ ਕੋਈ ਉਪਾਅ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ? ਦੱਸੋ, ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਯੇ ਧਰ੍ਮਸਂਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਹਿਂਸਾਨਿਰਤਾ ਨਰਾਃ ਗੁਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣੇ ਯੁਕ੍ਤਾ ਦੇਵਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੂਜਕਾਃ
ਇਥੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਹਿੰਸਾ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਮਨੁष੍ਯਲੋਕਾਸ੍ ਤੇ ਸਭਾਰ੍ਯਾਃ ਸਸੁਤਾਸ੍ ਤਥਾ ਤਮ੍ ਅਧ੍ਵਾਨਂ ਚ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਯਥਾ ਤਤ੍ ਕਥਯਾਮਿ ਵਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਉਸ ਰਸਤੇ ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਵਿਮਾਨੈਰ੍ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ ਦਿਵ੍ਯੈਃ ਕਾਞ੍ਚਨਧ੍ਵਜਸ਼ੋਭਿਤੈਃ ਧਰ੍ਮਰਾਜਪੁਰਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸੇਵਮਾਨਾਪ੍ਸਰੋਗਣੈਃ
ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਵਤਾਈ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਦੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ੍ ਤੁ ਦਾਨਾਨਿ ਨਾਨਾਰੂਪਾਣਿ ਭਕ੍ਤਿਤਃ ਯੇ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਤੇ ਯਾਨ੍ਤਿ ਸੁਖੇਨੈਵ ਮਹਾਪਥੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਨਂ ਯੇ ਤੁ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਸੁਸਂਕृਤਮ੍ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਿਯੇਭ੍ਯੋ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਤਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ, ਪੂਰੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—