ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਏਕਾਕੀ ਮਿष੍ਟਭੁਙ੍ ਨਰਃ ਕੁਡ੍ਮਲਂ ਨਾਮ ਨਰਕਂ ਪੂਰ੍ਣਂ ਵਿਣ੍ਮੂਤ੍ਰਸ਼ੋਣਿਤੈਃ
ਉਥੇ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਇਕੱਲਾ 'ਕੁਡਮਲਾ' ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਜੋ ਗੰਦ, ਪਿਸਾਬ ਤੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਯਜ੍ਞਕ੍ਰਿਯਾਹੀਨਾਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਨਰਾਃ ਸੁਦੁਰ੍ਗਨ੍ਧਂ ਮਹਾਭੀਮਂ ਮਾਂਸਸ਼ੋਣਿਤਸਂਕੁਲਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਯਜਨ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਉਥੇ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ, ਜਿੱਥੇ ਭਿਆਨਕ ਬਦਬੂ, ਡਰਾਉਣੀ ਹਾਲਤ ਤੇ ਮਾਸ-ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਨ੍ਨੇ ਰਤਾਸ੍ ਤੇ ऽਤ੍ਰ ਨਿਪਤਨ੍ਤਿ ਨਰਾਧਮਾਃ ਕ੍ਰਿਮਿਕੀਟਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਸ਼ਵਪੂਰ੍ਣਂ ਮਹਾਵਟਮ੍
ਜੋ ਮੰਦੇ ਲੋਕ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੇ ਖਾਣੇ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਦੇ, ਜੋ ਕੀੜਿਆਂ, ਜੰਤੂਆਂ ਤੇ ਲਾਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਧੋਮੁਖਃ ਪਤੇਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਕਨ੍ਯਾਵਿਕ੍ਰਯਕृਨ੍ ਨਰਃ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵੈ ਤਿਲਪਾਕੇਤਿ ਨਰਕਂ ਦਾਰੁਣਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੇਚਦਾ, ਉਹ ਉਥੇ ਸਿਰ ਦੇ ਬਲ ਡਿੱਗਦਾ, ਜਿਸ ਨਰਕ ਨੂੰ 'ਤਿਲਪਾਕਾ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ।
ਤਿਲਵਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਪੀਡ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਰਪੀਡਾਰਤਾਸ਼੍ ਚ ਯੇ ਨਰਕਂ ਤੈਲਪਾਕੇਤਿ ਜ੍ਵਲਤ੍ਤੈਲਮਹੀਪ੍ਲਵਮ੍
ਉਥੇ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ, ਉਹ ਤਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦੇ, 'ਤੈਲਪਾਕਾ' ਨਰਕ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਤੇਲ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪਚ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰਘ੍ਨੋ ਹਨ੍ਤਾ ਚ ਸ਼ਰਣਾਗਤਮ੍ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਜ੍ਰਕਪਾਟੇਤਿ ਵਜ੍ਰਸ਼ृਙ੍ਖਲਯਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਥੇ, ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਜੋ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਆਏ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ, ਉਹ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ। ਇਹ ਨਰਕ 'ਵਜਰਕਪਾਟ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਜਰ ਦੀਆਂ ਜੰਜੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪੀਡ੍ਯਨ੍ਤੇ ਨਿਰ੍ਦਯਂ ਤਤ੍ਰ ਯੈਃ ਕृਤਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਵਿਕ੍ਰਯਃ ਨਿਰੁਚ੍ਛ੍ਵਾਸ ਇਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤਮੋਨ੍ਧਂ ਵਾਤਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਥੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੁੱਧ ਵੇਚਿਆ, ਉਹ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦੇ। ਇਹ ਨਰਕ 'ਨਿਰੁਚ੍ਛਵਾਸ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਵਾ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨਿਸ਼੍ਚੇष੍ਟਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਵਿਪ੍ਰਦਾਨਨਿਰੋਧਕृਤ੍ ਅਙ੍ਗਾਰੋਪਚਯਂ ਨਾਮ ਦੀਪ੍ਤਾਙ੍ਗਾਰਸਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਰੋਕਦਾ, ਉਹ ਉਥੇ ਬਿਨਾ ਹਿਲੇ 'ਅੰਗਾਰ ਉਪਚਯ' ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਕੋਲਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦਹ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਯੇਨੋਕ੍ਤਂ ਦਾਨਂ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਨਾਰ੍ਪਿਤਮ੍ ਮਹਾਪਾਯੀਤਿ ਨਰਕਂ ਲਕ੍ਸ਼ਯੋਜਨਮ੍ ਆਯਤਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਉਥੇ ਸੜਦਾ। ਇਹ ਨਰਕ 'ਮਹਾਪਾਈ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ।
ਪਾਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ऽਧੋਮੁਖਾਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਯੇ ਜਲ੍ਪਨ੍ਤਿ ਸਦਾਨृਤਮ੍ ਮਹਾਜ੍ਵਾਲੇਤਿ ਨਰਕਂ ਜ੍ਵਾਲਾਭਾਸ੍ਵਰਭੀषਣਮ੍
ਉਥੇ, ਜੋ ਸਦਾ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ, ਉਹ ਸਿਰ ਦੇ ਬਲ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ। ਇਹ ਨਰਕ 'ਮਹਾਜ੍ਵਾਲਾ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਭਿਆਨਕ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦਹ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਸੁਚਿਰਂ ਯਃ ਪਾਪੇ ਬੁਦ੍ਧਿਕृਨ੍ ਨਰਃ ਨਰਕਂ ਕ੍ਰਕਚਾਖ੍ਯਾਤਂ ਪੀਡ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਨਰਾਃ
ਉਥੇ, ਜੋ ਪਾਪ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਂਦੇ, ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸੜਦੇ। ਇਹ ਨਰਕ 'ਕਰਕਚ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦੇ।
ਕ੍ਰਕਚੈਰ੍ ਵਜ੍ਰਧਾਰੋਗ੍ਰੈਰ੍ ਅਗਮ੍ਯਾਗਮਨੇ ਰਤਾਃ ਨਰਕਂ ਗੁਡਪਾਕੇਤਿ ਜ੍ਵਲਦ੍ਗੁਡਹ੍ਰਦੈਰ੍ ਵृਤਮ੍
ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਕਰਕਚਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਮਨਾਹੀ ਕੀਤੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ, ਉਹ 'ਗੁੜਪਾਕਾ' ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦੇ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਗੁੜ ਦੇ ਝੀਲਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤੋ ਦਹ੍ਯਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਰ੍ਣਸਂਕਰਕृਨ੍ ਨਰਃ ਕ੍ਸ਼ੁਰਧਾਰੇਤਿ ਨਰਕਂ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਕ੍ਸ਼ੁਰਸਮਾਵृਤਮ੍
ਉਥੇ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਮਿਲਾਵਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਕੇ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਨਰਕ 'ਕਸ਼ੁਰਧਾਰਾ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਰੇਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਛਿਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਭੂਮਿਹਰਾ ਨਰਾਃ ਨਰਕਂ ਚਾਮ੍ਬਰੀषਾਖ੍ਯਂ ਪ੍ਰਲਯਾਨਲਦੀਪਿਤਮ੍
ਉਥੇ, ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਖੋਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਕੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਨਰਕ 'ਅੰਬਰੀਸ਼' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਕਲ੍ਪਕੋਟਿਸ਼ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਦਹ੍ਯਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਣਹਾਰਕਃ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਜ੍ਰਕੁਠਾਰੇਤਿ ਨਰਕਂ ਵਜ੍ਰਸਂਕੁਲਮ੍
ਉਥੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਕਲਪਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਕਰੋੜਾਂ ਤੱਕ ਸਾੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਨਰਕ 'ਵਜਰਕੁਠਾਰਾ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਜਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਛਿਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਛੇਤ੍ਤਾਰੋ ਦ੍ਰੁਮਾਣਾਂ ਪਾਪਕਾਰਿਣਃ ਨਰਕਂ ਪਰਿਤਾਪਾਖ੍ਯਂ ਪ੍ਰਲਯਾਨਲਦੀਪਿਤਮ੍
ਉਥੇ, ਜਿਹੜੇ ਬੁਰੇ ਲੋਕ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਨਰਕ 'ਪਰਿਤਾਪ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਗਰਦੋ ਮਧੁਹਰ੍ਤਾ ਚ ਪਚ੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਰ ਪਾਪਕृਤ੍ ਨਰਕਂ ਕਾਲਸੂਤ੍ਰਂ ਚ ਵਜ੍ਰਸੂਤ੍ਰਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਉਥੇ, ਜ਼ਹਿਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸ਼ਹਦ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਨਰਕ 'ਕਾਲਸੂਤਰ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਜਰ ਦੇ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਭ੍ਰਮਨ੍ਤਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਚ੍ਛਿਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਰਸਸ੍ਯੋਪਲੁਣ੍ਠਕਾਃ ਨਰਕਂ ਕਸ਼੍ਮਲਂ ਨਾਮ ਸ਼੍ਲੇष੍ਮਸ਼ਿਙ੍ਘਾਣਕਾਵृਤਮ੍
ਉਥੇ, ਜਿਹੜੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਫ਼ਸਲ ਕੱਟਦੇ ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਨਰਕ 'ਕਸ਼ਮਲਾ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਖੰਘ ਤੇ ਨੱਕ ਦੀ ਮਲ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਤੇ ਕਲ੍ਪਂ ਸਦਾ ਮਾਂਸਰੁਚਿਰ੍ ਨਰਃ ਨਰਕਂ ਚੋਗ੍ਰਗਨ੍ਧੇਤਿ ਲਾਲਾਮੂਤ੍ਰਪੁਰੀषਵਤ੍
ਉਥੇ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਲਪ ਭਰ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਨਰਕ 'ਉਗਰਗੰਧ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਥੂਕ, ਮੂਤਰ ਤੇ ਗੰਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਨਰਕੇ ਪਿਤृਪਿਣ੍ਡਾਪ੍ਰਯਚ੍ਛਕਾਃ ਨਰਕਂ ਦੁਰ੍ਧਰਂ ਨਾਮ ਜਲੌਕਾਵृਸ਼੍ਚਿਕਾਕੁਲਮ੍
ਉਥੇ, ਜਿਹੜੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਨਰਕ 'ਦੁਰਧਰਾ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਜਲੌਕਾਂ ਤੇ ਬਿਛੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਉਤ੍ਕੋਚਭਕ੍ਸ਼ਕਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤੇ ਵਰ੍षਕਾਯੁਤਮ੍ ਯਚ੍ ਚ ਵਜ੍ਰਮਹਾਪੀਡਾ ਨਰਕਂ ਵਜ੍ਰਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਉਥੇ, ਤੇਜ਼ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਨਰਕ 'ਵਜਰਮਹਾਪੀੜਾ' ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਜਰ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਦਹ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪੀਡ੍ਯਨ੍ਤੇ ਯਮਕਿਂਕਰੈਃ ਧਨਂ ਧਾਨ੍ਯਂ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਵਾ ਪਰਕੀਯਂ ਹਰਨ੍ਤਿ ਯੇ
ਉਥੇ, ਜਿਹੜੇ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਧਨ, ਅਨਾਜ ਜਾਂ ਸੋਨਾ ਚੋਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ, ਸਾੜੇ ਜਾਂਦੇ ਤੇ ਯਮ ਦੇ ਨੌਕਰਾਂ ਵਲੋਂ ਤਕਲੀਫ਼ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਮਦੂਤੈਸ਼੍ ਚ ਚੌਰਾਸ੍ ਤੇ ਛਿਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਲਵਸ਼ਃ ਕ੍ਸ਼ੁਰੈਃ ਯੇ ਹਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਣਿਨਂ ਮੂਢਾਃ ਖਾਦਨ੍ਤੇ ਕਾਕਗृਧ੍ਰਵਤ੍
ਉਥੇ, ਚੋਰਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਰੇਜ਼ਰਾਂ ਨਾਲ ਟੁਕੜੇ-ਟੁਕੜੇ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਜਿਹੜੇ ਮੂਰਖ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਕਾਂ ਤੇ ਗਿਧ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭੋਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਚ ਸ੍ਵਮਾਂਸਂ ਤੇ ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਂ ਯਮਕਿਂਕਰੈਃ ਆਸਨਂ ਸ਼ਯਨਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪਰਕੀਯਂ ਹਰਨ੍ਤਿ ਯੇ
ਉਥੇ, ਜਿਹੜੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਆਸਨ, ਸੇਜ ਜਾਂ ਕਪੜੇ ਚੋਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਨੌਕਰਾਂ ਵਲੋਂ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਆਪਣਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਮਦੂਤੈਸ਼੍ ਚ ਤੇ ਮੂਢਾ ਭਿਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋਮਰੈਃ ਫਲਂ ਪਤ੍ਤ੍ਰਂ ਨृਣਾਂ ਵਾਪਿ ਹृਤਂ ਯੈਸ੍ ਤੁ ਕੁਬੁਦ੍ਧਿਭਿਃ
ਉਥੇ, ਜਿਹੜੇ ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਮੰਦੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਹੋਰਾਂ ਤੋਂ ਫਲ ਜਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਭਾਲਾਂ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਮਦੂਤੈਸ਼੍ ਚ ਤੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੈਰ੍ ਦਹ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤृਣਵਹ੍ਨਿਭਿਃ ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯੇ ਕਲਤ੍ਰੇ ਚ ਯਃ ਸਦਾ ਦੁष੍ਟਧੀਰ੍ ਨਰਃ
ਉਥੇ, ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਜਾਂ ਪਤਨੀ ਵੱਲ ਮੰਦੀ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਦੂਤਾਂ ਵਲੋਂ ਘਾਹ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਮਦੂਤੈਰ੍ ਜ੍ਵਲਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਹृਦਿ ਸ਼ੂਲਂ ਨਿਖਨ੍ਯਤੇ ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਵਾਚਾ ਯੇ ਧਰ੍ਮਵਿਮੁਖਾ ਨਰਾਃ
ਉਥੇ, ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਕਰਮ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲ ਨਾਲ ਧਰਮ ਤੋਂ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਬਰਢੀ ਵਧਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਮਲੋਕੇ ਤੁ ਤੇ ਘੋਰਾ ਲਭਨ੍ਤੇ ਪਰਿਯਾਤਨਾਃ ਏਵਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਲਕ੍ਸ਼ਕੋਟਿਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਮਨੁੱਖ ਭਟਕਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੱਖਾਂ ਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ।
ਨਰਕਾਣਿ ਨਰੈਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਭੁਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਾਪਕਾਰਿਭਿਃ ਇਹ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਲ੍ਪਮ੍ ਅਪਿ ਨਰਃ ਕਰ੍ਮਾਸ਼ੁਭਾਤ੍ਮਕਮ੍
ਉਥੇ, ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨਰਕਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇੱਥੇ ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਦਾ ਭਾਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਰਕੇ ਘੋਰੇ ਯਮਲੋਕੇषੁ ਯਾਤਨਾਮ੍ ਨ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਨਰਾ ਮੂਢਾ ਧਰ੍ਮੋਕ੍ਤਂ ਸਾਧੁ ਭਾषਿਤਮ੍
ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤਕਲੀਫ਼ਾਂ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਮੂਰਖ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਸੁਣਦੇ।