ਯ ਏਤੇ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਤ੍ਸਮੀਪਤਃ ਸ੍ਵਕੀਯੈਃ ਕਰ੍ਮਭਿਰ੍ ਘੋਰੈਰ੍ ਦੁष੍ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਬਲਗਰ੍ਵਿਤਾਃ
ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਭਿਆਨਕ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕਰਕੇ, ਮੋਹ ਵਿਚ ਤੇ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਘਮੰਡ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਥੇ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ।
ਭੋ ਭੋ ਨृਪਾ ਦੁਰਾਚਾਰਾਃ ਪ੍ਰਜਾਵਿਧ੍ਵਂਸਕਾਰਿਣਃ ਅਲ੍ਪਕਾਲਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਕृਤੇ ਕਿਂ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕृਤਮ੍
ਓ ਰਾਜਿਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚਲਣ ਮਾੜਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰਾਜ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਪਾਪ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ?
ਰਾਜ੍ਯਲੋਭੇਨ ਮੋਹੇਨ ਬਲਾਦ੍ ਅਨ੍ਯਾਯਤਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਯਦ੍ ਦਣ੍ਡਿਤਾਃ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਭੁਞ੍ਜਧ੍ਵਮ੍ ਅਧੁਨਾ ਨृਪਾਃ
ਰਾਜ ਦੀ ਲਾਲਚ ਤੇ ਮੋਹ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਅਣਯਾਇਕ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ। ਹੁਣ, ਰਾਜਿਆਂ, ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗੋ।
ਕੁਤੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕਲਤ੍ਰਂ ਚ ਯਦਰ੍ਥਮ੍ ਅਸ਼ੁਭਂ ਕृਤਮ੍ ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਸਂਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਯੂਯਮ੍ ਏਕਾਕਿਨਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਹੁਣ ਰਾਜ ਜਾਂ ਪਤਨੀ, ਜਿਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ? ਉਹ ਸਭ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਇਥੇ ਇਕੱਲੇ ਖੜੇ ਹੋ।
ਪਸ਼੍ਯਾਮੋ ਨ ਬਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯੇਨ ਵਿਧ੍ਵਂਸਿਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਯਮਦੂਤੈਃ ਪਾਟ੍ਯਮਾਨਾ ਅਧੁਨਾ ਕੀਦृਸ਼ਂ ਫਲਮ੍
ਅਸੀਂ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਹੁਣ, ਜਦ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੀਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਭੋਗ ਰਹੇ ਹੋ?
ਏਵਂ ਬਹੁਵਿਧੈਰ੍ ਵਾਕ੍ਯੈਰ੍ ਉਪਾਲਬ੍ਧਾ ਯਮੇਨ ਤੇ ਸ਼ੋਚਨ੍ਤਃ ਸ੍ਵਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਤੂष੍ਣੀਂ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ
ਇੰਝ, ਯਮ ਵੱਲੋਂ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਝਿੜਕੇ ਹੋਏ, ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤੂਤਾਂ 'ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਕਰ੍ਮ ਸਮਾਦਿਸ਼੍ਯ ਨृਪਾਣਾਂ ਧਰ੍ਮਰਾਟ੍ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਤਤ੍ਪਾਤਕਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਮ੍ ਇਦਂ ਵਚਨਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇੰਝ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਕਰਮ ਦੱਸ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਸਾਫ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਬਚਨ ਕਿਹਾ।
ਭੋ ਭੋਸ਼੍ ਚਣ੍ਡ ਮਹਾਚਣ੍ਡ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਨृਪਤੀਨ੍ ਇਮਾਨ੍ ਵਿਸ਼ੋਧਯਧ੍ਵਂ ਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਕ੍ਰਮੇਣ ਨਰਕਾਗ੍ਨਿषੁ
ਓ ਚੰਡਾ, ਓ ਮਹਾ-ਚੰਡਾ, ਇਹ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਫੜੋ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਰਕ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਸਾਫ ਕਰੋ।
ਤਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਨृਪਾਨ੍ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਪਾਦਯੋਃ ਭ੍ਰਾਮਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵੇਗੇਨ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ, ਜਲਦੀ ਉਠ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਫੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਪਰ ਸੁੱਟਦੇ ਹਨ, ਪਕੜ ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਤਤ੍ਪਾਪਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਯਮਦੂਤਾਃ ਸ਼ਿਲਾਤਲੇ ਆਸ੍ਫੋਟਯਨ੍ਤਿ ਤਰਸਾ ਵਜ੍ਰੇਣੇਵ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਮ੍
ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਪਾਪ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪਟਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ ਤੁ ਰਕ੍ਤਂ ਸ੍ਰੋਤੋਭਿਃ ਸ੍ਰਵਤੇ ਜਰ੍ਜਰੀਕृਤਃ ਨਿਃਸਂਜ੍ਞਃ ਸ ਤਦਾ ਦੇਹੀ ਨਿਸ਼੍ਚੇष੍ਟਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਖਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲਹੂ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬੇਹੋਸ਼ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ ਵਾਯੁਨਾ ਸ੍ਪृष੍ਟਃ ਸ਼ਨੈਰ੍ ਉਜ੍ਜੀਵਤੇ ਪੁਨਃ ਤਤਃ ਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ਤਿ ਨਰਕਾਰ੍ਣਵੇ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹਵਾ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਮੁੜ ਜਿੰਦ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਪਾਪ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਹਨੂੰ ਨਰਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚ ਤੇ ਤਦਾ ਦੂਤਾਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਰਤਾਨ੍ ਨਰਾਨ੍ ਨਿਵੇਦਯਨ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯਮਾਯ ਭृਸ਼ਦੁਃਖਿਤਾਨ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਦੂਤ ਹੋਰ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਾਪੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹਨ, ਯਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਏष ਦੇਵ ਤਵਾਦੇਸ਼ਾਦ੍ ਅਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ ਮੋਹਿਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍ ਆਨੀਤੋ ਧਰ੍ਮਵਿਮੁਖਃ ਸਦਾ ਪਾਪਰਤਃ ਪਰਃ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਏ ਹਾਂ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟਿਆ ਤੇ ਪਾਪ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏष ਲੁਬ੍ਧੋ ਦੁਰਾਚਾਰੋ ਮਹਾਪਾਤਕਸਂਯੁਤਃ ਉਪਪਾਤਕਕਰ੍ਤਾ ਚ ਸਦਾ ਹਿਂਸਾਰਤੋ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਇਹ ਲਾਲਚੀ, ਮੰਦ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਛੋਟੇ ਪਾਪ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਿੰਸਾ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਸ਼ੁਧ ਹੈ।
ਅਗਮ੍ਯਾਗਾਮੀ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਾਰਕਃ ਕਨ੍ਯਾਕ੍ਰਯੀ ਕੂਟਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਕृਤਘ੍ਨੋ ਮਿਤ੍ਰਵਞ੍ਚਕਃ
ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਗਲਤ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਾੜਾ ਦਿਲ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਖਰੀਦਦਾ ਹੈ, ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਹੈ ਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਮਦਮਤ੍ਤੇਨ ਸਦਾ ਧਰ੍ਮੋ ਵਿਨਿਨ੍ਦਿਤਃ ਪਾਪਮ੍ ਆਚਰਿਤਂ ਕਰ੍ਮ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕੇ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਇਸ ਮਾਨ ਵਿਚ ਮਸਤ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਮਰਤ ਲੋਕ ਵਿਚ ਇਸ ਮਾੜੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਨੇ ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਇਦਾਨੀਮ੍ ਅਸ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ ਨਿਗ੍ਰਹਾਨੁਗ੍ਰਹੌ ਵਦ ਪ੍ਰਭੁਰ੍ ਅਸ੍ਯ ਕ੍ਰਿਯਾਯੋਗੇ ਵਯਂ ਵਾ ਪਰਿਪਨ੍ਥਿਨਃ
ਹੁਣ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣੀ ਹੈ ਜਾਂ ਦਇਆ ਕਰਨੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਦੂਤ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਨ੍ਯਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਪਾਪਕਾਰਿਣਮ੍ ਨਰਕਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਲਕ੍ਸ਼ਕੋਟਿਸ਼ਤੇषੁ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੂਚਿਤ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਨਰਕਾਂ ਵਿਚ।
ਕਿਂਕਰਾਸ੍ ਤੇ ਤਤੋ ਯਾਨ੍ਤਿ ਗ੍ਰਹੀਤੁਮ੍ ਅਪਰਾਨ੍ ਨਰਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਪਨ੍ਨੇ ਕृਤੇ ਦੋषੇ ਯਮੋ ਵੈ ਪਾਪਕਾਰਿਣਾਮ੍
ਫਿਰ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਫੜਨ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਪਾਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਯਮ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਮਾਦਿਸ਼ਤਿ ਤਾਨ੍ ਘੋਰਾਨ੍ ਨਿਗ੍ਰਹਾਯ ਸ੍ਵਕਿਂਕਰਾਨ੍ ਯਥਾ ਯਸ੍ਯ ਵਿਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟੋ ਵਸਿष੍ਠਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਵਿਨਿਗ੍ਰਹਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਿਆਨਕ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ, ਜਿਵੇਂ ਵਸੀਸ਼ਠ ਆਦਿ ਨੇ ਜੋ ਸਜ਼ਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ।
ਪਾਪਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਭृਸ਼ਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਯਮਕਿਂਕਰਾਃ ਅਙ੍ਕੁਸ਼ੈਰ੍ ਮੁਦ੍ਗਰੈਰ੍ ਦਣ੍ਡੈਃ ਕ੍ਰਕਚੈਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋਮਰੈਃ
ਫਿਰ, ਪਾਪੀ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਕੁਸ਼, ਹਥੌੜੇ, ਲਾਠੀਆਂ, ਆਰੀਆਂ, ਬਰਛੀਆਂ ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਖਡ੍ਗਸ਼ੂਲਨਿਪਾਤੈਸ਼੍ ਚ ਭਿਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਾਪਕਾਰਿਣਃ ਨਰਕਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਲਕ੍ਸ਼ਕੋਟਿਸ਼ਤੇषੁ ਚ
ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਬਰਛੀਆਂ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ, ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਨਰਕਾਂ ਵਿਚ ਚੀਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮੋਪਾਰ੍ਜਿਤੈਰ੍ ਦੋषੈਃ ਪੀਡ੍ਯਨ੍ਤੇ ਯਮਕਿਂਕਰੈਃ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਨਰਕਾਣਾਂ ਚ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਚ ਭਯਂਕਰਮ੍
ਆਪਣੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਤੰਗ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਨਰਕਾਂ ਦੀ ਡਰਾਉਣੀ ਸੁਰਤ ਤੇ ਰੂਪ ਸੁਣੋ।
ਨਾਮਾਨਿ ਚ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਚ ਯੇਨ ਯਾਨ੍ਤਿ ਨਰਾਸ਼੍ ਚ ਤਾਨ੍ ਮਹਾਵਾਚੀਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਨਰਕਂ ਸ਼ੋਣਿਤਪ੍ਲੁਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਮਾਪ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇੱਕ ਨਰਕ 'ਮਹਾਵਾਚੀ' ਹੈ, ਜੋ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਵਜ੍ਰਕਣ੍ਟਕਸਂਮਿਸ਼੍ਰਂ ਯੋਜਨਾਯੁਤਵਿਸ੍ਤृਤਮ੍ ਤਤ੍ਰ ਸਂਪੀਡ੍ਯਤੇ ਮਗ੍ਨੋ ਭਿਦ੍ਯਤੇ ਵਜ੍ਰਕਣ੍ਟਕੇ
ਉਹ ਨਰਕ ਹੀਰੇ ਵਾਲੇ ਕੰਟਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ; ਉਥੇ, ਮਨੁੱਖ ਡੁੱਬ ਕੇ ਪੀੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹੀਰੇ ਵਾਲੇ ਕੰਟਿਆਂ ਨਾਲ ਚੀਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍षਲਕ੍ਸ਼ਂ ਮਹਾਘੋਰਂ ਗੋਘਾਤੀ ਨਰਕੇ ਨਰਃ ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸ਼ਤਂ ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕਂ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੱਖ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਭਿਆਨਕ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਾਮ੍ਰਕੁਮ੍ਭਵਤੀ ਦੀਪ੍ਤਾ ਵਾਲੁਕਾਙ੍ਗਾਰਸਂਵृਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਭੂਮਿਹਰ੍ਤਾ ਚ ਨਿਕ੍ਸ਼ੇਪਸ੍ਯਾਪਹਾਰਕਃ
ਇੱਕ ਤਪਦੀ ਹੋਈ ਪਤਿਲੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰੇਤ ਤੇ ਅੰਗਾਰ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਕਾਤਲ, ਜ਼ਮੀਨ ਹੜਪਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਜਮ੍ਹਾਂ ਪੈਸਾ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਹ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਸਂਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਯਾਵਦ੍ ਆਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍ ਰੌਰਵੋ ਵਜ੍ਰਨਾਰਾਚੈਃ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਦ੍ਭਿਃ ਸਮਾਵृਤਃ
ਉਥੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੱਕ ਸੜਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਕਠੋਰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ षष੍ਟਿਰ੍ ਆਯਾਮਵਿਸ੍ਤਰੈਃ ਭਿਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਤਤ੍ਰ ਨਾਰਾਚੈਃ ਸਜ੍ਵਾਲੈਰ੍ ਨਰਕੇ ਨਰਾਃ
ਉਸ ਨਰਕ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਲੰਬਾ ਤੇ ਚੌੜਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।