ਗ੍ਰਸਨ੍ਤਮ੍ ਇਵ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮ੍ ਉਦ੍ਗਿਰਨ੍ਤਮ੍ ਇਵਾਨਲਮ੍ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਚ ਤਤ੍ਸਮੀਪਸ੍ਥਂ ਕਾਲਾਨਲਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਉਹ ਇੰਝ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਉਗਲ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਮੌਤ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜੀ ਸੀ, ਜੋ ਕਾਲ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਲਯਾਨਲਸਂਕਾਸ਼ਂ ਕृਤਾਨ੍ਤਂ ਚ ਭਯਾਨਕਮ੍ ਮਾਰੀਚੋਗ੍ਰਾ ਮਹਾਮਾਰੀ ਕਾਲਰਾਤ੍ਰੀ ਚ ਦਾਰੁਣਾ
ਉਥੇ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰਾਉਣਾ ਰੂਪ ਸੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਲੈ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ ਸੀ। ਉਸ ਨਾਲ ਉਗਰ ਮਾਰੀਚੀ, ਵੱਡੀ ਮਾਰੀ, ਤੇ ਕਾਲਰਾਤਰੀ ਵੀ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਸਨ।
ਵਿਵਿਧਾ ਵ੍ਯਾਧਯਃ ਕष੍ਟਾ ਨਾਨਾਰੂਪਾ ਭਯਾਵਹਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼ੂਲਾਙ੍ਕੁਸ਼ਧਰਾਃ ਪਾਸ਼ਚਕ੍ਰਾਸਿਧਾਰਿਣਃ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਠਿਨ ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਅੰਕੁਸ਼, ਫੰਦੇ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਸਨ।
ਵਜ੍ਰਦਣ੍ਡਧਰਾ ਰੌਦ੍ਰਾਃ ਕ੍ਸ਼ੁਰਤੂਣਧਨੁਰ੍ਧਰਾਃ ਅਸਂਖ੍ਯਾਤਾ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾਃ ਕ੍ਰੂਰਾਸ਼੍ ਚਾਞ੍ਜਨਸਪ੍ਰਭਾਃ
ਡਰਾਉਣੇ ਜੀਵ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਤੇ ਡੰਡਾ ਸੀ, ਤੇ ਕਟਾਰ, ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਵੀ ਸਨ, ਉਹ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਬੇਹਦ ਸਨ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਕਰੂ, ਤੇ ਕਾਜਲ ਵਾਂਗ ਕਾਲੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵਾਯੁਧੋਦ੍ਯਤਕਰਾ ਯਮਦੂਤਾ ਭਯਾਨਕਾਃ ਅਨੇਨ ਪਰਿਵਾਰੇਣ ਮਹਾਘੋਰੇਣ ਸਂਵृਤਮ੍
ਯਮ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਦੂਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਵੱਡੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਟੋਲੀ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਯਮਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਪਿष੍ਠਾਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਂ ਵਿਭੀषਣਮ੍ ਨਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸਯਤਿ ਚਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਯਮਸ੍ ਤਾਨ੍ ਪਾਪਕਾਰਿਣਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਯਮ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਯਮ ਉਹਨਾਂ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਖਤ ਝਿੜਕਦਾ ਹੈ।
ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਸ੍ ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ ਧਰ੍ਮਵਾਕ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਬੋਧਯਨ੍
ਪਰ ਭਗਵਾਨ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭੋ ਭੋ ਦੁष੍ਕृਤਕਰ੍ਮਾਣਃ ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਾਰਿਣਃ ਗਰ੍ਵਿਤਾ ਰੂਪਵੀਰ੍ਯੇਣ ਪਰਦਾਰਵਿਮਰ੍ਦਕਾਃ
ਓ ਪਾਪ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੋ, ਪਰਾਇਆ ਧਨ ਚੁਰਾਉਣ ਵਾਲੋ, ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਤੇ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਘਮੰਡ ਕਰਨ ਵਾਲੋ, ਪਰਾਈਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਬੁਰਾ ਵਰਤਾਵ ਕਰਨ ਵਾਲੋ—
ਯਤ੍ ਸ੍ਵਯਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਕਰ੍ਮ ਤਤ੍ ਸ੍ਵਯਂ ਭੁਜ੍ਯਤੇ ਪੁਨਃ ਤਤ੍ ਕਿਮ੍ ਆਤ੍ਮੋਪਘਾਤਾਰ੍ਥਂ ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕृਤਮ੍
ਜੋ ਕੰਮ ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਭੋਗਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਤਾਂ ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪਾਪ ਕਿਉਂ ਕੀਤੇ?
ਇਦਾਨੀਂ ਕਿਂ ਨੁ ਸ਼ੋਚਧ੍ਵਂ ਪੀਡ੍ਯਮਾਨਾਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਭਿਃ ਭੁਞ੍ਜਧ੍ਵਂ ਸ੍ਵਾਨਿ ਦੁਃਖਾਨਿ ਨਹਿ ਦੋषੋ ऽਸ੍ਤਿ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍
ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕਰਕੇ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਰੋ ਰਹੇ ਹੋ? ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਭੋਗੋ; ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ।
ਯ ਏਤੇ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਤ੍ਸਮੀਪਤਃ ਸ੍ਵਕੀਯੈਃ ਕਰ੍ਮਭਿਰ੍ ਘੋਰੈਰ੍ ਦੁष੍ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਬਲਗਰ੍ਵਿਤਾਃ
ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਭਿਆਨਕ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕਰਕੇ, ਮੋਹ ਵਿਚ ਤੇ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਘਮੰਡ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਥੇ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ।
ਭੋ ਭੋ ਨृਪਾ ਦੁਰਾਚਾਰਾਃ ਪ੍ਰਜਾਵਿਧ੍ਵਂਸਕਾਰਿਣਃ ਅਲ੍ਪਕਾਲਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਕृਤੇ ਕਿਂ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕृਤਮ੍
ਓ ਰਾਜਿਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚਲਣ ਮਾੜਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰਾਜ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਪਾਪ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ?
ਰਾਜ੍ਯਲੋਭੇਨ ਮੋਹੇਨ ਬਲਾਦ੍ ਅਨ੍ਯਾਯਤਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਯਦ੍ ਦਣ੍ਡਿਤਾਃ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਭੁਞ੍ਜਧ੍ਵਮ੍ ਅਧੁਨਾ ਨृਪਾਃ
ਰਾਜ ਦੀ ਲਾਲਚ ਤੇ ਮੋਹ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਅਣਯਾਇਕ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ। ਹੁਣ, ਰਾਜਿਆਂ, ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗੋ।
ਕੁਤੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕਲਤ੍ਰਂ ਚ ਯਦਰ੍ਥਮ੍ ਅਸ਼ੁਭਂ ਕृਤਮ੍ ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਸਂਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਯੂਯਮ੍ ਏਕਾਕਿਨਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਹੁਣ ਰਾਜ ਜਾਂ ਪਤਨੀ, ਜਿਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ? ਉਹ ਸਭ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਇਥੇ ਇਕੱਲੇ ਖੜੇ ਹੋ।
ਪਸ਼੍ਯਾਮੋ ਨ ਬਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯੇਨ ਵਿਧ੍ਵਂਸਿਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਯਮਦੂਤੈਃ ਪਾਟ੍ਯਮਾਨਾ ਅਧੁਨਾ ਕੀਦृਸ਼ਂ ਫਲਮ੍
ਅਸੀਂ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਹੁਣ, ਜਦ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੀਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਭੋਗ ਰਹੇ ਹੋ?
ਏਵਂ ਬਹੁਵਿਧੈਰ੍ ਵਾਕ੍ਯੈਰ੍ ਉਪਾਲਬ੍ਧਾ ਯਮੇਨ ਤੇ ਸ਼ੋਚਨ੍ਤਃ ਸ੍ਵਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਤੂष੍ਣੀਂ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ
ਇੰਝ, ਯਮ ਵੱਲੋਂ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਝਿੜਕੇ ਹੋਏ, ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤੂਤਾਂ 'ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਕਰ੍ਮ ਸਮਾਦਿਸ਼੍ਯ ਨृਪਾਣਾਂ ਧਰ੍ਮਰਾਟ੍ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਤਤ੍ਪਾਤਕਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਮ੍ ਇਦਂ ਵਚਨਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇੰਝ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਕਰਮ ਦੱਸ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਸਾਫ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਬਚਨ ਕਿਹਾ।
ਭੋ ਭੋਸ਼੍ ਚਣ੍ਡ ਮਹਾਚਣ੍ਡ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਨृਪਤੀਨ੍ ਇਮਾਨ੍ ਵਿਸ਼ੋਧਯਧ੍ਵਂ ਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਕ੍ਰਮੇਣ ਨਰਕਾਗ੍ਨਿषੁ
ਓ ਚੰਡਾ, ਓ ਮਹਾ-ਚੰਡਾ, ਇਹ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਫੜੋ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਰਕ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਸਾਫ ਕਰੋ।
ਤਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਨृਪਾਨ੍ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਪਾਦਯੋਃ ਭ੍ਰਾਮਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵੇਗੇਨ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ, ਜਲਦੀ ਉਠ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਫੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਪਰ ਸੁੱਟਦੇ ਹਨ, ਪਕੜ ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਤਤ੍ਪਾਪਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਯਮਦੂਤਾਃ ਸ਼ਿਲਾਤਲੇ ਆਸ੍ਫੋਟਯਨ੍ਤਿ ਤਰਸਾ ਵਜ੍ਰੇਣੇਵ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਮ੍
ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਪਾਪ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪਟਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ ਤੁ ਰਕ੍ਤਂ ਸ੍ਰੋਤੋਭਿਃ ਸ੍ਰਵਤੇ ਜਰ੍ਜਰੀਕृਤਃ ਨਿਃਸਂਜ੍ਞਃ ਸ ਤਦਾ ਦੇਹੀ ਨਿਸ਼੍ਚੇष੍ਟਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਖਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲਹੂ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬੇਹੋਸ਼ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ ਵਾਯੁਨਾ ਸ੍ਪृष੍ਟਃ ਸ਼ਨੈਰ੍ ਉਜ੍ਜੀਵਤੇ ਪੁਨਃ ਤਤਃ ਪਾਪਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ਤਿ ਨਰਕਾਰ੍ਣਵੇ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹਵਾ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ, ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਮੁੜ ਜਿੰਦ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਪਾਪ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਹਨੂੰ ਨਰਕ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚ ਤੇ ਤਦਾ ਦੂਤਾਃ ਪਾਪਕਰ੍ਮਰਤਾਨ੍ ਨਰਾਨ੍ ਨਿਵੇਦਯਨ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯਮਾਯ ਭृਸ਼ਦੁਃਖਿਤਾਨ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਦੂਤ ਹੋਰ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਾਪੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹਨ, ਯਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਏष ਦੇਵ ਤਵਾਦੇਸ਼ਾਦ੍ ਅਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ ਮੋਹਿਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍ ਆਨੀਤੋ ਧਰ੍ਮਵਿਮੁਖਃ ਸਦਾ ਪਾਪਰਤਃ ਪਰਃ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਏ ਹਾਂ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟਿਆ ਤੇ ਪਾਪ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏष ਲੁਬ੍ਧੋ ਦੁਰਾਚਾਰੋ ਮਹਾਪਾਤਕਸਂਯੁਤਃ ਉਪਪਾਤਕਕਰ੍ਤਾ ਚ ਸਦਾ ਹਿਂਸਾਰਤੋ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਇਹ ਲਾਲਚੀ, ਮੰਦ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਛੋਟੇ ਪਾਪ ਕਰਣ ਵਾਲਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਿੰਸਾ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਸ਼ੁਧ ਹੈ।
ਅਗਮ੍ਯਾਗਾਮੀ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਾਰਕਃ ਕਨ੍ਯਾਕ੍ਰਯੀ ਕੂਟਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਕृਤਘ੍ਨੋ ਮਿਤ੍ਰਵਞ੍ਚਕਃ
ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਗਲਤ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਾੜਾ ਦਿਲ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਖਰੀਦਦਾ ਹੈ, ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਹੈ ਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਮਦਮਤ੍ਤੇਨ ਸਦਾ ਧਰ੍ਮੋ ਵਿਨਿਨ੍ਦਿਤਃ ਪਾਪਮ੍ ਆਚਰਿਤਂ ਕਰ੍ਮ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕੇ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਇਸ ਮਾਨ ਵਿਚ ਮਸਤ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਮਰਤ ਲੋਕ ਵਿਚ ਇਸ ਮਾੜੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਨੇ ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਇਦਾਨੀਮ੍ ਅਸ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ ਨਿਗ੍ਰਹਾਨੁਗ੍ਰਹੌ ਵਦ ਪ੍ਰਭੁਰ੍ ਅਸ੍ਯ ਕ੍ਰਿਯਾਯੋਗੇ ਵਯਂ ਵਾ ਪਰਿਪਨ੍ਥਿਨਃ
ਹੁਣ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣੀ ਹੈ ਜਾਂ ਦਇਆ ਕਰਨੀ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਦੂਤ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਨ੍ਯਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਪਾਪਕਾਰਿਣਮ੍ ਨਰਕਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਲਕ੍ਸ਼ਕੋਟਿਸ਼ਤੇषੁ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੂਚਿਤ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਨਰਕਾਂ ਵਿਚ।
ਕਿਂਕਰਾਸ੍ ਤੇ ਤਤੋ ਯਾਨ੍ਤਿ ਗ੍ਰਹੀਤੁਮ੍ ਅਪਰਾਨ੍ ਨਰਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਪਨ੍ਨੇ ਕृਤੇ ਦੋषੇ ਯਮੋ ਵੈ ਪਾਪਕਾਰਿਣਾਮ੍
ਫਿਰ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਫੜਨ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਪਾਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਯਮ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।