ਮੁਦ੍ਗਰੈਰ੍ ਲੋਹਦਣ੍ਡੈਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋਮਰਪਟ੍ਟਿਸ਼ੈਃ ਪਰਿਘੈਰ੍ ਭਿਨ੍ਦਿਪਾਲੈਸ਼੍ ਚ ਗਦਾਪਰਸ਼ੁਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗੱਡੀਆਂ, ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਛੜਾਂ, ਬਰਛੀਆਂ, ਬਾਣ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਗੱਡ, ਗੋਲੇ, ਗਦਾ, ਕੁਲ੍ਹਾੜੀਆਂ, ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪृष੍ਠਤੋ ਹਨ੍ਯਮਾਨ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਯਮਦੂਤੈਃ ਸੁਨਿਰ੍ਦਯੈਃ ਅਗ੍ਰਤਃ ਸਿਂਹਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਾਪਕਾਰਿਣਃ
ਯਮ ਦੇ ਬੇਦਰਦੀ ਦੂਤ ਪਿੱਛੋਂ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸ਼ੇਰ, ਬਾਘ ਤੇ ਹੋਰ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨ ਪ੍ਰਵੇष੍ਟੁਂ ਨ ਨਿਰ੍ਗਨ੍ਤੁਂ ਲਭਨ੍ਤੇ ਦੁਃਖਿਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮੋਪਹਤਾਃ ਪਾਪਾਃ ਕ੍ਰਨ੍ਦਮਾਨਾਃ ਸੁਦਾਰੁਣਾਃ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਨਾ ਅੰਦਰ ਜਾ ਸਕਦੇ, ਨਾ ਬਾਹਰ ਆ ਸਕਦੇ; ਆਪਣੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਹੇਠ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੋਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸਂਪੀਡ੍ਯ ਸੁਭृਸ਼ਂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਯਮਕਿਂਕਰੈਃ ਨੀਯਨ੍ਤੇ ਪਾਪਿਨਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠੇਤ੍ ਸ੍ਵਯਂ ਯਮਃ
ਉਥੇ, ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਪੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਥਾਂ ਲੈ ਜਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਯਮ ਆਪ ਖੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮਕृਦ੍ ਦੇਵਃ ਸਰ੍ਵਸਂਯਮਨੋ ਯਮਃ ਏਵਂ ਪਥਾਤਿਕष੍ਟੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰੇਤਪੁਰਂ ਨਰਾਃ
ਯਮ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ, ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਹ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਸਹਿ ਕੇ, ਲੋਕ ਮਰੇ ਹੋਏਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ 'ਚ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਪਿਤਾਸ੍ ਤਦਾ ਦੂਤੈਰ੍ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਯਮਾਗ੍ਰਤਃ ਤਤਸ੍ ਤੇ ਪਾਪਕਰ੍ਮਾਣਸ੍ ਤਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਭਯਾਨਕਮ੍
ਉਥੇ, ਦੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਪਾਪ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ।
ਪਾਪਾਪਵਿਦ੍ਧਨਯਨਾ ਵਿਪਰੀਤਾਤ੍ਮਬੁਦ੍ਧਯਃ ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਕਰਾਲਵਦਨਂ ਭ੍ਰੁਕੂਟੀਕੁਟਿਲੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪਾਪ ਨਾਲ ਧੁੰਦਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਮਨ ਉਲਟਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਯਮ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਡਰਾਉਣਾ, ਦੰਦ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ, ਭੌਂਹਾਂ ਟੇਢੀਆਂ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਤਿੱਖੀਆਂ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਕੇਸ਼ਂ ਮਹਾਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਂ ਪ੍ਰਸ੍ਫੁਰਦਧਰੋਤ੍ਤਰਮ੍ ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਭੁਜਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਨੀਲਾਞ੍ਜਨਚਯੋਪਮਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਸਿੱਧੇ ਖੜੇ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਦਾਡੀ ਹੈ, ਹੋਠ ਤੇ ਜਬੜੇ ਕੰਬਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਅਠਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਕਾਲੀ ਕਾਜਲ ਦੀ ਡੱਲ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਾਯੁਧੋਦ੍ਯਤਕਰਂ ਤੀਵ੍ਰਦਣ੍ਡੇਨ ਸਂਯੁਤਮ੍ ਮਹਾਮਹਿषਮ੍ ਆਰੂਢਂ ਦੀਪ੍ਤਾਗ੍ਨਿਸਮਲੋਚਨਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਹਥਿਆਰ ਤਿਆਰ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਤਿੱਖੀ ਛੜ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਭੈਂਸ ਤੇ ਸਵਾਰ, ਅੱਖਾਂ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਰਕ੍ਤਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਧਰਂ ਮਹਾਮੇਘਮ੍ ਇਵੋਚ੍ਛ੍ਰਿਤਮ੍ ਪ੍ਰਲਯਾਮ੍ਬੁਦਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਪਿਬਨ੍ਨ੍ ਇਵ ਮਹੋਦਧਿਮ੍
ਉਹ ਲਾਲ ਮਾਲਾ ਤੇ ਲਾਲ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ, ਉਸ ਦੀ ਗੂੰਜ ਪ੍ਰਲੈ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ ਪੀ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਗ੍ਰਸਨ੍ਤਮ੍ ਇਵ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮ੍ ਉਦ੍ਗਿਰਨ੍ਤਮ੍ ਇਵਾਨਲਮ੍ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਚ ਤਤ੍ਸਮੀਪਸ੍ਥਂ ਕਾਲਾਨਲਸਮਪ੍ਰਭਮ੍
ਉਹ ਇੰਝ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਉਗਲ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਮੌਤ ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਖੜੀ ਸੀ, ਜੋ ਕਾਲ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਲਯਾਨਲਸਂਕਾਸ਼ਂ ਕृਤਾਨ੍ਤਂ ਚ ਭਯਾਨਕਮ੍ ਮਾਰੀਚੋਗ੍ਰਾ ਮਹਾਮਾਰੀ ਕਾਲਰਾਤ੍ਰੀ ਚ ਦਾਰੁਣਾ
ਉਥੇ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰਾਉਣਾ ਰੂਪ ਸੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਲੈ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਭਿਆਨਕ ਸੀ। ਉਸ ਨਾਲ ਉਗਰ ਮਾਰੀਚੀ, ਵੱਡੀ ਮਾਰੀ, ਤੇ ਕਾਲਰਾਤਰੀ ਵੀ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਸਨ।
ਵਿਵਿਧਾ ਵ੍ਯਾਧਯਃ ਕष੍ਟਾ ਨਾਨਾਰੂਪਾ ਭਯਾਵਹਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼ੂਲਾਙ੍ਕੁਸ਼ਧਰਾਃ ਪਾਸ਼ਚਕ੍ਰਾਸਿਧਾਰਿਣਃ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਠਿਨ ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਅੰਕੁਸ਼, ਫੰਦੇ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਸਨ।
ਵਜ੍ਰਦਣ੍ਡਧਰਾ ਰੌਦ੍ਰਾਃ ਕ੍ਸ਼ੁਰਤੂਣਧਨੁਰ੍ਧਰਾਃ ਅਸਂਖ੍ਯਾਤਾ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾਃ ਕ੍ਰੂਰਾਸ਼੍ ਚਾਞ੍ਜਨਸਪ੍ਰਭਾਃ
ਡਰਾਉਣੇ ਜੀਵ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਜਰ ਤੇ ਡੰਡਾ ਸੀ, ਤੇ ਕਟਾਰ, ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਵੀ ਸਨ, ਉਹ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਬੇਹਦ ਸਨ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਕਰੂ, ਤੇ ਕਾਜਲ ਵਾਂਗ ਕਾਲੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਸਰ੍ਵਾਯੁਧੋਦ੍ਯਤਕਰਾ ਯਮਦੂਤਾ ਭਯਾਨਕਾਃ ਅਨੇਨ ਪਰਿਵਾਰੇਣ ਮਹਾਘੋਰੇਣ ਸਂਵृਤਮ੍
ਯਮ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਦੂਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਵੱਡੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਟੋਲੀ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਯਮਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਪਿष੍ਠਾਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਂ ਵਿਭੀषਣਮ੍ ਨਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸਯਤਿ ਚਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਯਮਸ੍ ਤਾਨ੍ ਪਾਪਕਾਰਿਣਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਯਮ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ। ਯਮ ਉਹਨਾਂ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਖਤ ਝਿੜਕਦਾ ਹੈ।
ਚਿਤ੍ਰਗੁਪ੍ਤਸ੍ ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ ਧਰ੍ਮਵਾਕ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਬੋਧਯਨ੍
ਪਰ ਭਗਵਾਨ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭੋ ਭੋ ਦੁष੍ਕृਤਕਰ੍ਮਾਣਃ ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਾਰਿਣਃ ਗਰ੍ਵਿਤਾ ਰੂਪਵੀਰ੍ਯੇਣ ਪਰਦਾਰਵਿਮਰ੍ਦਕਾਃ
ਓ ਪਾਪ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੋ, ਪਰਾਇਆ ਧਨ ਚੁਰਾਉਣ ਵਾਲੋ, ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਤੇ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਘਮੰਡ ਕਰਨ ਵਾਲੋ, ਪਰਾਈਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਬੁਰਾ ਵਰਤਾਵ ਕਰਨ ਵਾਲੋ—
ਯਤ੍ ਸ੍ਵਯਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਕਰ੍ਮ ਤਤ੍ ਸ੍ਵਯਂ ਭੁਜ੍ਯਤੇ ਪੁਨਃ ਤਤ੍ ਕਿਮ੍ ਆਤ੍ਮੋਪਘਾਤਾਰ੍ਥਂ ਭਵਦ੍ਭਿਰ੍ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕृਤਮ੍
ਜੋ ਕੰਮ ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਭੋਗਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਤਾਂ ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪਾਪ ਕਿਉਂ ਕੀਤੇ?
ਇਦਾਨੀਂ ਕਿਂ ਨੁ ਸ਼ੋਚਧ੍ਵਂ ਪੀਡ੍ਯਮਾਨਾਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਭਿਃ ਭੁਞ੍ਜਧ੍ਵਂ ਸ੍ਵਾਨਿ ਦੁਃਖਾਨਿ ਨਹਿ ਦੋषੋ ऽਸ੍ਤਿ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍
ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕਰਕੇ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਰੋ ਰਹੇ ਹੋ? ਆਪਣਾ ਦੁੱਖ ਭੋਗੋ; ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ।
ਯ ਏਤੇ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਤ੍ਸਮੀਪਤਃ ਸ੍ਵਕੀਯੈਃ ਕਰ੍ਮਭਿਰ੍ ਘੋਰੈਰ੍ ਦੁष੍ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਬਲਗਰ੍ਵਿਤਾਃ
ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਭਿਆਨਕ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕਰਕੇ, ਮੋਹ ਵਿਚ ਤੇ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਘਮੰਡ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਥੇ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ।
ਭੋ ਭੋ ਨृਪਾ ਦੁਰਾਚਾਰਾਃ ਪ੍ਰਜਾਵਿਧ੍ਵਂਸਕਾਰਿਣਃ ਅਲ੍ਪਕਾਲਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਕृਤੇ ਕਿਂ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕृਤਮ੍
ਓ ਰਾਜਿਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚਲਣ ਮਾੜਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰਾਜ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਪਾਪ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ?
ਰਾਜ੍ਯਲੋਭੇਨ ਮੋਹੇਨ ਬਲਾਦ੍ ਅਨ੍ਯਾਯਤਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਯਦ੍ ਦਣ੍ਡਿਤਾਃ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਭੁਞ੍ਜਧ੍ਵਮ੍ ਅਧੁਨਾ ਨृਪਾਃ
ਰਾਜ ਦੀ ਲਾਲਚ ਤੇ ਮੋਹ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਅਣਯਾਇਕ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ। ਹੁਣ, ਰਾਜਿਆਂ, ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗੋ।
ਕੁਤੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕਲਤ੍ਰਂ ਚ ਯਦਰ੍ਥਮ੍ ਅਸ਼ੁਭਂ ਕृਤਮ੍ ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਸਂਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਯੂਯਮ੍ ਏਕਾਕਿਨਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਹੁਣ ਰਾਜ ਜਾਂ ਪਤਨੀ, ਜਿਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ? ਉਹ ਸਭ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਇਥੇ ਇਕੱਲੇ ਖੜੇ ਹੋ।
ਪਸ਼੍ਯਾਮੋ ਨ ਬਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯੇਨ ਵਿਧ੍ਵਂਸਿਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਯਮਦੂਤੈਃ ਪਾਟ੍ਯਮਾਨਾ ਅਧੁਨਾ ਕੀਦृਸ਼ਂ ਫਲਮ੍
ਅਸੀਂ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਹੁਣ, ਜਦ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੀਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਭੋਗ ਰਹੇ ਹੋ?
ਏਵਂ ਬਹੁਵਿਧੈਰ੍ ਵਾਕ੍ਯੈਰ੍ ਉਪਾਲਬ੍ਧਾ ਯਮੇਨ ਤੇ ਸ਼ੋਚਨ੍ਤਃ ਸ੍ਵਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਤੂष੍ਣੀਂ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ
ਇੰਝ, ਯਮ ਵੱਲੋਂ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਝਿੜਕੇ ਹੋਏ, ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਕਰਤੂਤਾਂ 'ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਕਰ੍ਮ ਸਮਾਦਿਸ਼੍ਯ ਨृਪਾਣਾਂ ਧਰ੍ਮਰਾਟ੍ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਤਤ੍ਪਾਤਕਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਮ੍ ਇਦਂ ਵਚਨਮ੍ ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇੰਝ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਕਰਮ ਦੱਸ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਸਾਫ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਬਚਨ ਕਿਹਾ।
ਭੋ ਭੋਸ਼੍ ਚਣ੍ਡ ਮਹਾਚਣ੍ਡ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਨृਪਤੀਨ੍ ਇਮਾਨ੍ ਵਿਸ਼ੋਧਯਧ੍ਵਂ ਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਕ੍ਰਮੇਣ ਨਰਕਾਗ੍ਨਿषੁ
ਓ ਚੰਡਾ, ਓ ਮਹਾ-ਚੰਡਾ, ਇਹ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਫੜੋ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਰਕ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਸਾਫ ਕਰੋ।
ਤਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਨृਪਾਨ੍ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਪਾਦਯੋਃ ਭ੍ਰਾਮਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵੇਗੇਨ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾ ਚੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ, ਜਲਦੀ ਉਠ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਫੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਪਰ ਸੁੱਟਦੇ ਹਨ, ਪਕੜ ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਤਤ੍ਪਾਪਪ੍ਰਮਾਣੇਨ ਯਮਦੂਤਾਃ ਸ਼ਿਲਾਤਲੇ ਆਸ੍ਫੋਟਯਨ੍ਤਿ ਤਰਸਾ ਵਜ੍ਰੇਣੇਵ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਮ੍
ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਪਾਪ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਪਟਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।