ਵਜ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਵੈਦੂਰ੍ਯਮੁਕ੍ਤਾਫਲਵਿਭੂषਿਤਮ੍ ਗੀਤਨृਤ੍ਯੈਃ ਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣੈਃ
ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਵਜ੍ਰ ਰਤਨਾਂ, ਨੀਲਮ, ਵਿਦੂਰ, ਤੇ ਮੋਤੀ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਗੀਤ ਤੇ ਨਾਚ ਵਾਲੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਸ੍ ਤੇਨ ਦੇਵਾਨਾਮ੍ ऋषੀਣਾਂ ਯੋਗਿਨਾਂ ਤਥਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਯਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਵਿਸਰ੍ਪਿਣਾਮ੍
ਉਸ ਰਾਹ ਰਾਹੀਂ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਯੋਗੀਆਂ, ਗੰਧਰਵ, ਸਿੱਧ, ਯਕਸ਼, ਵਿਦਿਆਧਰ ਤੇ ਸੱਪ ਅੰਦਰ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਉਤ੍ਤਰਂ ਨਗਰਦ੍ਵਾਰਂ ਘਣ੍ਟਾਚਾਮਰਭੂषਿਤਮ੍ ਛਤ੍ਤ੍ਰਚਾਮਰਵਿਨ੍ਯਾਸਂ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤਮ੍
ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਘੰਟੀਆਂ ਤੇ ਚਮਰੇ ਦੇ ਪੱਖਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਛਤਰ ਤੇ ਪੱਖੇ ਲਾਈ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਪਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਵੀਣਾਰੇਣੁਰਵੈ ਰਮ੍ਯੈਰ੍ ਗੀਤਮਙ੍ਗਲਨਾਦਿਤੈਃ ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਨਿਰ੍ਘੋषੈਰ੍ ਮੁਨਿਵृਨ੍ਦਸਮਾਕੁਲਮ੍
ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਵੀਣਾ ਤੇ ਹੋਰ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਧੁਨ, ਮੰਗਲ ਗੀਤਾਂ, ਤੇ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ, ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਉੱਚੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਟੋਲਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਯੇਨ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਃ ਸਤ੍ਯਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾਃ ਗ੍ਰੀष੍ਮੇ ਵਾਰਿਪ੍ਰਦਾ ਯੇ ਚ ਸ਼ੀਤੇ ਚਾਗ੍ਨਿਪ੍ਰਦਾ ਨਰਾਃ
ਉਸ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਲੋਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਸੱਚ ਤੇ ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਸਂਵਾਹਕਾ ਯੇ ਚ ਪ੍ਰਿਯਵਾਦਰਤਾਸ਼੍ ਚ ਯੇ ਯੇ ਚ ਦਾਨਰਤਾਃ ਸ਼ੂਰਾ ਮਾਤਾਪਿਤृਪਰਾਸ਼੍ ਚ ਯੇ
ਉਹ ਜੋ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿਚ ਲਗਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਬਹਾਦਰ ਹਨ, ਤੇ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਦ੍ਵਿਜਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣੇ ਯੁਕ੍ਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯੇ ऽਤਿਥਿਪੂਜਕਾਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮਂ ਤੁ ਮਹਾਦ੍ਵਾਰਂ ਪੁਰ੍ਯਾ ਰਤ੍ਨੈਰ੍ ਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਜੋ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਆਦਰ-ਸਤਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੱਛਮੀ ਵੱਡੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਮਣਿਸੋਪਾਨਂ ਤੋਮਰੈਃ ਸਮਲਂਕृਤਮ੍ ਭੇਰੀਮृਦਙ੍ਗਸਂਨਾਦੈਃ ਸ਼ਙ੍ਖਕਾਹਲਨਾਦਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ, ਤੇ ਡੰਗਰ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਕਹਲਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਿਦ੍ਧਵृਨ੍ਦੈਃ ਸਦਾ ਹृष੍ਟੈਰ੍ ਮਙ੍ਗਲੈਃ ਪ੍ਰਣਿਨਾਦਿਤਮ੍ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਸ੍ ਤੇਨ ਹृष੍ਟਾਨਾਂ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਿਮਤਾਂ ਨृਣਾਮ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਖੁਸ਼ ਟੋਲਿਆਂ ਦੀ ਮੰਗਲ ਧੁਨ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ; ਉਸ ਰਾਹ ਰਾਹੀਂ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਅੰਦਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਪ੍ਲੁਤਾ ਯੇ ਚ ਪਞ੍ਚਾਗ੍ਨੇਰ੍ ਯੇ ਚ ਸੇਵਕਾਃ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨੇ ਯੇ ਮृਤਾ ਵੀਰਾ ਮृਤਾਃ ਕਾਲਞ੍ਜਰੇ ਗਿਰੌ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੰਜ ਅੱਗ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ ਮਰ ਗਏ, ਤੇ ਕਾਲੰਜਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਬਹਾਦਰ—
ਅਗ੍ਨੌ ਵਿਪਨ੍ਨਾ ਯੇ ਵੀਰਾਃ ਸਾਧਿਤਂ ਯੈਰ੍ ਅਨਾਸ਼ਕਮ੍ ਯੇ ਸ੍ਵਾਮਿਮਿਤ੍ਰਲੋਕਾਰ੍ਥੇ ਗੋਗ੍ਰਹੇ ਸਂਕੁਲੇ ਹਤਾਃ
ਜੋ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਟੱਲ ਕਾਰਜ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ, ਮਿੱਤਰ ਜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਗੋ-ਛਾਪੇ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ—
ਤੇ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਨਰਾਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇਨ ਤਪੋਧਨਾਃ ਪੁਰ੍ਯਾਂ ਤਸ੍ਯਾ ਮਹਾਘੋਰਂ ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵਭਯਂਕਰਮ੍
ਉਹ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਤਪ-ਧਨ ਮਨੁੱਖ ਪੱਛਮ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੀ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
ਹਾਹਾਕਾਰਸਮਾਕ੍ਰੁष੍ਟਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਦ੍ਵਾਰਮ੍ ਈਦृਸ਼ਮ੍ ਅਨ੍ਧਕਾਰਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਸ਼ृਙ੍ਗੈਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹਾਹਾਕਾਰ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਨੁਕਿਆਂ ਨਾਲ ਲਗਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕਣ੍ਟਕੈਰ੍ ਵृਸ਼੍ਚਿਕੈਃ ਸਰ੍ਪੈਰ੍ ਵਜ੍ਰਕੀਟੈਃ ਸੁਦੁਰ੍ਗਮੈਃ ਵਿਲੁਮ੍ਪਦ੍ਭਿਰ੍ ਵृਕੈਰ੍ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੈਰ੍ ऋਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸਿਂਹੈਃ ਸਜਮ੍ਬੁਕੈਃ
ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਕੰਡਿਆਂ, ਬਿਛੂਆਂ, ਸੱਪਾਂ, ਵਜਰ-ਜਿਸਮ ਵਾਲੇ ਕੀੜਿਆਂ ਨਾਲ ਅਟੱਲ ਸੀ, ਤੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਲੁੱਟਣ ਵਾਲੇ ਭੇੜ, ਬਾਘ, ਰੀਛ, ਸਿੰਘ ਤੇ ਗਿੱਦੜਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ਼੍ਵਾਨਮਾਰ੍ਜਾਰਗृਧ੍ਰੈਸ਼੍ ਚ ਸਜ੍ਵਾਲਕਵਲੈਰ੍ ਮੁਖੈਃ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਸ੍ ਤੇਨ ਵੈ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਅਪਕਾਰਿਣਾਮ੍
ਉਥੇ ਕੁੱਤੇ, ਬਿੱਲੀਆਂ, ਤੇ ਗਿਧਾਂ ਅੱਗ ਵਰਗੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਸਨ; ਉਸ ਰਾਹ ਰਾਹੀਂ ਸਦਾ ਸਾਰੇ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਘਾਤਯਨ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ ਗਾ ਬਾਲਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਤਥਾਤੁਰਮ੍ ਸ਼ਰਣਾਗਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਮਿਤ੍ਰਂ ਨਿਰਾਯੁਧਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗਾਂ, ਬੱਚੇ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਬੀਮਾਰ, ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਔਰਤ, ਮਿੱਤਰ ਜਾਂ ਨਿਸ਼ਸਤ੍ਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ—
ਯੇ ऽਗਮ੍ਯਾਗਾਮਿਨੋ ਮੂਢਾਃ ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਾਰਿਣਃ ਨਿਕ੍ਸ਼ੇਪਸ੍ਯਾਪਹਰ੍ਤਾਰੋ ਵਿषਵਹ੍ਨਿਪ੍ਰਦਾਸ਼੍ ਚ ਯੇ
ਜੋ ਲੋਕ ਅਜੋਕੇ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਮੂਰਖ ਹਨ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਸੰਪਤੀ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ ਵਸਤੂ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜਿਹੜੇ ਜ਼ਹਿਰ ਜਾਂ ਅੱਗ ਦਿੰਦੇ ਹਨ—
ਪਰਭੂਮਿਂ ਗृਹਂ ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਂਕਾਰਹਾਰਿਣਃ ਪਰਰਨ੍ਧ੍ਰੇषੁ ਯੇ ਕ੍ਰੂਰਾ ਯੇ ਸਦਾਨृਤਵਾਦਿਨਃ
ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ, ਘਰ, ਖਟ, ਕਪੜੇ ਜਾਂ ਗਹਿਣੇ ਚੁਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰੂਰਤਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜਿਹੜੇ ਸਦਾ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਹਨ—
ਗ੍ਰਾਮਰਾष੍ਟ੍ਰਪੁਰਸ੍ਥਾਨੇ ਮਹਾਦੁਃਖਪ੍ਰਦਾ ਹਿ ਯੇ ਕੂਟਸਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਦਾਤਾਰਃ ਕਨ੍ਯਾਵਿਕ੍ਰਯਕਾਰਕਾਃ
ਜੋ ਪਿੰਡਾਂ, ਰਾਜਿਆਂ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਜਾਂ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜਿਹੜੇ ਕੁੜੀਆਂ ਵੇਚਦੇ ਹਨ—
ਅਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭਕ੍ਸ਼ਣਰਤਾ ਯੇ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸੁਤਾਂ ਸ੍ਨੁषਾਮ੍ ਮਾਤਰਂ ਪਿਤਰਂ ਚੈਵ ਯੇ ਵਦਨ੍ਤਿ ਚ ਪੌਰੁषਮ੍
ਜੋ ਅਜੋਕੇ ਖਾਣੇ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ, ਪੁੱਤ ਦੀ ਵਹੁ, ਮਾਂ ਜਾਂ ਪਿਓ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜਿਹੜੇ ਜਿਨਸੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਅਨ੍ਯੇ ਯੇ ਚੈਵ ਨਿਰ੍ਦਿष੍ਟਾ ਮਹਾਪਾਤਕਕਾਰਿਣਃ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦ੍ਵਾਰੇਣ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਵੈ
ਅਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹੜੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਅੰਦਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਥਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮਾਰ੍ਗੇਣ ਵਿਸ਼ਨ੍ਤਿ ਪਾਪਿਨਃ ਪੁਰਮ੍ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮ ਤਦ੍ ਬ੍ਰੂਹਿ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਤਪੋਧਨ
ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਦੱਖਣੀ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਮੈਂ ਇਹ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ—ਤੂੰ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ, ਹੇ ਤਪ ਦੀ ਦਾਤ।
ਸੁਘੋਰਂ ਤਨ੍ ਮਹਾਘੋਰਂ ਦ੍ਵਾਰਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਭੀषਣਮ੍ ਨਾਨਾਸ਼੍ਵਾਪਦਸਂਕੀਰ੍ਣਂ ਸ਼ਿਵਾਸ਼ਤਨਿਨਾਦਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣਾ, ਭਿਆਨਕ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਸ਼ਿਵਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ।
ਫੇਤ੍ਕਾਰਰਵਸਂਯੁਕ੍ਤਮ੍ ਅਗਮ੍ਯਂ ਲੋਮਹਰ੍षਣਮ੍ ਭੂਤਪ੍ਰੇਤਪਿਸ਼ਾਚੈਸ਼੍ ਚ ਵृਤਂ ਚਾਨ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ
ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੌਲਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਰੋਮ ਖੜੇ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਭੂਤਾਂ, ਪ੍ਰੇਤਾਂ, ਪਿਸਾਚਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਏਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਦੂਰਾਨ੍ਤੇ ਦ੍ਵਾਰਂ ਦੁष੍ਕृਤਕਾਰਿਣਃ ਮੋਹਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸਹਸਾ ਤ੍ਰਾਸਾਦ੍ ਵਿਪ੍ਰਲਪਨ੍ਤਿ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੂਰੋਂ ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੰਦ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਚੀਕ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤਸ੍ ਤਾਞ੍ ਸ਼ृਙ੍ਖਲੈਃ ਪਾਸ਼ੈਰ੍ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਕਰ੍षਨ੍ਤਿ ਨਿਰ੍ਭਯਾਃ ਤਾਡਯਨ੍ਤਿ ਚ ਦਣ੍ਡੈਸ਼੍ ਚ ਭਰ੍ਤ੍ਸਯਨ੍ਤਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ, ਨਿਡਰ ਜੀਵ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੰਜੀਰਾਂ ਤੇ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਘਸੀਟਦੇ ਹਨ, ਲਾਠੀਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਡਰਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਲਬ੍ਧਸਂਜ੍ਞਾਸ੍ ਤਤਸ੍ ਤੇ ਵੈ ਰੁਧਿਰੇਣ ਪਰਿਪ੍ਲੁਤਾਃ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤਿ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਦ੍ਵਾਰਂ ਪ੍ਰਸ੍ਖਲਨ੍ਤਃ ਪਦੇ ਪਦੇ
ਜਦ ਉਹ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਲਹੂ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਪੈਰ 'ਤੇ ਠੋਕਰ ਖਾਂਦੇ ਹੋਏ।
ਤੀਵ੍ਰਕਣ੍ਟਕਯੁਕ੍ਤੇਨ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਨਿਚਿਤੇਨ ਚ ਕ੍ਸ਼ੁਰਧਾਰਾਨਿਭੈਸ੍ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਪਾषਾਣੈਰ੍ ਨਿਚਿਤੇਨ ਚ
ਉਹ ਤੇਜ਼ ਕੰਡਿਆਂ, ਕਣਕੜੀਆਂ, ਤੇ ਰੇਜ਼ਰ ਵਾਂਗ ਨੁਕਲੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਰਾਹ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਪਙ੍ਕੇਨ ਨਿਚਿਤਾ ਨਿਰੁਤ੍ਤਾਰੈਸ਼੍ ਚ ਖਾਤਕੈਃ ਲੋਹਸੂਚੀਨਿਭੈਰ੍ ਦਨ੍ਤੈਃ ਸਂਛਨ੍ਨੇਨ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਕਿਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਕਿਤੇ ਗਹਿਰੀਆਂ ਖੱਡਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ, ਤੇ ਕਿਤੇ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਸੂਈਆਂ ਵਾਂਗ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ।
ਤਟਪ੍ਰਪਾਤਵਿषਮੈਃ ਪਰ੍ਵਤੈਰ੍ ਵृਕ੍ਸ਼ਸਂਕੁਲੈਃ ਪ੍ਰਤਪ੍ਤਾਙ੍ਗਾਰਯੁਕ੍ਤੇਨ ਯਾਨ੍ਤਿ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਦੁਃਖਿਤਾਃ
ਕਿਤੇ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਕੰਢਿਆਂ ਤੇ ਖੱਡਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਤੇ ਜਲਦੇ ਕੋਲਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਰਾਹ 'ਤੇ ਦੁਖੀ ਲੋਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।