ਜਨ੍ਤੋਃ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਸ੍ਯ ਵੇਦਨਾਰ੍ਤਸ੍ਯ ਵੈ ਭृਸ਼ਮ੍ ਭੂਤੈਃ ਸਂਤ੍ਯਕ੍ਤਦੇਹਸ੍ਯ ਕਣ੍ਠਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨਿਲਸ੍ਯ ਚ
ਜਦ ਜੀਵ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੀੜ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੈ, ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਚੁੱਕਾ ਤੇ ਸਾਹ ਗਲੇ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਉਹ ਜੀਵ—
ਸ਼ਰੀਰਾਚ੍ ਚ੍ਯਾਵਿਤੋ ਜੀਵੋ ਰੋਰਵੀਤਿ ਤਥੋਲ੍ਬਣਮ੍ ਨਿਰ੍ਗਤੋ ਵਾਯੁਭੂਤਸ੍ ਤੁ षਾਟ੍ਕੌਸ਼ਿਕਕਲੇਵਰੇ
ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਜੀਵ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ੋਰ ਰੋਦਾ ਹੈ; ਨਿਕਲ ਕੇ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਹੋ ਕੇ, ਛੇ ਪਰਤਾਂ ਵਾਲੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤृਭਿਃ ਪਿਤृਭਿਸ਼੍ ਚੈਵ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਰ੍ ਮਾਤੁਲੈਸ੍ ਤਥਾ ਦਾਰੈਃ ਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ ਵਯਸ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਗੁਰੁਭਿਸ੍ ਤ੍ਯਜ੍ਯਤੇ ਭੁਵਿ
ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਾਵਾਂ, ਪਿਤਾਵਾਂ, ਭਰਾਵਾਂ, ਮਾਮਿਆਂ, ਪਤਨੀਆਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ, ਦੋਸਤਾਂ ਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਵਲੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦृਸ਼੍ਯਮਾਨਸ਼੍ ਚ ਤੈਰ੍ ਦੀਨੈਰ੍ ਅਸ਼੍ਰੁਪੂਰ੍ਣੇਕ੍ਸ਼ਣੈਰ੍ ਭृਸ਼ਮ੍ ਸ੍ਵਸ਼ਰੀਰਂ ਸਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਵਾਯੁਭੂਤਸ੍ ਤੁ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਹਨਾਂ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹਨ, ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਧਕਾਰਮ੍ ਅਪਾਰਂ ਚ ਮਹਾਘੋਰਂ ਤਮੋਵृਤਮ੍ ਸੁਖਦੁਃਖਪ੍ਰਦਾਤਾਰਂ ਦੁਰ੍ਗਮਂ ਪਾਪਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਇਹ ਅੰਤਹੀਣ, ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਭਾਰੀ ਹਨੇਰੀ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਅੰਧਕਾਰ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸੁਖ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਮੰਦ ਕਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਦੁਃਸਹਂ ਚ ਦੁਰਨ੍ਤਂ ਚ ਦੁਰ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਂ ਦੁਰਾਸਦਮ੍ ਦੁਰਾਪਮ੍ ਅਤਿਦੁਰ੍ਗਂ ਚ ਪਾਪਿष੍ਠਾਨਾਂ ਸਦਾਹਿਤਮ੍
ਇਹ ਸਹਿਣ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ, ਅੰਤਹੀਣ, ਵੇਖਣਾ ਵੀ ਔਖਾ, ਪਹੁੰਚਣਾ ਤੇ ਮਿਲਣਾ ਵੀ ਕਠਿਨ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਖਤਰਨਾਕ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪੀਆਂ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੜਕਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕृष੍ਯਮਾਣਾਸ਼੍ ਚ ਤੈਰ੍ ਭੂਤੈਰ੍ ਯਾਮ੍ਯੈਃ ਪਾਸ਼ੈਸ੍ ਤੁ ਸਂਯਤਾਃ ਮੁਦ੍ਗਰੈਸ੍ ਤਾਡ੍ਯਮਾਨਾਸ਼੍ ਚ ਨੀਯਨ੍ਤੇ ਤਂ ਮਹਾਪਥਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਜਣੇ ਹੋਏ ਭੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਯਮ ਦੇ ਫੰਨਿਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਥੌੜਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਮਹਾਂ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਲੈ ਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੀਣਾਯੁषਂ ਸਮਾਲੋਕ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਿਨਂ ਚਾਯੁषਕ੍ਸ਼ਯੇ ਨਿਨੀषਵਃ ਸਮਾਯਾਨ੍ਤਿ ਯਮਦੂਤਾ ਭਯਂਕਰਾਃ
ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਦੀ ਉਮਰ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਆਖਰੀ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਯਮ ਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਦੂਤ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਆਰੂਢਾ ਯਾਨਕਾਲੇ ਤੁ ऋਕ੍ਸ਼ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਖਰੇषੁ ਚ ਉष੍ਟ੍ਰੇषੁ ਵਾਨਰੇष੍ਵ੍ ਅਨ੍ਯੇ ਵृਸ਼੍ਚਿਕੇषੁ ਵृਕੇषੁ ਚ
ਜਦੋਂ ਰਵਾਨਗੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਭੂਤ ਭਾਲੂ, ਬਾਘ, ਗਧੇ, ਉਠ, ਬਾਂਦਰ, ਬਿਚੂ ਤੇ ਭੇਡੀਆਂ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਉਲੂਕਸਰ੍ਪਮਾਰ੍ਜਾਰਂ ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਗृਧ੍ਰਵਾਹਨਾਃ ਸ਼੍ਯੇਨਸ਼ृਗਾਲਮ੍ ਆਰੂਢਾਃ ਸਰਘਾਕਙ੍ਕਵਾਹਨਾਃ
ਕੁਝ ਉਲੂ, ਸੱਪ, ਬਿੱਲੀ, ਗਿਧ, ਬਾਜ, ਗਿੱਟ ਤੇ ਕੁਝ ਟिड਼ੇ ਤੇ ਬਗਲੇ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਵਰਾਹਪਸ਼ੁਵੇਤਾਲਮਹਿषਾਸ੍ਯਾਸ੍ ਤਥਾ ਪਰੇ ਨਾਨਾਰੂਪਧਰਾ ਘੋਰਾਃ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਿਭਯਂਕਰਾਃ
ਕੁਝ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਸੂਰ, ਗਾਂ, ਭੂਤ ਤੇ ਮਹਿਲ ਦੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦੇਂਦੇ ਹਨ।
ਦੀਰ੍ਘਮੁष੍ਕਾਃ ਕਰਾਲਾਸ੍ਯਾ ਵਕ੍ਰਨਾਸਾਸ੍ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਾਃ ਮਹਾਹਨੁਕਪੋਲਾਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਲਮ੍ਬਦਸ਼ਨਚ੍ਛਦਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲੰਬੇ ਅੰਗ, ਡਰਾਉਣੇ ਮੂੰਹ, ਟੇਢੀ ਨੱਕ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ, ਵੱਡੇ ਜਬੜੇ ਤੇ ਗਲ, ਲਟਕਦੇ ਤੇ ਉਭਰੇ ਦੰਦ ਹਨ।
ਨਿਰ੍ਗਤੈਰ੍ ਵਿਕृਤਾਕਾਰੈਰ੍ ਦਸ਼ਨੈਰ੍ ਅਙ੍ਕੁਰੋਪਮੈਃ ਮਾਂਸਸ਼ੋਣਿਤਦਿਗ੍ਧਾਙ੍ਗਾ ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਭਿਰ੍ ਭृਸ਼ਮ੍ ਉਲ੍ਬਣੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦੰਦ ਟੇਢੇ ਤੇ ਕਾਂਡਿਆਂ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਸਰੀਰ ਮਾਸ ਤੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੰਦਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਹਨ।
ਮੁਖੈਃ ਪਾਤਾਲਸਦृਸ਼ੈਰ੍ ਜ੍ਵਲਜ੍ਜਿਹ੍ਵੈਰ੍ ਭਯਂਕਰੈਃ ਨੇਤ੍ਰੈਃ ਸੁਵਿਕृਤਾਕਾਰੈਰ੍ ਜ੍ਵਲਤ੍ਪਿਙ੍ਗਲਚਞ੍ਚਲੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਪਾਤਾਲ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਜੀਭਾਂ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਭੜਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਅੱਖਾਂ ਵਿਅੰਗੀ, ਲਪਲਪਦੀਆਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮਾਰ੍ਜਾਰੋਲੂਕਖਦ੍ਯੋਤਸ਼ਕ੍ਰਗੋਪਵਦ੍ ਉਦ੍ਧਤੈਃ ਕੇਕਰੈਃ ਸਂਕੁਲੈਸ੍ ਸ੍ਤਬ੍ਧੈਰ੍ ਲੋਚਨੈਃ ਪਾਵਕੋਪਮੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬਿੱਲੀ, ਉਲੂ, ਜਗਨੂ ਤੇ ਗੋਬ ਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਚੌੜੀਆਂ, ਅਡੋਲ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਜੰਗਲੀ ਤੇ ਚੀਰ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਭृਸ਼ਮ੍ ਆਭਰਣੈਰ੍ ਭੀਮੈਰ੍ ਆਬਦ੍ਧੈਰ੍ ਭੁਜਗੋਪਮੈਃ ਸ਼ੋਣਾਸਰਲਗਾਤ੍ਰੈਸ਼੍ ਚ ਮੁਣ੍ਡਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤੈਃ
ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਸੱਪਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਖੂਨ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਖੋਪੜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਹਨ।
ਕਣ੍ਠਸ੍ਥਕृष੍ਣਸਰ੍ਪੈਸ਼੍ ਚ ਫੂਤ੍ਕਾਰਰਵਭੀषਣੈਃ ਵਹ੍ਨਿਜ੍ਵਾਲੋਪਮੈਃ ਕੇਸ਼ੈਃ ਸ੍ਤਬ੍ਧਰੁਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ ਭਯਂਕਰੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਗਲਾਂ 'ਤੇ ਕਾਲੇ ਸੱਪ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫੁਕਣੀਆਂ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਲ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਭੜਕਦੇ, ਸਖਤ ਤੇ ਸੁੱਕੇ ਹਨ।
ਬਭ੍ਰੁਪਿਙ੍ਗਲਲੋਲੈਸ਼੍ ਚ ਕਦ੍ਰੁਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਭਿਰ੍ ਆਵृਤਾਃ ਭੁਜਦਣ੍ਡੈਰ੍ ਮਹਾਘੋਰੈਃ ਪ੍ਰਲਮ੍ਬੈਃ ਪਰਿਘੋਪਮੈਃ
ਉਹ ਭੂਰੇ, ਪੀਲੇ ਤੇ ਖੜਕਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਦਰੂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਬਾਂਹ ਲਟਕਦੇ ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਸੰਡੇ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਕੇਚਿਦ੍ ਦ੍ਵਿਬਾਹਵਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਚ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਾਃ ਦ੍ਵਿਰष੍ਟਬਾਹਵਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯੇ ਦਸ਼ਵਿਂਸ਼ਭੁਜਾਸ੍ ਤਥਾ
ਕੁਝ ਦੇ ਦੋ ਬਾਂਹ ਹਨ, ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਚਾਰ; ਕੁਝ ਦੇ ਅੱਠ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਵੀਹ ਬਾਂਹ ਹਨ।
ਅਸਂਖ੍ਯਾਤਭੁਜਾਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯੇ ਕੇਚਿਦ੍ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰਿਣਃ ਆਯੁਧੈਰ੍ ਵਿਕृਤਾਕਾਰੈਃ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਦ੍ਭਿਰ੍ ਭਯਾਨਕੈਃ
ਕੁਝ ਦੇ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਬਾਂਹ ਹਨ, ਕੁਝ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਅਜੀਬ ਤੇ ਭੜਕਦੇ ਡਰਾਉਣੇ ਹਥਿਆਰ ਫੜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋਮਰਚਕ੍ਰਾਦ੍ਯੈਃ ਸੁਦੀਪ੍ਤੈਰ੍ ਵਿਵਿਧਾਯੁਧੈਃ ਪਾਸ਼ਸ਼ृਙ੍ਖਲਦਣ੍ਡੈਸ਼੍ ਚ ਭੀषਯਨ੍ਤੋ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਉਹ ਭਾਲੇ, ਗਦੀਆਂ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਹੋਰ ਚਮਕਦੇ ਹਥਿਆਰ, ਫੰਨੀਆਂ, ਜੰਜੀਰਾਂ ਤੇ ਡੰਡੇ ਫੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਇਹ ਵੱਡੇ ਬਲਵਾਨ ਭੂਤ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਆਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਮ੍ ਆਯੁषਃ ਕ੍ਸ਼ਯੇ ਗ੍ਰਹੀਤੁਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਮਸ੍ਯਾਜ੍ਞਾਕਰਾਸ੍ ਤਥਾ
ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਰੁਦ੍ਰ ਭੂਤ ਮਾਨਵ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਫੜਨ ਲਈ, ਤੇ ਯਮ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ ਤਚ੍ ਛਰੀਰਮ੍ ਆਦਤ੍ਤੇ ਯਾਤਨੀਯਂ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਜਮ੍ ਤਦ੍ ਅਸ੍ਯ ਨੀਯਤੇ ਜਨ੍ਤੋਰ੍ ਯਮਸ੍ਯ ਸਦਨਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਹ ਸਰੀਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੁੱਖ ਭੋਗਣ ਲਈ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਤੂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਤਤ੍ ਕਾਲਪਾਸ਼ੈਸ਼੍ ਚ ਨਿਗਡੈਰ੍ ਵਜ੍ਰਸ਼ृਙ੍ਖਲੈਃ ਤਾਡਯਿਤ੍ਵਾ ਭृਸ਼ਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੈਰ੍ ਨੀਯਤੇ ਯਮਕਿਂਕਰੈਃ
ਕਾਲ ਦੇ ਫੰਦੇ, ਜ਼ੰਜੀਰਾਂ ਤੇ ਵਜਰ ਦੀਆਂ ਸਲਖਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਯਮ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧੀ ਸੇਵਕ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਸ੍ਖਲਨ੍ਤਂ ਰੁਦਨ੍ਤਂ ਚ ਆਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤਂ ਮੁਹੁਰ੍ ਮੁਹੁਃ ਹਾ ਤਾਤ ਮਾਤਃ ਪੁਤ੍ਰੇਤਿ ਵਦਨ੍ਤਂ ਕਰ੍ਮਦੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਲਿਨ ਹੋਇਆ, ਠੋਕਰਾਂ ਖਾਂਦਾ, ਰੋਂਦਾ ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ 'ਹਾਏ ਪਿਤਾ! ਮਾਤਾ! ਪੁੱਤ!' ਚੀਕਦਾ ਹੋਇਆ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਹਤ੍ਯ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ੂਲੈਰ੍ ਮੁਦ੍ਗਰੈਰ੍ ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ ਘਨੈਃ ਖਡ੍ਗਸ਼ਕ੍ਤਿਪ੍ਰਹਾਰੈਸ਼੍ ਚ ਵਜ੍ਰਦਣ੍ਡੈਃ ਸੁਦਾਰੁਣੈਃ
ਤੀਖੇ ਬਰਛਿਆਂ, ਭਾਰੀ ਹਥੌੜਿਆਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਭਾਲਿਆਂ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਵਜਰ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਰ੍ਤ੍ਸ੍ਯਮਾਨੋ ਮਹਾਰਾਵੈਰ੍ ਵਜ੍ਰਸ਼ਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ ਏਕੈਕਸ਼ੋ ਭृਸ਼ਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੈਸ੍ ਤਾਡਯਦ੍ਭਿਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਵੱਡੀਆਂ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਤੇ ਵਜਰ ਵਰਗੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਡਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਤੇ ਕ੍ਰੋਧੀ ਸੇਵਕ ਇਕ ਇਕ ਕਰਕੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ।
ਸ ਮੁਹ੍ਯਮਾਨੋ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਪਂਸ਼੍ ਚ ਇਤਸ੍ ਤਤਃ ਆਕृष੍ਯ ਨੀਯਤੇ ਜਨ੍ਤੁਰ੍ ਅਧ੍ਵਾਨਂ ਸੁਭਯਂਕਰੈਃ
ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਬੇਹੋਸ਼, ਜਲਦੇ ਤੇ ਤਪਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਜੰਤੂ ਡਰਾਉਣੇ ਜੀਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇधर ਉਧਰ ਡਰਾਉਣੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਸ਼ਕਣ੍ਟਕਵਲ੍ਮੀਕਸ਼ਙ੍ਕੁਪਾषਾਣਸ਼ਰ੍ਕਰੇ ਤਥਾ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਜ੍ਵਲਨੇ ਕ੍ਸ਼ਾਰਵਜ੍ਰਸ਼ਤੋਤ੍ਕਟੇ
ਘਾਹ, ਕੰਡਿਆਂ, ਚੀਟੀ ਦੇ ਬਿਲ, ਕੀਲਾਂ, ਪੱਥਰ, ਕਣਕ, ਤੇ ਜਲਦੇ ਅੱਗ, ਤੀਖੇ ਤੇ ਵਜਰ ਵਾਲੇ ਦਰਦਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਦਿਤ੍ਯਤਪ੍ਤੇਨ ਦਹ੍ਯਮਾਨਸ੍ ਤਦਂਸ਼ੁਭਿਃ ਕृष੍ਯਤੇ ਯਮਦੂਤੈਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਿਵਾਸਂਨਾਦਭੀषਣੈਃ
ਤਪਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸੜਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਸੁਣਨ ਲਈ ਭਿਆਨਕ ਹਨ, ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।