ਧਾਰਣਾਚ੍ ਛ੍ਰਵਣਾਚ੍ ਚੈਵ ਪਞ੍ਚਵਰ੍ਗਸ੍ਯ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਕ੍ਰੋष੍ਟੋਰ੍ ਵਂਸ਼ਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਗਦਤੋ ਮਮ
ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਤੇ ਸੁਣਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮੈਂ ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਯਦੋਰ੍ ਵਂਸ਼ਧਰਸ੍ਯਾਥ ਯਜ੍ਵਿਨਃ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਿਣਃ ਕ੍ਰੋष੍ਟੋਰ੍ ਵਂਸ਼ਂ ਹਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਵਵਾਯਜੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਹਰਿਰ੍ ਵृष੍ਣਿਕੁਲੋਦ੍ਵਹਃ
ਯਦੂ, ਜੋ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨੇਕ ਕਰਤਾਬ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੂ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਹਰੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸਿਰਮੌਰ ਹੈ।
ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਚੈਵ ਮਾਦ੍ਰੀ ਚ ਕ੍ਰੋष੍ਟੋਰ੍ ਭਾਰ੍ਯੇ ਬਭੂਵਤੁਃ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਜਨਯਾਮ੍ ਆਸ ਅਨਮਿਤ੍ਰਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੇ ਮਾਦਰੀ, ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਬਣੀਆਂ; ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਮਹਾਂਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਅਨਮਿਤ੍ਰਾ ਜਨਮਿਆ।
ਮਾਦ੍ਰੀ ਯੁਧਾਜਿਤਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤਤੋ ऽਨ੍ਯਂ ਦੇਵਮੀਢੁषਮ੍ ਤੇषਾਂ ਵਂਸ਼ਸ੍ ਤ੍ਰਿਧਾ ਭੂਤੋ ਵृष੍ਣੀਨਾਂ ਕੁਲਵਰ੍ਧਨਃ
ਮਾਦਰੀ ਨੇ ਯੁਧਾਜਿਤ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਫਿਰ ਹੋਰ ਦੇਵਮੀਢੁਸ਼; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਿਆ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰੌ ਤੁ ਜਜ੍ਞਾਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਵृष੍ਣ੍ਯਨ੍ਧਕਾਵ੍ ਉਭੌ ਜਜ੍ਞਾਤੇ ਤਨਯੌ ਵृष੍ਣੇਃ ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਰਕਸ੍ ਤਥਾ
ਮਾਦਰੀ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਤੇ ਅੰਧਕਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ; ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ — ਸ਼ਵਫਲਕ ਤੇ ਚਿਤਰਕ।
ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕਸ੍ ਤੁ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਯਤ੍ਰ ਵਰ੍ਤਤੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵ੍ਯਾਧਿਭਯਂ ਤਤ੍ਰ ਨਾਵਰ੍षਸ੍ ਤਪਮ੍ ਏਵ ਚ
ਸ਼ਵਫਲਕ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਧਰਮਵਾਨ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਨਾ ਰੋਗ ਦਾ ਡਰ, ਨਾ ਸੁਕਾ, ਤੇ ਸਿਰਫ ਤਪ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸ੍ਯ ਵਿषਯੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਤ੍ਰੀਣਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਪੂਰ੍ਣਾਨਿ ਨਾਵਰ੍षਤ੍ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ
ਇਕ ਵਾਰ ਕਾਸੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤਿੰਨ ਪੂਰੇ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਮੀਂਹ ਨਹੀਂ ਪਿਆ।
ਸ ਤਤ੍ਰ ਚਾਨਯਾਮ੍ ਆਸ ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕਂ ਪਰਮਾਰ੍ਚਿਤਮ੍ ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕਪਰਿਵਰ੍ਤੇਨ ਵਵਰ੍ष ਹਰਿਵਾਹਨਃ
ਉਥੇ, ਉਹ ਨੇ ਬਹੁਤ ਆਦਰਯੋਗ ਸ਼ਵਫਲਕ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ, ਤੇ ਸ਼ਵਫਲਕ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਮੀਂਹ ਪਾਇਆ।
ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕਃ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸ੍ਯ ਸੁਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮ੍ ਅਵਿਨ੍ਦਤ ਗਾਨ੍ਦਿਨੀਂ ਨਾਮ ਗਾਂ ਸਾ ਚ ਦਦੌ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਸ਼ਵਫਲਕ ਨੂੰ ਕਾਸੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਗਾਂਦੀਨੀ ਵਿਆਹ ਲਈ ਮਿਲੀ, ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
ਦਾਤਾ ਯਜ੍ਵਾ ਚ ਵੀਰਸ਼੍ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨ੍ ਅਤਿਥਿਪ੍ਰਿਯਃ ਅਕ੍ਰੂਰਃ ਸੁषੁਵੇ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ ਛ੍ਵਫਲ੍ਕਾਦ੍ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਸ਼ਵਫਲਕ ਤੋਂ ਅਕ੍ਰੂਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਦਾਨੀ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬਹਾਦਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਉਪਮਦ੍ਗੁਸ੍ ਤਥਾ ਮਦ੍ਗੁਰ੍ ਮੇਦੁਰਸ਼੍ ਚਾਰਿਮੇਜਯਃ ਅਵਿਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ ਤਥਾਕ੍ਸ਼ੇਪਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸ਼੍ ਚਾਰਿਮਰ੍ਦਨਃ
ਉਪਮਦਗੁ, ਮਦਗੁ, ਮੇਦੁਰਾ, ਅਰੀਮੇਜਯ, ਅਵਿਕਸ਼ਿਤ, ਅਕਸ਼ੇਪ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਤੇ ਅਰੀਮਰਦਨ—
ਧਰ੍ਮਧृਗ੍ ਯਤਿਧਰ੍ਮਾ ਚ ਧਰ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਧਕਰੁਸ੍ ਤਥਾ ਆਵਾਹਪ੍ਰਤਿਵਾਹੌ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਚ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾ
ਧਰਮਧ੍ਰਿਕ, ਯਤਿਧਰਮਾ, ਧਰਮੋਕਸ਼ਾ, ਅੰਧਕਰੂ, ਆਵਾਹ, ਪ੍ਰਤਿਵਾਹ ਤੇ ਸੁੰਦਰਿ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਨਾਰੀ ਸੀ—
ਅਕ੍ਰੂਰੇਣੋਗ੍ਰਸੇਨਾਯਾਂ ਸੁਗਾਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ਪ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ ਚੋਪਦੇਵਸ਼੍ ਚ ਜਜ੍ਞਾਤੇ ਦੇਵਵਰ੍ਚਸੌ
ਅਕ੍ਰੂਰ ਤੇ ਸੁਗਾਤਰੀ ਤੋਂ, ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਤੇ ਉਪਦੇਵ ਜਨਮੇ, ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ।
ਚਿਤ੍ਰਕਸ੍ਯਾਭਵਨ੍ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪृਥੁਰ੍ ਵਿਪृਥੁਰ੍ ਏਵ ਚ ਅਸ਼੍ਵਗ੍ਰੀਵੋ ऽਸ਼੍ਵਬਾਹੁਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਵਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਕਗਵੇषਣੌ
ਚਿਤ੍ਰਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਪ੍ਰਥੁ, ਵਿਪ੍ਰਥੁ, ਅਸ਼ਵਗ੍ਰੀਵ, ਅਸ਼ਵਬਾਹੁ, ਸਵਪਾਰਸ਼ਵਕ ਤੇ ਗਵੇਸ਼ਣਾ।
ਅਰਿष੍ਟਨੇਮਿਰ੍ ਅਸ਼੍ਵਸ਼੍ ਚ ਸੁਧਰ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮਭृਤ੍ ਤਥਾ ਸੁਬਾਹੁਰ੍ ਬਹੁਬਾਹੁਸ਼੍ ਚ ਸ਼੍ਰਵਿष੍ਠਾਸ਼੍ਰਵਣੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੌ
ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ, ਅਸ਼ਵ, ਸੁਧਰਮਾ, ਧਰਮਭ੍ਰਿਤ, ਸੁਬਾਹੁ, ਬਹੁਬਾਹੁ, ਤੇ ਦੋ ਨਾਰੀਆਂ: ਸ਼੍ਰਵਿਸ਼ਠਾ ਤੇ ਸ਼੍ਰਵਣਾ।
ਅਸਿਕ੍ਨ੍ਯਾਂ ਜਨਯਾਮ੍ ਆਸ ਸ਼ੂਰਂ ਵੈ ਦੇਵਮੀਢੁषਮ੍ ਮਹਿष੍ਯਾਂ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਸ਼ੂਰਾ ਭੋਜ੍ਯਾਯਾਂ ਪੁਰੁषਾ ਦਸ਼
ਅਸਿਕਨੀ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੂਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਲਾਹਿਆ ਗਿਆ, ਜਨਮਿਆ; ਮਹਿਸ਼ੀ ਵਿਚ ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ; ਭੋਜਿਆ ਵਿਚ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ।
ਵਸੁਦੇਵੋ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਪੂਰ੍ਵਮ੍ ਆਨਕਦੁਨ੍ਦੁਭਿਃ ਜਜ੍ਞੇ ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸੂਤਸ੍ਯ ਦੁਨ੍ਦੁਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਣਦਨ੍ ਦਿਵਿ
ਵਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਮਹਾਂਬਾਹੁ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਆਨਕਦੁੰਦੁਭੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਨਮਿਆ; ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਦੁੰਦੁਭੀਆਂ ਵੱਜੀਆਂ।
ਆਨਕਾਨਾਂ ਚ ਸਂਹ੍ਰਾਦਃ ਸੁਮਹਾਨ੍ ਅਭਵਦ੍ ਦਿਵਿ ਪਪਾਤ ਪੁष੍ਪਵਰ੍षਸ਼੍ ਚ ਸ਼ੂਰਸ੍ਯ ਜਨਨੇ ਮਹਾਨ੍
ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਡੋਲਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਧੁਨ ਹੋਈ, ਤੇ ਸ਼ੂਰ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਰਖਾ ਪਈ।
ਮਨੁष੍ਯਲੋਕੇ ਕृਤ੍ਸ੍ਨੇ ऽਪਿ ਰੂਪੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਮੋ ਭੁਵਿ ਯਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਪੁਰੁषਾਗ੍ਰ੍ਯਸ੍ਯ ਕਾਨ੍ਤਿਸ਼੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸੋ ਯਥਾ
ਸਾਰੀ ਮਨੁੱਖੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਦੇਵਭਾਗਸ੍ ਤਤੋ ਜਜ੍ਞੇ ਤਥਾ ਦੇਵਸ਼੍ਰਵਾਃ ਪੁਨਃ ਅਨਾਧृष੍ਟਿਃ ਕਨਵਕੋ ਵਤ੍ਸਵਾਨ੍ ਅਥ ਗृਞ੍ਜਮਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਦੇਵਭਾਗ, ਫਿਰ ਦੇਵਸ਼ਰਵਾ, ਅਨਾਧ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਕਨਵਕਾ, ਵਤਸਵਾਨ ਤੇ ਗ੍ਰਿਞਜਮਾ ਜਨਮੇ।
ਸ਼੍ਯਾਮਃ ਸ਼ਮੀਕੋ ਗਣ੍ਡੂषਃ ਪਞ੍ਚ ਚਾਸ੍ਯ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾਃ ਪृਥੁਕੀਰ੍ਤਿਃ ਪृਥਾ ਚੈਵ ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵਾ ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਾ
ਸ਼ਿਆਮਾ, ਸ਼ਮੀਕਾ, ਗੰਡੂਸ਼ਾ, ਤੇ ਪੰਜ ਵਧੀਆ ਨਾਰੀਆਂ: ਪ੍ਰਥੁਕੀਰਤੀ, ਪ੍ਰਥਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵਾ, ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼ਰਵਾ—
ਰਾਜਾਧਿਦੇਵੀ ਚ ਤਥਾ ਪਞ੍ਚੈਤਾ ਵੀਰਮਾਤਰਃ ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼੍ਰਵਾਯਾਂ ਚੈਦ੍ਯਸ੍ ਤੁ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲੋ ऽਭਵਨ੍ ਨृਪਃ
ਰਾਜਾਧਿਦੇਵੀ ਵੀ; ਇਹ ਪੰਜ ਹੀਰਿਆਂ ਦੀ ਮਾਵਾਂ ਸਨ। ਸ਼੍ਰੁਤਸ਼ਰਵਾ ਤੋਂ ਚੇਦੀ ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਜਨਮਿਆ।
ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰ੍ ਯੋ ऽਸੌ ਦੈਤ੍ਯਰਾਜੋ ऽਭਵਤ੍ ਪੁਰਾ ਪृਥੁਕੀਰ੍ਤ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸਂਜਜ੍ਞੇ ਤਨਯੋ ਵृਦ੍ਧਸ਼ਰ੍ਮਣਃ
ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਪ੍ਰਥੁਕੀਰਤੀ ਤੋਂ ਵ੍ਰਿਦ੍ਹਸ਼ਰਮਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਜਨਮਿਆ।
ਕਰੂषਾਧਿਪਤਿਰ੍ ਵੀਰੋ ਦਨ੍ਤਵਕ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ ਪृਥਾਂ ਦੁਹਿਤਰਂ ਚਕ੍ਰੇ ਕੁਨ੍ਤਿਸ੍ ਤਾਂ ਪਾਣ੍ਡੁਰ੍ ਆਵਹਤ੍
ਕਰੂਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੰਤਵਕ੍ਰ, ਜੋ ਮਹਾਂਬਲੀਆਂ ਸੀ, ਨੇ ਪ੍ਰਥਾ ਨੂੰ ਧੀ ਬਣਾਇਆ; ਕੁੰਤੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਵਿਆਹ ਲਿਆ।
ਯਸ੍ਯਾਂ ਸ ਧਰ੍ਮਵਿਦ੍ ਰਾਜਾ ਧਰ੍ਮੋ ਜਜ੍ਞੇ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ ਭੀਮਸੇਨਸ੍ ਤਥਾ ਵਾਤਾਦ੍ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਚ੍ ਚੈਵ ਧਨਂਜਯਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਜਨਮਿਆ; ਵਾਯੂ ਤੋਂ ਭੀਮਸੇਨ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਧਨੰਜਯਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਲੋਕੇ ਪ੍ਰਤਿਰਥੋ ਵੀਰਃ ਸ਼ਕ੍ਰਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ ਅਨਮਿਤ੍ਰਾਚ੍ ਛਨਿਰ੍ ਜਜ੍ਞੇ ਕਨਿष੍ਠਾਦ੍ ਵृष੍ਣਿਨਨ੍ਦਨਾਤ੍
ਲੋਕ ਵਿਚ ਪ੍ਰਤਿਵ੍ਰਤ ਵੱਡਾ ਵੀਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤਿ ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ; ਅਨਮੀਤ੍ਰ ਤੋਂ ਸ਼ਨੀ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ।
ਸ਼ੈਨੇਯਃ ਸਤ੍ਯਕਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਯੁਯੁਧਾਨਸ਼੍ ਚ ਸਾਤ੍ਯਕਿਃ ਉਦ੍ਧਵੋ ਦੇਵਭਾਗਸ੍ਯ ਮਹਾਭਾਗਃ ਸੁਤੋ ऽਭਵਤ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਸਤਯਕਾ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਸਤਯਕਾ ਤੋਂ ਯੁਯੁਧਾਨਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਤਯਕੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਧਵ, ਦੇਵਭਾਗ ਦਾ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਪਣ੍ਡਿਤਾਨਾਂ ਪਰਂ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ ਦੇਵਸ਼੍ਰਵਸਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ ਅਸ਼੍ਮਕ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨ੍ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਅਨਾਧृष੍ਟਿਰ੍ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਮ੍
ਪੰਡਿਤਾਂ ਵਿਚ ਦੇਵਸ਼੍ਰਵਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਸ਼ਮਕ ਤੋਂ ਯਸ਼ਸਵੀ ਅਨਾਧ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਨਿਵृਤ੍ਤਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵਾ ਤ੍ਵ੍ ਅਜਾਯਤ ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵਾਤ੍ਮਜਾਸ੍ ਤੇ ਤੁ ਨੈषਾਦਿਰ੍ ਯਃ ਪਰਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਨਿਵ੍ਰਿਤਤਸ਼ਤ੍ਰੁ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵ ਜਨਮਿਆ; ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਨੈਸ਼ਾਧ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਾਲਾ ਹੋਇਆ।
ਏਕਲਵ੍ਯੋ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਨਿषਾਦੈਃ ਪਰਿਵਰ੍ਧਿਤਃ ਵਤ੍ਸਵਤੇ ਤ੍ਵ੍ ਅਪੁਤ੍ਰਾਯ ਵਸੁਦੇਵਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ ਅਦ੍ਭਿਰ੍ ਦਦੌ ਸੁਤਂ ਵੀਰਂ ਸ਼ੌਰਿਃ ਕੌਸ਼ਿਕਮ੍ ਔਰਸਮ੍
ਏਕਲਵਿਆ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਵਿਚ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ; ਵਤਸਵਤੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੌਰੀ ਪਾਣੀ ਦੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਕੌਸ਼ਿਕ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।