ਨਾਰ੍ਯੋ ਨਾਤ੍ਯਚਰਨ੍ ਭਰ੍ਤॄਨ੍ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਨਾਤ੍ਯਚਰਤ੍ ਪਤਿਃ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਆਸੀਜ੍ ਜਗਦ੍ ਦਾਨ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਦਸ੍ਯੁਰ੍ ਅਭਵਨ੍ ਮਹੀ
ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਪਤੀ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ; ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਲੋਕ ਸਯੰਮ ਵਿੱਚ ਰਹੇ, ਤੇ ਕੋਈ ਚੋਰ ਜਾਂ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਰਾਮ ਏਕੋ ऽਭਵਦ੍ ਭਰ੍ਤਾ ਰਾਮਃ ਪਾਲਯਿਤਾਭਵਤ੍ ਆਸਨ੍ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਥਾ ਪੁਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਿਣਃ
ਰਾਮ ਹੀ ਇੱਕ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਰਾਮ ਹੀ ਸਭ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਸੀ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਐਸਾ ਹੀ ਰਾਜ ਸੀ।
ਅਰੋਗਾਃ ਪ੍ਰਾਣਿਨਸ਼੍ ਚਾਸਨ੍ ਰਾਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ ਦੇਵਤਾਨਾਮ੍ ऋषੀਣਾਂ ਚ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ, ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਰੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਮਵਾਯੋ ऽਭੂਦ੍ ਰਾਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ ਗਾਥਾਮ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਪੁਰਾਣਵਿਦੋ ਜਨਾਃ
ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਾਂਝ ਤੇ ਸੁਖ-ਸਾਂਤਿ ਸੀ; ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇਸ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਰਾਮੇ ਨਿਬਦ੍ਧਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਾ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਯੁਵਾ ਲੋਹਿਤਾਕ੍ਸ਼ੋ ਦੀਪ੍ਤਾਸ੍ਯੋ ਮਿਤਭਾषਿਤਃ
ਉਸ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਚਾਈ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਨਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਉਹ ਸਾਵਲੇ ਰੰਗ ਦੇ, ਜਵਾਨ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਤੇ ਘੱਟ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਆਜਾਨੁਬਾਹੁਃ ਸੁਮੁਖਃ ਸਿਂਹਸ੍ਕਨ੍ਧੋ ਮਹਾਭੁਜਃ ਦਸ਼ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਾਮੋ ਰਾਜ੍ਯਮ੍ ਅਕਾਰਯਤ੍
ਲੰਮੇ ਬਾਹਾਂ, ਸੋਹਣੇ ਮੂੰਹ, ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਮੋਢਾ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਮ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ऋਕ੍ਸਾਮਯਜੁषਾਂ ਘੋषੋ ਜ੍ਯਾਘੋषਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਅਵ੍ਯੁਚ੍ਛਿਨ੍ਨੋ ऽਭਵਦ੍ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਦੀਯਤਾਂ ਭੁਜ੍ਯਤਾਮ੍ ਇਤਿ
ਰਿਕ, ਸਾਮ ਤੇ ਯਜੁਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਰਾਜ ਵਿਚ ਲਗਾਤਾਰ ਗੂੰਜਦੀ ਰਹੀ: 'ਦੇਵੋ, ਭੋਗੋ।'
ਸਤ੍ਤ੍ਵਵਾਨ੍ ਗੁਣਸਂਪਨ੍ਨੋ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਃ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ ਅਤਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਸੂਰ੍ਯਂ ਚ ਰਾਮੋ ਦਾਸ਼ਰਥਿਰ੍ ਬਭੌ
ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਚਾਂਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਚਮਕਦੇ।
ਈਜੇ ਕ੍ਰਤੁਸ਼ਤੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਃ ਸਮਾਪ੍ਤਵਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ ਹਿਤ੍ਵਾਯੋਧ੍ਯਾਂ ਦਿਵਂ ਯਾਤੋ ਰਾਘਵੋ ਹਿ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਸ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਪਵਿੱਤਰ ਯਜਨ ਕੀਤੇ, ਸਭ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ; ਫਿਰ, ਅਯੋਧਿਆ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਘਵ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਏਵਮ੍ ਏਵ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਕੁਲਨਨ੍ਦਨਃ ਰਾਵਣਂ ਸਗਣਂ ਹਤ੍ਵਾ ਦਿਵਮ੍ ਆਚਕ੍ਰਮੇ ਵਿਭੁਃ
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਂਬਲੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਮ ਨੇ ਰਾਵਣ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਅਪਰਃ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯਾਯਂ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਮਾਥੁਰੇ ਕਲ੍ਪੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤਾਯ ਵੈ
ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰੂਪ ਮਾਥੁਰਾ ਯੁੱਗ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸੀ।
ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਾਲ੍ਵਂ ਚ ਚੈਦ੍ਯਂ ਚ ਕਂਸਂ ਦ੍ਵਿਵਿਦਮ੍ ਏਵ ਚ ਅਰਿष੍ਟਂ ਵृषਭਂ ਕੇਸ਼ਿਂ ਪੂਤਨਾਂ ਦੈਤ੍ਯਦਾਰਿਕਾਮ੍
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਲਵ, ਚੈਦਿਆ, ਕੰਸ, ਦਵਿਵਿਦ, ਅਰਿਸ਼ਟ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ, ਕੇਸ਼ੀ, ਤੇ ਦੈਤਣੀ ਪੂਤਨਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਨਾਗਂ ਕੁਵਲਯਾਪੀਡਂ ਚਾਣੂਰਂ ਮੁष੍ਟਿਕਂ ਤਥਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ ਮਾਨੁषਦੇਹੇਨ ਸੂਦਯਾਮ੍ ਆਸ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਵੀਰ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਕੁਵਲਯਾਪੀਡ ਹਾਥੀ, ਚਾਣੂਰ, ਮੁਸ਼ਟਿਕ ਤੇ ਹੋਰ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ।
ਛਿਨ੍ਨਂ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਬਾਣਸ੍ਯਾਦ੍ਭੁਤਕਰ੍ਮਣਃ ਨਰਕਸ਼੍ ਚ ਹਤਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਯਵਨਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਬਲਃ
ਬਾਣ ਦੀ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਹਾਂ, ਜੋ ਅਜੋਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਨਰਕਾ ਤੇ ਮਹਾਂਬਲੀ ਯਵਨ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹृਤਾਨਿ ਚ ਮਹੀਪਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਾਨਿ ਤੇਜਸਾ ਦੁਰਾਚਾਰਾਸ਼੍ ਚ ਨਿਹਿਤਾਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ ਯੇ ਮਹੀਤਲੇ
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਤਨ ਲੈ ਲਏ; ਤੇ ਜੇੜੇ ਮੰਦੇ ਰਾਜੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।
ਏष ਲੋਕਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਕਲ੍ਕੀ ਵਿष੍ਣੁਯਸ਼ਾ ਨਾਮ ਸ਼ਮ੍ਭਲਗ੍ਰਾਮਸਂਭਵਃ
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕਲਕੀ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਵਿਸ਼ਨੁਯਸ਼ਸ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਭਲ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਭੂਯੋ ਦੇਵੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਦਿਵ੍ਯਾ ਦੇਵਗਣੈਰ੍ ਵृਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਮਹਾਂਯਸ਼ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਮੁੜ ਆਵੇਗਾ; ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਗੇ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਾਃ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਗੀਯਨ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਭਿਃ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਾ ਵਿਮੁਹ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨੇ
ਇਹ ਰੂਪ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿਚ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਰਾਣਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਯਤ੍ਰ ਵੇਦਸ਼੍ਰੁਤਿਸਮਾਹਿਤਮ੍ ਏਤਦ੍ ਉਦ੍ਦੇਸ਼ਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਦ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਥੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਉਚਾਰਨ ਵੀ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਕੀਰ੍ਤਨੀਯਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਲੋਕਗੁਰੋਰ੍ ਵਿਭੋਃ ਪ੍ਰੀਯਨ੍ਤੇ ਪਿਤਰਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨਾਤ੍
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਿਤਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਿष੍ਣੋਰ੍ ਅਮਿਤਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਬੇਅੰਤ ਤਾਕਤ ਦੀ ਕਥਾ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,
ਏਤਾਸ਼੍ ਚ ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰਯੋਗਮਾਯਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਮੁਚ੍ਯਤਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ऋਦ੍ਧਿਂ ਸਮृਦ੍ਧਿਂ ਵਿਪੁਲਾਂਸ਼੍ ਚ ਭੋਗਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਭਗਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍
ਅਤੇ ਜੋ ਯੋਗ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀਆਂ ਵਿਲੱਖਣ ਲੀਲਾਵਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਵਧੀਆ ਤਰੱਕੀ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਮਯਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ ਅਮਿਤਤੇਜਸਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾਃ ਪੁਣ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀਆਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਲੀਲਾਵਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਬੇਅੰਤ ਚਾਨਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦੇਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨ ਤृਪ੍ਤਿਮ੍ ਅਧਿਗਚ੍ਛਾਮਃ ਪੁਣ੍ਯਧਰ੍ਮਾਮृਤਸ੍ਯ ਚ ਮੁਨੇ ਤ੍ਵਨ੍ਮੁਖਗੀਤਸ੍ਯ ਤਥਾ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਨਃ
ਮੁਨੀ, ਸਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਮ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ, ਤੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਗਾਏ ਹੋਏ ਗੀਤਾਂ ਤੋਂ, ਕਦੇ ਵੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ; ਸਾਡੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਉਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਲਯਂ ਚੈਵ ਭੂਤਾਨਾਂ ਕਰ੍ਮਣੋ ਗਤਿਮ੍ ਵੇਤ੍ਸਿ ਸਰ੍ਵਂ ਮੁਨੇ ਤੇਨ ਪृਚ੍ਛਾਮਸ੍ ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਮਤਿਮ੍
ਮੁਨੀ, ਤੂੰ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ, ਪ੍ਰਲੈ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਯਮਲੋਕਸ੍ਯ ਮਾਰ੍ਗਃ ਪਰਮਦੁਰ੍ਗਮਃ ਦੁਃਖਕ੍ਲੇਸ਼ਕਰਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ ਸਰ੍ਵਭੂਤਭਯਾਵਹਃ
ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਦਾ ਰਸਤਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਦੁੱਖ ਤੇ ਪੀੜਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਡਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਥਂ ਤੇਨ ਨਰਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਯਮਸਾਦਨਮ੍ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਚੈਵ ਮਾਰ੍ਗਸ੍ਯ ਬ੍ਰੂਹਿ ਨੋ ਵਦਤਾਂ ਵਰ
ਉਹ ਰਸਤੇ ਰਾਹੀਂ ਮਨੁੱਖ ਕਿਵੇਂ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਹੇ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਰਸਤੇ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਦੱਸੋ।
ਮੁਨੇ ਪृਚ੍ਛਾਮ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਅਸ਼ੇषਤਃ ਕਥਂ ਨਰਕਦੁਃਖਾਨਿ ਨਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਨਰਾਨ੍ ਮੁਨੇ
ਮੁਨੀ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ: ਮਨੁੱਖ ਨਰਕ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਬਚਦੇ ਹਨ?
ਕੇਨੋਪਾਯੇਨ ਦਾਨੇਨ ਧਰ੍ਮੇਣ ਨਿਯਮੇਨ ਚ ਮਾਨੁषਸ੍ਯ ਚ ਯਾਮ੍ਯਸ੍ਯ ਲੋਕਸ੍ਯ ਕਿਯਦ੍ ਅਨ੍ਤਰਮ੍
ਕਿਹੜੇ ਉਪਾਅ, ਕਿਹੜੇ ਦਾਨ, ਕਿਹੜੇ ਧਰਮ ਜਾਂ ਨਿਯਮ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖ ਲੋਕ ਤੇ ਯਮ ਲੋਕ ਵਿਚ ਕਿੰਨਾ ਫਾਸਲਾ ਹੈ?
ਕਥਂ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਿਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਨਰਕਂ ਕੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਕਿਯਨ੍ਤਿ ਕਿਯਨ੍ਤਿ ਨਰਕਾਣਿ ਚ
ਮਨੁੱਖ ਸਵਰਗ ਕਿਵੇਂ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਨਰਕ ਕਿਸ ਕਰਮ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੇ ਥਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਨਰਕ ਕਿੰਨੇ ਹਨ?