ਨਿਹਤੌ ਚ ਨਿਰਾਸ਼ੌ ਚ ਕृਤੌ ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਸਮਰੇ ਯੁਦ੍ਧਸ਼ੌਣ੍ਡੇਨ ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਚਾਪਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਕੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਵਿਰਾਧਸ਼੍ ਚ ਕਬਨ੍ਧਸ਼੍ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੌ ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮੌ ਜਘਾਨ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੌ ਸ਼ਾਪਮੋਹਿਤੌ
ਵੀਰਾਧ ਤੇ ਕਬੰਧ, ਦੋ ਰਾਕਸ਼ਸ ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਤੇ ਦੋ ਗੰਧਰਵ ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਭਟਕ ਗਏ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਰਾਮ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹੁਤਾਸ਼ਨਾਰ੍ਕਾਂਸ਼ੁਤਡਿਦ੍ਗੁਣਾਭੈਃ ਪ੍ਰਤਪ੍ਤਜਾਮ੍ਬੂਨਦਚਿਤ੍ਰਪੁਙ੍ਖੈਃ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਵਜ੍ਰਾਸ਼ਨਿਤੁਲ੍ਯਸਾਰੈ ਰਿਪੂਨ੍ ਸ ਰਾਮਃ ਸਮਰੇ ਨਿਜਘ੍ਨੇ
ਅੱਗ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ, ਰਾਮ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮੈ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਦੇਵਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਾਣਾਂ ਸੁਰੈਰ੍ ਅਪਿ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਨੇ, ਜੋ ਬੜਾ ਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਦਿੱਤੇ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਡਰਾਉਣੇ ਸਨ।
ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਮਖੇ ਯੇਨ ਜਨਕਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਭਗ੍ਨਂ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਚਾਪਂ ਕ੍ਰੀਡਤਾ ਲੀਲਯਾ ਪੁਰਾ
ਜਨਕ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਲਈ ਯਜਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਮ ਨੇ ਕਦੇ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦਾ ਵੱਡਾ ਧਨੁ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਰਾਮੋ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਃ ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਞ੍ ਜਾਰੂਥ੍ਯਾਨ੍ ਆਜਹਾਰ ਨਿਰਰ੍ਗਲਾਨ੍
ਇਹ ਸਭ ਕਰਤਬ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨੇ ਦਸ ਨਿਰੰਤਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤੇ।
ਨਾਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤਾਸ਼ੁਭਾ ਵਾਚੋ ਨਾਕੁਲਂ ਮਾਰੁਤੋ ਵਵੌ ਨ ਵਿਤ੍ਤਹਰਣਂ ਚਾਸੀਦ੍ ਰਾਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ
ਕਦੇ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਬਾਤ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ ਗਈ, ਹਵਾ ਵੀ ਕਦੇ ਤੇਜ਼ ਨਹੀਂ ਵੱਗੀ, ਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੋਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
ਪਰਿਦੇਵਨ੍ਤਿ ਵਿਧਵਾ ਨਾਨਰ੍ਥਾਸ਼੍ ਚ ਕਦਾਚਨ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਆਸੀਚ੍ ਛੁਭਂ ਤਤ੍ਰ ਰਾਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ
ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਰੋਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਅਨਹੋਣੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ; ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ੁਭ ਸੀ।
ਨ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਭਯਂ ਚਾਸੀਜ੍ ਜਲਾਗ੍ਨ੍ਯਨਿਲਘਾਤਜਮ੍ ਨ ਚਾਪਿ ਵृਦ੍ਧਾ ਬਾਲਾਨਾਂ ਪ੍ਰੇਤਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਚਕ੍ਰਿਰੇ
ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਪਾਣੀ, ਅੱਗ, ਹਵਾ ਜਾਂ ਬਿਜਲੀ ਤੋਂ ਡਰ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਜਾਂ ਛੋਟਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਪਰਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਵਿਸ਼ਸ੍ ਤੁ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇ ਰਤਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਹਿ ਵਰ੍ਣਾਂਸ੍ ਤ੍ਰੀਞ੍ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਨਹਂਕृਤਾਃ
ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ, ਵੈਸ਼ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ, ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਨਿਮਰ ਹੋ ਕੇ ਤਿੰਨ ਉੱਚ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਨਾਰ੍ਯੋ ਨਾਤ੍ਯਚਰਨ੍ ਭਰ੍ਤॄਨ੍ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਨਾਤ੍ਯਚਰਤ੍ ਪਤਿਃ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਆਸੀਜ੍ ਜਗਦ੍ ਦਾਨ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਦਸ੍ਯੁਰ੍ ਅਭਵਨ੍ ਮਹੀ
ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਪਤੀ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ; ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਲੋਕ ਸਯੰਮ ਵਿੱਚ ਰਹੇ, ਤੇ ਕੋਈ ਚੋਰ ਜਾਂ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਰਾਮ ਏਕੋ ऽਭਵਦ੍ ਭਰ੍ਤਾ ਰਾਮਃ ਪਾਲਯਿਤਾਭਵਤ੍ ਆਸਨ੍ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਥਾ ਪੁਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਿਣਃ
ਰਾਮ ਹੀ ਇੱਕ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਰਾਮ ਹੀ ਸਭ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਸੀ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਐਸਾ ਹੀ ਰਾਜ ਸੀ।
ਅਰੋਗਾਃ ਪ੍ਰਾਣਿਨਸ਼੍ ਚਾਸਨ੍ ਰਾਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ ਦੇਵਤਾਨਾਮ੍ ऋषੀਣਾਂ ਚ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ, ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਰੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਮਵਾਯੋ ऽਭੂਦ੍ ਰਾਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ ਗਾਥਾਮ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਪੁਰਾਣਵਿਦੋ ਜਨਾਃ
ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਾਂਝ ਤੇ ਸੁਖ-ਸਾਂਤਿ ਸੀ; ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇਸ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਰਾਮੇ ਨਿਬਦ੍ਧਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਾ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਯੁਵਾ ਲੋਹਿਤਾਕ੍ਸ਼ੋ ਦੀਪ੍ਤਾਸ੍ਯੋ ਮਿਤਭਾषਿਤਃ
ਉਸ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਚਾਈ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਨਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਉਹ ਸਾਵਲੇ ਰੰਗ ਦੇ, ਜਵਾਨ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਤੇ ਘੱਟ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਆਜਾਨੁਬਾਹੁਃ ਸੁਮੁਖਃ ਸਿਂਹਸ੍ਕਨ੍ਧੋ ਮਹਾਭੁਜਃ ਦਸ਼ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਾਮੋ ਰਾਜ੍ਯਮ੍ ਅਕਾਰਯਤ੍
ਲੰਮੇ ਬਾਹਾਂ, ਸੋਹਣੇ ਮੂੰਹ, ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਮੋਢਾ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਮ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ऋਕ੍ਸਾਮਯਜੁषਾਂ ਘੋषੋ ਜ੍ਯਾਘੋषਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਅਵ੍ਯੁਚ੍ਛਿਨ੍ਨੋ ऽਭਵਦ੍ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਦੀਯਤਾਂ ਭੁਜ੍ਯਤਾਮ੍ ਇਤਿ
ਰਿਕ, ਸਾਮ ਤੇ ਯਜੁਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਰਾਜ ਵਿਚ ਲਗਾਤਾਰ ਗੂੰਜਦੀ ਰਹੀ: 'ਦੇਵੋ, ਭੋਗੋ।'
ਸਤ੍ਤ੍ਵਵਾਨ੍ ਗੁਣਸਂਪਨ੍ਨੋ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਃ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ ਅਤਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਸੂਰ੍ਯਂ ਚ ਰਾਮੋ ਦਾਸ਼ਰਥਿਰ੍ ਬਭੌ
ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਚਾਂਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਚਮਕਦੇ।
ਈਜੇ ਕ੍ਰਤੁਸ਼ਤੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਃ ਸਮਾਪ੍ਤਵਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ ਹਿਤ੍ਵਾਯੋਧ੍ਯਾਂ ਦਿਵਂ ਯਾਤੋ ਰਾਘਵੋ ਹਿ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਸ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਪਵਿੱਤਰ ਯਜਨ ਕੀਤੇ, ਸਭ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ; ਫਿਰ, ਅਯੋਧਿਆ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਘਵ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਏਵਮ੍ ਏਵ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਕੁਲਨਨ੍ਦਨਃ ਰਾਵਣਂ ਸਗਣਂ ਹਤ੍ਵਾ ਦਿਵਮ੍ ਆਚਕ੍ਰਮੇ ਵਿਭੁਃ
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਂਬਲੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਮ ਨੇ ਰਾਵਣ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਅਪਰਃ ਕੇਸ਼ਵਸ੍ਯਾਯਂ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਮਾਥੁਰੇ ਕਲ੍ਪੇ ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤਾਯ ਵੈ
ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰੂਪ ਮਾਥੁਰਾ ਯੁੱਗ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸੀ।
ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਾਲ੍ਵਂ ਚ ਚੈਦ੍ਯਂ ਚ ਕਂਸਂ ਦ੍ਵਿਵਿਦਮ੍ ਏਵ ਚ ਅਰਿष੍ਟਂ ਵृषਭਂ ਕੇਸ਼ਿਂ ਪੂਤਨਾਂ ਦੈਤ੍ਯਦਾਰਿਕਾਮ੍
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਲਵ, ਚੈਦਿਆ, ਕੰਸ, ਦਵਿਵਿਦ, ਅਰਿਸ਼ਟ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ, ਕੇਸ਼ੀ, ਤੇ ਦੈਤਣੀ ਪੂਤਨਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਨਾਗਂ ਕੁਵਲਯਾਪੀਡਂ ਚਾਣੂਰਂ ਮੁष੍ਟਿਕਂ ਤਥਾ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ ਮਾਨੁषਦੇਹੇਨ ਸੂਦਯਾਮ੍ ਆਸ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਵੀਰ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਕੁਵਲਯਾਪੀਡ ਹਾਥੀ, ਚਾਣੂਰ, ਮੁਸ਼ਟਿਕ ਤੇ ਹੋਰ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ।
ਛਿਨ੍ਨਂ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਬਾਣਸ੍ਯਾਦ੍ਭੁਤਕਰ੍ਮਣਃ ਨਰਕਸ਼੍ ਚ ਹਤਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਯਵਨਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਬਲਃ
ਬਾਣ ਦੀ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਹਾਂ, ਜੋ ਅਜੋਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਨਰਕਾ ਤੇ ਮਹਾਂਬਲੀ ਯਵਨ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹृਤਾਨਿ ਚ ਮਹੀਪਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਾਨਿ ਤੇਜਸਾ ਦੁਰਾਚਾਰਾਸ਼੍ ਚ ਨਿਹਿਤਾਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾ ਯੇ ਮਹੀਤਲੇ
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਤਨ ਲੈ ਲਏ; ਤੇ ਜੇੜੇ ਮੰਦੇ ਰਾਜੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ।
ਏष ਲੋਕਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਕਲ੍ਕੀ ਵਿष੍ਣੁਯਸ਼ਾ ਨਾਮ ਸ਼ਮ੍ਭਲਗ੍ਰਾਮਸਂਭਵਃ
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕਲਕੀ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਵਿਸ਼ਨੁਯਸ਼ਸ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਭਲ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।
ਸਰ੍ਵਲੋਕਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਭੂਯੋ ਦੇਵੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਦਿਵ੍ਯਾ ਦੇਵਗਣੈਰ੍ ਵृਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਮਹਾਂਯਸ਼ਵੀ ਦੇਵਤਾ ਮੁੜ ਆਵੇਗਾ; ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੰਗ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਗੇ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਾਃ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਗੀਯਨ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਦਿਭਿਃ ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਾ ਵਿਮੁਹ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨੇ
ਇਹ ਰੂਪ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿਚ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਰਾਣਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਯਤ੍ਰ ਵੇਦਸ਼੍ਰੁਤਿਸਮਾਹਿਤਮ੍ ਏਤਦ੍ ਉਦ੍ਦੇਸ਼ਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਦ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਥੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਉਚਾਰਨ ਵੀ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਕੀਰ੍ਤਨੀਯਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਲੋਕਗੁਰੋਰ੍ ਵਿਭੋਃ ਪ੍ਰੀਯਨ੍ਤੇ ਪਿਤਰਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਾਨੁਕੀਰ੍ਤਨਾਤ੍
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਸਰਵਵਿਆਪੀ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਿਤਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।