ਰੂਪਿਣੀ ਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਸ੍ਥਾ ਸੀਤੇਤਿ ਪ੍ਰਥਿਤਾ ਜਨੇ ਪੂਰ੍ਵੋਦਿਤਾ ਤੁ ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ ਭਰ੍ਤਾਰਮ੍ ਅਨੁਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਖੜੀ ਸੁੰਦਰ ਸੀਤਾ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਜੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜਨਸ੍ਥਾਨੇ ਵਸਨ੍ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨਾਂ ਚਕਾਰ ਸਃ ਤਸ੍ਯਾਪਕਾਰਿਣਂ ਕ੍ਰੂਰਂ ਪੌਲਸ੍ਤ੍ਯਂ ਮਨੁਜਰ੍षਭਃ
ਜਨਸਥਾਨ 'ਚ ਵੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਿਰਮੌਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕ੍ਰੂਰ ਪੌਲਸਤਯ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸੀਤਾਯਾਃ ਪਦਮ੍ ਅਨ੍ਵਿਚ੍ਛਨ੍ ਨਿਜਘਾਨ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਦੇਵਾਸੁਰਗਣਾਨਾਂ ਚ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਭੋਗਿਨਾਮ੍
ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਿਆਂ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ ਨੇ ਦੇਵ-ਅਸੁਰਾਂ, ਯਕਸ਼-ਰਾਖਸ਼ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਤ੍ਰਾਵਧ੍ਯਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਰਾਵਣਂ ਯੁਧਿ ਦੁਰ੍ਜਯਮ੍ ਯੁਕ੍ਤਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਕੋਟੀਭਿਰ੍ ਨੀਲਾਞ੍ਜਨਚਯੋਪਮਮ੍
ਉਥੇ, ਯੁੱਧ 'ਚ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰਾਵਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ ਸੀ ਤੇ ਕਈ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਕਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਦ੍ਰਾਵਣਂ ਕ੍ਰੂਰਂ ਰਾਵਣਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਦੁਰ੍ਜਯਂ ਦੁਰ੍ਧਰਂ ਦृਪ੍ਤਂ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਸਮਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਰਾਵਣ, ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਬੜਾ ਹੀ ਕਠੋਰ ਤੇ ਭਿਆਨਕ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਤੇ ਰੋਕਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਬੜਾ ਅਹੰਕਾਰੀ ਤੇ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ—
ਦੁਰ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਸੁਰਗਣੈਰ੍ ਵਰਦਾਨੇਨ ਦਰ੍ਪਿਤਮ੍ ਜਘਾਨ ਸਚਿਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਸੈਨ੍ਯਂ ਰਾਵਣਂ ਯੁਧਿ
ਉਹ, ਜੋ ਵਰਦਾਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਮਹਾਭ੍ਰਗਣਸਂਕਾਸ਼ਂ ਮਹਾਕਾਯਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ ਰਾਵਣਂ ਨਿਜਘਾਨਾਸ਼ੁ ਰਾਮੋ ਭੂਤਪਤਿਃ ਪੁਰਾ
ਰਾਮ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਕਦੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਬੜਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਮਹਾਨ ਸੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਕृਤੇ ਯੇਨ ਵਾਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ ਵਾਲੀ ਵਿਨਿਹਤਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ਼੍ ਚਾਭਿषੇਚਿਤਃ
ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਬੜਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬਠਾਇਆ ਗਿਆ।
ਮਧੋਸ਼੍ ਚ ਤਨਯੋ ਦृਪ੍ਤੋ ਲਵਣੋ ਨਾਮ ਦਾਨਵਃ ਹਤੋ ਮਧੁਵਨੇ ਵੀਰੋ ਵਰਮਤ੍ਤੋ ਮਹਾਸੁਰਃ
ਮਧੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਲਵਣ, ਜੋ ਬੜਾ ਅਹੰਕਾਰੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਦੈਤ ਸੀ, ਮਧੂਵਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਮਹਾਂਵੀਰ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਜ੍ਞਵਿਘ੍ਨਕਰੌ ਯੇਨ ਮੁਨੀਨਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ਮਾਰੀਚਸ਼੍ ਚ ਸੁਬਾਹੁਸ਼੍ ਚ ਬਲੇਨ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰੌ
ਮਾਰੀਚ ਤੇ ਸੁਬਾਹੂ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਜੋ ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਘਣ ਪਾਂਦੇ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਏ ਗਏ।
ਨਿਹਤੌ ਚ ਨਿਰਾਸ਼ੌ ਚ ਕृਤੌ ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਸਮਰੇ ਯੁਦ੍ਧਸ਼ੌਣ੍ਡੇਨ ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਚਾਪਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਕੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਵਿਰਾਧਸ਼੍ ਚ ਕਬਨ੍ਧਸ਼੍ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੌ ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮੌ ਜਘਾਨ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੌ ਸ਼ਾਪਮੋਹਿਤੌ
ਵੀਰਾਧ ਤੇ ਕਬੰਧ, ਦੋ ਰਾਕਸ਼ਸ ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਤੇ ਦੋ ਗੰਧਰਵ ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਭਟਕ ਗਏ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਰਾਮ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹੁਤਾਸ਼ਨਾਰ੍ਕਾਂਸ਼ੁਤਡਿਦ੍ਗੁਣਾਭੈਃ ਪ੍ਰਤਪ੍ਤਜਾਮ੍ਬੂਨਦਚਿਤ੍ਰਪੁਙ੍ਖੈਃ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਵਜ੍ਰਾਸ਼ਨਿਤੁਲ੍ਯਸਾਰੈ ਰਿਪੂਨ੍ ਸ ਰਾਮਃ ਸਮਰੇ ਨਿਜਘ੍ਨੇ
ਅੱਗ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ, ਰਾਮ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮੈ ਦਤ੍ਤਾਨਿ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਦੇਵਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਾਣਾਂ ਸੁਰੈਰ੍ ਅਪਿ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਨੇ, ਜੋ ਬੜਾ ਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਦਿੱਤੇ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਡਰਾਉਣੇ ਸਨ।
ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਮਖੇ ਯੇਨ ਜਨਕਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਭਗ੍ਨਂ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਚਾਪਂ ਕ੍ਰੀਡਤਾ ਲੀਲਯਾ ਪੁਰਾ
ਜਨਕ ਦੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਲਈ ਯਜਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਮ ਨੇ ਕਦੇ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦਾ ਵੱਡਾ ਧਨੁ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਰਾਮੋ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਃ ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਮੇਧਾਞ੍ ਜਾਰੂਥ੍ਯਾਨ੍ ਆਜਹਾਰ ਨਿਰਰ੍ਗਲਾਨ੍
ਇਹ ਸਭ ਕਰਤਬ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਨੇ ਦਸ ਨਿਰੰਤਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤੇ।
ਨਾਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤਾਸ਼ੁਭਾ ਵਾਚੋ ਨਾਕੁਲਂ ਮਾਰੁਤੋ ਵਵੌ ਨ ਵਿਤ੍ਤਹਰਣਂ ਚਾਸੀਦ੍ ਰਾਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ
ਕਦੇ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਬਾਤ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ ਗਈ, ਹਵਾ ਵੀ ਕਦੇ ਤੇਜ਼ ਨਹੀਂ ਵੱਗੀ, ਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਦੀ ਦੌਲਤ ਚੋਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
ਪਰਿਦੇਵਨ੍ਤਿ ਵਿਧਵਾ ਨਾਨਰ੍ਥਾਸ਼੍ ਚ ਕਦਾਚਨ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਆਸੀਚ੍ ਛੁਭਂ ਤਤ੍ਰ ਰਾਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ
ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਰੋਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਅਨਹੋਣੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ; ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ੁਭ ਸੀ।
ਨ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਭਯਂ ਚਾਸੀਜ੍ ਜਲਾਗ੍ਨ੍ਯਨਿਲਘਾਤਜਮ੍ ਨ ਚਾਪਿ ਵृਦ੍ਧਾ ਬਾਲਾਨਾਂ ਪ੍ਰੇਤਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਚਕ੍ਰਿਰੇ
ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਪਾਣੀ, ਅੱਗ, ਹਵਾ ਜਾਂ ਬਿਜਲੀ ਤੋਂ ਡਰ ਨਹੀਂ ਸੀ; ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਜਾਂ ਛੋਟਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਪਰਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਵਿਸ਼ਸ੍ ਤੁ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇ ਰਤਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਹਿ ਵਰ੍ਣਾਂਸ੍ ਤ੍ਰੀਞ੍ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਨਹਂਕृਤਾਃ
ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ, ਵੈਸ਼ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ, ਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਨਿਮਰ ਹੋ ਕੇ ਤਿੰਨ ਉੱਚ ਜਾਤੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਨਾਰ੍ਯੋ ਨਾਤ੍ਯਚਰਨ੍ ਭਰ੍ਤॄਨ੍ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਨਾਤ੍ਯਚਰਤ੍ ਪਤਿਃ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਆਸੀਜ੍ ਜਗਦ੍ ਦਾਨ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਦਸ੍ਯੁਰ੍ ਅਭਵਨ੍ ਮਹੀ
ਇਸਤਰੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਪਤੀ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ; ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਲੋਕ ਸਯੰਮ ਵਿੱਚ ਰਹੇ, ਤੇ ਕੋਈ ਚੋਰ ਜਾਂ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਰਾਮ ਏਕੋ ऽਭਵਦ੍ ਭਰ੍ਤਾ ਰਾਮਃ ਪਾਲਯਿਤਾਭਵਤ੍ ਆਸਨ੍ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਥਾ ਪੁਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਿਣਃ
ਰਾਮ ਹੀ ਇੱਕ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਰਾਮ ਹੀ ਸਭ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਸੀ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਐਸਾ ਹੀ ਰਾਜ ਸੀ।
ਅਰੋਗਾਃ ਪ੍ਰਾਣਿਨਸ਼੍ ਚਾਸਨ੍ ਰਾਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ ਦੇਵਤਾਨਾਮ੍ ऋषੀਣਾਂ ਚ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ, ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਰੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਮਵਾਯੋ ऽਭੂਦ੍ ਰਾਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ ਗਾਥਾਮ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਤ੍ਰ ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਪੁਰਾਣਵਿਦੋ ਜਨਾਃ
ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਾਂਝ ਤੇ ਸੁਖ-ਸਾਂਤਿ ਸੀ; ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇਸ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਰਾਮੇ ਨਿਬਦ੍ਧਤਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਥਾ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਯੁਵਾ ਲੋਹਿਤਾਕ੍ਸ਼ੋ ਦੀਪ੍ਤਾਸ੍ਯੋ ਮਿਤਭਾषਿਤਃ
ਉਸ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਚਾਈ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਪੱਕਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਨਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਉਹ ਸਾਵਲੇ ਰੰਗ ਦੇ, ਜਵਾਨ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਤੇ ਘੱਟ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਆਜਾਨੁਬਾਹੁਃ ਸੁਮੁਖਃ ਸਿਂਹਸ੍ਕਨ੍ਧੋ ਮਹਾਭੁਜਃ ਦਸ਼ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਾਮੋ ਰਾਜ੍ਯਮ੍ ਅਕਾਰਯਤ੍
ਲੰਮੇ ਬਾਹਾਂ, ਸੋਹਣੇ ਮੂੰਹ, ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਮੋਢਾ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਮ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ऋਕ੍ਸਾਮਯਜੁषਾਂ ਘੋषੋ ਜ੍ਯਾਘੋषਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਅਵ੍ਯੁਚ੍ਛਿਨ੍ਨੋ ऽਭਵਦ੍ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਦੀਯਤਾਂ ਭੁਜ੍ਯਤਾਮ੍ ਇਤਿ
ਰਿਕ, ਸਾਮ ਤੇ ਯਜੁਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਰਾਜ ਵਿਚ ਲਗਾਤਾਰ ਗੂੰਜਦੀ ਰਹੀ: 'ਦੇਵੋ, ਭੋਗੋ।'
ਸਤ੍ਤ੍ਵਵਾਨ੍ ਗੁਣਸਂਪਨ੍ਨੋ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਃ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ ਅਤਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਚ ਸੂਰ੍ਯਂ ਚ ਰਾਮੋ ਦਾਸ਼ਰਥਿਰ੍ ਬਭੌ
ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਚਾਂਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਚਮਕਦੇ।
ਈਜੇ ਕ੍ਰਤੁਸ਼ਤੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਃ ਸਮਾਪ੍ਤਵਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ ਹਿਤ੍ਵਾਯੋਧ੍ਯਾਂ ਦਿਵਂ ਯਾਤੋ ਰਾਘਵੋ ਹਿ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਸ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਪਵਿੱਤਰ ਯਜਨ ਕੀਤੇ, ਸਭ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ; ਫਿਰ, ਅਯੋਧਿਆ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਘਵ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਏਵਮ੍ ਏਵ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਕੁਲਨਨ੍ਦਨਃ ਰਾਵਣਂ ਸਗਣਂ ਹਤ੍ਵਾ ਦਿਵਮ੍ ਆਚਕ੍ਰਮੇ ਵਿਭੁਃ
ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਂਬਲੀ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਮ ਨੇ ਰਾਵਣ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।