ਸਯਜ੍ਞਾਃ ਸਕ੍ਰਿਯਾ ਵੇਦਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਨੀਤਾ ਹਿ ਤੇਨ ਵੈ ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯਮ੍ ਅਸਂਕੀਰ੍ਣਂ ਕृਤਂ ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਕਰਮ ਅਤੇ ਯਜਨਾਂ ਸਮੇਤ ਮੁੜ ਲਿਆਇਆ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਦੀ ਵਵਸਥਾ ਸਹੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਤੇਨ ਹੈਹਯਰਾਜਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ ਵਰਦੇਨ ਵਰੋ ਦਤ੍ਤੋ ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯੇਣ ਧੀਮਤਾ
ਹੈਹੈ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਕਾਰਤਵੀਰਯ ਨੂੰ, ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਇੱਕ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਦ੍ ਬਾਹੁਦ੍ਵਯਂ ਯਤ੍ ਤੇ ਤਤ੍ ਤੇ ਮਮ ਕृਤੇ ਨृਪ ਸ਼ਤਾਨਿ ਦਸ਼ ਬਾਹੂਨਾਂ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਇਹ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਦਸ ਸੌ ਬਾਂਹਾਂ ਬਣ ਜਾਣਗੀਆਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਪਾਲਯਿष੍ਯਸਿ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਚ ਵਸੁਧਾਂ ਵਸੁਧੇਸ਼੍ਵਰ ਦੁਰ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯੋ ऽਰਿਵृਨ੍ਦਾਨਾਂ ਯੁਦ੍ਧਸ੍ਥਸ਼੍ ਚ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਲਈ ਤੂੰ ਅਸਹਿ ਰਹੇਗਾ, ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਰਹੇਗਾ।
ਏष ਵੋ ਵੈष੍ਣਵਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵੋ ऽਦ੍ਭੁਤਃ ਸ਼ੁਭਃ ਭੂਯਸ਼੍ ਚ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੋ ऽਯਂ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ, ਅਜੋਬਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੈ; ਫਿਰ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜਾਮਦਗਨਯ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰੇਣ ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਦੁਰ੍ਜਯਂ ਰਣੇ ਰਾਮੋ ऽਰ੍ਜੁਨਮ੍ ਅਨੀਕਸ੍ਥਂ ਜਘਾਨ ਨृਪਤਿਂ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਜਿੱਥੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੇ, ਰਣ ਵਿੱਚ, ਅਰਜੁਨ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਸੀ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਰਥਸ੍ਥਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਰਾਮਃ ਪਾਤਯਿਤ੍ਵਾਰ੍ਜੁਨਂ ਭੁਵਿ ਧਰ੍षਯਿਤ੍ਵਾਰ੍ਜੁਨਂ ਰਾਮਃ ਕ੍ਰੋਸ਼ਮਾਨਂ ਚ ਮੇਘਵਤ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਰਥ 'ਚ ਬੈਠੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਰਾਮ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਤੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਚੀਕ ਮਾਰੀ।
ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਃ ਪਰਸ਼੍ਵਧੇਨ ਦੀਪ੍ਤੇਨ ਜ੍ਞਾਤਿਭਿਃ ਸਹਿਤਸ੍ਯ ਵੈ
ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕਦਾਰ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੀ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਕੀਰ੍ਣਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਕੋਟੀਭਿਰ੍ ਮੇਰੁਮਨ੍ਦਰਭੂषਣਾ ਤ੍ਰਿਃ ਸਪ੍ਤਕृਤ੍ਵਃ ਪृਥਿਵੀ ਤੇਨ ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਕृਤਾ
ਮੇਰੂ ਤੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ; ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਂ ਚੈਨਾਂ ਭਾਰ੍ਗਵਃ ਸੁਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਵਾਜਿਮੇਧੇਨ ਚੇष੍ਟਵਾਨ੍
ਭਾਰਗਵ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ੋਭਾ ਹੈ, ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤਾ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ ਯਜ੍ਞੇ ਮਹਾਦਾਨੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਃ ਮਾਰੀਚਾਯ ਦਦੌ ਪ੍ਰੀਤਃ ਕਸ਼੍ਯਪਾਯ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍
ਉਸ ਮਹਾਨ ਯਜਨ 'ਚ, ਦਾਨ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮਾਰੀਚ ਨੂੰ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਭੇਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਵਾਰਣਾਂਸ੍ ਤੁਰਗਾਞ੍ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾਨ੍ ਰਥਾਂਸ਼੍ ਚ ਰਥਿਨਾਂ ਵਰਃ ਹਿਰਣ੍ਯਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਧੇਨੁਰ੍ ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼੍ ਚ ਮਹੀਪਤਿਃ
ਰਥਾਂ 'ਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਸ ਨੇ ਹਾਥੀ, ਸੁੰਦਰ ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਅਖੂਤ ਸੋਨਾ, ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਦਾਨ ਕੀਤੇ।
ਦਦੌ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਮਹਾਯਜ੍ਞੇ ਵਾਜਿਮੇਧੇ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਚ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਲੋਕਾਨਾਂ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ 'ਚ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ; ਅੱਜ ਵੀ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਉਹ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਚਰਮਾਣਸ੍ ਤਪੋ ਘੋਰਂ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਃ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਆਸ੍ਤੇ ਵੈ ਦੇਵਵਚ੍ ਛ੍ਰੀਮਾਨ੍ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮੇ
ਜਾਮਦਗਨਿ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਭਿਆਨਕ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਮਹਿੰਦਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਉੱਚੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਵਸਦਾ ਹੈ।
ਏष ਵਿष੍ਣੋਃ ਸੁਰੇਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਸ੍ਯਾਵ੍ਯਯਸ੍ਯ ਚ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਹ ਜਾਮਦਗਨਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਗਟਾਵੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ੇ ਯੁਗੇ ਵਾਪਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਪੁਰਃਸਰਃ ਜਜ੍ਞੇ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯਾਥ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪਦ੍ਮਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਚੌਵੀਂ ਯੁਗ 'ਚ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਅੱਗੇ, ਦਸਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕਮਲ-ਆਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਜਨਮਿਆ।
ਕृਤ੍ਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਹਾਬਾਹੁਸ਼੍ ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਪ੍ਰਭੁਰ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਃ ਲੋਕੇ ਰਾਮ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਸ੍ ਤੇਜਸਾ ਭਾਸ੍ਕਰੋਪਮਃ
ਮਹਾਂ-ਬਾਹੂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਦੁਨੀਆ 'ਚ ਰਾਮ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸਾਦਨਾਰ੍ਥਂ ਲੋਕਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਨਿਗ੍ਰਹਾਯ ਚ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਚ ਵਿਵृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਜਜ੍ਞੇ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਤੇ ਧਰਮ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਉਥੇ ਜਨਮਿਆ।
ਤਮ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਆਹੁਰ੍ ਮਨੁष੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਮ੍ ਯਃ ਸਮਾਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞਸ਼੍ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਵਨੇ ऽਵਸਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ 'ਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੋਇਆ, ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਜੰਗਲ 'ਚ ਵੱਸਦਾ ਰਿਹਾ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਨੁਚਰੋ ਰਾਮਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਃ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਵਨੇ ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤਪੋ ਵਰ੍षਾਣਿ ਰਾਘਵਃ
ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਰਾਮ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ 'ਚ ਲੱਗਾ, ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਜੰਗਲ 'ਚ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਰੂਪਿਣੀ ਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਸ੍ਥਾ ਸੀਤੇਤਿ ਪ੍ਰਥਿਤਾ ਜਨੇ ਪੂਰ੍ਵੋਦਿਤਾ ਤੁ ਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ ਭਰ੍ਤਾਰਮ੍ ਅਨੁਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਸ ਦੇ ਪਾਸ ਖੜੀ ਸੁੰਦਰ ਸੀਤਾ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਜੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜਨਸ੍ਥਾਨੇ ਵਸਨ੍ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨਾਂ ਚਕਾਰ ਸਃ ਤਸ੍ਯਾਪਕਾਰਿਣਂ ਕ੍ਰੂਰਂ ਪੌਲਸ੍ਤ੍ਯਂ ਮਨੁਜਰ੍षਭਃ
ਜਨਸਥਾਨ 'ਚ ਵੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਿਰਮੌਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕ੍ਰੂਰ ਪੌਲਸਤਯ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸੀਤਾਯਾਃ ਪਦਮ੍ ਅਨ੍ਵਿਚ੍ਛਨ੍ ਨਿਜਘਾਨ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ ਦੇਵਾਸੁਰਗਣਾਨਾਂ ਚ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਭੋਗਿਨਾਮ੍
ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਿਆਂ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ ਨੇ ਦੇਵ-ਅਸੁਰਾਂ, ਯਕਸ਼-ਰਾਖਸ਼ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਤ੍ਰਾਵਧ੍ਯਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਰਾਵਣਂ ਯੁਧਿ ਦੁਰ੍ਜਯਮ੍ ਯੁਕ੍ਤਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਕੋਟੀਭਿਰ੍ ਨੀਲਾਞ੍ਜਨਚਯੋਪਮਮ੍
ਉਥੇ, ਯੁੱਧ 'ਚ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰਾਵਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਔਖਾ ਸੀ ਤੇ ਕਈ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਕਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਦ੍ਰਾਵਣਂ ਕ੍ਰੂਰਂ ਰਾਵਣਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ਦੁਰ੍ਜਯਂ ਦੁਰ੍ਧਰਂ ਦृਪ੍ਤਂ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਸਮਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਰਾਵਣ, ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਬੜਾ ਹੀ ਕਠੋਰ ਤੇ ਭਿਆਨਕ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਤੇ ਰੋਕਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਬੜਾ ਅਹੰਕਾਰੀ ਤੇ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ—
ਦੁਰ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਸੁਰਗਣੈਰ੍ ਵਰਦਾਨੇਨ ਦਰ੍ਪਿਤਮ੍ ਜਘਾਨ ਸਚਿਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਸੈਨ੍ਯਂ ਰਾਵਣਂ ਯੁਧਿ
ਉਹ, ਜੋ ਵਰਦਾਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਮਹਾਭ੍ਰਗਣਸਂਕਾਸ਼ਂ ਮਹਾਕਾਯਂ ਮਹਾਬਲਮ੍ ਰਾਵਣਂ ਨਿਜਘਾਨਾਸ਼ੁ ਰਾਮੋ ਭੂਤਪਤਿਃ ਪੁਰਾ
ਰਾਮ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਕਦੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਬੜਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਮਹਾਨ ਸੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਕृਤੇ ਯੇਨ ਵਾਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ ਵਾਲੀ ਵਿਨਿਹਤਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ਼੍ ਚਾਭਿषੇਚਿਤਃ
ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਬੜਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬਠਾਇਆ ਗਿਆ।
ਮਧੋਸ਼੍ ਚ ਤਨਯੋ ਦृਪ੍ਤੋ ਲਵਣੋ ਨਾਮ ਦਾਨਵਃ ਹਤੋ ਮਧੁਵਨੇ ਵੀਰੋ ਵਰਮਤ੍ਤੋ ਮਹਾਸੁਰਃ
ਮਧੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਲਵਣ, ਜੋ ਬੜਾ ਅਹੰਕਾਰੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਦੈਤ ਸੀ, ਮਧੂਵਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਮਹਾਂਵੀਰ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਜ੍ਞਵਿਘ੍ਨਕਰੌ ਯੇਨ ਮੁਨੀਨਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ਮਾਰੀਚਸ਼੍ ਚ ਸੁਬਾਹੁਸ਼੍ ਚ ਬਲੇਨ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰੌ
ਮਾਰੀਚ ਤੇ ਸੁਬਾਹੂ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਜੋ ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਘਣ ਪਾਂਦੇ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਲਏ ਗਏ।