ਜਯਧ੍ਵਜਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ ਤੁ ਤਾਲਜਙ੍ਘੋ ਮਹਾਬਲਃ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ ਤਾਲਜਙ੍ਘਾ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਜਯਧਵਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤਾਲਜੰਘਾ ਸੀ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਤਾਲਜੰਘਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ।
ਤੇषਾਂ ਕੁਲੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਹੈਹਯਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰਾਃ ਸੁਜਾਤਾਸ਼੍ ਚ ਭੋਜਾਸ਼੍ ਚਾਵਨ੍ਤਯਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਹੈਹਯਾ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਸਨ: ਵੀਤਿਹੋਤਰਾ, ਸੁਜਾਤ, ਭੋਜ ਅਤੇ ਆਵੰਤੀ ਯਾਦ ਰਹੇ।
ਤੌਣ੍ਡਿਕੇਰਾਸ਼੍ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ ਤਾਲਜਙ੍ਘਾਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ ਭਰਤਾਸ਼੍ ਚ ਸੁਜਾਤਾਸ਼੍ ਚ ਬਹੁਤ੍ਵਾਨ੍ ਨਾਨੁਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਤੌਣਡਿਕੇਰਾ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਤਾਲਜੰਘਾ ਵੀ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰਤਾ ਤੇ ਸੁਜਾਤ ਵੀ ਹਨ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਾਰੇ ਦੇ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਲਏ।
ਵृषਪ੍ਰਭृਤਯੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਯਾਦਵਾਃ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਿਣਃ ਵृषੋ ਵਂਸ਼ਧਰਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ऽਭਵਨ੍ ਮਧੁਃ
ਵ੍ਰਿਸ਼ ਤੇ ਹੋਰ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਨੇਕ ਕਰਤਾਬ ਵਾਲੇ ਯਾਦਵ ਸਨ; ਵ੍ਰਿਸ਼ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਧੁ ਸੀ।
ਮਧੋਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਤ੍ਵ੍ ਆਸੀਦ੍ ਵृषਣਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ਕृਤ੍ ਵृषਣਾਦ੍ ਵृष੍ਣਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਧੋਸ੍ ਤੁ ਮਾਧਵਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਮਧੁ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਇਆ; ਵ੍ਰਿਸ਼ਣ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਹੋਏ, ਤੇ ਮਧੁ ਤੋਂ ਮਾਧਵ ਨਾਂ ਵਾਲੇ।
ਯਾਦਵਾ ਯਦੁਨਾਮ੍ਨਾ ਤੇ ਨਿਰੁਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਚ ਹੈਹਯਾਃ ਨ ਤਸ੍ਯ ਵਿਤ੍ਤਨਾਸ਼ਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ ਨष੍ਟਂ ਪ੍ਰਤਿ ਲਭੇਚ੍ ਚ ਸਃ
ਯਾਦਵ ਯਦੂ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੈਹਯਾ ਵੀ; ਉਹ ਆਪਣਾ ਧਨ ਨਹੀਂ ਗੁਆਉਂਦੇ, ਤੇ ਜੋ ਗੁਆਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਲੈ ਲੈਂਦੇ।
ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਯੋ ਜਨ੍ਮ ਕਥਯੇਦ੍ ਇਹ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ ਏਤੇ ਯਯਾਤਿਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪਞ੍ਚ ਵਂਸ਼ਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਦਾ ਜਨਮ ਰੋਜ਼ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਯਯਾਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਵੰਸ਼ ਹਨ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ ਲੋਕਵੀਰਾਣਾਂ ਯੇ ਲੋਕਾਨ੍ ਧਾਰਯਨ੍ਤਿ ਵੈ ਭੂਤਾਨੀਵ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪਞ੍ਚ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਾਨ੍
ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਹਾਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਟਿਕਾਓਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ — ਜੜ ਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚ ਵਿਸਰ੍ਗਾਂਸ੍ ਤੁ ਰਾਜਾ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕੋਵਿਦਃ ਵਸ਼ੀ ਭਵਤਿ ਪਞ੍ਚਾਨਾਮ੍ ਆਤ੍ਮਜਾਨਾਂ ਤਥੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਪੰਜ ਉਤਪਤੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲਭੇਤ੍ ਪਞ੍ਚ ਵਰਾਂਸ਼੍ ਚੈਵ ਦੁਰ੍ਲਭਾਨ੍ ਇਹ ਲੌਕਿਕਾਨ੍ ਆਯੁਃ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਤਥਾ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਭੂਤਿਮ੍ ਏਵ ਚ
ਉਹ ਇੱਥੇ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਤੇ ਦੁਲਭ ਲੋਕੀ ਵਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਇਜ਼ਤ, ਪੁੱਤਰ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਸ਼ਾਨ।
ਧਾਰਣਾਚ੍ ਛ੍ਰਵਣਾਚ੍ ਚੈਵ ਪਞ੍ਚਵਰ੍ਗਸ੍ਯ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਕ੍ਰੋष੍ਟੋਰ੍ ਵਂਸ਼ਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਗਦਤੋ ਮਮ
ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਤੇ ਸੁਣਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮੈਂ ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਯਦੋਰ੍ ਵਂਸ਼ਧਰਸ੍ਯਾਥ ਯਜ੍ਵਿਨਃ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਿਣਃ ਕ੍ਰੋष੍ਟੋਰ੍ ਵਂਸ਼ਂ ਹਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਵਵਾਯਜੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਹਰਿਰ੍ ਵृष੍ਣਿਕੁਲੋਦ੍ਵਹਃ
ਯਦੂ, ਜੋ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨੇਕ ਕਰਤਾਬ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੂ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਹਰੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸਿਰਮੌਰ ਹੈ।
ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਚੈਵ ਮਾਦ੍ਰੀ ਚ ਕ੍ਰੋष੍ਟੋਰ੍ ਭਾਰ੍ਯੇ ਬਭੂਵਤੁਃ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਜਨਯਾਮ੍ ਆਸ ਅਨਮਿਤ੍ਰਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੇ ਮਾਦਰੀ, ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਬਣੀਆਂ; ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਮਹਾਂਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਅਨਮਿਤ੍ਰਾ ਜਨਮਿਆ।
ਮਾਦ੍ਰੀ ਯੁਧਾਜਿਤਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤਤੋ ऽਨ੍ਯਂ ਦੇਵਮੀਢੁषਮ੍ ਤੇषਾਂ ਵਂਸ਼ਸ੍ ਤ੍ਰਿਧਾ ਭੂਤੋ ਵृष੍ਣੀਨਾਂ ਕੁਲਵਰ੍ਧਨਃ
ਮਾਦਰੀ ਨੇ ਯੁਧਾਜਿਤ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਫਿਰ ਹੋਰ ਦੇਵਮੀਢੁਸ਼; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਿਆ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰੌ ਤੁ ਜਜ੍ਞਾਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਵृष੍ਣ੍ਯਨ੍ਧਕਾਵ੍ ਉਭੌ ਜਜ੍ਞਾਤੇ ਤਨਯੌ ਵृष੍ਣੇਃ ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਰਕਸ੍ ਤਥਾ
ਮਾਦਰੀ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਤੇ ਅੰਧਕਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ; ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ — ਸ਼ਵਫਲਕ ਤੇ ਚਿਤਰਕ।
ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕਸ੍ ਤੁ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਯਤ੍ਰ ਵਰ੍ਤਤੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵ੍ਯਾਧਿਭਯਂ ਤਤ੍ਰ ਨਾਵਰ੍षਸ੍ ਤਪਮ੍ ਏਵ ਚ
ਸ਼ਵਫਲਕ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਧਰਮਵਾਨ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਨਾ ਰੋਗ ਦਾ ਡਰ, ਨਾ ਸੁਕਾ, ਤੇ ਸਿਰਫ ਤਪ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸ੍ਯ ਵਿषਯੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਤ੍ਰੀਣਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਪੂਰ੍ਣਾਨਿ ਨਾਵਰ੍षਤ੍ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ
ਇਕ ਵਾਰ ਕਾਸੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤਿੰਨ ਪੂਰੇ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਮੀਂਹ ਨਹੀਂ ਪਿਆ।
ਸ ਤਤ੍ਰ ਚਾਨਯਾਮ੍ ਆਸ ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕਂ ਪਰਮਾਰ੍ਚਿਤਮ੍ ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕਪਰਿਵਰ੍ਤੇਨ ਵਵਰ੍ष ਹਰਿਵਾਹਨਃ
ਉਥੇ, ਉਹ ਨੇ ਬਹੁਤ ਆਦਰਯੋਗ ਸ਼ਵਫਲਕ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ, ਤੇ ਸ਼ਵਫਲਕ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਮੀਂਹ ਪਾਇਆ।
ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕਃ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸ੍ਯ ਸੁਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮ੍ ਅਵਿਨ੍ਦਤ ਗਾਨ੍ਦਿਨੀਂ ਨਾਮ ਗਾਂ ਸਾ ਚ ਦਦੌ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਸ਼ਵਫਲਕ ਨੂੰ ਕਾਸੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਗਾਂਦੀਨੀ ਵਿਆਹ ਲਈ ਮਿਲੀ, ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
ਦਾਤਾ ਯਜ੍ਵਾ ਚ ਵੀਰਸ਼੍ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨ੍ ਅਤਿਥਿਪ੍ਰਿਯਃ ਅਕ੍ਰੂਰਃ ਸੁषੁਵੇ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ ਛ੍ਵਫਲ੍ਕਾਦ੍ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਸ਼ਵਫਲਕ ਤੋਂ ਅਕ੍ਰੂਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਦਾਨੀ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬਹਾਦਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਉਪਮਦ੍ਗੁਸ੍ ਤਥਾ ਮਦ੍ਗੁਰ੍ ਮੇਦੁਰਸ਼੍ ਚਾਰਿਮੇਜਯਃ ਅਵਿਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ ਤਥਾਕ੍ਸ਼ੇਪਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਸ਼੍ ਚਾਰਿਮਰ੍ਦਨਃ
ਉਪਮਦਗੁ, ਮਦਗੁ, ਮੇਦੁਰਾ, ਅਰੀਮੇਜਯ, ਅਵਿਕਸ਼ਿਤ, ਅਕਸ਼ੇਪ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਤੇ ਅਰੀਮਰਦਨ—
ਧਰ੍ਮਧृਗ੍ ਯਤਿਧਰ੍ਮਾ ਚ ਧਰ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਧਕਰੁਸ੍ ਤਥਾ ਆਵਾਹਪ੍ਰਤਿਵਾਹੌ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਚ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾ
ਧਰਮਧ੍ਰਿਕ, ਯਤਿਧਰਮਾ, ਧਰਮੋਕਸ਼ਾ, ਅੰਧਕਰੂ, ਆਵਾਹ, ਪ੍ਰਤਿਵਾਹ ਤੇ ਸੁੰਦਰਿ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਨਾਰੀ ਸੀ—
ਅਕ੍ਰੂਰੇਣੋਗ੍ਰਸੇਨਾਯਾਂ ਸੁਗਾਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ਪ੍ਰਸੇਨਸ਼੍ ਚੋਪਦੇਵਸ਼੍ ਚ ਜਜ੍ਞਾਤੇ ਦੇਵਵਰ੍ਚਸੌ
ਅਕ੍ਰੂਰ ਤੇ ਸੁਗਾਤਰੀ ਤੋਂ, ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਤੇ ਉਪਦੇਵ ਜਨਮੇ, ਦੋਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ।
ਚਿਤ੍ਰਕਸ੍ਯਾਭਵਨ੍ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪृਥੁਰ੍ ਵਿਪृਥੁਰ੍ ਏਵ ਚ ਅਸ਼੍ਵਗ੍ਰੀਵੋ ऽਸ਼੍ਵਬਾਹੁਸ਼੍ ਚ ਸ੍ਵਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਕਗਵੇषਣੌ
ਚਿਤ੍ਰਕਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਪ੍ਰਥੁ, ਵਿਪ੍ਰਥੁ, ਅਸ਼ਵਗ੍ਰੀਵ, ਅਸ਼ਵਬਾਹੁ, ਸਵਪਾਰਸ਼ਵਕ ਤੇ ਗਵੇਸ਼ਣਾ।
ਅਰਿष੍ਟਨੇਮਿਰ੍ ਅਸ਼੍ਵਸ਼੍ ਚ ਸੁਧਰ੍ਮਾ ਧਰ੍ਮਭृਤ੍ ਤਥਾ ਸੁਬਾਹੁਰ੍ ਬਹੁਬਾਹੁਸ਼੍ ਚ ਸ਼੍ਰਵਿष੍ਠਾਸ਼੍ਰਵਣੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੌ
ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ, ਅਸ਼ਵ, ਸੁਧਰਮਾ, ਧਰਮਭ੍ਰਿਤ, ਸੁਬਾਹੁ, ਬਹੁਬਾਹੁ, ਤੇ ਦੋ ਨਾਰੀਆਂ: ਸ਼੍ਰਵਿਸ਼ਠਾ ਤੇ ਸ਼੍ਰਵਣਾ।
ਅਸਿਕ੍ਨ੍ਯਾਂ ਜਨਯਾਮ੍ ਆਸ ਸ਼ੂਰਂ ਵੈ ਦੇਵਮੀਢੁषਮ੍ ਮਹਿष੍ਯਾਂ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਸ਼ੂਰਾ ਭੋਜ੍ਯਾਯਾਂ ਪੁਰੁषਾ ਦਸ਼
ਅਸਿਕਨੀ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੂਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਲਾਹਿਆ ਗਿਆ, ਜਨਮਿਆ; ਮਹਿਸ਼ੀ ਵਿਚ ਬਹਾਦਰ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ; ਭੋਜਿਆ ਵਿਚ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ।
ਵਸੁਦੇਵੋ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਪੂਰ੍ਵਮ੍ ਆਨਕਦੁਨ੍ਦੁਭਿਃ ਜਜ੍ਞੇ ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸੂਤਸ੍ਯ ਦੁਨ੍ਦੁਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਣਦਨ੍ ਦਿਵਿ
ਵਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਮਹਾਂਬਾਹੁ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਆਨਕਦੁੰਦੁਭੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਨਮਿਆ; ਉਸ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਦੁੰਦੁਭੀਆਂ ਵੱਜੀਆਂ।
ਆਨਕਾਨਾਂ ਚ ਸਂਹ੍ਰਾਦਃ ਸੁਮਹਾਨ੍ ਅਭਵਦ੍ ਦਿਵਿ ਪਪਾਤ ਪੁष੍ਪਵਰ੍षਸ਼੍ ਚ ਸ਼ੂਰਸ੍ਯ ਜਨਨੇ ਮਹਾਨ੍
ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਡੋਲਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਧੁਨ ਹੋਈ, ਤੇ ਸ਼ੂਰ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਰਖਾ ਪਈ।
ਮਨੁष੍ਯਲੋਕੇ ਕृਤ੍ਸ੍ਨੇ ऽਪਿ ਰੂਪੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਮੋ ਭੁਵਿ ਯਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਪੁਰੁषਾਗ੍ਰ੍ਯਸ੍ਯ ਕਾਨ੍ਤਿਸ਼੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਸੋ ਯਥਾ
ਸਾਰੀ ਮਨੁੱਖੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖ ਵਰਗਾ ਕੋਈ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਦੇਵਭਾਗਸ੍ ਤਤੋ ਜਜ੍ਞੇ ਤਥਾ ਦੇਵਸ਼੍ਰਵਾਃ ਪੁਨਃ ਅਨਾਧृष੍ਟਿਃ ਕਨਵਕੋ ਵਤ੍ਸਵਾਨ੍ ਅਥ ਗृਞ੍ਜਮਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਦੇਵਭਾਗ, ਫਿਰ ਦੇਵਸ਼ਰਵਾ, ਅਨਾਧ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਕਨਵਕਾ, ਵਤਸਵਾਨ ਤੇ ਗ੍ਰਿਞਜਮਾ ਜਨਮੇ।