ਯੁਗੇ ਯੁਗੇ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਏਤੇ ਪੁਨਰ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਾਦਯੋ ਨृਪਾਃ ਪੁਨਸ਼੍ ਚੈਵ ਨਿਰੁਧ੍ਯਨ੍ਤੇ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਨ ਮੁਹ੍ਯਤਿ
ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਦਕ੍ਸ਼ ਵਰਗੇ ਰਾਜੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮੁੜ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਕਦੇ ਭਟਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਜ੍ਯੈष੍ਠ੍ਯਂ ਕਾਨਿष੍ਠਮ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਏषਾਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਨਾਸੀਦ੍ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਤਪ ਏਵ ਗਰੀਯੋ ऽਭੂਤ੍ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼੍ ਚੈਵ ਕਾਰਣਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਪਹਿਲਾਂ ਨਾ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਨਾ ਛੋਟਾ। ਤਪ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੀ ਕਾਰਨ ਸੀ।
ਇਮਾਂ ਵਿਸृष੍ਟਿਂ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਯੋ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ ਸਚਰਾਚਰਾਮ੍ ਪ੍ਰਜਾਵਾਨ੍ ਆਯੁਰ੍ ਉਤ੍ਤੀਰ੍ਣਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀ ਇਹ ਸਿਰਜਣਾ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੰਸ਼ਵਾਧੀ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋਰਗਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍ ਉਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣੈਵ ਲੋਮਹਰ੍षਣ ਕੀਰ੍ਤਯ
ਹੇ ਲੋਮਹਰਸ਼ਣ, ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਸੱਪ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ।
ਪ੍ਰਜਾਃ ਸृਜੇਤਿ ਵ੍ਯਾਦਿष੍ਟਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ ਯਥਾ ਸਸਰ੍ਜ ਭੂਤਾਨਿ ਤਥਾ ਸ਼ृਣੁਤ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਦਕ੍ਸ਼ ਨੂੰ ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਕੀਤੀ। ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਉਹ ਨੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਮਾਨਸਾਨ੍ਯ੍ ਏਵ ਭੂਤਾਨਿ ਪੂਰ੍ਵਮ੍ ਏਵਾਸृਜਤ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ ऋषੀਨ੍ ਦੇਵਾਨ੍ ਸਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨ੍ ਅਸੁਰਾਨ੍ ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮਨ ਤੋਂ ਹੀ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ: ਰਿਸ਼ੀ, ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਅਸੁਰ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ।
ਯਦਾਸ੍ਯ ਮਾਨਸੀ ਵਿਪ੍ਰਾ ਨ ਵ੍ਯਵਰ੍ਧਤ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾ ਤਦਾ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਜਾਹੇਤੋਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਨ-ਜਨਮ ਜੀਵ ਵਧੇ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਜਾ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਧਰਮਵਾਨ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਸੋਚਿਆ।
ਸ ਮੈਥੁਨੇਨ ਧਰ੍ਮੇਣ ਸਿਸृਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ ਵਿਵਿਧਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਅਸਿਕ੍ਨੀਮ੍ ਆਵਹਤ੍ ਪਤ੍ਨੀਂ ਵੀਰਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਧਰਮ ਨਾਲ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵੀਰਣ ਦੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਸਿਕਨੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਿਆ।
ਸੁਤਾਂ ਸੁਤਪਸਾ ਯੁਕ੍ਤਾਂ ਮਹਤੀਂ ਲੋਕਧਾਰਿਣੀਮ੍ ਅਥ ਪੁਤ੍ਰਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵੈਰਣ੍ਯਾਂ ਪਞ੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਉਹ, ਵੱਡੀ ਤਪ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਧਾਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਵੈਰਣੀ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ।
ਅਸਿਕ੍ਨ੍ਯਾਂ ਜਨਯਾਮ੍ ਆਸ ਦਕ੍ਸ਼ ਏਵ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਤਾਂਸ੍ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਹਾਭਾਗਾਨ੍ ਸਂਵਿਵਰ੍ਧਯਿषੂਨ੍ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਦਕ੍ਸ਼ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਅਸਿਕਨੀ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਜਾ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ,
ਦੇਵਰ੍षਿਃ ਪ੍ਰਿਯਸਂਵਾਦੋ ਨਾਰਦਃ ਪ੍ਰਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਇਦਮ੍ ਨਾਸ਼ਾਯ ਵਚਨਂ ਤੇषਾਂ ਸ਼ਾਪਾਯੈਵਾਤ੍ਮਨਸ੍ ਤਥਾ
ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ, ਜੋ ਗੱਲਬਾਤ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਲਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਪ ਲਈ ਅਜਿਹਾ ਬਚਨ ਆਖਿਆ।
ਯਂ ਕਸ਼੍ਯਪਃ ਸੁਤਵਰਂ ਪਰਮੇष੍ਠੀ ਵ੍ਯਜੀਜਨਤ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਵੈ ਦੁਹਿਤਰਿ ਦਕ੍ਸ਼ਸ਼ਾਪਭਯਾਨ੍ ਮੁਨਿਃ
ਕਸ਼ਯਪ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਨੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ ਹਿ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਨਾਰਦਃ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਃ ਅਸਿਕ੍ਨ੍ਯਾਮ੍ ਅਥ ਵੈਰਣ੍ਯਾਂ ਭੂਯੋ ਦੇਵਰ੍षਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਰਦ ਪਰਮੇਸ਼ਠੀ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ, ਵੈਰਣੀ ਵਿੱਚ ਅਸਿਕਨੀ ਤੋਂ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਮੁੜ ਜਨਮਿਆ।
ਤਂ ਭੂਯੋ ਜਨਯਾਮ੍ ਆਸ ਪਿਤੇਵ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਮ੍ ਤੇਨ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਵੈ ਪੁਤ੍ਰਾ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਾ ਇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ
ਉਹ ਮੁੜ, ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਨਮਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਰੀਅਸ਼ਵ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ।
ਨਿਰ੍ਮਥ੍ਯ ਨਾਸ਼ਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਧਿਨਾ ਚ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ ਤਸ੍ਯੋਦ੍ਯਤਸ੍ ਤਦਾ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਨਾਸ਼ਾਯਾਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਕੀਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੀਨ੍ ਪੁਰਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਾਚਿਤਃ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾ ਤਤੋ ऽਭਿਸਂਧਿਸ਼੍ ਚਕ੍ਰੇ ਵੈ ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾ
ਬ੍ਰਹਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਰਮੇਸ਼ਠੀ ਨੇ ਮੰਗਿਆ, ਫਿਰ ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਠੀ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕੀਤਾ।
ਕਨ੍ਯਾਯਾਂ ਨਾਰਦੋ ਮਹ੍ਯਂ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵੇਦ੍ ਇਤਿ ਤਤੋ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਸੁਤਾਂ ਪ੍ਰਾਦਾਤ੍ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਵੈ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨੇ ਸ ਤਸ੍ਯਾਂ ਨਾਰਦੋ ਜਜ੍ਞੇ ਭੂਯਃ ਸ਼ਾਪਭਯਾਦ੍ ऋषਿਃ
ਦਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਧੀ ਮੈਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਨਾਰਦ ਮੇਰੇ ਘਰ ਜਨਮਿਆ। ਇਹ ਉਸ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।
ਕਥਂ ਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਤਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਨਾਰਦੇਨ ਮਹਰ੍षਿਣਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੇਃ ਸੂਤਵਰ੍ਯ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਅਸੀਂ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਨਾਰਦ ਨੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ।
ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਾ ਵਿਵਰ੍ਧਯਿषਵਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਮਾਗਤਾ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾ ਨਾਰਦਸ੍ ਤਾਨ੍ ਉਵਾਚ ਹ
ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਰੀਅਸ਼ਵ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਬਾਲਿਸ਼ਾ ਬਤ ਯੂਯਂ ਵੈ ਨਾਸ੍ਯਾ ਜਾਨੀਤ ਵੈ ਭੁਵਃ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਸ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਾ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾਃ ਪ੍ਰਾਚੇਤਸਾਤ੍ਮਜਾਃ
ਹੇ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਨਾਦਾਨ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦੀ ਹਕੀਕਤ ਜਾਣੇ ਬਿਨਾਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ ਊਰ੍ਧ੍ਵਮ੍ ਅਧਸ਼੍ ਚੈਵ ਕਥਂ ਸृਜਥ ਵੈ ਪ੍ਰਜਾਃ ਤੇ ਤੁ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਤਾਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਦਿਸ਼ਃ
ਤੁਸੀਂ ਉਪਰ, ਹੇਠਾਂ ਅਤੇ ਅੰਦਰ ਜੀਵਾਂ ਕਿਵੇਂ ਪੈਦਾ ਕਰੋਗੇ? ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਸੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਨ ਨਿਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਸਮੁਦ੍ਰੇਭ੍ਯ ਇਵਾਪਗਾਃ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵੇष੍ਵ੍ ਅਥ ਨष੍ਟੇषੁ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਚੇਤਸਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਅੱਜ ਤੱਕ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਏ, ਜਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀਆਂ। ਹਰੀਅਸ਼ਵ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਤੇ, ਦਕ੍ਸ਼, ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਫਿਰ—
ਵੈਰਣ੍ਯਾਮ੍ ਅਥ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਮ੍ ਅਸृਜਤ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ ਵਿਵਰ੍ਧਯਿषਵਸ੍ ਤੇ ਤੁ ਸ਼ਬਲਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ ਤਥਾ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵੈਰਣੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਹਜ਼ਾਰ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਸ਼ਬਲਾਅਸ਼ਵ ਸਨ।
ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤਂ ਵਚਨਂ ਤੇ ਤੁ ਨਾਰਦੇਨ ਪ੍ਰਚੋਦਿਤਾਃ ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮ੍ ਊਚੁਸ੍ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਆਹ ਮਹਾਨ੍ ऋषਿਃ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਦੁਬਾਰਾ ਕਹੀ, ਜਿਸ ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, 'ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸਹੀ ਕਿਹਾ ਹੈ।'
ਭ੍ਰਾਤॄਣਾਂ ਪਦਵੀਂ ਜ੍ਞਾਤੁਂ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਪृਥ੍ਵ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਸੁਖਂ ਸ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਹੇ ਪ੍ਰਜਾਃ
'ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਣਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਹਦ ਜਾਣ ਲਵਾਂਗੇ, ਤਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕਰਾਂਗੇ।'
ਤੇ ऽਪਿ ਤੇਨੈਵ ਮਾਰ੍ਗੇਣ ਪ੍ਰਯਾਤਾਃ ਸਰ੍ਵਤੋ ਦਿਸ਼ਮ੍ ਅਦ੍ਯਾਪਿ ਨ ਨਿਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਸਮੁਦ੍ਰੇਭ੍ਯ ਇਵਾਪਗਾਃ
ਉਹ ਵੀ ਉਸੇ ਰਾਹ ਤੇ ਸਭ ਪਾਸੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਅੱਜ ਤੱਕ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਏ, ਜਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀਆਂ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਵੈ ਭ੍ਰਾਤਾ ਭ੍ਰਾਤੁਰ੍ ਅਨ੍ਵੇषਣੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਪ੍ਰਯਾਤੋ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਤਨ੍ ਨ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿਪਸ਼੍ਚਿਤਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਭਰਾ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤਾਂਸ਼੍ ਚੈਵ ਨष੍ਟਾਨ੍ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ षष੍ਟਿਂ ਤਤੋ ऽਸृਜਤ੍ ਕਨ੍ਯਾ ਵੈਰਣ੍ਯਾਮ੍ ਇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਜਦ ਦਕ੍ਸ਼ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਜਾਣ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਵੈਰਣੀ ਵਿੱਚ ਸਠ ਕਨਿਆਵਾਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਤਾਸ੍ ਤਦਾ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਭਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਕਸ਼੍ਯਪਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਸੋਮੋ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ ਚ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ ਤਥੈਵਾਨ੍ਯੇ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਕਸ਼ਯਪ ਜੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਸੋਮ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੀ।
ਦਦੌ ਸ ਦਸ਼ ਧਰ੍ਮਾਯ ਕਸ਼੍ਯਪਾਯ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਤਿ ਸੋਮਾਯ ਚਤਸ੍ਰੋ ऽਰਿष੍ਟਨੇਮਿਨੇ
ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਧਰਮ ਨੂੰ, ਤੇਰਾਂ ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ, ਸਤਾਈਂ ਸੋਮ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਅਰਿਸ਼ਟਨੇਮੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ।