ਦੈਤ੍ਯਂ ਸੋ ऽਤਿਬਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦृਪ੍ਤਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਵਿਕ੍ਰਮਃ ਦृਪ੍ਤੈਰ੍ ਦੈਤ੍ਯਗਣੈਰ੍ ਗੁਪ੍ਤਂ ਹਤਵਾਨ੍ ਏਕਪਾਣਿਨਾ
ਉਸ ਦੈਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ ਤੇ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਦਿਲੇਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਗਿਰਦੇ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨृਸਿਂਹ ਏष ਕਥਿਤੋ ਭੂਯੋ ऽਯਂ ਵਾਮਨਃ ਪਰਃ ਯਤ੍ਰ ਵਾਮਨਮ੍ ਆਸ੍ਥਾਯ ਰੂਪਂ ਦੈਤ੍ਯਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਨਰਸਿੰਘ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਇਹ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵਾਮਨ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ।
ਬਲੇਰ੍ ਬਲਵਤੋ ਯਜ੍ਞੇ ਬਲਿਨਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪੁਰਾ ਵਿਕ੍ਰਮੈਸ੍ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ ਅਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ੋਭਿਤਾਸ੍ ਤੇ ਮਹਾਸੁਰਾਃ
ਮਹਾਨ ਬਲੀ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਅਡੋਲ ਦੈਤ, ਤਾਕਤਵਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪਗਾਂ ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ।
ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤਿਃ ਸ਼ਿਵਃ ਸ਼ਙ੍ਕੁਰ੍ ਅਯਃਸ਼ਙ੍ਕੁਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ ਅਯਃਸ਼ਿਰਾ ਅਸ਼੍ਵਸ਼ਿਰਾ ਹਯਗ੍ਰੀਵਸ਼੍ ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ, ਸ਼ਿਵਾ, ਸ਼ੰਕੁ, ਆਯਸ਼ੰਕੁ, ਆਯਸ਼ਿਰਾ, ਅਸ਼ਵਸ਼ਿਰਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਯਗ੍ਰੀਵ—
ਵੇਗਵਾਨ੍ ਕੇਤੁਮਾਨ੍ ਉਗ੍ਰਃ ਸੋਗ੍ਰਵ੍ਯਗ੍ਰੋ ਮਹਾਸੁਰਃ ਪੁष੍ਕਰਃ ਪੁष੍ਕਲਸ਼੍ ਚੈਵ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵੋ ऽਸ਼੍ਵਪਤਿਰ੍ ਏਵ ਚ
ਵੇਗਵਾਨ, ਕੇਤੁਮਾਨ, ਉਗ੍ਰ, ਸੋਗ੍ਰਵਯਗ੍ਰ ਮਹਾਦੈਤ, ਪੁਸ਼ਕਰਾ, ਪੁਸ਼ਕਲਾ, ਸ਼ਾਸ਼ਵਾ ਤੇ ਅਸ਼ਵਪਤੀ ਵੀ,
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੋ ऽਸ਼੍ਵਪਤਿਃ ਕੁਮ੍ਭਃ ਸਂਹ੍ਰਾਦੋ ਗਮਨਪ੍ਰਿਯਃ ਅਨੁਹ੍ਰਾਦੋ ਹਰਿਹਯੋ ਵਾਰਾਹਃ ਸਂਹਰੋ ऽਨੁਜਃ
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਅਸ਼ਵਪਤੀ, ਕੁੰਭਾ, ਸੰਹ੍ਰਾਦ, ਗਮਨਪ੍ਰਿਆ, ਅਨੁਹ੍ਰਾਦ, ਹਰਿਹਯਾ, ਵਾਰਾਹਾ, ਸੰਹਰਾ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ,
ਸ਼ਰਭਃ ਸ਼ਲਭਸ਼੍ ਚੈਵ ਕੁਪਥਃ ਕ੍ਰੋਧਨਃ ਕ੍ਰਥਃ ਬृਹਤ੍ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ ਮਹਾਜਿਹ੍ਵਃ ਸ਼ਙ੍ਕੁਕਰ੍ਣੋ ਮਹਾਸ੍ਵਨਃ
ਸ਼ਰਭਾ, ਸ਼ਲਭਾ, ਕੁਪਥਾ, ਕ੍ਰੋਧਨਾ, ਕ੍ਰਥਾ, ਬ੍ਰਹਤਕੀਰਤੀ, ਮਹਾਜਿਹਵਾ, ਸ਼ੰਕੁਕਰਨਾ ਤੇ ਮਹਾਸਵਨਾ,
ਦੀਪ੍ਤਜਿਹ੍ਵੋ ऽਰ੍ਕਨਯਨੋ ਮृਗਪਾਦੋ ਮृਗਪ੍ਰਿਯਃ ਵਾਯੁਰ੍ ਗਰਿष੍ਠੋ ਨਮੁਚਿਃ ਸਮ੍ਬਰੋ ਵਿਸ੍ਕਰੋ ਮਹਾਨ੍
ਦੀਪਤਜਿਹਵਾ, ਅਰਕਨੈਨਾ, ਮ੍ਰਿਗਪਾਦਾ, ਮ੍ਰਿਗਪ੍ਰਿਆ, ਵਾਯੂ, ਗਰਿਸ਼ਠਾ, ਨਮੁਚਿ, ਸੰਬਰ, ਵਿਸਕਰਾ ਮਹਾਨ,
ਚਨ੍ਦ੍ਰਹਨ੍ਤਾ ਕ੍ਰੋਧਹਨ੍ਤਾ ਕ੍ਰੋਧਵਰ੍ਧਨ ਏਵ ਚ ਕਾਲਕਃ ਕਾਲਕੋਪਸ਼੍ ਚ ਵृਤ੍ਰਃ ਕ੍ਰੋਧੋ ਵਿਰੋਚਨਃ
ਚੰਦਰਹੰਤਾ, ਕ੍ਰੋਧਹੰਤਾ, ਕ੍ਰੋਧਵਰਧਨਾ, ਕਾਲਕਾ, ਕਾਲਕੋਪਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ, ਕ੍ਰੋਧਾ ਤੇ ਵਿਰੋਚਨਾ,
ਗਰਿष੍ਠਸ਼੍ ਚ ਵਰਿष੍ਠਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਲਮ੍ਬਨਰਕਾਵ੍ ਉਭੌ ਇਨ੍ਦ੍ਰਤਾਪਨਵਾਤਾਪੀ ਕੇਤੁਮਾਨ੍ ਬਲਦਰ੍ਪਿਤਃ
ਗਰਿਸ਼ਠਾ, ਵਰੀਸ਼ਠਾ, ਪ੍ਰਲੰਬਾ ਤੇ ਨਰਕਾ, ਇੰਦਰਤਾਪਨਾ, ਵਾਤਾਪੀ, ਕੇਤੁਮਾਨ ਤੇ ਬਲਦਰਪਿਤਾ,
ਅਸਿਲੋਮਾ ਪੁਲੋਮਾ ਚ ਬਾष੍ਕਲਃ ਪ੍ਰਮਦੋ ਮਦਃ ਸ੍ਵਮਿਸ਼੍ਰਃ ਕਾਲਵਦਨਃ ਕਰਾਲਃ ਕੇਸ਼ਿਰ੍ ਏਵ ਚ
ਅਸਿਲੋਮਾ, ਪੁਲੋਮਾ, ਬਾਸ਼ਕਲਾ, ਪ੍ਰਮਦਾ, ਮਦਾ, ਸਵਮਿਸ਼ਰਾ, ਕਾਲਵਦਨਾ, ਕਰਾਲਾ ਤੇ ਕੇਸ਼ੀ ਵੀ,
ਏਕਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਰਾਹੁਃ ਸਂਹ੍ਰਾਦਃ ਸਮ੍ਬਰਃ ਸ੍ਵਨਃ ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਚਕ੍ਰਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਮੁਸ਼ਲਪਾਣਯਃ
ਏਕਾਖਸ਼ਾ, ਚੰਦਰਮਾ, ਰਾਹੁ, ਸੰਹ੍ਰਾਦਾ, ਸੰਬਰ, ਸਵਨਾ, ਜੋ ਸ਼ਤਘਨੀ ਚੱਕਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਮੁਸ਼ਲ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਦੇ ਹਨ,
ਅਸ਼੍ਵਯਨ੍ਤ੍ਰਾਯੁਧੋਪੇਤਾ ਭਿਨ੍ਦਿਪਾਲਾਯੁਧਾਸ੍ ਤਥਾ ਸ਼ੂਲੋਲੂਖਲਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ ਚ ਪਰਸ਼੍ਵਧਧਰਾਸ੍ ਤਥਾ
ਅਸ਼ਵਯੰਤਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਭਿੰਡੀਪਾਲ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ੂਲ ਤੇ ਊਖਲ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਪਰਸ਼ੂ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਵੀ,
ਪਾਸ਼ਮੁਦ੍ਗਰਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਪਰਿਘਪਾਣਯਃ ਮਹਾਸ਼ਿਲਾਪ੍ਰਹਰਣਾਃ ਸ਼ੂਲਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ ਚ ਦਾਨਵਾਃ
ਪਾਸ ਤੇ ਮੁਦਗਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਨ ਵਾਲੇ, ਪਰਿਘ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀਆਂ ਚਟਾਨਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਤੇ ਸ਼ੂਲ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਦਾਨਵ,
ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣਾ ਘੋਰਾ ਨਾਨਾਵੇਸ਼ਾ ਮਹਾਬਲਾਃ ਕੂਰ੍ਮਕੁਕ੍ਕੁਟਵਕ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਸ਼ੋਲੂਕਮੁਖਾਸ੍ ਤਥਾ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੇ ਡਰਾਉਣੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਕੁੰਬ ਤੇ ਕੱਕੜ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਖਰਗੋਸ਼ ਤੇ ਉਲੂ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ ਵੀ,
ਖਰੋष੍ਟ੍ਰਵਦਨਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਵਰਾਹਵਦਨਾਸ੍ ਤਥਾ ਮਾਰ੍ਜਾਰਸ਼ਿਖਿਵਕ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਵਕ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ ਤਥਾ ਪਰੇ
ਖਰ ਤੇ ਊਠ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਾਰਾਹ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਬਿੱਲੀ ਤੇ ਮੋਰ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਜਬੜੇ ਵਾਲੇ,
ਨਕ੍ਰਮੇषਾਨਨਾਃ ਸ਼ੂਰਾ ਗੋਜਾਵਿਮਹਿषਾਨਨਾਃ ਗੋਧਾਸ਼ਲ੍ਲਕਿਵਕ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਕ੍ਰੋष੍ਟੁਵਕ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਦਾਨਵਾਃ
ਮਗਰਮੱਛ ਤੇ ਬਕਰੀ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ੂਰ, ਗਾਂ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਮਹਿਸ਼ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਗੋਧਾ ਤੇ ਸੱਲਕੀ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਕੂਕਰ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ ਦਾਨਵ,
ਆਖੁਦਰ੍ਦੁਰਵਕ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਘੋਰਾ ਵृਕਮੁਖਾਸ੍ ਤਥਾ ਭੀਮਾ ਮਕਰਵਕ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਦਾਨਵਾਃ
ਚੂਹੇ ਤੇ ਡੱਡੂ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਵੜ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਭਿਆਨਕ ਮਕਰ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਕ੍ਰੌਂਚ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ ਦਾਨਵ।
ਅਸ਼੍ਵਾਨਨਾਃ ਖਰਮੁਖਾ ਮਯੂਰਵਦਨਾਸ੍ ਤਥਾ ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਚਰ੍ਮਵਸਨਾਸ੍ ਤਥਾ ਕृष੍ਣਾਜਿਨਾਮ੍ਬਰਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਮੂੰਹ ਗਧਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਚਿਹਰੇ ਮੋਰਾਂ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਉਹ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀਆਂ ਖਾਲਾਂ ਅਤੇ ਕਾਲੇ ਹਿਰਣ ਦੀਆਂ ਚਮੜੀਆਂ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਚੀਰਸਂਵृਤਗਾਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਨੀਲਕਵਾਸਸਃ ਉष੍ਣੀषਿਣੋ ਮੁਕੁਟਿਨਸ੍ ਤਥਾ ਕੁਣ੍ਡਲਿਨੋ ऽਸੁਰਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਛਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ, ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਪੱਗ ਅਤੇ ਮਕੁਟ ਸਜਾਏ, ਕੰਡੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ—ਇਹ ਅਸੁਰ ਸਨ।
ਕਿਰੀਟਿਨੋ ਲਮ੍ਬਸ਼ਿਖਾਃ ਕਮ੍ਬੁਗ੍ਰੀਵਾਃ ਸੁਵਰ੍ਚਸਃ ਨਾਨਾਵੇਸ਼ਧਰਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਨਾਨਾਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਕੁਟ ਪਹਿਨੇ, ਲੰਬੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਂਪ ਵਾਂਗ ਗਰਦਨ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਲੇਪ ਲਗਾਏ ਹੋਏ—ਇਹ ਦੈਤ ਸਨ।
ਸ੍ਵਾਨ੍ਯ੍ ਆਯੁਧਾਨਿ ਸਂਗृਹ੍ਯ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਨਿ ਚ ਤੇਜਸਾ ਕ੍ਰਮਮਾਣਂ ਹृषੀਕੇਸ਼ਮ੍ ਉਪਾਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੇ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਏ।
ਪ੍ਰਮਥ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਦੈਤੇਯਾਨ੍ ਪਾਦਹਸ੍ਤਤਲੈਰ੍ ਵਿਭੁਃ ਰੂਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭੀਮਂ ਜਹਾਰਾਸ਼ੁ ਸ ਮੇਦਿਨੀਮ੍
ਵੱਡੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ, ਡਰਾਉਣਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਮਤੋ ਭੂਮਿਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਤ੍ਯੌ ਸ੍ਤਨਾਨ੍ਤਰੇ ਨਭਃ ਪ੍ਰਕ੍ਰਮਮਾਣਸ੍ਯ ਨਾਭ੍ਯਾਂ ਕਿਲ ਤਥਾ ਸ੍ਥਿਤੌ
ਜਦ ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪੈਰ ਰੱਖਦਾ ਗਿਆ, ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਉਸਦੇ ਛਾਤੀ ਵਿਚਕਾਰ ਸਨ; ਜਦ ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਚੱਲਿਆ, ਉਹ ਉਸਦੀ ਨਾਭੀ 'ਤੇ ਸਨ।
ਪਰਮ੍ ਆਕ੍ਰਮਮਾਣਸ੍ਯ ਜਾਨੁਦੇਸ਼ੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤੌ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ ਅਮਿਤਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਵਦਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਜਦ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੈਰ ਰੱਖਦਾ, ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਉਸਦੇ ਘੁੱਟਿਆਂ 'ਤੇ ਸਨ—ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਅਣਗਣਤ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ ਦੁਜਾਤੀ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਹृਤ੍ਵਾ ਸ ਮੇਦਿਨੀਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਂ ਹਤ੍ਵਾ ਚਾਸੁਰਪੁਂਗਵਾਨ੍ ਦਦੌ ਸ਼ਕ੍ਰਾਯ ਵਸੁਧਾਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਬਲਵਤਾਂ ਵਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਈ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਏष ਵੋ ਵਾਮਨੋ ਨਾਮ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਵੇਦਵਿਦ੍ਭਿਰ੍ ਦ੍ਵਿਜੈਰ੍ ਏਤਤ੍ ਕਥ੍ਯਤੇ ਵੈष੍ਣਵਂ ਯਸ਼ਃ
ਇਹ ਵਾਮਨ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੈ; ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ, ਦੁਜਾਤੀ ਲੋਕ, ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਜੋਂ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਭੂਯੋ ਭੂਤਾਤ੍ਮਨੋ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਕ੍ਸ਼ਮਯਾ ਪਰਯਾ ਯੁਤਃ
ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉੱਚੀ ਸਹਿਨਸ਼ੀਲਤਾ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤੇਨ ਨष੍ਟੇषੁ ਵੇਦੇषੁ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਯਾਸੁ ਮਖੇषੁ ਚ ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯੇ ਚ ਸਂਕੀਰ੍ਣੇ ਧਰ੍ਮੇ ਸ਼ਿਥਿਲਤਾਂ ਗਤੇ
ਜਦੋਂ ਵੇਦ, ਰੀਤਾਂ ਤੇ ਯਗ ਆ ਗਏ, ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਦੀ ਵਵਸਥਾ ਗੜਬੜ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਧਰਮ ਕਮਜ਼ੋਰ ਪੈ ਗਿਆ,
ਅਤਿਵਰ੍ਧਤਿ ਚਾਧਰ੍ਮੇ ਸਤ੍ਯੇ ਨष੍ਟੇ ऽਨृਤੇ ਸ੍ਥਿਤੇ ਪ੍ਰਜਾਸੁ ਸ਼ੀਰ੍ਯਮਾਣਾਸੁ ਧਰ੍ਮੇ ਚਾਕੁਲਤਾਂ ਗਤੇ
ਜਦ ਅਧਰਮ ਬਹੁਤ ਵਧ ਗਿਆ, ਸਚ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਝੂਠ ਫੈਲ ਗਿਆ, ਲੋਕ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਏ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ,