ਯਦਾ ਵਰਮਦੋਨ੍ਮਤ੍ਤੋ ਵਿਚਰਨ੍ ਦਾਨਵੋ ਭੁਵਿ ਯਜ੍ਞੀਯਾਨ੍ ਅਕਰੋਦ੍ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ ਅਯਜ੍ਞੀਯਾਸ਼੍ ਚ ਦੇਵਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਾਨਵ ਵਰ ਦੀ ਮਸਤਿ ਵਿਚ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਜਨ ਤੋਂ ਵੰਜਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵਃ ਸਾਧ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਚ ਮਰੁਤਸ੍ ਤਥਾ ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵਿष੍ਣੁਮ੍ ਉਪਤਸ੍ਥੁਰ੍ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਆਦਿਤਿਆ, ਵਸੁ, ਸਾਧਿਆ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਅਤੇ ਮਰੁਤ—all ਨੇ ਮਹਾ-ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਆਪਣੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰ, ਕੋਲ ਆਸਰਾ ਲਿਆ।
ਦੇਵਬ੍ਰਹ੍ਮਮਯਂ ਯਜ੍ਞਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦੇਵਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ ਭੂਤਂ ਭਵ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਭੁਂ ਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍ ਨਾਰਾਯਣਂ ਵਿਭੁਂ ਦੇਵਂ ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾਃ
ਉਹ ਨਾਰਾਯਣ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ, ਦੇਵ-ਬ੍ਰਹਮ-ਮਯ ਯਜਨ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਭੂਤ-ਭਵਨ-ਭਵਿਖ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਉਹੀ ਮਹਾ-ਦੇਵ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾਇਆ।
ਤ੍ਰਾਯਸ੍ਵ ਨੋ ऽਦ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਰ੍ ਭਯਾਤ੍ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨਃ ਪਰਮੋ ਦੇਵਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨਃ ਪਰਮੋ ਗੁਰੁਃ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਓ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੇਵ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਗੁਰੂ ਹੋ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨਃ ਪਰਮੋ ਧਾਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਨਾਂ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮ ਉਤ੍ਫੁਲ੍ਲਾਮਲਪਤ੍ਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਸ਼ਤ੍ਰੁਪਕ੍ਸ਼ਕ੍ਸ਼ਯਂਕਰ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਦਿਤਿਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ਰਣਂ ਤ੍ਵਂ ਭਵਸ੍ਵ ਨਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹੋ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਦੇਵ ਹੋ; ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖਿੜੇ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਕਮਲ ਦੀ ਪੱਤੀਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ; ਦਿਤੀ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਬਣੋ।
ਭਯਂ ਤ੍ਯਜਧ੍ਵਮ੍ ਅਮਰਾ ਅਭਯਂ ਵੋ ਦਦਾਮ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍ ਤਥੈਵ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਤਿਲਪ੍ਸ੍ਯਥ ਮਾ ਚਿਰਮ੍
ਹੇ ਅਮਰ ਲੋਕੋ, ਡਰ ਛੱਡੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ 'ਚ ਆਪਣਾ ਅਕਾਸ਼ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵੋਗੇ।
ਏषੋ ऽਹਂ ਸਗਣਂ ਦੈਤ੍ਯਂ ਵਰਦਾਨੇਨ ਦਰ੍ਪਿਤਮ੍ ਅਵਧ੍ਯਮ੍ ਅਮਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨਿਹਨ੍ਮਿ ਤਮ੍
ਇਹ ਦੈਤ, ਜੋ ਵਰ ਦੀ ਘਮੰਡ ਨਾਲ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਲਈ ਅਵਧ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਾਨ੍ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਃ ਸ੍ਥਾਨਮ੍ ਆਜਗਾਮ ਮਹਾਬਲਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਹਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਦੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਨਰਸ੍ਯਾਰ੍ਧਤਨੁਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਿਂਹਸ੍ਯਾਰ੍ਧਤਨੁਂ ਪ੍ਰਭੁਃ ਨਾਰਸਿਂਹੇਨ ਵਪੁषਾ ਪਾਣਿਂ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਪਾਣਿਨਾ
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਧਾ ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਆਧਾ ਸਿੰਘ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਨਰਸਿੰਘ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਹਥੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ।
ਘਨਜੀਮੂਤਸਂਕਾਸ਼ੋ ਘਨਜੀਮੂਤਨਿਸ੍ਵਨਃ ਘਨਜੀਮੂਤਦੀਪ੍ਤੌਜਾ ਜੀਮੂਤ ਇਵ ਵੇਗਵਾਨ੍
ਉਹ ਘਣੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ ਸੀ, ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਸੀ, ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਸੀ।
ਦੈਤ੍ਯਂ ਸੋ ऽਤਿਬਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦृਪ੍ਤਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਵਿਕ੍ਰਮਃ ਦृਪ੍ਤੈਰ੍ ਦੈਤ੍ਯਗਣੈਰ੍ ਗੁਪ੍ਤਂ ਹਤਵਾਨ੍ ਏਕਪਾਣਿਨਾ
ਉਸ ਦੈਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ ਤੇ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਦਿਲੇਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਗਿਰਦੇ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨृਸਿਂਹ ਏष ਕਥਿਤੋ ਭੂਯੋ ऽਯਂ ਵਾਮਨਃ ਪਰਃ ਯਤ੍ਰ ਵਾਮਨਮ੍ ਆਸ੍ਥਾਯ ਰੂਪਂ ਦੈਤ੍ਯਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਨਰਸਿੰਘ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਇਹ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵਾਮਨ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ।
ਬਲੇਰ੍ ਬਲਵਤੋ ਯਜ੍ਞੇ ਬਲਿਨਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪੁਰਾ ਵਿਕ੍ਰਮੈਸ੍ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ ਅਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ੋਭਿਤਾਸ੍ ਤੇ ਮਹਾਸੁਰਾਃ
ਮਹਾਨ ਬਲੀ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਅਡੋਲ ਦੈਤ, ਤਾਕਤਵਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪਗਾਂ ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ।
ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤਿਃ ਸ਼ਿਵਃ ਸ਼ਙ੍ਕੁਰ੍ ਅਯਃਸ਼ਙ੍ਕੁਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ ਅਯਃਸ਼ਿਰਾ ਅਸ਼੍ਵਸ਼ਿਰਾ ਹਯਗ੍ਰੀਵਸ਼੍ ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ, ਸ਼ਿਵਾ, ਸ਼ੰਕੁ, ਆਯਸ਼ੰਕੁ, ਆਯਸ਼ਿਰਾ, ਅਸ਼ਵਸ਼ਿਰਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਯਗ੍ਰੀਵ—
ਵੇਗਵਾਨ੍ ਕੇਤੁਮਾਨ੍ ਉਗ੍ਰਃ ਸੋਗ੍ਰਵ੍ਯਗ੍ਰੋ ਮਹਾਸੁਰਃ ਪੁष੍ਕਰਃ ਪੁष੍ਕਲਸ਼੍ ਚੈਵ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵੋ ऽਸ਼੍ਵਪਤਿਰ੍ ਏਵ ਚ
ਵੇਗਵਾਨ, ਕੇਤੁਮਾਨ, ਉਗ੍ਰ, ਸੋਗ੍ਰਵਯਗ੍ਰ ਮਹਾਦੈਤ, ਪੁਸ਼ਕਰਾ, ਪੁਸ਼ਕਲਾ, ਸ਼ਾਸ਼ਵਾ ਤੇ ਅਸ਼ਵਪਤੀ ਵੀ,
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੋ ऽਸ਼੍ਵਪਤਿਃ ਕੁਮ੍ਭਃ ਸਂਹ੍ਰਾਦੋ ਗਮਨਪ੍ਰਿਯਃ ਅਨੁਹ੍ਰਾਦੋ ਹਰਿਹਯੋ ਵਾਰਾਹਃ ਸਂਹਰੋ ऽਨੁਜਃ
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਅਸ਼ਵਪਤੀ, ਕੁੰਭਾ, ਸੰਹ੍ਰਾਦ, ਗਮਨਪ੍ਰਿਆ, ਅਨੁਹ੍ਰਾਦ, ਹਰਿਹਯਾ, ਵਾਰਾਹਾ, ਸੰਹਰਾ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ,
ਸ਼ਰਭਃ ਸ਼ਲਭਸ਼੍ ਚੈਵ ਕੁਪਥਃ ਕ੍ਰੋਧਨਃ ਕ੍ਰਥਃ ਬृਹਤ੍ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ ਮਹਾਜਿਹ੍ਵਃ ਸ਼ਙ੍ਕੁਕਰ੍ਣੋ ਮਹਾਸ੍ਵਨਃ
ਸ਼ਰਭਾ, ਸ਼ਲਭਾ, ਕੁਪਥਾ, ਕ੍ਰੋਧਨਾ, ਕ੍ਰਥਾ, ਬ੍ਰਹਤਕੀਰਤੀ, ਮਹਾਜਿਹਵਾ, ਸ਼ੰਕੁਕਰਨਾ ਤੇ ਮਹਾਸਵਨਾ,
ਦੀਪ੍ਤਜਿਹ੍ਵੋ ऽਰ੍ਕਨਯਨੋ ਮृਗਪਾਦੋ ਮृਗਪ੍ਰਿਯਃ ਵਾਯੁਰ੍ ਗਰਿष੍ਠੋ ਨਮੁਚਿਃ ਸਮ੍ਬਰੋ ਵਿਸ੍ਕਰੋ ਮਹਾਨ੍
ਦੀਪਤਜਿਹਵਾ, ਅਰਕਨੈਨਾ, ਮ੍ਰਿਗਪਾਦਾ, ਮ੍ਰਿਗਪ੍ਰਿਆ, ਵਾਯੂ, ਗਰਿਸ਼ਠਾ, ਨਮੁਚਿ, ਸੰਬਰ, ਵਿਸਕਰਾ ਮਹਾਨ,
ਚਨ੍ਦ੍ਰਹਨ੍ਤਾ ਕ੍ਰੋਧਹਨ੍ਤਾ ਕ੍ਰੋਧਵਰ੍ਧਨ ਏਵ ਚ ਕਾਲਕਃ ਕਾਲਕੋਪਸ਼੍ ਚ ਵृਤ੍ਰਃ ਕ੍ਰੋਧੋ ਵਿਰੋਚਨਃ
ਚੰਦਰਹੰਤਾ, ਕ੍ਰੋਧਹੰਤਾ, ਕ੍ਰੋਧਵਰਧਨਾ, ਕਾਲਕਾ, ਕਾਲਕੋਪਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ, ਕ੍ਰੋਧਾ ਤੇ ਵਿਰੋਚਨਾ,
ਗਰਿष੍ਠਸ਼੍ ਚ ਵਰਿष੍ਠਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਲਮ੍ਬਨਰਕਾਵ੍ ਉਭੌ ਇਨ੍ਦ੍ਰਤਾਪਨਵਾਤਾਪੀ ਕੇਤੁਮਾਨ੍ ਬਲਦਰ੍ਪਿਤਃ
ਗਰਿਸ਼ਠਾ, ਵਰੀਸ਼ਠਾ, ਪ੍ਰਲੰਬਾ ਤੇ ਨਰਕਾ, ਇੰਦਰਤਾਪਨਾ, ਵਾਤਾਪੀ, ਕੇਤੁਮਾਨ ਤੇ ਬਲਦਰਪਿਤਾ,
ਅਸਿਲੋਮਾ ਪੁਲੋਮਾ ਚ ਬਾष੍ਕਲਃ ਪ੍ਰਮਦੋ ਮਦਃ ਸ੍ਵਮਿਸ਼੍ਰਃ ਕਾਲਵਦਨਃ ਕਰਾਲਃ ਕੇਸ਼ਿਰ੍ ਏਵ ਚ
ਅਸਿਲੋਮਾ, ਪੁਲੋਮਾ, ਬਾਸ਼ਕਲਾ, ਪ੍ਰਮਦਾ, ਮਦਾ, ਸਵਮਿਸ਼ਰਾ, ਕਾਲਵਦਨਾ, ਕਰਾਲਾ ਤੇ ਕੇਸ਼ੀ ਵੀ,
ਏਕਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾ ਰਾਹੁਃ ਸਂਹ੍ਰਾਦਃ ਸਮ੍ਬਰਃ ਸ੍ਵਨਃ ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਚਕ੍ਰਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਮੁਸ਼ਲਪਾਣਯਃ
ਏਕਾਖਸ਼ਾ, ਚੰਦਰਮਾ, ਰਾਹੁ, ਸੰਹ੍ਰਾਦਾ, ਸੰਬਰ, ਸਵਨਾ, ਜੋ ਸ਼ਤਘਨੀ ਚੱਕਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਮੁਸ਼ਲ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਦੇ ਹਨ,
ਅਸ਼੍ਵਯਨ੍ਤ੍ਰਾਯੁਧੋਪੇਤਾ ਭਿਨ੍ਦਿਪਾਲਾਯੁਧਾਸ੍ ਤਥਾ ਸ਼ੂਲੋਲੂਖਲਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ ਚ ਪਰਸ਼੍ਵਧਧਰਾਸ੍ ਤਥਾ
ਅਸ਼ਵਯੰਤਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਭਿੰਡੀਪਾਲ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ੂਲ ਤੇ ਊਖਲ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਪਰਸ਼ੂ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਵੀ,
ਪਾਸ਼ਮੁਦ੍ਗਰਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਪਰਿਘਪਾਣਯਃ ਮਹਾਸ਼ਿਲਾਪ੍ਰਹਰਣਾਃ ਸ਼ੂਲਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ ਚ ਦਾਨਵਾਃ
ਪਾਸ ਤੇ ਮੁਦਗਰ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਨ ਵਾਲੇ, ਪਰਿਘ ਹੱਥ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀਆਂ ਚਟਾਨਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਤੇ ਸ਼ੂਲ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਦਾਨਵ,
ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣਾ ਘੋਰਾ ਨਾਨਾਵੇਸ਼ਾ ਮਹਾਬਲਾਃ ਕੂਰ੍ਮਕੁਕ੍ਕੁਟਵਕ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਸ਼ੋਲੂਕਮੁਖਾਸ੍ ਤਥਾ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੇ ਡਰਾਉਣੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਕੁੰਬ ਤੇ ਕੱਕੜ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਖਰਗੋਸ਼ ਤੇ ਉਲੂ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ ਵੀ,
ਖਰੋष੍ਟ੍ਰਵਦਨਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਵਰਾਹਵਦਨਾਸ੍ ਤਥਾ ਮਾਰ੍ਜਾਰਸ਼ਿਖਿਵਕ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਵਕ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ ਤਥਾ ਪਰੇ
ਖਰ ਤੇ ਊਠ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਾਰਾਹ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਬਿੱਲੀ ਤੇ ਮੋਰ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਜਬੜੇ ਵਾਲੇ,
ਨਕ੍ਰਮੇषਾਨਨਾਃ ਸ਼ੂਰਾ ਗੋਜਾਵਿਮਹਿषਾਨਨਾਃ ਗੋਧਾਸ਼ਲ੍ਲਕਿਵਕ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਕ੍ਰੋष੍ਟੁਵਕ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਦਾਨਵਾਃ
ਮਗਰਮੱਛ ਤੇ ਬਕਰੀ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ੂਰ, ਗਾਂ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਮਹਿਸ਼ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਗੋਧਾ ਤੇ ਸੱਲਕੀ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਕੂਕਰ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ ਦਾਨਵ,
ਆਖੁਦਰ੍ਦੁਰਵਕ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਘੋਰਾ ਵृਕਮੁਖਾਸ੍ ਤਥਾ ਭੀਮਾ ਮਕਰਵਕ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਦਾਨਵਾਃ
ਚੂਹੇ ਤੇ ਡੱਡੂ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਵੜ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਭਿਆਨਕ ਮਕਰ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਕ੍ਰੌਂਚ ਦੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲੇ ਦਾਨਵ।
ਅਸ਼੍ਵਾਨਨਾਃ ਖਰਮੁਖਾ ਮਯੂਰਵਦਨਾਸ੍ ਤਥਾ ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਚਰ੍ਮਵਸਨਾਸ੍ ਤਥਾ ਕृष੍ਣਾਜਿਨਾਮ੍ਬਰਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਮੂੰਹ ਗਧਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਚਿਹਰੇ ਮੋਰਾਂ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਉਹ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀਆਂ ਖਾਲਾਂ ਅਤੇ ਕਾਲੇ ਹਿਰਣ ਦੀਆਂ ਚਮੜੀਆਂ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਚੀਰਸਂਵृਤਗਾਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਤਥਾ ਨੀਲਕਵਾਸਸਃ ਉष੍ਣੀषਿਣੋ ਮੁਕੁਟਿਨਸ੍ ਤਥਾ ਕੁਣ੍ਡਲਿਨੋ ऽਸੁਰਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਛਾਲਿਆਂ ਦੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ, ਨੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਪੱਗ ਅਤੇ ਮਕੁਟ ਸਜਾਏ, ਕੰਡੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ—ਇਹ ਅਸੁਰ ਸਨ।