ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭਗਵਾਞ੍ ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਪਿਤਾਮਹਃ ਵੈਰਾਜਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਦਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਗਣਸੇਵਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਪਿਤਾਮਹ, ਜਲਦੀ ਵੈਰਾਜਾ ਦੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਸਦਨ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾਸ਼੍ ਚ ਨਾਗਾਸ਼੍ ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਮੁਨਯਸ੍ ਤਥਾ ਵਰਪ੍ਰਦਾਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵ ਪਿਤਾਮਹਮ੍ ਉਪਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਫਿਰ, ਦੇਵਤਾ, ਨਾਗ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਵਰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਖਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਿਤਾਮਹ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ।
ਵਰੇਣਾਨੇਨ ਭਗਵਨ੍ ਬਾਧਿष੍ਯਤਿ ਸ ਨੋ ऽਸੁਰਃ ਤਤ੍ ਪ੍ਰਸੀਦਾਸ਼ੁ ਭਗਵਨ੍ ਵਧੋ ऽਪ੍ਯ੍ ਅਸ੍ਯ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯਤਾਮ੍
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਸ ਵਰ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਉਹ ਅਸੁਰ ਸਾਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰੇਗਾ; ਇਸ ਲਈ, ਮਿਹਰ ਕਰੋ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਬਾਰੇ ਜਲਦੀ ਸੋਚੋ।
ਭਗਵਨ੍ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸ੍ਵਯਂਭੂਰ੍ ਆਦਿਕृਤ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਚ ਹਵ੍ਯਕਵ੍ਯਾਨਾਮ੍ ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਕृਤਿਰ੍ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਚਨਹਾਰ ਅਤੇ ਮਾਲਕ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਹਵਨ-ਕਵਨ ਦੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਕੁਦਰਤ ਅਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਤਤੋ ਲੋਕਹਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਗਣਾਂਸ੍ ਤਥਾ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਸ੍ ਤੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਪਸਃ ਫਲਮ੍ ਤਪਸੋ ऽਨ੍ਤੇ ਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਵਧਂ ਵਿष੍ਣੁਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਦੇ ਤਪ ਦੀ ਫਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣੀ ਹੀ ਹੈ; ਪਰ ਤਪਸਿਆ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਆਪ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨਗੇ।
ਏਤਚ੍ ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਪਙ੍ਕਜਜਨ੍ਮਨਃ ਸ੍ਵਾਨਿ ਸ੍ਥਾਨਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ ਤੇ ਵੈ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਕਮਲ-ਜਨਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸੁੱਤੰਤਰ ਦਿਵਿਆ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਲਬ੍ਧਮਾਤ੍ਰੇ ਵਰੇ ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸੋ ऽਬਾਧਤ ਪ੍ਰਜਾਃ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਰ੍ ਦੈਤ੍ਯੋ ਵਰਦਾਨੇਨ ਦਰ੍ਪਿਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਮਿਲਿਆ, ਦੈਤ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ, ਵਰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਘਮੰਡ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਆਸ਼੍ਰਮੇषੁ ਮਹਾਭਾਗਾਨ੍ ਮੁਨੀਨ੍ ਵੈ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾਨ੍ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਰਤਾਨ੍ ਦਾਨ੍ਤਾਂਸ੍ ਤਦਾ ਧਰ੍षਿਤਵਾਂਸ੍ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਤੇ ਉੱਚੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ, ਸਚ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗੇ, ਅਤੇ ਸੰਜਮ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੰਗ ਕੀਤਾ।
ਤ੍ਰਿਦਿਵਸ੍ਥਾਂਸ੍ ਤਥਾ ਦੇਵਾਨ੍ ਪਰਾਜਿਤ੍ਯ ਮਹਾਬਲਃ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਵਸ਼ਮ੍ ਆਨੀਯ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਸਤਿ ਸੋ ऽਸੁਰਃ
ਉਸ ਮਹਾ-ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਸੁਰ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਕੇ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਹੀ ਵੱਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਯਦਾ ਵਰਮਦੋਨ੍ਮਤ੍ਤੋ ਵਿਚਰਨ੍ ਦਾਨਵੋ ਭੁਵਿ ਯਜ੍ਞੀਯਾਨ੍ ਅਕਰੋਦ੍ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ ਅਯਜ੍ਞੀਯਾਸ਼੍ ਚ ਦੇਵਤਾਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਦਾਨਵ ਵਰ ਦੀ ਮਸਤਿ ਵਿਚ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਜਨ ਤੋਂ ਵੰਜਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵਃ ਸਾਧ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਚ ਮਰੁਤਸ੍ ਤਥਾ ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵਿष੍ਣੁਮ੍ ਉਪਤਸ੍ਥੁਰ੍ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਆਦਿਤਿਆ, ਵਸੁ, ਸਾਧਿਆ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਅਤੇ ਮਰੁਤ—all ਨੇ ਮਹਾ-ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਆਪਣੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰ, ਕੋਲ ਆਸਰਾ ਲਿਆ।
ਦੇਵਬ੍ਰਹ੍ਮਮਯਂ ਯਜ੍ਞਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦੇਵਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ ਭੂਤਂ ਭਵ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਭੁਂ ਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍ ਨਾਰਾਯਣਂ ਵਿਭੁਂ ਦੇਵਂ ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾਃ
ਉਹ ਨਾਰਾਯਣ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ, ਦੇਵ-ਬ੍ਰਹਮ-ਮਯ ਯਜਨ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਭੂਤ-ਭਵਨ-ਭਵਿਖ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਉਹੀ ਮਹਾ-ਦੇਵ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾਇਆ।
ਤ੍ਰਾਯਸ੍ਵ ਨੋ ऽਦ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਰ੍ ਭਯਾਤ੍ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨਃ ਪਰਮੋ ਦੇਵਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨਃ ਪਰਮੋ ਗੁਰੁਃ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਓ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੇਵ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਗੁਰੂ ਹੋ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨਃ ਪਰਮੋ ਧਾਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਨਾਂ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮ ਉਤ੍ਫੁਲ੍ਲਾਮਲਪਤ੍ਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਸ਼ਤ੍ਰੁਪਕ੍ਸ਼ਕ੍ਸ਼ਯਂਕਰ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਦਿਤਿਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ਰਣਂ ਤ੍ਵਂ ਭਵਸ੍ਵ ਨਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਰਚਨਹਾਰ ਹੋ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਦੇਵ ਹੋ; ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖਿੜੇ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਕਮਲ ਦੀ ਪੱਤੀਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ; ਦਿਤੀ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਬਣੋ।
ਭਯਂ ਤ੍ਯਜਧ੍ਵਮ੍ ਅਮਰਾ ਅਭਯਂ ਵੋ ਦਦਾਮ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍ ਤਥੈਵ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਤਿਲਪ੍ਸ੍ਯਥ ਮਾ ਚਿਰਮ੍
ਹੇ ਅਮਰ ਲੋਕੋ, ਡਰ ਛੱਡੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ 'ਚ ਆਪਣਾ ਅਕਾਸ਼ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵੋਗੇ।
ਏषੋ ऽਹਂ ਸਗਣਂ ਦੈਤ੍ਯਂ ਵਰਦਾਨੇਨ ਦਰ੍ਪਿਤਮ੍ ਅਵਧ੍ਯਮ੍ ਅਮਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨਿਹਨ੍ਮਿ ਤਮ੍
ਇਹ ਦੈਤ, ਜੋ ਵਰ ਦੀ ਘਮੰਡ ਨਾਲ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਲਈ ਅਵਧ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਏਵਮ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਾਨ੍ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੋਃ ਸ੍ਥਾਨਮ੍ ਆਜਗਾਮ ਮਹਾਬਲਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਹਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਦੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਨਰਸ੍ਯਾਰ੍ਧਤਨੁਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਿਂਹਸ੍ਯਾਰ੍ਧਤਨੁਂ ਪ੍ਰਭੁਃ ਨਾਰਸਿਂਹੇਨ ਵਪੁषਾ ਪਾਣਿਂ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਪਾਣਿਨਾ
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਧਾ ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਆਧਾ ਸਿੰਘ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਨਰਸਿੰਘ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਹਥੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ।
ਘਨਜੀਮੂਤਸਂਕਾਸ਼ੋ ਘਨਜੀਮੂਤਨਿਸ੍ਵਨਃ ਘਨਜੀਮੂਤਦੀਪ੍ਤੌਜਾ ਜੀਮੂਤ ਇਵ ਵੇਗਵਾਨ੍
ਉਹ ਘਣੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ ਸੀ, ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਸੀ, ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਸੀ।
ਦੈਤ੍ਯਂ ਸੋ ऽਤਿਬਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦृਪ੍ਤਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਵਿਕ੍ਰਮਃ ਦृਪ੍ਤੈਰ੍ ਦੈਤ੍ਯਗਣੈਰ੍ ਗੁਪ੍ਤਂ ਹਤਵਾਨ੍ ਏਕਪਾਣਿਨਾ
ਉਸ ਦੈਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ ਤੇ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਦਿਲੇਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਗਿਰਦੇ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨृਸਿਂਹ ਏष ਕਥਿਤੋ ਭੂਯੋ ऽਯਂ ਵਾਮਨਃ ਪਰਃ ਯਤ੍ਰ ਵਾਮਨਮ੍ ਆਸ੍ਥਾਯ ਰੂਪਂ ਦੈਤ੍ਯਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਹ ਨਰਸਿੰਘ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਇਹ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵਾਮਨ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ।
ਬਲੇਰ੍ ਬਲਵਤੋ ਯਜ੍ਞੇ ਬਲਿਨਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਪੁਰਾ ਵਿਕ੍ਰਮੈਸ੍ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ ਅਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ੋਭਿਤਾਸ੍ ਤੇ ਮਹਾਸੁਰਾਃ
ਮਹਾਨ ਬਲੀ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਤੇ ਅਡੋਲ ਦੈਤ, ਤਾਕਤਵਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਤਿੰਨ ਪਗਾਂ ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ।
ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤਿਃ ਸ਼ਿਵਃ ਸ਼ਙ੍ਕੁਰ੍ ਅਯਃਸ਼ਙ੍ਕੁਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ ਅਯਃਸ਼ਿਰਾ ਅਸ਼੍ਵਸ਼ਿਰਾ ਹਯਗ੍ਰੀਵਸ਼੍ ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤੀ, ਸ਼ਿਵਾ, ਸ਼ੰਕੁ, ਆਯਸ਼ੰਕੁ, ਆਯਸ਼ਿਰਾ, ਅਸ਼ਵਸ਼ਿਰਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਯਗ੍ਰੀਵ—
ਵੇਗਵਾਨ੍ ਕੇਤੁਮਾਨ੍ ਉਗ੍ਰਃ ਸੋਗ੍ਰਵ੍ਯਗ੍ਰੋ ਮਹਾਸੁਰਃ ਪੁष੍ਕਰਃ ਪੁष੍ਕਲਸ਼੍ ਚੈਵ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵੋ ऽਸ਼੍ਵਪਤਿਰ੍ ਏਵ ਚ
ਵੇਗਵਾਨ, ਕੇਤੁਮਾਨ, ਉਗ੍ਰ, ਸੋਗ੍ਰਵਯਗ੍ਰ ਮਹਾਦੈਤ, ਪੁਸ਼ਕਰਾ, ਪੁਸ਼ਕਲਾ, ਸ਼ਾਸ਼ਵਾ ਤੇ ਅਸ਼ਵਪਤੀ ਵੀ,
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦੋ ऽਸ਼੍ਵਪਤਿਃ ਕੁਮ੍ਭਃ ਸਂਹ੍ਰਾਦੋ ਗਮਨਪ੍ਰਿਯਃ ਅਨੁਹ੍ਰਾਦੋ ਹਰਿਹਯੋ ਵਾਰਾਹਃ ਸਂਹਰੋ ऽਨੁਜਃ
ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਅਸ਼ਵਪਤੀ, ਕੁੰਭਾ, ਸੰਹ੍ਰਾਦ, ਗਮਨਪ੍ਰਿਆ, ਅਨੁਹ੍ਰਾਦ, ਹਰਿਹਯਾ, ਵਾਰਾਹਾ, ਸੰਹਰਾ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ,
ਸ਼ਰਭਃ ਸ਼ਲਭਸ਼੍ ਚੈਵ ਕੁਪਥਃ ਕ੍ਰੋਧਨਃ ਕ੍ਰਥਃ ਬृਹਤ੍ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ ਮਹਾਜਿਹ੍ਵਃ ਸ਼ਙ੍ਕੁਕਰ੍ਣੋ ਮਹਾਸ੍ਵਨਃ
ਸ਼ਰਭਾ, ਸ਼ਲਭਾ, ਕੁਪਥਾ, ਕ੍ਰੋਧਨਾ, ਕ੍ਰਥਾ, ਬ੍ਰਹਤਕੀਰਤੀ, ਮਹਾਜਿਹਵਾ, ਸ਼ੰਕੁਕਰਨਾ ਤੇ ਮਹਾਸਵਨਾ,
ਦੀਪ੍ਤਜਿਹ੍ਵੋ ऽਰ੍ਕਨਯਨੋ ਮृਗਪਾਦੋ ਮृਗਪ੍ਰਿਯਃ ਵਾਯੁਰ੍ ਗਰਿष੍ਠੋ ਨਮੁਚਿਃ ਸਮ੍ਬਰੋ ਵਿਸ੍ਕਰੋ ਮਹਾਨ੍
ਦੀਪਤਜਿਹਵਾ, ਅਰਕਨੈਨਾ, ਮ੍ਰਿਗਪਾਦਾ, ਮ੍ਰਿਗਪ੍ਰਿਆ, ਵਾਯੂ, ਗਰਿਸ਼ਠਾ, ਨਮੁਚਿ, ਸੰਬਰ, ਵਿਸਕਰਾ ਮਹਾਨ,
ਚਨ੍ਦ੍ਰਹਨ੍ਤਾ ਕ੍ਰੋਧਹਨ੍ਤਾ ਕ੍ਰੋਧਵਰ੍ਧਨ ਏਵ ਚ ਕਾਲਕਃ ਕਾਲਕੋਪਸ਼੍ ਚ ਵृਤ੍ਰਃ ਕ੍ਰੋਧੋ ਵਿਰੋਚਨਃ
ਚੰਦਰਹੰਤਾ, ਕ੍ਰੋਧਹੰਤਾ, ਕ੍ਰੋਧਵਰਧਨਾ, ਕਾਲਕਾ, ਕਾਲਕੋਪਾ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ, ਕ੍ਰੋਧਾ ਤੇ ਵਿਰੋਚਨਾ,
ਗਰਿष੍ਠਸ਼੍ ਚ ਵਰਿष੍ਠਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਲਮ੍ਬਨਰਕਾਵ੍ ਉਭੌ ਇਨ੍ਦ੍ਰਤਾਪਨਵਾਤਾਪੀ ਕੇਤੁਮਾਨ੍ ਬਲਦਰ੍ਪਿਤਃ
ਗਰਿਸ਼ਠਾ, ਵਰੀਸ਼ਠਾ, ਪ੍ਰਲੰਬਾ ਤੇ ਨਰਕਾ, ਇੰਦਰਤਾਪਨਾ, ਵਾਤਾਪੀ, ਕੇਤੁਮਾਨ ਤੇ ਬਲਦਰਪਿਤਾ,