ਵ੍ਯਾਸਵਾਕ੍ਯਂ ਚ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਰ੍ਜੁਨਸਮੀਰਿਤਮ੍ ਰਾਜ੍ਯੇ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਯੁਃ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤਾ ਵਨਮ੍
ਸਭ ਨੇ, ਵਿਆਸ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਜੋ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਦੱਸੇ, ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬਠਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜੰਗਲ ਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਵੋ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਮਯੋਦਿਤਮ੍ ਜਾਤਸ੍ਯ ਚ ਯਦੋਰ੍ ਵਂਸ਼ੇ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਕਰਤਬ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ।
ਅਹੋ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ ਅਦ੍ਭੁਤਂ ਚਾਤਿਮਾਨੁषਮ੍ ਰਾਮਸ੍ਯ ਚ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਂ ਭੁਵਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਵਾਹ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਜੋਬੀ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੈ; ਰਾਮ ਦੀ ਵੀ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਿਆ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਿਰਲਾ ਹੈ।
ਨ ਤृਪ੍ਤਿਮ੍ ਅਧਿਗਚ੍ਛਾਮਃ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੋ ਭਗਵਤ੍ਕਥਾਮ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਹਾਭਾਗ ਭੂਯੋ ਦੇਵਸ੍ਯ ਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ ਵੀ ਰੱਜਦੇ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਮੁੜ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਕਰਤਬ ਦੱਸੋ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਃ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ ਅਮਿਤਤੇਜਸਃ ਸਤਾਂ ਕਥਯਤਾਮ੍ ਏਵ ਵਰਾਹ ਇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਅਣਗਣ ਜੋਸ਼ ਵਾਲੇ ਵਰਾਹਾ ਰੂਪ ਦੀ ਆਵirbhਾਵਾ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸੀ।
ਨ ਜਾਨੀਮੋ ऽਸ੍ਯ ਚਰਿਤਂ ਨ ਵਿਧਿਂ ਨ ਚ ਵਿਸ੍ਤਰਮ੍ ਨ ਕਰ੍ਮਗੁਣਸਦ੍ਭਾਵਂ ਨ ਹੇਤੁਤ੍ਵਮਨੀषਿਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਕਥਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਨਾ ਉਸ ਦੀ ਸਹੀ ਹਾਲਤ, ਨਾ ਵਿਸਥਾਰ; ਨਾ ਕਰਤਬ, ਗੁਣ, ਸੱਚੀ ਸਤਤਾ, ਨਾ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਮਕਸਦ।
ਕਿਮਾਤ੍ਮਕੋ ਵਰਾਹੋ ऽਸੌ ਕਾ ਮੂਰ੍ਤਿਃ ਕਾ ਚ ਦੇਵਤਾ ਕਿਮਾਚਾਰਪ੍ਰਭਾਵੋ ਵਾ ਕਿਂ ਵਾ ਤੇਨ ਤਦਾ ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਵਰਾਹਾ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ? ਉਸ ਦੀ ਸੂਰਤ ਕੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ? ਉਸ ਦਾ ਚਲਣ ਜਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥੇ ਸਮਵੇਤਾਨਾਂ ਮਿषਤਾਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾਮ੍ ਮਹਾਵਰਾਹਚਰਿਤਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਯਜਨ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਤੇ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਮਹਾਂ ਵਰਾਹਾ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾ ਨਾਰਾਯਣੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਵਾਰਾਹਂ ਰੂਪਮ੍ ਆਸ੍ਥਿਤਃ ਦਂष੍ਟ੍ਰਯਾ ਗਾਂ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਥਾਮ੍ ਉਜ੍ਜਹਾਰਾਰਿਮਰ੍ਦਨਃ
ਬ੍ਰਹਮਣ, ਜਿਵੇਂ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਸੂਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਆਪਣੀ ਦੰਦ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚੋਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਠਾ ਲਿਆ ਸੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਵਿਸ੍ਤਰੇਣੈਵ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਰਿਪੁਘਾਤਿਨਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਨੋ ਵਰ੍ਤਤੇ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਹਰੇਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਹਰੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਲਈ ਮਨ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ।
ਕਰ੍ਮਣਾਮ੍ ਆਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਚ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਾਸ਼੍ ਚ ਯੇ ਵਿਭੋ ਯਾ ਵਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਕृਤਿਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ ਤਾਸ਼੍ ਚਾਖ੍ਯਾਤੁਂ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ
ਬ੍ਰਹਮਣ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਲੜੀ, ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਵਭਾਵ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣ ਯੋਗ ਹੈ।
ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਭਾਰੋ ਮਹਾਨ੍ ਏष ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਸਮੁਦਾਹृਤਃ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਯਸ਼ਃ
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਵਿष੍ਣੋਃ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼੍ਰਵਣੇ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਵੋ ਮਤਿਰ੍ ਉਤ੍ਥਿਤਾ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਮਸ੍ਤਾ ਵੈ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਯਾਃ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਯਃ
ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨ ਲਈ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਉਠਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ ਸੁਣੋ।
ਸਹਸ੍ਰਾਸ੍ਯਂ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਸਹਸ੍ਰਚਰਣਂ ਚ ਯਮ੍ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਿਰਸਂ ਦੇਵਂ ਸਹਸ੍ਰਕਰਮ੍ ਅਵ੍ਯਯਮ੍
ਜਿਸ ਅਟੱਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਚਿਹਰੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਹੱਥ ਹਨ।
ਸਹਸ੍ਰਜਿਹ੍ਵਂ ਭਾਸ੍ਵਨ੍ਤਂ ਸਹਸ੍ਰਮੁਕੁਟਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਸਹਸ੍ਰਦਂ ਸਹਸ੍ਰਾਦਿਂ ਸਹਸ੍ਰਭੁਜਮ੍ ਅਵ੍ਯਯਮ੍
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਪ੍ਰਭੂ ਹਜ਼ਾਰ ਜੀਭਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਮਕੁਟ, ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਨ, ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤਾਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਹੈ।
ਹਵਨਂ ਸਵਨਂ ਚੈਵ ਹੋਤਾਰਂ ਹਵ੍ਯਮ੍ ਏਵ ਚ ਪਾਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਿ ਵੇਦਿਂ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਸਮਿਤ੍ ਸ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਹ ਹੀ ਹਵਨ, ਸਵਨ, ਹੋਤ੍ਰ, ਹਵਿਆ, ਪਾਤਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਸਤੂਆਂ, ਵੇਦੀ, ਦীক্ষਾ, ਸਮਿਤ ਤੇ ਸ੍ਰੁਵ ਹੈ।
ਸ੍ਰੁਕ੍ਸੋਮਸੂਰ੍ਯਮੁਸ਼ਲਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣੀਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯਨਮ੍ ਅਧ੍ਵਰ੍ਯੁਂ ਸਾਮਗਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਸਦਸ੍ਯਂ ਸਦਨਂ ਸਦਃ
ਉਹ ਹੀ ਸ੍ਰੁਕ, ਸੋਮਾ, ਸੂਰਜ, ਉਸ਼ਲ, ਪ੍ਰੋਕਸ਼ਣੀ, ਦੱਖਣੀ ਮਾਰਗ, ਅਧਵਰਯੁ, ਸਾਮਗਾ, ਵਿਪ੍ਰ, ਸਦੱਸ, ਸਦਨ ਤੇ ਸਭਾ ਹੈ।
ਯੂਪਂ ਚਕ੍ਰਂ ਧ੍ਰੁਵਾਂ ਦਰ੍ਵੀਂ ਚਰੂਂਸ਼੍ ਚੋਲੂਖਲਾਨਿ ਚ ਪ੍ਰਾਗ੍ਵਂਸ਼ਂ ਯਜ੍ਞਭੂਮਿਂ ਚ ਹੋਤਾਰਂ ਚ ਪਰਂ ਚ ਯਤ੍
ਉਹ ਯੂਪ, ਚੱਕਰ, ਧ੍ਰੁਵ, ਦਰਵੀ, ਚਰੂ, ਓਲੂਖਲ, ਪ੍ਰਾਗਵੰਸ਼, ਯਜਨ ਭੂਮੀ, ਮੁੱਖ ਹੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ।
ਹ੍ਰਸ੍ਵਾਣ੍ਯ੍ ਅਤਿਪ੍ਰਮਾਣਾਨਿ ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਿ ਚਰਾਣਿ ਚ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਾਨਿ ਵਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਚ ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲਾਨਿ ਕੁਸ਼ਾਸ੍ ਤਥਾ
ਉਹ ਛੋਟੀਆਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਅਡੋਲ ਤੇ ਚਲਦੀਆਂ, ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ, ਅਰਘ, ਸਥੰਡਿਲ ਤੇ ਕੁਸ਼ ਵੀ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਜ੍ਞਵਹਂ ਵਹ੍ਨਿਂ ਭਾਗਂ ਭਾਗਵਹਂ ਚ ਯਤ੍ ਅਗ੍ਰਾਸਿਨਂ ਸੋਮਭੁਜਂ ਹੁਤਾਰ੍ਚਿषਮ੍ ਉਦਾਯੁਧਮ੍
ਉਹ ਮੰਤਰ-ਯਜਨ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਅੱਗ, ਭਾਗ, ਭਾਗ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਹਵਨ ਦੀ ਲੌ, ਤੇ ਉੱਠੀ ਹੋਈ ਹਥਿਆਰ ਹੈ।
ਆਹੁਰ੍ ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਯਂ ਯਜ੍ਞੇ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਤਸ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸੁਰੇਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਾਙ੍ਕਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਯਜਨ ਵਿਚ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਮਤੀਤਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੇਕਸ਼ਃ ਭੂਯਸ਼੍ ਚੈਵ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਹ੍ਯ੍ ਏਵਮ੍ ਆਹ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਪਹਿਲਾਂ ਕਈ ਵਾਰੀ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਤੇ ਅਜੇ ਹੋਰ ਵੀ ਹੋਣਗੇ; ਇਹ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ ਪृਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਮਹਾਭਾਗਾ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਮ੍ ਇਮਾਂ ਕਥਾਮ੍ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਾਸ਼੍ਰਿਤਾਂ ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਾਂ ਸ਼ਿਵਾਮ੍
ਹੇ ਸੁਭਾਗੇ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ, ਪਵਿੱਤਰ, ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇਹ ਕਥਾ ਪੁੱਛੀ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਤਾਂ ਮਹਾਭਾਗਾਸ੍ ਤਦ੍ਗਤੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯ੍ ਆਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇਣ ਯਤ੍ ਪृਚ੍ਛਧ੍ਵਂ ਮਮਾਨਘਾਃ
ਹੇ ਸੁਭਾਗੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਮਨ ਉਸ ਵਿਚ ਲਗਾ ਕੇ ਇਹ ਕਥਾ ਸੁਣੋ; ਮੈਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਲੜੀਵਾਰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤੋ।
ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਚਰਿਤਂ ਚ ਮਹਾਮਤੇਃ ਹਿਤਾਰ੍ਥਂ ਸੁਰਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਂ ਲੋਕਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਵਾਯ ਚ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਕਰਤਬ, ਜੋ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ, ਦੇਵਾਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵਧੀਕ ਲਈ ਹਨ।
ਬਹੁਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਵਤਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਾਂਸ਼੍ ਚ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ ਦਿਵ੍ਯਾਨ੍ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾਨ੍
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਦਿਵਿਆ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਸੁਪ੍ਤੋ ਯੁਗਸਹਸ੍ਰਂ ਯਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਵਤਿ ਕਾਰ੍ਯਤਃ ਪੂਰ੍ਣੇ ਯੁਗਸਹਸ੍ਰੇ ऽਥ ਦੇਵਦੇਵੋ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ
ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੰਮ ਲਈ ਉਠਦਾ ਹੈ—ਜਦੋਂ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਕਪਿਲਸ਼੍ ਚੈਵ ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕਸ੍ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਸ੍ ਤਥਾ ਦੇਵਾਃ ਸਪ੍ਤਰ੍षਯਸ਼੍ ਚੈਵ ਨਾਗਾਸ਼੍ ਚਾਪ੍ਸਰਸਸ੍ ਤਥਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਕਪਿਲਾ, ਤ੍ਰਯੰਬਕ, ਤੀਹ ਦੇਵਤੇ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਨਾਗ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਨੁਭਾਵੋ ਮਨੁਰ੍ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਭਗਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਜਾਕਰਃ ਪੁਰਾਣਦੇਵੋ ऽਥ ਪੁਰਾਣਿ ਚਕ੍ਰੇ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਤੁਲ੍ਯਤੇਜਾਃ
ਸਨਤਕੁਮਾਰ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ, ਮਨੂ, ਮਹਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਦੇਵਤਾ—ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ऽਸੌ ਚਾਰ੍ਣਵਮਧ੍ਯਸ੍ਥੋ ਨष੍ਟੇ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮੇ ਨष੍ਟੇ ਦੇਵਾਸੁਰਨਰੇ ਪ੍ਰਨष੍ਟੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਠਹਿਰੇ ਹੋਏ ਜੀਵ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਦੇਵ, ਅਸੁਰ, ਮਨੁੱਖ, ਨਾਗ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—