ਦਦਾਹ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼ੈਲਾਂਸ਼੍ ਚੈष ਵਨਾਨਿ ਚ ਸ ਸ਼ੂਨ੍ਯਮ੍ ਆਸ਼੍ਰਮਂ ਰਮ੍ਯਂ ਵਰੁਣਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਸ੍ਯ ਵੈ
ਉਸ ਨੇ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ, ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਸੁੰਨੀਆਂ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਦਦਾਹ ਬਲਵਦ੍ਭੀਤਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੁਃ ਸ ਹੈਹਯਃ ਯਂ ਲੇਭੇ ਵਰੁਣਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪੁਰਾ ਭਾਸ੍ਵਨ੍ਤਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੂ, ਬਹੁਤ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਹੈਹਯਾ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ; ਵਰੁਣ ਨੇ ਕਦੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ।
ਵਸਿष੍ਠਂ ਨਾਮ ਸ ਮੁਨਿਃ ਖ੍ਯਾਤ ਆਪਵ ਇਤ੍ਯ੍ ਉਤ ਯਤ੍ਰਾਪਵਸ੍ ਤੁ ਤਂ ਕ੍ਰੋਧਾਚ੍ ਛਪ੍ਤਵਾਨ੍ ਅਰ੍ਜੁਨਂ ਵਿਭੁਃ
ਉਹ ਮুনি, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਸੀਸ਼ਠ ਤੇ ਆਪਵਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਹੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਯਸ੍ਮਾਨ੍ ਨ ਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ਇਦਂ ਵਨਂ ਤੇ ਮਮ ਹੈਹਯ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤੇ ਦੁष੍ਕਰਂ ਕਰ੍ਮ ਕृਤਮ੍ ਅਨ੍ਯੋ ਹਨਿष੍ਯਤਿ
ਹੈਹਯਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਇਹ ਜੰਗਲ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕੀਤਾ; ਹੁਣ ਕੋਈ ਹੋਰ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ।
ਰਾਮੋ ਨਾਮ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰਂ ਤੇ ਪ੍ਰਮਥ੍ਯ ਤਰਸਾ ਬਲੀ
ਜਮਦਗਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਮ, ਤੇਰੀ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਕੱਟ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇਗਾ।
ਤਪਸ੍ਵੀ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ ਤ੍ਵਾਂ ਤੁ ਹਨਿष੍ਯਤਿ ਸ ਭਾਰ੍ਗਵਃ ਅਨष੍ਟਦ੍ਰਵ੍ਯਤਾ ਯਸ੍ਯ ਬਭੂਵਾਮਿਤ੍ਰਕਰ੍षਿਣਃ
ਭਾਰਗਵ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਪਸਵੀ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ; ਜਿਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਕਦੇ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਤਾਪੇਨ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾ ਧਰ੍ਮੇਣ ਰਕ੍ਸ਼ਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ ਤਤੋ ऽਸ੍ਯ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ ਵੈ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਾਪਾਨ੍ ਮਹਾਮੁਨੇਃ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਧਰਮ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਉਸ ਮਹਾਨ ਮুনি ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਆਈ।
ਵਰਸ੍ ਤਥੈਵ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਏਵ ਵृਤਃ ਪੁਰਾ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਤ੍ਵ੍ ਆਸੀਤ੍ ਪਞ੍ਚ ਸ਼ੇषਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਵਰ ਮੰਗਿਆ ਸੀ; ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੰਜ ਬਚੇ।
ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਾ ਬਲਿਨਃ ਸ਼ੂਰਾ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾਨੋ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਃ ਸ਼ੂਰਸੇਨਸ਼੍ ਚ ਸ਼ੂਰਸ਼੍ ਚ ਵृषਣੋ ਮਧੁਪਧ੍ਵਜਃ
ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ, ਤਾਕਤਵਰ, ਬਹਾਦਰ, ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ: ਸ਼ੂਰਸੇਨਾ, ਸ਼ੂਰ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣ ਅਤੇ ਮਧੁਪਧਵਜ।
ਜਯਧ੍ਵਜਸ਼੍ ਚ ਨਾਮ੍ਨਾਸੀਦ੍ ਆਵਨ੍ਤ੍ਯੋ ਨृਪਤਿਰ੍ ਮਹਾਨ੍ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਤਨਯਾ ਵੀਰ੍ਯਵਨ੍ਤੋ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਜਯਧਵਜ ਆਵੰਤੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦਾ ਨਾਮ ਸੀ, ਜੋ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ।
ਜਯਧ੍ਵਜਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ ਤੁ ਤਾਲਜਙ੍ਘੋ ਮਹਾਬਲਃ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ ਤਾਲਜਙ੍ਘਾ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਜਯਧਵਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤਾਲਜੰਘਾ ਸੀ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਉਸ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਤਾਲਜੰਘਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ।
ਤੇषਾਂ ਕੁਲੇ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਹੈਹਯਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰਾਃ ਸੁਜਾਤਾਸ਼੍ ਚ ਭੋਜਾਸ਼੍ ਚਾਵਨ੍ਤਯਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਹੈਹਯਾ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਸਨ: ਵੀਤਿਹੋਤਰਾ, ਸੁਜਾਤ, ਭੋਜ ਅਤੇ ਆਵੰਤੀ ਯਾਦ ਰਹੇ।
ਤੌਣ੍ਡਿਕੇਰਾਸ਼੍ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾਸ੍ ਤਾਲਜਙ੍ਘਾਸ੍ ਤਥੈਵ ਚ ਭਰਤਾਸ਼੍ ਚ ਸੁਜਾਤਾਸ਼੍ ਚ ਬਹੁਤ੍ਵਾਨ੍ ਨਾਨੁਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ
ਤੌਣਡਿਕੇਰਾ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਤਾਲਜੰਘਾ ਵੀ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰਤਾ ਤੇ ਸੁਜਾਤ ਵੀ ਹਨ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਾਰੇ ਦੇ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਲਏ।
ਵृषਪ੍ਰਭृਤਯੋ ਵਿਪ੍ਰਾ ਯਾਦਵਾਃ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਿਣਃ ਵृषੋ ਵਂਸ਼ਧਰਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ऽਭਵਨ੍ ਮਧੁਃ
ਵ੍ਰਿਸ਼ ਤੇ ਹੋਰ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਨੇਕ ਕਰਤਾਬ ਵਾਲੇ ਯਾਦਵ ਸਨ; ਵ੍ਰਿਸ਼ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਧੁ ਸੀ।
ਮਧੋਃ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਤ੍ਵ੍ ਆਸੀਦ੍ ਵृषਣਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਵਂਸ਼ਕृਤ੍ ਵृषਣਾਦ੍ ਵृष੍ਣਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਧੋਸ੍ ਤੁ ਮਾਧਵਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਮਧੁ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਇਆ; ਵ੍ਰਿਸ਼ਣ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਹੋਏ, ਤੇ ਮਧੁ ਤੋਂ ਮਾਧਵ ਨਾਂ ਵਾਲੇ।
ਯਾਦਵਾ ਯਦੁਨਾਮ੍ਨਾ ਤੇ ਨਿਰੁਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਚ ਹੈਹਯਾਃ ਨ ਤਸ੍ਯ ਵਿਤ੍ਤਨਾਸ਼ਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ ਨष੍ਟਂ ਪ੍ਰਤਿ ਲਭੇਚ੍ ਚ ਸਃ
ਯਾਦਵ ਯਦੂ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੈਹਯਾ ਵੀ; ਉਹ ਆਪਣਾ ਧਨ ਨਹੀਂ ਗੁਆਉਂਦੇ, ਤੇ ਜੋ ਗੁਆਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਲੈ ਲੈਂਦੇ।
ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਯੋ ਜਨ੍ਮ ਕਥਯੇਦ੍ ਇਹ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ ਏਤੇ ਯਯਾਤਿਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪਞ੍ਚ ਵਂਸ਼ਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਦਾ ਜਨਮ ਰੋਜ਼ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਯਯਾਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਵੰਸ਼ ਹਨ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਕੀਰ੍ਤਿਤਾ ਲੋਕਵੀਰਾਣਾਂ ਯੇ ਲੋਕਾਨ੍ ਧਾਰਯਨ੍ਤਿ ਵੈ ਭੂਤਾਨੀਵ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਪਞ੍ਚ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਾਨ੍
ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਹਾਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਟਿਕਾਓਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ — ਜੜ ਤੇ ਚਲਣ ਵਾਲੀਆਂ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚ ਵਿਸਰ੍ਗਾਂਸ੍ ਤੁ ਰਾਜਾ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕੋਵਿਦਃ ਵਸ਼ੀ ਭਵਤਿ ਪਞ੍ਚਾਨਾਮ੍ ਆਤ੍ਮਜਾਨਾਂ ਤਥੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਪੰਜ ਉਤਪਤੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਲਭੇਤ੍ ਪਞ੍ਚ ਵਰਾਂਸ਼੍ ਚੈਵ ਦੁਰ੍ਲਭਾਨ੍ ਇਹ ਲੌਕਿਕਾਨ੍ ਆਯੁਃ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਤਥਾ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਭੂਤਿਮ੍ ਏਵ ਚ
ਉਹ ਇੱਥੇ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਤੇ ਦੁਲਭ ਲੋਕੀ ਵਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਇਜ਼ਤ, ਪੁੱਤਰ, ਦੌਲਤ ਤੇ ਸ਼ਾਨ।
ਧਾਰਣਾਚ੍ ਛ੍ਰਵਣਾਚ੍ ਚੈਵ ਪਞ੍ਚਵਰ੍ਗਸ੍ਯ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਕ੍ਰੋष੍ਟੋਰ੍ ਵਂਸ਼ਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਗਦਤੋ ਮਮ
ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਤੇ ਸੁਣਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮੈਂ ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਯਦੋਰ੍ ਵਂਸ਼ਧਰਸ੍ਯਾਥ ਯਜ੍ਵਿਨਃ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਿਣਃ ਕ੍ਰੋष੍ਟੋਰ੍ ਵਂਸ਼ਂ ਹਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਵਵਾਯਜੋ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ ਹਰਿਰ੍ ਵृष੍ਣਿਕੁਲੋਦ੍ਵਹਃ
ਯਦੂ, ਜੋ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨੇਕ ਕਰਤਾਬ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੂ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਹਰੀ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸਿਰਮੌਰ ਹੈ।
ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਚੈਵ ਮਾਦ੍ਰੀ ਚ ਕ੍ਰੋष੍ਟੋਰ੍ ਭਾਰ੍ਯੇ ਬਭੂਵਤੁਃ ਗਾਨ੍ਧਾਰੀ ਜਨਯਾਮ੍ ਆਸ ਅਨਮਿਤ੍ਰਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੇ ਮਾਦਰੀ, ਕ੍ਰੋਸ਼ਟੂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਬਣੀਆਂ; ਗਾਂਧਾਰੀ ਨੇ ਮਹਾਂਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਅਨਮਿਤ੍ਰਾ ਜਨਮਿਆ।
ਮਾਦ੍ਰੀ ਯੁਧਾਜਿਤਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਤਤੋ ऽਨ੍ਯਂ ਦੇਵਮੀਢੁषਮ੍ ਤੇषਾਂ ਵਂਸ਼ਸ੍ ਤ੍ਰਿਧਾ ਭੂਤੋ ਵृष੍ਣੀਨਾਂ ਕੁਲਵਰ੍ਧਨਃ
ਮਾਦਰੀ ਨੇ ਯੁਧਾਜਿਤ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਫਿਰ ਹੋਰ ਦੇਵਮੀਢੁਸ਼; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਿਆ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਮਾਦ੍ਰ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰੌ ਤੁ ਜਜ੍ਞਾਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤੌ ਵृष੍ਣ੍ਯਨ੍ਧਕਾਵ੍ ਉਭੌ ਜਜ੍ਞਾਤੇ ਤਨਯੌ ਵृष੍ਣੇਃ ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਰਕਸ੍ ਤਥਾ
ਮਾਦਰੀ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇ, ਜੋ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਤੇ ਅੰਧਕਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ; ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ — ਸ਼ਵਫਲਕ ਤੇ ਚਿਤਰਕ।
ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕਸ੍ ਤੁ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਯਤ੍ਰ ਵਰ੍ਤਤੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵ੍ਯਾਧਿਭਯਂ ਤਤ੍ਰ ਨਾਵਰ੍षਸ੍ ਤਪਮ੍ ਏਵ ਚ
ਸ਼ਵਫਲਕ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਧਰਮਵਾਨ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਨਾ ਰੋਗ ਦਾ ਡਰ, ਨਾ ਸੁਕਾ, ਤੇ ਸਿਰਫ ਤਪ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸ੍ਯ ਵਿषਯੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ ਤ੍ਰੀਣਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਪੂਰ੍ਣਾਨਿ ਨਾਵਰ੍षਤ੍ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ
ਇਕ ਵਾਰ ਕਾਸੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤਿੰਨ ਪੂਰੇ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਮੀਂਹ ਨਹੀਂ ਪਿਆ।
ਸ ਤਤ੍ਰ ਚਾਨਯਾਮ੍ ਆਸ ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕਂ ਪਰਮਾਰ੍ਚਿਤਮ੍ ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕਪਰਿਵਰ੍ਤੇਨ ਵਵਰ੍ष ਹਰਿਵਾਹਨਃ
ਉਥੇ, ਉਹ ਨੇ ਬਹੁਤ ਆਦਰਯੋਗ ਸ਼ਵਫਲਕ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ, ਤੇ ਸ਼ਵਫਲਕ ਦੀ ਹਾਜਰੀ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਮੀਂਹ ਪਾਇਆ।
ਸ਼੍ਵਫਲ੍ਕਃ ਕਾਸ਼ਿਰਾਜਸ੍ਯ ਸੁਤਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮ੍ ਅਵਿਨ੍ਦਤ ਗਾਨ੍ਦਿਨੀਂ ਨਾਮ ਗਾਂ ਸਾ ਚ ਦਦੌ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਸ਼ਵਫਲਕ ਨੂੰ ਕਾਸੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਗਾਂਦੀਨੀ ਵਿਆਹ ਲਈ ਮਿਲੀ, ਜੋ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
ਦਾਤਾ ਯਜ੍ਵਾ ਚ ਵੀਰਸ਼੍ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨ੍ ਅਤਿਥਿਪ੍ਰਿਯਃ ਅਕ੍ਰੂਰਃ ਸੁषੁਵੇ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ ਛ੍ਵਫਲ੍ਕਾਦ੍ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਸ਼ਵਫਲਕ ਤੋਂ ਅਕ੍ਰੂਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਦਾਨੀ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬਹਾਦਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।