ਰਮ੍ਭਾਤਿਲੋਤ੍ਤਮਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ੍ ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸੁਸ਼੍ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਰੰਭਾ, ਤਿਲੋਤਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕਾਂ-ਅਨੇਕਾਂ ਦੇਵੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ।
ਆਕਣ੍ਠਮਗ੍ਨਂ ਸਲਿਲੇ ਜਟਾਭਾਰਧਰਂ ਮੁਨਿਮ੍ ਵਿਨਯਾਵਨਤਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਪ੍ਰਣੇਮੁਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਜਲ ਵਿੱਚ ਗਲ ਤੱਕ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਉਹ ਮੁਨੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਵੰਦਨਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀਆਂ ਸਨ।
ਯਥਾ ਯਥਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ऽਭੂਤ੍ ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ੍ ਤਂ ਤਥਾ ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ ਤਾਃ ਕੌਰਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਰਿष੍ਠਂ ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ, ਹੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ऽਹਂ ਮਹਾਭਾਗਾ ਭਵਤੀਨਾਂ ਯਦ੍ ਇष੍ਯਤੇ ਮਤ੍ਤਸ੍ ਤਦ੍ ਵ੍ਰਿਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯ੍ ਅਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
''ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ; ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛੋ। ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੋਵੇ।''
ਰਮ੍ਭਾਤਿਲੋਤ੍ਤਮਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਦਿਵ੍ਯਾਸ਼੍ ਚਾਪ੍ਸਰਸੋ ऽਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਫਿਰ ਰੰਭਾ, ਤਿਲੋਤਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਿਵਯ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇ ਤ੍ਵਯ੍ਯ੍ ਅਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਕਿਮ੍ ਅਸ੍ਮਾਕਮ੍ ਇਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
''ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਅਣਪਹੁੰਚ ਹੈ?''
ਇਤਰਾਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਬ੍ਰੁਵਨ੍ ਵਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਨ੍ ਯਦਿ ਤਦ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਃ ਪਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਂ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਪਰ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ''ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਪਤੀ ਵਜੋਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਮਿਲੇ।''
ਏਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤੀਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਉਤ੍ਤਤਾਰ ਜਲਾਨ੍ ਮੁਨਿਃ ਤਮ੍ ਉਤ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਚ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ ਵਿਰੂਪਂ ਵਕ੍ਰਮ੍ ਅष੍ਟਧਾ
''ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ'' ਕਹਿ ਕੇ, ਮੁਨੀ ਜਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਇਆ; ਤੇ ਜਦ ਉਹ ਨਿਕਲਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਠ ਵਾਰੀ ਵਕਰਾ ਤੇ ਵਿਅੰਗੀ ਦੇਖਿਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗੂਹਮਾਨਾਨਾਂ ਯਾਸਾਂ ਹਾਸਃ ਸ੍ਫੁਟੋ ऽਭਵਤ੍ ਤਾਃ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਮੁਨਿਃ ਕੋਪਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਯ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਕੁਝ ਨੇ ਹਾਸਾ ਛੁਪਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਹਾਸਾ ਉੱਘੜ ਗਿਆ; ਮੁਨੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਕੁਰੁਵੰਸ਼ੀ।
ਯਸ੍ਮਾਦ੍ ਵਿਰੂਪਰੂਪਂ ਮਾਂ ਮਤ੍ਵਾ ਹਾਸਾਵਮਾਨਨਾ ਭਵਤੀਭਿਃ ਕृਤਾ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਏष ਸ਼ਾਪਂ ਦਦਾਮਿ ਵਃ
''ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਵਿਅੰਗੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ ਹਾਸਾ ਤੇ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।''
ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਤੁ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਮਚ੍ਛਾਪੋਪਹਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦਸ੍ਯੁਹਸ੍ਤਂ ਗਮਿष੍ਯਥ
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ Supreme Person ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪਾ ਲਿਆ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਚ ਚਲੀ ਗਈਆਂ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਦੀਰਿਤਮ੍ ਆਕਰ੍ਣ੍ਯ ਮੁਨਿਸ੍ ਤਾਭਿਃ ਪ੍ਰਸਾਦਿਤਃ ਪੁਨਃ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕਂ ਵੈ ਪ੍ਰਾਹ ਭੂਯੋ ਗਮਿष੍ਯਥ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਮੁੜ ਕਿਹਾ: 'ਤੁਸੀਂ ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਓਗੇ।'
ਏਵਂ ਤਸ੍ਯ ਮੁਨੇਃ ਸ਼ਾਪਾਦ੍ ਅष੍ਟਾਵਕ੍ਰਸ੍ਯ ਕੇਸ਼ਵਮ੍ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦਸ੍ਯੁਹਸ੍ਤਂ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾਃ
ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਉੱਚੀ ਕੁੜੀਆਂ ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਚ ਪਈਆਂ।
ਤਤ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਨਾਤ੍ਰ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸ਼ੋਕੋ ऽਲ੍ਪੋ ऽਪਿ ਹਿ ਪਾਣ੍ਡਵ ਤੇਨੈਵਾਖਿਲਨਾਥੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਤਦ੍ ਉਪਸਂਹृਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਇੱਥੇ ਤੂੰ ਰਤਾ ਭੀ ਦੁਖ ਨਾ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਭਵਤਾਂ ਚੋਪਸਂਹਾਰਮ੍ ਆਸਨ੍ਨਂ ਤੇਨ ਕੁਰ੍ਵਤਾ ਬਲਂ ਤੇਜਸ੍ ਤਥਾ ਵੀਰ੍ਯਂ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਚੋਪਸਂਹृਤਮ੍
ਤੁਹਾਡਾ ਵੰਸ਼ ਵੀ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ, ਜੋਸ਼, ਵੀਰਤਾ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਸਭ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਜਾਤਸ੍ਯ ਨਿਯਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਪਤਨਂ ਚ ਤਥੋਨ੍ਨਤੇਃ ਵਿਪ੍ਰਯੋਗਾਵਸਾਨਂ ਤੁ ਸਂਯੋਗਃ ਸਂਚਯਃ ਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਪੱਕੀ ਹੈ; ਉੱਚਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਥੱਲੇ ਆਉਣਾ ਵੀ; ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਅੰਤ ਵਿਛੋੜਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਇਕੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਨ ਬੁਧਾਃ ਸ਼ੋਕਂ ਨ ਹਰ੍षਮ੍ ਉਪਯਾਨ੍ਤਿ ਯੇ ਤੇषਾਮ੍ ਏਵੇਤਰੇ ਚੇष੍ਟਾਂ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਃ ਸਨ੍ਤਿ ਤਾਦृਸ਼ਾਃ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਨਾ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦੇ, ਨਾ ਖੁਸ਼ੀ ਚ ਪੈਂਦੇ; ਜੋ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਿੱਖਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵੈਤਦ੍ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯਾਖਿਲਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਪਸੇ ਵਨਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਤੇ ਤੇਰੇ ਭਰਾ, ਰਾਜ ਛੱਡ ਕੇ ਤਪ ਲਈ ਜੰਗਲ ਚ ਜਾਓ।
ਤਦ੍ ਗਚ੍ਛ ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਯ ਨਿਵੇਦ੍ਯੈਤਦ੍ ਵਚੋ ਮਮ ਪਰਸ਼੍ਵੋ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਗਤਿਂ ਵੀਰ ਯਥਾ ਕੁਰੁ
ਹੁਣ ਤੂੰ ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਜਾ ਕੇ ਦੱਸ, ਤੇ ਪਰਸੋਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਵੀਰ, ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤੋ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਤੁ ਸਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਤਥੋਕ੍ਤਵਾਨ੍ ਦृष੍ਟਂ ਚੈਵਾਨੁਭੂਤਂ ਵਾ ਕਥਿਤਂ ਤਦ੍ ਅਸ਼ੇषਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਧਰਮਰਾਜ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਜੋ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਭੋਗਿਆ, ਬਿਨਾ ਛੱਡੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਵ੍ਯਾਸਵਾਕ੍ਯਂ ਚ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਰ੍ਜੁਨਸਮੀਰਿਤਮ੍ ਰਾਜ੍ਯੇ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਯੁਃ ਪਾਣ੍ਡੁਸੁਤਾ ਵਨਮ੍
ਸਭ ਨੇ, ਵਿਆਸ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਜੋ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਦੱਸੇ, ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਬਠਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜੰਗਲ ਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਵੋ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਮਯੋਦਿਤਮ੍ ਜਾਤਸ੍ਯ ਚ ਯਦੋਰ੍ ਵਂਸ਼ੇ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੇ ਕਰਤਬ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ।
ਅਹੋ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮ੍ ਅਦ੍ਭੁਤਂ ਚਾਤਿਮਾਨੁषਮ੍ ਰਾਮਸ੍ਯ ਚ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਂ ਭੁਵਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਵਾਹ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਜੋਬੀ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੈ; ਰਾਮ ਦੀ ਵੀ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਿਆ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਵਿਰਲਾ ਹੈ।
ਨ ਤृਪ੍ਤਿਮ੍ ਅਧਿਗਚ੍ਛਾਮਃ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੋ ਭਗਵਤ੍ਕਥਾਮ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਹਾਭਾਗ ਭੂਯੋ ਦੇਵਸ੍ਯ ਚੇष੍ਟਿਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ ਕੇ ਵੀ ਰੱਜਦੇ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਮੁੜ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਕਰਤਬ ਦੱਸੋ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਃ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ ਅਮਿਤਤੇਜਸਃ ਸਤਾਂ ਕਥਯਤਾਮ੍ ਏਵ ਵਰਾਹ ਇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਅਣਗਣ ਜੋਸ਼ ਵਾਲੇ ਵਰਾਹਾ ਰੂਪ ਦੀ ਆਵirbhਾਵਾ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸੀ।
ਨ ਜਾਨੀਮੋ ऽਸ੍ਯ ਚਰਿਤਂ ਨ ਵਿਧਿਂ ਨ ਚ ਵਿਸ੍ਤਰਮ੍ ਨ ਕਰ੍ਮਗੁਣਸਦ੍ਭਾਵਂ ਨ ਹੇਤੁਤ੍ਵਮਨੀषਿਤਮ੍
ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਕਥਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਨਾ ਉਸ ਦੀ ਸਹੀ ਹਾਲਤ, ਨਾ ਵਿਸਥਾਰ; ਨਾ ਕਰਤਬ, ਗੁਣ, ਸੱਚੀ ਸਤਤਾ, ਨਾ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਮਕਸਦ।
ਕਿਮਾਤ੍ਮਕੋ ਵਰਾਹੋ ऽਸੌ ਕਾ ਮੂਰ੍ਤਿਃ ਕਾ ਚ ਦੇਵਤਾ ਕਿਮਾਚਾਰਪ੍ਰਭਾਵੋ ਵਾ ਕਿਂ ਵਾ ਤੇਨ ਤਦਾ ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਵਰਾਹਾ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ? ਉਸ ਦੀ ਸੂਰਤ ਕੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ? ਉਸ ਦਾ ਚਲਣ ਜਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥੇ ਸਮਵੇਤਾਨਾਂ ਮਿषਤਾਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾਮ੍ ਮਹਾਵਰਾਹਚਰਿਤਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸੁਖਾਵਹਮ੍
ਯਜਨ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਤੇ ਵੇਖ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਮਹਾਂ ਵਰਾਹਾ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾ ਨਾਰਾਯਣੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਵਾਰਾਹਂ ਰੂਪਮ੍ ਆਸ੍ਥਿਤਃ ਦਂष੍ਟ੍ਰਯਾ ਗਾਂ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਥਾਮ੍ ਉਜ੍ਜਹਾਰਾਰਿਮਰ੍ਦਨਃ
ਬ੍ਰਹਮਣ, ਜਿਵੇਂ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਸੂਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਆਪਣੀ ਦੰਦ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚੋਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਠਾ ਲਿਆ ਸੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਵਿਸ੍ਤਰੇਣੈਵ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਰਿਪੁਘਾਤਿਨਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਨੋ ਵਰ੍ਤਤੇ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ ਹਰੇਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਹਰੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਲਈ ਮਨ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ।