ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਪਾਰ੍ਥ ਨ ਸਂਤਾਪਸ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਃ ਪਰਾਭਵਾਤ੍ ਭਵਨ੍ਤਿ ਭਵਕਾਲੇषੁ ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਤੂੰ ਹਾਰ ਤੇ ਦੁਖੀ ਨਾ ਹੋ; ਜੀਵਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਕਦੇ ਚੜ੍ਹਦੀ, ਕਦੇ ਥੱਲੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਤਸ੍ ਤ੍ਵਯੈਕੇਨ ਹਤਾ ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਾਦਯੋ ਨृਪਾਃ ਤੇषਾਮ੍ ਅਰ੍ਜੁਨ ਕਾਲੋਤ੍ਥਃ ਕਿਂ ਨ੍ਯੂਨਾਭਿਭਵੋ ਨ ਸਃ
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਇਕੱਲਾ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਹੇ ਅਰਜੁਨ, ਉਹ ਵੀ ਸਮੇਂ ਦੀ ਹੀ ਚਾਲ ਸੀ—ਤੇਰੀ ਹਾਰ ਵੀ ਉਸ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ।
ਵਿष੍ਣੋਸ੍ ਤਸ੍ਯਾਨੁਭਾਵੇਨ ਯਥਾ ਤੇषਾਂ ਪਰਾਭਵਃ ਤ੍ਵਤ੍ਤਸ੍ ਤਥੈਵ ਭਵਤੋ ਦਸ੍ਯੁਭ੍ਯੋ ऽਨ੍ਤੇ ਤਦੁਦ੍ਭਵਃ
ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਾਰ ਹੋਈ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦੱਸਯੂਆਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਤੇਰੀ ਹਾਰ ਹੋਵੇਗੀ।
ਸ ਦੇਵੋ ऽਨ੍ਯਸ਼ਰੀਰਾਣਿ ਸਮਾਵਿਸ਼੍ਯ ਜਗਤ੍ਸ੍ਥਿਤਿਮ੍ ਕਰੋਤਿ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਨਾਸ਼ਂ ਚਾਨ੍ਤੇ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ
ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੋਰ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਟਿਕਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।
ਭਵੋਦ੍ਭਵੇ ਚ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਸਹਾਯਸ੍ ਤੇ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ਭਵਾਨ੍ਤੇ ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਪਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵੇਨਾਵਲੋਕਿਤਾਃ
ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੇ ਨਾਸ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਕੁੰਤੀਪੁਤ੍ਰ, ਜਨਾਰਦਨ ਤੇਰਾ ਸਾਥੀ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਤੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਦੇਖਿਆ।
ਕਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧ੍ਯਾਤ੍ ਸਗਾਙ੍ਗੇਯਾਨ੍ ਹਨ੍ਯਾਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਕੌਰਵਾਨ੍ ਆਭੀਰੇਭ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਭਵਤਃ ਕਃ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧ੍ਯਾਤ੍ ਪਰਾਭਵਮ੍
ਕੌਣ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਤੂੰ ਗਾਂਗੇਯਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਸਾਰੇ ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ? ਤੇ ਕੌਣ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਤੂੰ ਆਭੀਰਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਹਾਰਿਆ?
ਪਾਰ੍ਥੈਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਹਰੇਰ੍ ਲੀਲਾਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਯਤ੍ ਕੌਰਵਾ ਧ੍ਵਸ੍ਤਾ ਯਦ੍ ਆਭੀਰੈਰ੍ ਭਵਾਞ੍ ਜਿਤਃ
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਹਰਿ ਦੀ ਖੇਡ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ: ਕਿ ਤੂੰ ਕੌਰਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਆਭੀਰਾਂ ਤੋਂ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ।
ਗृਹੀਤਾ ਦਸ੍ਯੁਭਿਰ੍ ਯਚ੍ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਭਵਤਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਤਦ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਹਂ ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਕਥਯਾਮਿ ਤਵਾਰ੍ਜੁਨ
ਜਦ ਤੂੰ ਦੱਸਯੂਆਂ ਵਲੋਂ ਫੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਮੈਂ ਉਹ ਵੀ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਵਰਨਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਅਰਜੁਨ।
ਅष੍ਟਾਵਕ੍ਰਃ ਪੁਰਾ ਵਿਪ੍ਰ ਉਦਵਾਸਰਤੋ ऽਭਵਤ੍ ਬਹੂਨ੍ ਵਰ੍षਗਣਾਨ੍ ਪਾਰ੍ਥ ਗृਣਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਕਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਅਸ਼ਟਾਵਕ੍ਰ ਨਾਮਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਸਨਾਤਨ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ।
ਜਿਤੇष੍ਵ੍ ਅਸੁਰਸਂਘੇषੁ ਮੇਰੁਪृष੍ਠੇ ਮਹੋਤ੍ਸਵਃ ਬਭੂਵ ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯੋ ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ ਤਂ ਸੁਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਜਦ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਜਿੱਤ ਲਏ ਗਏ, ਮੈਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਹੋਇਆ; ਉਥੇ ਜਾਂਦੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਰਮ੍ਭਾਤਿਲੋਤ੍ਤਮਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ੍ ਤਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸੁਸ਼੍ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵ
ਰੰਭਾ, ਤਿਲੋਤਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕਾਂ-ਅਨੇਕਾਂ ਦੇਵੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ।
ਆਕਣ੍ਠਮਗ੍ਨਂ ਸਲਿਲੇ ਜਟਾਭਾਰਧਰਂ ਮੁਨਿਮ੍ ਵਿਨਯਾਵਨਤਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਪ੍ਰਣੇਮੁਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਜਲ ਵਿੱਚ ਗਲ ਤੱਕ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਉਹ ਮੁਨੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਵੰਦਨਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀਆਂ ਸਨ।
ਯਥਾ ਯਥਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ऽਭੂਤ੍ ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ੍ ਤਂ ਤਥਾ ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ ਤਾਃ ਕੌਰਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵਰਿष੍ਠਂ ਤਂ ਦ੍ਵਿਜਨ੍ਮਨਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ, ਹੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਨੂੰ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ऽਹਂ ਮਹਾਭਾਗਾ ਭਵਤੀਨਾਂ ਯਦ੍ ਇष੍ਯਤੇ ਮਤ੍ਤਸ੍ ਤਦ੍ ਵ੍ਰਿਯਤਾਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯ੍ ਅਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
''ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ; ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛੋ। ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੋਵੇ।''
ਰਮ੍ਭਾਤਿਲੋਤ੍ਤਮਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਦਿਵ੍ਯਾਸ਼੍ ਚਾਪ੍ਸਰਸੋ ऽਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਫਿਰ ਰੰਭਾ, ਤਿਲੋਤਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਿਵਯ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇ ਤ੍ਵਯ੍ਯ੍ ਅਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਕਿਮ੍ ਅਸ੍ਮਾਕਮ੍ ਇਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
''ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਅਣਪਹੁੰਚ ਹੈ?''
ਇਤਰਾਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਬ੍ਰੁਵਨ੍ ਵਿਪ੍ਰ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਭਗਵਨ੍ ਯਦਿ ਤਦ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਃ ਪਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਂ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਪਰ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ''ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਪਤੀ ਵਜੋਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਮਿਲੇ।''
ਏਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤੀਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਉਤ੍ਤਤਾਰ ਜਲਾਨ੍ ਮੁਨਿਃ ਤਮ੍ ਉਤ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਚ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ ਵਿਰੂਪਂ ਵਕ੍ਰਮ੍ ਅष੍ਟਧਾ
''ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ'' ਕਹਿ ਕੇ, ਮੁਨੀ ਜਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆਇਆ; ਤੇ ਜਦ ਉਹ ਨਿਕਲਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਠ ਵਾਰੀ ਵਕਰਾ ਤੇ ਵਿਅੰਗੀ ਦੇਖਿਆ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗੂਹਮਾਨਾਨਾਂ ਯਾਸਾਂ ਹਾਸਃ ਸ੍ਫੁਟੋ ऽਭਵਤ੍ ਤਾਃ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਮੁਨਿਃ ਕੋਪਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਯ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਕੁਝ ਨੇ ਹਾਸਾ ਛੁਪਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਹਾਸਾ ਉੱਘੜ ਗਿਆ; ਮੁਨੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਕੁਰੁਵੰਸ਼ੀ।
ਯਸ੍ਮਾਦ੍ ਵਿਰੂਪਰੂਪਂ ਮਾਂ ਮਤ੍ਵਾ ਹਾਸਾਵਮਾਨਨਾ ਭਵਤੀਭਿਃ ਕृਤਾ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਏष ਸ਼ਾਪਂ ਦਦਾਮਿ ਵਃ
''ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਵਿਅੰਗੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ ਹਾਸਾ ਤੇ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।''
ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਤੁ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਮਚ੍ਛਾਪੋਪਹਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦਸ੍ਯੁਹਸ੍ਤਂ ਗਮਿष੍ਯਥ
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ Supreme Person ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪਾ ਲਿਆ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਚ ਚਲੀ ਗਈਆਂ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਦੀਰਿਤਮ੍ ਆਕਰ੍ਣ੍ਯ ਮੁਨਿਸ੍ ਤਾਭਿਃ ਪ੍ਰਸਾਦਿਤਃ ਪੁਨਃ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਲੋਕਂ ਵੈ ਪ੍ਰਾਹ ਭੂਯੋ ਗਮਿष੍ਯਥ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਮੁੜ ਕਿਹਾ: 'ਤੁਸੀਂ ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਓਗੇ।'
ਏਵਂ ਤਸ੍ਯ ਮੁਨੇਃ ਸ਼ਾਪਾਦ੍ ਅष੍ਟਾਵਕ੍ਰਸ੍ਯ ਕੇਸ਼ਵਮ੍ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦਸ੍ਯੁਹਸ੍ਤਂ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾਃ
ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਉੱਚੀ ਕੁੜੀਆਂ ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਚ ਪਈਆਂ।
ਤਤ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਨਾਤ੍ਰ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸ਼ੋਕੋ ऽਲ੍ਪੋ ऽਪਿ ਹਿ ਪਾਣ੍ਡਵ ਤੇਨੈਵਾਖਿਲਨਾਥੇਨ ਸਰ੍ਵਂ ਤਦ੍ ਉਪਸਂਹृਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਇੱਥੇ ਤੂੰ ਰਤਾ ਭੀ ਦੁਖ ਨਾ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਭਵਤਾਂ ਚੋਪਸਂਹਾਰਮ੍ ਆਸਨ੍ਨਂ ਤੇਨ ਕੁਰ੍ਵਤਾ ਬਲਂ ਤੇਜਸ੍ ਤਥਾ ਵੀਰ੍ਯਂ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਚੋਪਸਂਹृਤਮ੍
ਤੁਹਾਡਾ ਵੰਸ਼ ਵੀ ਖਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਕਤ, ਜੋਸ਼, ਵੀਰਤਾ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਸਭ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਜਾਤਸ੍ਯ ਨਿਯਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਪਤਨਂ ਚ ਤਥੋਨ੍ਨਤੇਃ ਵਿਪ੍ਰਯੋਗਾਵਸਾਨਂ ਤੁ ਸਂਯੋਗਃ ਸਂਚਯਃ ਕ੍ਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਪੱਕੀ ਹੈ; ਉੱਚਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਥੱਲੇ ਆਉਣਾ ਵੀ; ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਅੰਤ ਵਿਛੋੜਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਇਕੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਨ ਬੁਧਾਃ ਸ਼ੋਕਂ ਨ ਹਰ੍षਮ੍ ਉਪਯਾਨ੍ਤਿ ਯੇ ਤੇषਾਮ੍ ਏਵੇਤਰੇ ਚੇष੍ਟਾਂ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਃ ਸਨ੍ਤਿ ਤਾਦृਸ਼ਾਃ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਨਾ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦੇ, ਨਾ ਖੁਸ਼ੀ ਚ ਪੈਂਦੇ; ਜੋ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਸਿੱਖਣ ਵਾਲੇ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵੈਤਦ੍ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯਾਖਿਲਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਗਨ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਪਸੇ ਵਨਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਤੇ ਤੇਰੇ ਭਰਾ, ਰਾਜ ਛੱਡ ਕੇ ਤਪ ਲਈ ਜੰਗਲ ਚ ਜਾਓ।
ਤਦ੍ ਗਚ੍ਛ ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਯ ਨਿਵੇਦ੍ਯੈਤਦ੍ ਵਚੋ ਮਮ ਪਰਸ਼੍ਵੋ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਗਤਿਂ ਵੀਰ ਯਥਾ ਕੁਰੁ
ਹੁਣ ਤੂੰ ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਜਾ ਕੇ ਦੱਸ, ਤੇ ਪਰਸੋਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਵੀਰ, ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤੋ ਧਰ੍ਮਰਾਜਂ ਤੁ ਸਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਤਥੋਕ੍ਤਵਾਨ੍ ਦृष੍ਟਂ ਚੈਵਾਨੁਭੂਤਂ ਵਾ ਕਥਿਤਂ ਤਦ੍ ਅਸ਼ੇषਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਧਰਮਰਾਜ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਜੋ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਭੋਗਿਆ, ਬਿਨਾ ਛੱਡੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।