ਸਮਸ੍ਤਭੂਭੁਜਾਂ ਨਾਥ ਉਗ੍ਰਸੇਨਃ ਸ ਤਿष੍ਠਤੁ ਅਦ੍ਯ ਨਿष੍ਕੌਰਵਾਮ੍ ਉਰ੍ਵੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤਾਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਨਾਥ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਹੀ ਰਹੇ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕੁਰਵਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਕਰ੍ਣਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਂ ਦ੍ਰੋਣਮ੍ ਅਦ੍ਯ ਭੀष੍ਮਂ ਸਬਾਹ੍ਲਿਕਮ੍ ਦੁਃਸ਼ਾਸਨਾਦੀਨ੍ ਭੂਰਿਂ ਚ ਭੂਰਿਸ਼੍ਰਵਸਮ੍ ਏਵ ਚ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਕਰਣ, ਦੁਰਯੋਧਨ, ਦ੍ਰੋਣ, ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਬਾਹਲਿਕ, ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਆਦਿ, ਭੂਰੀ ਅਤੇ ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਸ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ।
ਸੋਮਦਤ੍ਤਂ ਸ਼ਲਂ ਭੀਮਮ੍ ਅਰ੍ਜੁਨਂ ਸਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍ ਯਮਜੌ ਕੌਰਵਾਂਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯਾਨ੍ ਹਨ੍ਯਾਂ ਸਾਸ਼੍ਵਰਥਦ੍ਵਿਪਾਨ੍
ਸੋਮਦੱਤ, ਸ਼ਲ, ਭੀਮ, ਅਰਜੁਨ ਅਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਯਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਹੋਰ ਕੁਰਵਾਂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਵੀਰਮ੍ ਆਦਾਯ ਤਂ ਸਾਮ੍ਬਂ ਸਪਤ੍ਨੀਕਂ ਤਤਃ ਪੁਰੀਮ੍ ਦ੍ਵਾਰਕਾਮ੍ ਉਗ੍ਰਸੇਨਾਦੀਨ੍ ਗਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਬਾਨ੍ਧਵਾਨ੍
ਉਹ ਵੀਰ ਸਾਂਬਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਲੈ ਕੇ, ਮੈਂ ਦਵਾਰਕਾ ਜਾਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਤੇ ਹੋਰ ਆਪਣੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਂਗਾ।
ਅਥਵਾ ਕੌਰਵਾਦੀਨਾਂ ਸਮਸ੍ਤੈਃ ਕੁਰੁਭਿਃ ਸਹ ਭਾਰਾਵਤਰਣੇ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਦੇਵਰਾਜੇਨ ਚੋਦਿਤਃ
ਜਾਂ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਤੁਰੰਤ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਕੁਰਵਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਵਾਂਗਾ।
ਭਾਗੀਰਥ੍ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪਾਮ੍ਯ੍ ਆਸ਼ੁ ਨਗਰਂ ਨਾਗਸਾਹ੍ਵਯਮ੍
ਮੈਂ ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭਾਗੀਰਥੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿਆਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕ੍ਰੋਧਰਕ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ ਤਾਲਾਙ੍ਕੋ ऽਧੋਮੁਖਂ ਹਲਮ੍ ਪ੍ਰਾਕਾਰਵਪ੍ਰੇ ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਯ ਚਕਰ੍ष ਮੁਸ਼ਲਾਯੁਧਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਤਾਲਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ ਮੁਸ਼ਲਾਯੁਧ rampart ਅਤੇ ਖਾਈ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਹਲ ਰੱਖ ਕੇ ਖਿੱਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਆਘੂਰ੍ਣਿਤਂ ਤਤ੍ ਸਹਸਾ ਤਤੋ ਵੈ ਹਸ੍ਤਿਨਾਪੁਰਮ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਂਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧਹृਦਯਾਸ਼੍ ਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵਕੌਰਵਾਃ
ਅਚਾਨਕ, ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਸ਼ਹਿਰ ਹਿਲ ਗਿਆ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਕੁਰਵਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੀਕ ਮਾਰੀ।
ਰਾਮ ਰਾਮ ਮਹਾਬਾਹੋ ਕ੍ਸ਼ਮ੍ਯਤਾਂ ਕ੍ਸ਼ਮ੍ਯਤਾਂ ਤ੍ਵਯਾ ਉਪਸਂਹ੍ਰਿਯਤਾਂ ਕੋਪਃ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮੁਸ਼ਲਾਯੁਧ
ਰਾਮਾ, ਰਾਮਾ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰੋ, ਸਾਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰੋ! ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਰੋਕੋ, ਮੁਸ਼ਲਾਯੁਧ, ਦਇਆ ਕਰੋ!
ਏष ਸਾਮ੍ਬਃ ਸਪਤ੍ਨੀਕਸ੍ ਤਵ ਨਿਰ੍ਯਾਤਿਤੋ ਬਲ ਅਵਿਜ੍ਞਾਤਪ੍ਰਭਾਵਾਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ਮ੍ਯਤਾਮ੍ ਅਪਰਾਧਿਨਾਮ੍
ਇਹ ਸਾਂਬਾ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਬਲ ਜੀ। ਅਜਾਣੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿਓ।
ਤਤੋ ਨਿਰ੍ਯਾਤਯਾਮ੍ ਆਸੁਃ ਸਾਮ੍ਬਂ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸ੍ਵਪੁਰੀਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਕੌਰਵਾ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਫਿਰ, ਸਾਂਬਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਕੌਰਵ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਰਤ ਗਏ।
ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਕृਪਾਦੀਨਾਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵਦਤਾਂ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਮ੍ ਏਵ ਮਯੇਤ੍ਯ੍ ਆਹ ਬਲੋ ਬਲਵਤਾਂ ਵਰਃ
ਬਲਰਾਮ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ, 'ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'
ਅਦ੍ਯਾਪ੍ਯ੍ ਆਘੂਰ੍ਣਿਤਾਕਾਰਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਤਤ੍ ਪੁਰਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਏष ਪ੍ਰਭਾਵੋ ਰਾਮਸ੍ਯ ਬਲਸ਼ੌਰ੍ਯਵਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਅੱਜ ਵੀ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਬੇਚੈਨ ਜਿਹਾ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰਾਮਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਜੋ ਬਲ ਅਤੇ ਸ਼ੌਰਤ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ ਤੁ ਕੌਰਵਾਃ ਸਾਮ੍ਬਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਹਲਿਨਾ ਸਹ ਪ੍ਰੇषਯਾਮ੍ ਆਸੁਰ੍ ਉਦ੍ਵਾਹਧਨਭਾਰ੍ਯਾਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਕੌਰਵਾਂ ਨੇ ਸਾਂਬਾ ਅਤੇ ਹਲਿਨ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦੇ ਤੋਹਫਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਮੁਨਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬਲਸ੍ਯ ਬਲਸ਼ਾਲਿਨਃ ਕृਤਂ ਯਦ੍ ਅਨ੍ਯਦ੍ ਏਵਾਭੂਤ੍ ਤਦ੍ ਅਪਿ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਸੁਣੋ ਕਿ ਬਲਰਾਮ ਨੇ ਹੋਰ ਕੀ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਵੀ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਨਰਕਸ੍ਯਾਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦੇਵਪਕ੍ਸ਼ਵਿਰੋਧਿਨਃ ਸਖਾਭਵਨ੍ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਵਿਦੋ ਨਾਮ ਵਾਨਰਃ
ਨਰਕਾਸੁਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਦੋਸਤ ਇੱਕ ਵਾਨਰ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦ੍ਵਿਵਿਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ।
ਵੈਰਾਨੁਬਨ੍ਧਂ ਬਲਵਾਨ੍ ਸ ਚਕਾਰ ਸੁਰਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਵਾਨਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਨਰਕਂ ਹਤਵਾਨ੍ ਕृष੍ਣੋ ਬਲਦਰ੍ਪਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ ਕਰਿष੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਏष ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ, ਜੋ ਬਲ ਦੇ ਅਭਿਮਾਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨਰਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਾਂਗਾ।
ਯਜ੍ਞਵਿਧ੍ਵਂਸਨਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲੋਕਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਥਾ ਤਤੋ ਵਿਧ੍ਵਂਸਯਾਮ੍ ਆਸ ਯਜ੍ਞਾਨ੍ ਅਜ੍ਞਾਨਮੋਹਿਤਃ
ਉਹ ਯਜਨਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਮਾਨਵ ਲੋਕ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ। ਫਿਰ, ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਭਰਮ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਯਜਨਾਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਬਿਭੇਦ ਸਾਧੁਮਰ੍ਯਾਦਾਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਚਕ੍ਰੇ ਚ ਦੇਹਿਨਾਮ੍ ਦਦਾਹ ਚਪਲੋ ਦੇਸ਼ਂ ਪੁਰਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ਤਰਾਣਿ ਚ
ਉਹ ਨੇ ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਮਰਯਾਦਾ ਤੋੜੀ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਦੇਸ਼, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅੱਗ ਲਾ ਦਿੱਤੀ।
ਕ੍ਵਚਿਚ੍ ਚ ਪਰ੍ਵਤਕ੍ਸ਼ੇਪਾਦ੍ ਗ੍ਰਾਮਾਦੀਨ੍ ਸਮਚੂਰ੍ਣਯਤ੍ ਸ਼ੈਲਾਨ੍ ਉਤ੍ਪਾਟ੍ਯ ਤੋਯੇषੁ ਮੁਮੋਚਾਮ੍ਬੁਨਿਧੌ ਤਥਾ
ਕਦੇ ਕਦੇ, ਪਹਾੜ ਸੁੱਟ ਕੇ ਉਹ ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਪੀਸ ਦਿੰਦਾ। ਪੱਥਰ ਉਖਾੜ ਕੇ ਉਹ ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦਾ।
ਪੁਨਸ਼੍ ਚਾਰ੍ਣਵਮਧ੍ਯਸ੍ਥਃ ਕ੍ਸ਼ੋਭਯਾਮ੍ ਆਸ ਸਾਗਰਮ੍ ਤੇਨਾਤਿਕ੍ਸ਼ੋਭਿਤਸ਼੍ ਚਾਬ੍ਧਿਰ੍ ਉਦ੍ਵੇਲੋ ਜਾਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਫਿਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਟ ਕਰਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਬਹੁਤ ਉਤਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ ਉੱਪਰ ਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਲਾਵਯਂਸ੍ ਤੀਰਜਾਨ੍ ਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ ਪੁਰਾਦੀਨ੍ ਅਤਿਵੇਗਵਾਨ੍ ਕਾਮਰੂਪਂ ਮਹਾਰੂਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਸ੍ਯਾਨ੍ਯ੍ ਅਨੇਕਸ਼ਃ
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤਟ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁਬੋ ਦਿੰਦਾ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਡਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਕਈ ਫਸਲਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ।
ਲੁਠਨ੍ ਭ੍ਰਮਣਸਂਮਰ੍ਦੈਃ ਸਂਚੂਰ੍ਣਯਤਿ ਵਾਨਰਃ ਤੇਨ ਵਿਪ੍ਰਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਜਗਦ੍ ਏਤਦ੍ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਹ ਵਾਨਰ ਲੁੱਟਦਾ, ਘੁੰਮਦਾ ਅਤੇ ਪੀਸਦਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਦੁਸ਼ਟ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਦਾ।
ਨਿਃਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਵषਟ੍ਕਾਰਂ ਦ੍ਵਿਜਾਸ਼੍ ਚਾਸੀਤ੍ ਸੁਦੁਃਖਿਤਮ੍ ਕਦਾਚਿਦ੍ ਰੈਵਤੋਦ੍ਯਾਨੇ ਪਪੌ ਪਾਨਂ ਹਲਾਯੁਧਃ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਪਾਠ ਜਾਂ ਯਜਨ ਉਚਾਰਣ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਰੈਵਤ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਹਲਾਯੁਧ ਨੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ।
ਰੇਵਤੀ ਚ ਮਹਾਭਾਗਾ ਤਥੈਵਾਨ੍ਯਾ ਵਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਉਦ੍ਗੀਯਮਾਨੋ ਵਿਲਸਲ੍ਲਲਨਾਮੌਲਿਮਧ੍ਯਗਃ
ਰੈਵਤੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਉੱਤਮ ਔਰਤਾਂ ਵੀ, ਖੇਡ ਰਹੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਗੀਤ ਗਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਰੇਮੇ ਯਦੁਵਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਕੁਬੇਰ ਇਵ ਮਨ੍ਦਰੇ ਤਤਃ ਸ ਵਾਨਰੋ ऽਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸੀਰਿਣੋ ਹਲਮ੍
ਯਾਦਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਕੁਬੇਰ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਉਹ ਵਾਨਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਸੀਰੀਣ ਦਾ ਹਲ ਫੜ ਲਿਆ।
ਮੁਸ਼ਲਂ ਚ ਚਕਾਰਾਸ੍ਯ ਸਂਮੁਖਃ ਸ ਵਿਡਮ੍ਬਨਾਮ੍ ਤਥੈਵ ਯੋषਿਤਾਂ ਤਾਸਾਂ ਜਹਾਸਾਭਿਮੁਖਂ ਕਪਿਃ
ਉਹ ਨੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੂਸਲ ਫੜ ਕੇ ਮਜ਼ਾਕ ਬਣਾਇਆ। ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਵਾਨਰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੱਸਿਆ।
ਪਾਨਪੂਰ੍ਣਾਂਸ਼੍ ਚ ਕਰਕਾਂਸ਼੍ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪਾਹਤ੍ਯ ਵੈ ਤਦਾ ਤਤਃ ਕੋਪਪਰੀਤਾਤ੍ਮਾ ਭਰ੍ਤ੍ਸਯਾਮ੍ ਆਸ ਤਂ ਬਲਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਜਾਮਾਂ ਨੂੰ ਝਟਕ ਕੇ ਫੈਂਕ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਫੌਜ ਨੂੰ ਡਾਂਟਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਥਾਪਿ ਤਮ੍ ਅਵਜ੍ਞਾਯ ਚਕ੍ਰੇ ਕਿਲਕਿਲਾਧ੍ਵਨਿਮ੍ ਤਤਃ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਬਲੋ ਜਗृਹੇ ਮੁਸ਼ਲਂ ਰੁषਾ
ਫਿਰ ਵੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਕੇ, ਬਲੋ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਝਣਕਾਰ ਕੀਤੀ; ਤੇ ਉਠ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਉਹ ਨੇ ਗਦਾ ਫੜ ਲਿਆ।