ਜਗਾਮ ਕृष੍ਣਃ ਸਹਸਾ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਪਾਦਪੋਤ੍ਤਮਮ੍ ਤਤਃ ਸ਼ਙ੍ਖਮ੍ ਉਪਾਧ੍ਮਾਯ ਦ੍ਵਾਰਕੋਪਰਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਪਾਰਿਜਾਤ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਫ਼ੌਰਨ ਲੈ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾ ਕੇ, ਦੁਆਰਕਾ ਦੇ ਉਪਰ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਹਰ੍षਮ੍ ਉਤ੍ਪਾਦਯਾਮ੍ ਆਸ ਦ੍ਵਾਰਕਾਵਾਸਿਨਾਂ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਅਵਤੀਰ੍ਯਾਥ ਗਰੁਡਾਤ੍ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾਸਹਾਯਵਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੁਆਰਕਾ ਦੇ ਵਾਸੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਗਰੁੜ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ, ਸਤਯਭਾਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਇਆ।
ਨਿष੍ਕੁਟੇ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮ੍ ਆਸ ਪਾਰਿਜਾਤਂ ਮਹਾਤਰੁਮ੍ ਯਮ੍ ਅਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਜਨਃ ਸਰ੍ਵੋ ਜਾਤਿਂ ਸ੍ਮਰਤਿ ਪੌਰ੍ਵਿਕੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਾਰਿਜਾਤ ਦੇ ਮਹਾ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਅੰਗਣੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਵਾਸ੍ਯਤੇ ਯਸ੍ਯ ਪੁष੍ਪਾਣਾਂ ਗਨ੍ਧੇਨੋਰ੍ਵੀ ਤ੍ਰਿਯੋਜਨਮ੍ ਤਤਸ੍ ਤੇ ਯਾਦਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਗਨ੍ਧਾਨ੍ ਅਮਾਨੁषਾਨ੍
ਉਸ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਫੈਲ ਗਈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਯਾਦਵਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਅਲੌਕਿਕ ਸੁਗੰਧ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ।
ਦਦृਸ਼ੁਃ ਪਾਦਪੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਕੁਰ੍ਵਤੋ ਮੁਖਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ ਕਿਂਕਰੈਃ ਸਮੁਪਾਨੀਤਂ ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵਾਦਿ ਤਤੋ ਧਨਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਰੁੱਖ ਕੋਲ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਜਦ ਉਸ ਦੇ ਸੇਵਕ ਹਾਥੀ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਧਨ ਲੈ ਕੇ ਆਏ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ ਚ ਕृष੍ਣੋ ਜਗ੍ਰਾਹ ਨਰਕਸ੍ਯ ਪਰਿਗ੍ਰਹਾਤ੍ ਤਤਃ ਕਾਲੇ ਸ਼ੁਭੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਉਪਯੇਮੇ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਨਰਕ ਦੇ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਰਹੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਲੈ ਲਿਆ; ਫਿਰ, ਚੰਗੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਾਃ ਕਨ੍ਯਾ ਨਰਕਾਵਾਸਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਤੋ ਯਾਃ ਸਮਾਹृਤਾਃ ਏਕਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ ਏਵ ਗੋਵਿਨ੍ਦਃ ਕਾਲੇਨਾਸਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਜੋ ਕੁੜੀਆਂ ਨਰਕ ਦੇ ਵਾਸ ਤੋਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਸਮੇਂ ਵਿਆਹ ਲਿਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਜਗ੍ਰਾਹ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਪਾਣੀਨ੍ ਪृਥਗ੍ਦੇਹੇ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਤਃ षੋਡਸ਼ ਸ੍ਤ੍ਰੀਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਮ੍ ਏਕਂ ਤਥਾਧਿਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਰ ਇਕ ਦੇ ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ: ਸੋਲਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਇੱਕ ਸੌ ਔਰਤਾਂ।
ਤਾਵਨ੍ਤਿ ਚਕ੍ਰੇ ਰੂਪਾਣਿ ਭਗਵਾਨ੍ ਮਧੁਸੂਦਨਃ ਏਕੈਕਸ਼ਸ਼੍ ਚ ਤਾਃ ਕਨ੍ਯਾ ਮੇਨਿਰੇ ਮਧੁਸੂਦਨਮ੍
ਭਗਵਾਨ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਇੰਨੇ ਹੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਏ, ਅਤੇ ਹਰ ਕੁੜੀ ਨੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹੀ ਮੰਨਿਆ।
ਮਮੈਵ ਪਾਣਿਗ੍ਰਹਣਂ ਗੋਵਿਨ੍ਦਃ ਕृਤਵਾਨ੍ ਇਤਿ ਨਿਸ਼ਾਸੁ ਜਗਤਃ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਤਾਸਾਂ ਗੇਹੇषੁ ਕੇਸ਼ਵਃ ਉਵਾਸ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵਾਸਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਧਰੋ ਹਰਿਃ
ਹਰ ਇਕ ਨੇ ਸੋਚਿਆ 'ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ', ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਹਰ ਔਰਤ ਦੇ ਕੋਲ ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ।
ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਦ੍ਯਾ ਹਰੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾਂ ਕਥਿਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਭਾਨ੍ਵਾਦਿਕਾਂਸ਼੍ ਚ ਵੈ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰੁਕਮੀਣੀ ਤੋਂ ਹਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ; ਸਤਯਭਾਮਾ ਨੇ ਭਾਨੁ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ।
ਦੀਪ੍ਤਿਮਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਪਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯਾ ਰੋਹਿਣ੍ਯਾਸ੍ ਤਨਯਾ ਹਰੇਃ ਬਭੂਵੁਰ੍ ਜਾਮ੍ਬਵਤ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਸਾਮ੍ਬਾਦ੍ਯਾ ਬਾਹੁਸ਼ਾਲਿਨਃ
ਰੋਹਿਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਦੀਪਤਿਮਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਪਕਸ਼ ਆਗੂ, ਚਮਕਦੇ ਸਨ; ਜਾਮਬਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਂਬ ਆਗੂ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਸਨ।
ਤਨਯਾ ਭਦ੍ਰਵਿਨ੍ਦਾਦ੍ਯਾ ਨਾਗ੍ਨਜਿਤ੍ਯਾਂ ਮਹਾਬਲਾਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮਜਿਤ੍ਪ੍ਰਧਾਨਾਸ੍ ਤੁ ਸ਼ੈਬ੍ਯਾਯਾਂ ਚਾਭਵਨ੍ ਸੁਤਾਃ
ਭਦਰਵਿੰਦ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨਾਗਨਜਿਤੀ ਤੋਂ ਜਣੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਸਨ; ਸ਼ੈਬਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸੰਗ੍ਰਾਮਜਿਤ ਆਗੂ, ਵੀ ਜਣੇ।
ਵृਕਾਦ੍ਯਾਸ੍ ਤੁ ਸੁਤਾ ਮਾਦ੍ਰੀ ਗਾਤ੍ਰਵਤ੍ਪ੍ਰਮੁਖਾਨ੍ ਸੁਤਾਨ੍ ਅਵਾਪ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਕਾਲਿਨ੍ਦ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਾਦਯਃ
ਵ੍ਰਿਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਾਦਰੀ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਸਨ; ਗਾਤਰਵਤ ਆਗੂ ਲਕਸ਼ਮਣਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ; ਸ਼੍ਰੁਤ ਆਗੂ ਕਾਲਿੰਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ।
ਅਨ੍ਯਾਸਾਂ ਚੈਵ ਭਾਰ੍ਯਾਣਾਂ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾਨਿ ਚਕ੍ਰਿਣਃ ਅष੍ਟਾਯੁਤਾਨਿ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਂ ਤਥਾ
ਹੋਰ ਪਤਨੀਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਚਕਰਧਾਰੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇ: ਅਠੀ ਹਜ਼ਾਰ ਇੱਕ ਸੌ ਪੁੱਤਰ।
ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਪ੍ਰਮੁਖਸ੍ ਤੇषਾਂ ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾਸ੍ ਤੁ ਸੁਤਸ੍ ਤਤਃ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਦ੍ ਅਨਿਰੁਦ੍ਧੋ ऽਭੂਦ੍ ਵਜ੍ਰਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਅਜਾਯਤ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜੋ ਰੁਕਮੀਣੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ; ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਤੋਂ ਅਨਿਰੁੱਧ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵਜ੍ਰ ਜਣਿਆ।
ਅਨਿਰੁਦ੍ਧੋ ਰਣੇ ਰੁਦ੍ਧੋ ਬਲੇਃ ਪੌਤ੍ਰੀਂ ਮਹਾਬਲਃ ਬਾਣਸ੍ਯ ਤਨਯਾਮ੍ ਊषਾਮ੍ ਉਪਯੇਮੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਅਨਿਰੁੱਧ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸਨੇ ਬਾਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰੀ ਉਸ਼ਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਯਤ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧਮ੍ ਅਭੂਦ੍ ਘੋਰਂ ਹਰਿਸ਼ਂਕਰਯੋਰ੍ ਮਹਤ੍ ਛਿਨ੍ਨਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਬਾਹੂਨਾਂ ਯਤ੍ਰ ਬਾਣਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰਿਣਾ
ਉਥੇ ਹਰੀ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਵਿਚਕਾਰ ਇਕ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਜੰਗ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਚਕਰ ਵਾਲੇ ਨੇ ਬਾਣ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਕਥਂ ਯੁਦ੍ਧਮ੍ ਅਭੂਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨ੍ ਉषਾਰ੍ਥੇ ਹਰਕृष੍ਣਯੋਃ ਕਥਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਚ ਬਾਣਸ੍ਯ ਬਾਹੂਨਾਂ ਕृਤਵਾਨ੍ ਹਰਿਃ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ਼ਾ ਲਈ ਹਰਾ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ? ਤੇ ਹਰੀ ਨੇ ਬਾਣ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ?
ਏਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਮਹਾਭਾਗ ਵਕ੍ਤੁਮ੍ ਅਰ੍ਹਸਿ ਨੋ ऽਖਿਲਮ੍ ਮਹਤ੍ ਕੌਤੂਹਲਂ ਜਾਤਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਏਤਾਂ ਕਥਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਂਭਾਗ, ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਦੱਸੋ; ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਲਈ ਸਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਉषਾ ਬਾਣਸੁਤਾ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਸ਼ਂਭੁਨਾ ਸਹ ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤੀਮ੍ ਉਪਲਕ੍ਸ਼੍ਯੋਚ੍ਚੈਃ ਸ੍ਪृਹਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਤਦਾ ਸ੍ਵਯਮ੍ ਤਤਃ ਸਕਲਚਿਤ੍ਤਜ੍ਞਾ ਗੌਰੀ ਤਾਮ੍ ਆਹ ਭਾਮਿਨੀਮ੍
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਬਾਣ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਉਸ਼ਾ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ੰਭੂ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਜਾਗੀ; ਫਿਰ, ਗੌਰੀ ਜੋ ਸਭ ਦੇ ਮਨ ਜਾਣਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਚਮਕਦਾਰ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਲਮ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਅਨੁਤਾਪੇਨ ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਪਿ ਰਂਸ੍ਯਸੇ
ਉਸਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੁਣ ਪਛਤਾਵਾ ਛੱਡ, ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹੇਗੀ।'
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤਾ ਸਾ ਤਦਾ ਚਕ੍ਰੇ ਕਦੇਤਿ ਮਤਿਮ੍ ਆਤ੍ਮਨਃ ਕੋ ਵਾ ਭਰ੍ਤਾ ਮਮੇਤ੍ਯ੍ ਏਨਾਂ ਪੁਨਰ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਆਹ ਪਾਰ੍ਵਤੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ਼ਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਇਹ ਕਦੋਂ ਹੋਵੇਗਾ?' ਤੇ 'ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਕੌਣ ਹੋਵੇਗਾ?' ਫਿਰ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਆਖਿਆ।
ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਯੋ ऽਭਿਭਵਂ ਤਵ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਸ ਤੇ ਭਰ੍ਤਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਵੈਸ਼ਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੱਖ ਦੀ ਬਾਰਹੀਂ ਤਰੀਕ ਨੂੰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇਗਾ, ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ, ਉਹੀ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਤਿਥੌ ਪੁਮਾਨ੍ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਯਥਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਉਦੀਰਿਤਃ ਤਥੈਵਾਭਿਭਵਂ ਚਕ੍ਰੇ ਰਾਗਂ ਚਕ੍ਰੇ ਚ ਤਤ੍ਰ ਸਾ ਤਤਃ ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧਾ ਪੁਰੁषਮ੍ ਅਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀ ਤਮ੍ ਉਤ੍ਸੁਕਾ
ਉਸ ਤਰੀਕ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਮਰਦ ਨੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਉਸ਼ਾ ਉਸਦੇ ਵਲ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਹੋ ਗਈ, ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਜਾਗੀ, ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਨਾ ਸਕੀ।
ਕ੍ਵ ਗਤੋ ऽਸੀਤਿ ਨਿਰ੍ਲਜ੍ਜਾ ਦ੍ਵਿਜਾਸ਼੍ ਚੋਕ੍ਤਵਤੀ ਸਖੀਮ੍ ਬਾਣਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਕੁਮ੍ਭਾਣ੍ਡਸ਼੍ ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ ਤੁ ਤਤ੍ਸੁਤਾ
ਉਸ਼ਾ ਨੇ ਬੇਝਿਜਕ ਆਪਣੇ ਸਖੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ?' ਉਸਦੀ ਸਖੀ ਸੀ ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ, ਜੋ ਬਾਣ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਕੁੰਭਾਂਡਾ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਖ੍ਯ੍ ਅਭਵਤ੍ ਸਾ ਚ ਪ੍ਰਾਹ ਕੋ ऽਯਂ ਤ੍ਵਯੋਚ੍ਯਤੇ ਯਦਾ ਲਜ੍ਜਾਕੁਲਾ ਨਾਸ੍ਯ ਕਥਯਾਮ੍ ਆਸ ਸਾ ਸਖੀ
ਉਹ ਉਸਦੀ ਪੱਕੀ ਸਖੀ ਬਣ ਗਈ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੂੰ ਜਿਸਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਉਹ ਕੌਣ ਹੈ?' ਪਰ ਜਦ ਉਸ਼ਾ ਲਾਜ ਨਾਲ ਕੁਝ ਨਾ ਦੱਸ ਸਕੀ, ਉਸਦੀ ਸਖੀ ਨੇ ਫਿਰ ਵੀ ਪੁੱਛਿਆ।
ਤਦਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਮ੍ ਆਨੀਯ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਏਵਾਨ੍ਵਵੇਦਯਤ੍ ਵਿਦਿਤਾਯਾਂ ਤੁ ਤਾਮ੍ ਆਹ ਪੁਨਰ੍ ਊषਾ ਯਥੋਦਿਤਮ੍ ਦੇਵ੍ਯਾ ਤਥੈਵ ਤਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਯੋ ऽਭ੍ਯੁਪਾਯਃ ਕੁਰੁष੍ਵ ਤਮ੍
ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਲਿਆ; ਸਮਝ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਸ਼ਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਦੇਵੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਢੰਗ ਲੱਭ।'
ਤਤਃ ਪਟੇ ਸੁਰਾਨ੍ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ ਚ ਪ੍ਰਧਾਨਤਃ ਮਨੁष੍ਯਾਂਸ਼੍ ਚਾਭਿਲਿਖ੍ਯਾਸੌ ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾਪ੍ਯ੍ ਅਦਰ੍ਸ਼ਯਤ੍
ਫਿਰ ਚਿਤ੍ਰਲੇਖਾ ਨੇ ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਤੇ ਉਸ਼ਾ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈਆਂ।
ਅਪਾਸ੍ਯ ਸਾ ਤੁ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਂਸ੍ ਤਥੋਰਗਸੁਰਾਸੁਰਾਨ੍ ਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਦਦੌ ਦृष੍ਟਿਂ ਤੇष੍ਵ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਅਨ੍ਧਕਵृष੍ਣਿषੁ
ਉਸ਼ਾ ਨੇ ਗੰਧਰਵ, ਸੱਪ, ਦੇਵ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਪਰੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਅੰਧਕ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀਆਂ ਵੱਲ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਟਿਕਾਈ।