ਅਨੋਸ੍ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮੋ ऽਭੂਦ੍ ਦ੍ਯੂਤਸ੍ ਤਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜੋ ऽਭਵਤ੍ ਦ੍ਯੂਤਾਦ੍ ਵਨਦੁਹੋ ਜਜ੍ਞੇ ਪ੍ਰਚੇਤਾਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ
ਅਨੋ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮ ਸੀ; ਧਰਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਯੂਤ ਸੀ; ਦਯੂਤ ਤੋਂ ਵਨਦੁਹਾ ਜਨਮਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਚੇਤਾਸ ਸੀ।
ਪ੍ਰਚੇਤਸਃ ਸੁਚੇਤਾਸ੍ ਤੁ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਅਨਵੋ ਮਯਾ ਬਭੂਵੁਸ੍ ਤੁ ਯਦੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਪਞ੍ਚ ਦੇਵਸੁਤੋਪਮਾਃ
ਪ੍ਰਚੇਤਾਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਚੇਤਾਸ ਸੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਨੋ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਮੈਂ ਕੀਤਾ। ਯਦੁ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਮਹਾਨ ਸਨ।
ਸਹਸ੍ਰਾਦਃ ਪਯੋਦਸ਼੍ ਚ ਕ੍ਰੋष੍ਟਾ ਨੀਲੋ ऽਞ੍ਜਿਕਸ੍ ਤਥਾ ਸਹਸ੍ਰਾਦਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦਾਸ੍ ਤ੍ਰਯਃ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਾਃ
ਸਹਸਰਾਦ, ਪਯੋਦਾ, ਕ੍ਰੋਸ਼ਟਾ, ਨੀਲਾ ਅਤੇ ਅੰਜਿਕਾ ਵੀ; ਸਹਸਰਾਦ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰਿਸ ਸਨ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮਵਾਨ ਸਨ।
ਹੈਹਯਸ਼੍ ਚ ਹਯਸ਼੍ ਚੈਵ ਰਾਜਾ ਵੇਣੁਹਯਸ੍ ਤਥਾ ਹੈਹਯਸ੍ਯਾਭਵਤ੍ ਪੁਤ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮਨੇਤ੍ਰ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਹੈਹਯ, ਹਯ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਵੇਣੁਹਯ; ਹੈਹਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮਨੇਤ੍ਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਨੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਤਸ੍ ਤੁ ਸਾਹਞ੍ਜਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ ਸਾਹਞ੍ਜਨੀ ਨਾਮ ਪੁਰੀ ਤੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਾ
ਧਰਮਨੇਤ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਾਰਤ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਾਹੰਜਾ ਸੀ; ਉਸ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਹੰਜਨੀ ਨਾਮਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।
ਆਸੀਨ੍ ਮਹਿष੍ਮਤਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣ੍ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣ੍ਯਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦੋ ਦੁਰ੍ਦਮੋ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਮਹਿਸ਼ਮਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ। ਭਦ੍ਰਸ਼੍ਰੇਣਿਆ ਦਾ ਵਾਰਿਸ ਦੁਰਦਮਾ ਸੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ।
ਦੁਰ੍ਦਮਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਧੀਮਾਨ੍ ਕਨਕੋ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ ਕਨਕਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦਾਸ਼੍ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ
ਦੁਰਦਮਾ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਕਨਕਾ ਸੀ; ਕਨਕਾ ਦੇ ਚਾਰ ਵਾਰਿਸ ਸਨ, ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਭਰ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਏ।
ਕृਤਵੀਰ੍ਯਃ ਕृਤੌਜਾਸ਼੍ ਚ ਕृਤਧਨ੍ਵਾ ਤਥੈਵ ਚ ਕृਤਾਗ੍ਨਿਸ੍ ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਥੋ ऽਭੂਤ੍ ਕृਤਵੀਰ੍ਯਾਦ੍ ਅਥਾਰ੍ਜੁਨਃ
ਕ੍ਰਤਵੀਰਿਆ, ਕ੍ਰਤੌਜਾ, ਕ੍ਰਤਧਨਵਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਤਾਗਨੀ ਇਹ ਚਾਰੇ ਸਨ; ਕ੍ਰਤਵੀਰਿਆ ਤੋਂ ਅਰਜੁਨ ਜਨਮਿਆ।
ਯੋ ऽਸੌ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪੇਸ਼੍ਵਰੋ ऽਭਵਤ੍ ਜਿਗਾਯ ਪृਥਿਵੀਮ੍ ਏਕੋ ਰਥੇਨਾਦਿਤ੍ਯਵਰ੍ਚਸਾ
ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸੱਤ ਦਵੀਪਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਇਕੱਲਾ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਰਥ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਸ ਹਿ ਵਰ੍षਾਯੁਤਂ ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤਪਃ ਪਰਮਦੁਸ਼੍ਚਰਮ੍ ਦਤ੍ਤਮ੍ ਆਰਾਧਯਾਮ੍ ਆਸ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯੋ ऽਤ੍ਰਿਸਂਭਵਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਔਖਾ ਤਪ ਕੀਤਾ; ਆਤ੍ਰੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਮੈ ਦਤ੍ਤੋ ਵਰਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਦਾਚ੍ ਚਤੁਰੋ ਭੂਰਿਤੇਜਸਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਂ ਸੁਮਹਦ੍ ਵਰਮ੍
ਦਾਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਵੱਡੇ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਵਰ ਦਿੱਤੇ; ਪਹਿਲਾਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਵਰ ਮੰਗਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਧਰ੍ਮੇ ऽਧੀਯਮਾਨਸ੍ਯ ਸਦ੍ਭਿਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਨਿਵਾਰਣਮ੍ ਉਗ੍ਰੇਣ ਪृਥਿਵੀਂ ਜਿਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮੇਣੈਵਾਨੁਰਞ੍ਜਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਅਧਰਮ ਵਧ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਕੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।
ਸਂਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ ਸੁਬਹੂਞ੍ ਜਿਤ੍ਵਾ ਹਤ੍ਵਾ ਚਾਰੀਨ੍ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਵਰ੍ਤਮਾਨਸ੍ਯ ਵਧਂ ਚਾਭ੍ਯਧਿਕਾਦ੍ ਰਣੇ
ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਜੰਗਾਂ ਜਿੱਤ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੈਰੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ, ਪਰ ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਖਤਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ।
ਤਸ੍ਯ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਯੁਧ੍ਯਤਃ ਕਿਲ ਭੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਯੋਗਾਦ੍ ਯੋਗੀਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯੇਵ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਵਤਿ ਮਾਯਯਾ
ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇਓ, ਜਦ ਉਹ ਲੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਯੋਗ ਦੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਿਕਲ ਆਈਆਂ।
ਤੇਨੇਯਂ ਪृਥਿਵੀ ਸਰ੍ਵਾ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾ ਸਪਤ੍ਤਨਾ ਸਸਮੁਦ੍ਰਾ ਸਨਗਰਾ ਉਗ੍ਰੇਣ ਵਿਧਿਨਾ ਜਿਤਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਸੱਤ ਟਾਪੂ, ਸ਼ਹਿਰ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਪਿੰਡ ਜਿੱਤ ਲਏ।
ਤੇਨ ਸਪ੍ਤਸੁ ਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਸਪ੍ਤ ਯਜ੍ਞਸ਼ਤਾਨਿ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨਿ ਵਿਧਿਨਾ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ 'ਤੇ ਸਤ ਸੌ ਯਜਨ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਕਰਵਾਏ।
ਸਰ੍ਵੇ ਯਜ੍ਞਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਤਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਞ੍ਚਨਯੂਪਾਸ਼੍ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਞ੍ਚਨਵੇਦਯਃ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਥੰਮਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਵੇਦੀਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵੈਰ੍ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਵਿਮਾਨਸ੍ਥੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤੈਃ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ ਅਪ੍ਸਰੋਭਿਸ਼੍ ਚ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਏਵੋਪਸ਼ੋਭਿਤਾਃ
ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਯਜਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਸੁੰਦਰ vimānਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਯਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞੇ ਜਗੌ ਗਾਥਾਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋ ਨਾਰਦਸ੍ ਤਥਾ ਵਰੀਦਾਸਾਤ੍ਮਜੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ ਮਹਿਮ੍ਨਾ ਤਸ੍ਯ ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ
ਉਸ ਦੇ ਯਜਨ 'ਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਨਾਰਦ, ਵਰੀਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਦੇ ਅਚੰਭੇ ਵਿੱਚ ਗੀਤ ਗਾਇਆ।
ਨ ਨੂਨਂ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਗਤਿਂ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਯਜ੍ਞੈਰ੍ ਦਾਨੈਸ੍ ਤਪੋਭਿਸ਼੍ ਚ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਸ਼੍ਰੁਤੇਨ ਚ
ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਕਦੇ ਵੀ ਕਾਤਰਵੀਰਿਆ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਯਜਨ, ਦਾਨ, ਤਪ, ਬਹਾਦਰੀ ਜਾਂ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ।
ਸ ਹਿ ਸਪ੍ਤਸੁ ਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਚਰ੍ਮੀ ਖਡ੍ਗੀ ਸ਼ਰਾਸਨੀ ਰਥੀ ਦ੍ਵੀਪਾਨ੍ ਅਨੁਚਰਨ੍ ਯੋਗੀ ਸਂਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਨृਭਿਃ
ਉਹ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ 'ਤੇ, ਲੜਾਈ ਵਾਲਾ, ਤਲਵਾਰ, ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਲੈ ਕੇ, ਰਥ 'ਤੇ, ਯੋਗ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਅਨष੍ਟਦ੍ਰਵ੍ਯਤਾ ਚੈਵ ਨ ਸ਼ੋਕੋ ਨ ਚ ਵਿਭ੍ਰਮਃ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਮਹਾਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਜਾ ਧਰ੍ਮੇਣ ਰਕ੍ਸ਼ਤਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਜਦ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਕਿਸੇ ਦਾ ਧਨ ਨਹੀਂ ਗਇਆ, ਕੋਈ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਉਲਝਣ ਸੀ।
ਸ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਭਾਕ੍ ਸਮ੍ਰਾਟ੍ ਚਕ੍ਰਵਰ੍ਤੀ ਬਭੂਵ ਹ ਸ ਏਵ ਪਸ਼ੁਪਾਲੋ ऽਭੂਤ੍ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਃ ਸ ਏਵ ਚ
ਉਹ ਸਭ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਮਰਾਟ, ਚਕ੍ਰਵਰਤੀ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਹ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਰੱਖਵਾਲਾ, ਖੇਤਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਸੀ।
ਸ ਏਵ ਵृष੍ਟ੍ਯਾ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੋ ਯੋਗਿਤ੍ਵਾਦ੍ ਅਰ੍ਜੁਨੋ ऽਭਵਤ੍ ਸ ਵੈ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰੇਣ ਜ੍ਯਾਘਾਤਕਠਿਨਤ੍ਵਚਾ
ਯੋਗ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਰਖਾ ਵਾਲਾ ਪਰਜਨਯਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਹ ਅਰਜੁਨ ਸੀ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਚਮੜੀ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਦ ਨਾਲ ਕਠੋਰ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਭਾਤਿ ਰਸ਼੍ਮਿਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸ਼ਰਦੀਵ ਚ ਭਾਸ੍ਕਰਃ ਸ ਹਿ ਨਾਗਾਨ੍ ਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਮਾਹਿष੍ਮਤ੍ਯਾਂ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਮਾਹਿਸ਼ਮਤੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਕਰ੍ਕੋਟਕਸੁਤਾਞ੍ ਜਿਤ੍ਵਾ ਪੁਰ੍ਯਾਂ ਤਸ੍ਯਾਂ ਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍ ਸ ਵੈ ਵੇਗਂ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਵृਟ੍ਕਾਲੇ ऽਮ੍ਬੁਜੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਕਰਕੋਟਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵਸਾ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਕਮਲ-ਅੱਖ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਨੇ ਵਰਖਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਰੋਕ ਲਈ।
ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਨ੍ ਇਵ ਭੁਜੋਦ੍ਭਿਨ੍ਨਂ ਪ੍ਰਤਿਸ੍ਰੋਤਸ਼੍ ਚਕਾਰ ਹ ਲੁਣ੍ਠਿਤਾ ਕ੍ਰੀਡਤਾ ਤੇਨ ਨਦੀ ਤਦ੍ਗ੍ਰਾਮਮਾਲਿਨੀ
ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਵਗਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਦਰਿਆ, ਪਿੰਡਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਲੁੱਟ ਲਿਆ।
ਚਲਦੂਰ੍ਮਿਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸ਼ਙ੍ਕਿਤਾਭ੍ਯੇਤਿ ਨਰ੍ਮਦਾ ਤਸ੍ਯ ਬਾਹੁਸਹਸ੍ਰੇਣ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਮਾਣੇ ਮਹੋਦਧੌ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ, ਨਰਮਦਾ ਡਰ ਕੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ।
ਭਯਾਨ੍ ਨਿਲੀਨਾ ਨਿਸ਼੍ਚੇष੍ਠਾਃ ਪਾਤਾਲਸ੍ਥਾ ਮਹੀਸੁਰਾਃ ਚੂਰ੍ਣੀਕृਤਮਹਾਵੀਚਿਂ ਚਲਨ੍ਮੀਨਮਹਾਤਿਮਿਮ੍
ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪ, ਡਰ ਕੇ ਤੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਕੇ ਲੁਕ ਗਏ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਇਆ, ਵੱਡੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ, ਮਛੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਮੀਨ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਮਾਰੁਤਾਵਿਦ੍ਧਫੇਨੌਘਮ੍ ਆਵਰ੍ਤਕ੍ਸ਼ੋਭਸਂਕੁਲਮ੍ ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤਯਤ੍ ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਚ ਬਾਹੁਨਾ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ, ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਡਦੇ ਝਾਗਾਂ, ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਚਲਾਇਆ।