ਵਰੁਣਪ੍ਰਹਿਤਾਂ ਚਾਸ੍ਮੈ ਮਾਲਾਮ੍ ਅਮ੍ਲਾਨਪਙ੍ਕਜਾਮ੍ ਸਮੁਦ੍ਰਾਰ੍ਹੇ ਤਥਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇ ਨੀਲੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ ਅਯਚ੍ਛਤ
ਵਰੁਣ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਕਦੇ ਨਾ ਮੁਰਝਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਭੇਜੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗੇ ਕੱਪੜੇ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਨੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਦਿੱਤੇ।
ਕृਤਾਵਤਂਸਃ ਸ ਤਦਾ ਚਾਰੁਕੁਣ੍ਡਲਭੂषਿਤਃ ਨੀਲਾਮ੍ਬਰਧਰਃ ਸ੍ਰਗ੍ਵੀ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਕਾਨ੍ਤਿਸਂਯੁਤਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਕੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਕਮਲ, ਸੋਹਣੇ ਕੁੰਡਲ, ਨੀਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਮਾਲਾ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਇਤ੍ਥਂ ਵਿਭੂषਿਤੋ ਰੇਮੇ ਤਤ੍ਰ ਰਾਮਸ੍ ਤਦਾ ਵ੍ਰਜੇ ਮਾਸਦ੍ਵਯੇਨ ਯਾਤਸ਼੍ ਚ ਪੁਨਃ ਸ ਮਥੁਰਾਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜ ਕੇ, ਰਾਮ ਜੀ ਉੱਥੇ ਵ੍ਰਜ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹੇ। ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਉਹ ਫਿਰ ਮਥੁਰਾ ਨਗਰੀ ਚਲੇ ਗਏ।
ਰੇਵਤੀਂ ਚੈਵ ਤਨਯਾਂ ਰੈਵਤਸ੍ਯ ਮਹੀਪਤੇਃ ਉਪਯੇਮੇ ਬਲਸ੍ ਤਸ੍ਯਾਂ ਜਜ੍ਞਾਤੇ ਨਿਸ਼ਠੋਲ੍ਮੁਕੌ
ਬਲ ਨੇ ਰੈਵਤ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਰੈਵਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਨਿਸ਼ਠ ਤੇ ਉਲਮੁਕ ਨਾਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ।
ਭੀष੍ਮਕਃ ਕੁਣ੍ਡਿਨੇ ਰਾਜਾ ਵਿਦਰ੍ਭਵਿषਯੇ ऽਭਵਤ੍ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਤਸ੍ਯ ਦੁਹਿਤਾ ਰੁਕ੍ਮੀ ਚੈਵ ਸੁਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਕੁੰਡਿਨਾ ਵਿੱਚ ਵਿਦਰਭ ਦੇ ਰਾਜੇ ਭੀਸ਼ਮਕ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੀ ਰੁਕਮਣੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਰੁਕਮੀ ਸੀ।
ਰੁਕ੍ਮਿਣੀਂ ਚਕਮੇ ਕृष੍ਣਃ ਸਾ ਚ ਤਂ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀ ਨ ਦਦੌ ਯਾਚਤੇ ਚੈਨਾਂ ਰੁਕ੍ਮੀ ਦ੍ਵੇषੇਣ ਚਕ੍ਰਿਣੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਚਾਹਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਹਾਸੇ ਵਾਲੀ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਪਰ ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਵਿਘਨ ਕਰਕੇ, ਚਕਰਧਾਰੀ ਨੂੰ ਮੰਗਣ ਤੇ ਵੀ, ਰੁਕਮਣੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ।
ਦਦੌ ਸ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਾਯ ਜਰਾਸਂਧਪ੍ਰਚੋਦਿਤਃ ਭੀष੍ਮਕੋ ਰੁਕ੍ਮਿਣਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀਮ੍ ਉਰੁਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਉਕਸਾਏ ਹੋਏ, ਭੀਸ਼ਮਕ ਨੇ ਰੁਕਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਸ਼ਿਸੁਪਾਲ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਵਾਹਾਰ੍ਥਂ ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਜਰਾਸਂਧਮੁਖਾ ਨृਪਾਃ ਭੀष੍ਮਕਸ੍ਯ ਪੁਰਂ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਸ਼੍ ਚ ਕੁਣ੍ਡਿਨਮ੍
ਫਿਰ ਵਿਆਹ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਜਰਾਸੰਧ ਆਦਿਕ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਭੀਸ਼ਮਕ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਗਏ, ਤੇ ਸ਼ਿਸੁਪਾਲ ਵੀ ਕੁੰਡਿਨਾ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਕृष੍ਣੋ ऽਪਿ ਬਲਭਦ੍ਰਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਯਦੁਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ ਪ੍ਰਯਯੌ ਕੁਣ੍ਡਿਨਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਵਿਵਾਹਂ ਚੈਦ੍ਯਭੂਪਤੇਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ, ਬਲਭਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਚੇਦੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਵਿਆਹ ਵੇਖਣ ਲਈ ਕੁੰਡਿਨ ਪਹੁੰਚੇ।
ਸ਼੍ਵੋਭਾਵਿਨਿ ਵਿਵਾਹੇ ਤੁ ਤਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਹृਤਵਾਨ੍ ਹਰਿਃ ਵਿਪਕ੍ਸ਼ਭਾਵਮ੍ ਆਸਾਦ੍ਯ ਰਾਮਾਦ੍ਯੇष੍ਵ੍ ਏਵ ਬਨ੍ਧੁषੁ
ਪਰ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਇਕ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ, ਹਰੀ ਨੇ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਰਾਮ ਆਦਿਕ ਆਪਣੇ ਹੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਲੋਂ ਵਿਰੋਧ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਤਤਸ਼੍ ਚ ਪੌਣ੍ਡ੍ਰਕਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਦਨ੍ਤਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਵਿਦੂਰਥਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲੋ ਜਰਾਸਂਧਃ ਸ਼ਾਲ੍ਵਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ ਚ ਮਹੀਭृਤਃ
ਫਿਰ ਪੌਂਡਰਕ, ਮਹਾਨ ਦੰਤਵਕ੍ਰ, ਵਿਦੂਰਥ, ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ, ਜਰਾਸੰਧ, ਸ਼ਾਲਵ ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ,
ਕੁਪਿਤਾਸ੍ ਤੇ ਹਰਿਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ ਉਦ੍ਯੋਗਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਸ਼੍ ਚ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਰਾਮਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਯਦੁਪੁਂਗਵੈਃ
ਹਰੀ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਵੱਡੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਰਾਮ ਤੇ ਹੋਰ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰਾਂ ਕੋਲੋਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਹਾਰ ਗਏ।
ਕੁਣ੍ਡਿਨਂ ਨ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਅਹਤ੍ਵਾ ਯੁਧਿ ਕੇਸ਼ਵਮ੍ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਰੁਕ੍ਮੀ ਚ ਹਨ੍ਤੁਂ ਕृष੍ਣਮ੍ ਅਭਿਦ੍ਰੁਤਃ
ਰੁਕਮੀ ਨੇ ਕਸਮ ਖਾ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਜੇ ਤੱਕ ਮੈਂ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮਾਰਦਾ, ਮੈਂ ਕੁੰਡਿਨ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ,' ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਦੌੜ ਪਿਆ।
ਹਤ੍ਵਾ ਬਲਂ ਸ ਨਾਗਾਸ਼੍ਵਪਤ੍ਤਿਸ੍ਯਨ੍ਦਨਸਂਕੁਲਮ੍ ਨਿਰ੍ਜਿਤਃ ਪਾਤਿਤਸ਼੍ ਚੋਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਲੀਲਯੈਵ ਸ ਚਕ੍ਰਿਣਾ
ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਵੀ, ਰੁਕਮੀ ਚੱਕਰਧਾਰੀ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹਾਰ ਗਿਆ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਰੁਕ੍ਮਿਣਂ ਸਮ੍ਯਗ੍ ਉਪਯੇਮੇ ਸ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀਮ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਰੁਕਮੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰਾ ਕੇ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਨੇ ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਰਾਖਸਸ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਆਹ ਲਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਜਜ੍ਞੇ ਚ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਮਦਨਾਂਸ਼ਃ ਸ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ਜਹਾਰ ਸ਼ਮ੍ਬਰੋ ਯਂ ਵੈ ਯੋ ਜਘਾਨ ਚ ਸ਼ਮ੍ਬਰਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਕਾਮਦੇਵ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਸ਼ੰਬਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਪਰ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਨੇ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਮ੍ਬਰੇਣ ਹृਤੋ ਵੀਰਃ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਃ ਸ ਕਥਂ ਪੁਨਃ ਸ਼ਮ੍ਬਰਸ਼੍ ਚ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਃ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੇਨ ਕਥਂ ਹਤਃ
ਸ਼ੰਬਰ ਨੇ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਮੁੜ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਿਆ? ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸ਼ੰਬਰ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ?
षष੍ਠੇ ऽਹ੍ਨਿ ਜਾਤਮਾਤ੍ਰੇ ਤੁ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਂ ਸੂਤਿਕਾਗृਹਾਤ੍ ਮਮੈष ਹਨ੍ਤੇਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾ ਹृਤਵਾਨ੍ ਕਾਲਸ਼ਮ੍ਬਰਃ
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਜੰਮਿਆ ਸੀ, ਛੇਵੇਂ ਦਿਨ, ਕਾਲ ਸ਼ੰਬਰ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, 'ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ,' ਤੇ ਉਹਨੂੰ ਸੂਤਕ ਘਰ ਤੋਂ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਨੀਤ੍ਵਾ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਚੈਵੈਨਂ ਗ੍ਰਾਹੋ ऽਗ੍ਰੇ ਲਵਣਾਰ੍ਣਵੇ ਕਲ੍ਲੋਲਜਨਿਤਾਵਰ੍ਤੇ ਸੁਘੋਰੇ ਮਕਰਾਲਯੇ
ਉਹਨੂੰ ਲੈ ਜਾ ਕੇ, ਸ਼ੰਬਰ ਨੇ ਲੂਣ ਵਾਲੀ ਡੂੰਘੀ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਲੀ ਦਰਿਆਈ ਮਕਰਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਪਤਿਤਂ ਚੈਵ ਤਤ੍ਰੈਕੋ ਮਤ੍ਸ੍ਯੋ ਜਗ੍ਰਾਹ ਬਾਲਕਮ੍ ਨ ਮਮਾਰ ਚ ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਜਠਰਾਨਲਦੀਪਿਤਃ
ਉਥੇ ਇਕ ਮੱਛੀ ਨੇ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਲਿਆ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਪੇਟ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਵੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਮਰਿਆ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਬਨ੍ਧੈਸ਼੍ ਚ ਮਤ੍ਸ੍ਯੋ ऽਸੌ ਮਤ੍ਸ੍ਯੈਰ੍ ਅਨ੍ਯੈਃ ਸਹ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਘਾਤਿਤੋ ऽਸੁਰਵਰ੍ਯਾਯ ਸ਼ਮ੍ਬਰਾਯ ਨਿਵੇਦਿਤਃ
ਉਹ ਮੱਛੀ ਹੋਰ ਮੱਛੀਆਂ ਸਮੇਤ ਮੱਛੀ ਫੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਫੜੀ, ਮਾਰੀ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਤਸ੍ਯ ਮਾਯਾਵਤੀ ਨਾਮ ਪਤ੍ਨੀ ਸਰ੍ਵਗृਹੇਸ਼੍ਵਰੀ ਕਾਰਯਾਮ੍ ਆਸ ਸੂਦਾਨਾਮ੍ ਆਧਿਪਤ੍ਯਮ੍ ਅਨਿਨ੍ਦਿਤਾ
ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਮਾਯਾਵਤੀ ਸੀ ਤੇ ਜੋ ਸਾਰੇ ਘਰ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਰਸੋਈਆਂ ਦੀ ਮੁਖੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਦਾਰਿਤੇ ਮਤ੍ਸ੍ਯਜਠਰੇ ਦਦृਸ਼ੇ ਸਾਤਿਸ਼ੋਭਨਮ੍ ਕੁਮਾਰਂ ਮਨ੍ਮਥਤਰੋਰ੍ ਦਗ੍ਧਸ੍ਯ ਪ੍ਰਥਮਾਙ੍ਕੁਰਮ੍
ਜਦ ਮੱਛੀ ਦਾ ਪੇਟ ਚੀਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਮੁੰਡਾ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਜਲਿਆ ਹੋਇਆ ਕਾਮਦੇਵ ਰੁੱਖ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅੰਕੁਰ ਸੀ।
ਕੋ ऽਯਂ ਕਥਮ੍ ਅਯਂ ਮਤ੍ਸ੍ਯਜਠਰੇ ਸਮੁਪਾਗਤਃ ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਕੌਤੁਕਾਵਿष੍ਟਾਂ ਤਾਂ ਤਨ੍ਵੀਂ ਪ੍ਰਾਹ ਨਾਰਦਃ
ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ, 'ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ, ਤੇ ਮੱਛੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਆ ਗਿਆ?' ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਾਰਦ ਨੇ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਯਂ ਸਮਸ੍ਤਜਗਤਾਂ ਸृष੍ਟਿਸਂਹਾਰਕਾਰਿਣਾ ਸ਼ਮ੍ਬਰੇਣ ਹृਤਃ ਕृष੍ਣਤਨਯਃ ਸੂਤਿਕਾਗृਹਾਤ੍
'ਇਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਦੇ ਬਣਾਉਣ ਤੇ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਬਰ ਨੇ ਸੂਤਕ ਘਰ ਤੋਂ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਸੀ।'
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਮਤ੍ਸ੍ਯੇਨ ਨਿਗੀਰ੍ਣਸ੍ ਤੇ ਵਸ਼ਂ ਗਤਃ ਨਰਰਤ੍ਨਮ੍ ਇਦਂ ਸੁਭ੍ਰੁ ਵਿਸ਼੍ਰਬ੍ਧਾ ਪਰਿਪਾਲਯ
'ਇਹ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਮੱਛੀ ਨੇ ਨਿਗਲ ਲਿਆ ਤੇ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਆ ਗਿਆ। ਸੋਹਣੀ ਭੌਂਹ ਵਾਲੀਏ, ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਰਤਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।'
ਨਾਰਦੇਨੈਵਮ੍ ਉਕ੍ਤਾ ਸਾ ਪਾਲਯਾਮ੍ ਆਸ ਤਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮ੍ ਬਾਲ੍ਯਾਦ੍ ਏਵਾਤਿਰਾਗੇਣ ਰੂਪਾਤਿਸ਼ਯਮੋਹਿਤਾ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ, ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕੀਤੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਵਧੀਆ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਸ ਯਦਾ ਯੌਵਨਾਭੋਗਭੂषਿਤੋ ऽਭੂਦ੍ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਸਾਭਿਲਾषਾ ਤਦਾ ਸਾ ਤੁ ਬਭੂਵ ਗਜਗਾਮਿਨੀ
ਹੇ ਵਿਦਵਾਨੋ, ਜਦ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨੀ ਦੇ ਸੁਖ-ਸਿੰਗਾਰ ਨਾਲ ਸਜ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਹਾਥੀ ਵਰਗੇ ਚਾਲ ਨਾਲ ਤੁਰੀ।
ਮਾਯਾਵਤੀ ਦਦੌ ਚਾਸ੍ਮੈ ਮਾਯਾ ਸਰ੍ਵਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾਯਾਤ੍ਮਭੂਤਾਯ ਤਨ੍ਨ੍ਯਸ੍ਤਹृਦਯੇਕ੍ਸ਼ਣਾ ਪ੍ਰਸਜ੍ਜਨ੍ਤੀਂ ਤੁ ਤਾਮ੍ ਆਹ ਸ ਕਾਰ੍ष੍ਣਿਃ ਕਮਲਲੋਚਨਃ
ਮਾਯਾਵਤੀ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ, ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਹੀ ਰੂਪ ਸੀ, ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਯਾਵਾਂ ਦੇ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਆਪਣਾ ਦਿਲ ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਉਹ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਮਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਖਿਆ।
ਮਾਤृਭਾਵਂ ਵਿਹਾਯੈਵ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਵਰ੍ਤਸੇ ऽਨ੍ਯਥਾ
ਮਾਂ ਵਾਲਾ ਭਾਵ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੂੰ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਵਰਤ ਰਹੀ ਹੈਂ?