ਸਾਂਦੀਪਨਿਰ੍ ਅਸਂਭਾਵ੍ਯਂ ਤਯੋਃ ਕਰ੍ਮਾਤਿਮਾਨੁषਮ੍ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਤੌ ਤਦਾ ਮੇਨੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਚਨ੍ਦ੍ਰਦਿਵਾਕਰੌ
ਸਾਂਦੀਪਨੀ ਨੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅਤੀਮਾਨਵ ਕਰਤਬ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਸਮਝਿਆ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰਗ੍ਰਾਮਮ੍ ਅਸ਼ੇषਂ ਚ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਾਤ੍ਰਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਯ ਤੌ ਊਚਤੁਰ੍ ਵ੍ਰਿਯਤਾਂ ਯਾ ਤੇ ਦਾਤਵ੍ਯਾ ਗੁਰੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਮਿਲ ਗਈ, ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਗੁਰੂਦਕਸ਼ਣਾ ਲਈ ਜੋ ਚਾਹੋ, ਮੰਗੋ।
ਸੋ ऽਪ੍ਯ੍ ਅਤੀਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍ ਆਲੋਕ੍ਯ ਤਯੋਃ ਕਰ੍ਮ ਮਹਾਮਤਿਃ ਅਯਾਚਤ ਮृਤਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਭਾਸੇ ਲਵਣਾਰ੍ਣਵੇ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀਵਾਨ, ਦੋਵੇਂ ਦੇ ਅਤੀੰਦਰੀਅ ਕਰਤਬ ਵੇਖ ਕੇ, ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਦੇ ਲਵਣ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਮਰੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮੰਗਿਆ।
ਗृਹੀਤਾਸ੍ਤ੍ਰੌ ਤਤਸ੍ ਤੌ ਤੁ ਗਤ੍ਵਾ ਤਂ ਲਵਣੋਦਧਿਮ੍ ਊਚੁਤੁਸ਼੍ ਚ ਗੁਰੋਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦੀਯਤਾਮ੍ ਇਤਿ ਸਾਗਰਮ੍
ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਲਵਣ ਸਮੁੰਦਰ ਗਏ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: ਗੁਰੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।
ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟਸ਼੍ ਚਾਬ੍ਧਿਸ੍ ਤਾਵ੍ ਅਥ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਃ ਉਵਾਚ ਨ ਮਯਾ ਪੁਤ੍ਰੋ ਹृਤਃ ਸਾਂਦੀਪਨੇਰ੍ ਇਤਿ
ਅੰਜਲੀ ਜੋੜ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਵਿਜਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਸਾਂਦੀਪਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਲਿਆ।
ਦੈਤ੍ਯਃ ਪਞ੍ਚਜਨੋ ਨਾਮ ਸ਼ਙ੍ਖਰੂਪਃ ਸ ਬਾਲਕਮ੍ ਜਗ੍ਰਾਹ ਸੋ ऽਸ੍ਤਿ ਸਲਿਲੇ ਮਮੈਵਾਸੁਰਸੂਦਨ
ਪੰਚਜਨ ਨਾਮ ਦਾ ਦੈਤ, ਜੋ ਸ਼ੰਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਹੈ, ਹੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤੋ ऽਨ੍ਤਰ੍ ਜਲਂ ਗਤ੍ਵਾ ਹਤ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚਜਨਂ ਤਥਾ ਕृष੍ਣੋ ਜਗ੍ਰਾਹ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਥਿਪ੍ਰਭਵਂ ਸ਼ਙ੍ਖਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਗਿਆ, ਪੰਚਜਨ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਹੱਡੀਆਂ ਤੋਂ ਬਣੀ ਵਧੀਆ ਸ਼ੰਖ ਲੈ ਲਈ।
ਯਸ੍ਯ ਨਾਦੇਨ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਬਲਹਾਨਿਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਰ੍ਧਤੇ ਤੇਜੋ ਯਾਤ੍ਯ੍ ਅਧਰ੍ਮਸ਼੍ ਚ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਵਧਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਂ ਪਾਞ੍ਚਜਨ੍ਯਮ੍ ਆਪੂਰ੍ਯ ਗਤ੍ਵਾ ਯਮਪੁਰੀਂ ਹਰਿਃ ਬਲਦੇਵਸ਼੍ ਚ ਬਲਵਾਞ੍ ਜਿਤ੍ਵਾ ਵੈਵਸ੍ਵਤਂ ਯਮਮ੍
ਉਹ ਪਾਂਚਜਨਯ ਸ਼ੰਖ ਫੂਕ ਕੇ, ਹਰੀ ਯਮਪੁਰੀ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਲਦੇਵ ਨੇ ਵੈਵਸਵਤ ਯਮ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਤਂ ਬਾਲਂ ਯਾਤਨਾਸਂਸ੍ਥਂ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਸ਼ਰੀਰਿਣਮ੍ ਪਿਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ ਕृष੍ਣੋ ਬਲਸ਼੍ ਚ ਬਲਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਬਲਦੇਵ, ਜੋ ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਹਨ, ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਯਾਤਨਾ ਸਥਾਨ ਵਿਚ ਪੁਰਾਣੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਮਥੁਰਾਂ ਚ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਵ੍ ਉਗ੍ਰਸੇਨੇਨ ਪਾਲਿਤਾਮ੍ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਪੁਰੁषਸ੍ਤ੍ਰੀਕਾਵ੍ ਉਭੌ ਰਾਮਜਨਾਰ੍ਦਨੌ
ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਰਾਮ ਅਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਮਥੁਰਾ ਵਾਪਸ ਆਏ, ਜੋ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦੀ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਹ ਮਰਦਾਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ।
ਜਰਾਸਂਧਸੁਤੇ ਕਂਸ ਉਪਯੇਮੇ ਮਹਾਬਲਃ ਅਸ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਸ਼੍ ਚ ਭੋ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ ਤਯੋਰ੍ ਭਰ੍ਤृਹਣਂ ਹਰਿਮ੍
ਜਰਾਸੰਧ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਾਂਸ ਨੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ाली ਸੀ, ਅਸਤੀ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਹਰੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਾਬਲਪਰੀਵਾਰੋ ਮਾਗਧਾਧਿਪਤਿਰ੍ ਬਲੀ ਹਨ੍ਤੁਮ੍ ਅਭ੍ਯਾਯਯੌ ਕੋਪਾਜ੍ ਜਰਾਸਂਧਃ ਸਯਾਦਵਮ੍
ਮਾਗਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਰਾਸੰਧ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਸਾਥੀ ਸਮੇਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਆਇਆ।
ਉਪੇਤ੍ਯ ਮਥੁਰਾਂ ਸੋ ऽਥ ਰੁਰੋਧ ਮਗਧੇਸ਼੍ਵਰਃ ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਭਿਃ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਰਯੋਵਿਂਸ਼ਤਿਭਿਰ੍ ਵृਤਃ
ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜਾ ਮਥੁਰਾ ਆ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਤੈਈਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯਾਲ੍ਪਪਰੀਵਾਰਾਵ੍ ਉਭੌ ਰਾਮਜਨਾਰ੍ਦਨੌ ਯੁਯੁਧਾਤੇ ਸਮਂ ਤਸ੍ਯ ਬਲਿਨੌ ਬਲਿਸੈਨਿਕੈਃ
ਰਾਮ ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਤਾਕਤਵਰ ਫੌਜੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਲੜੇ।
ਤਤੋ ਬਲਸ਼੍ ਚ ਕृष੍ਣਸ਼੍ ਚ ਮਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਬਲਃ ਆਯੁਧਾਨਾਂ ਪੁਰਾਣਾਨਾਮ੍ ਆਦਾਨੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਫਿਰ ਬਲਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਲਈਏ।
ਅਨਨ੍ਤਰਂ ਚਕ੍ਰਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗੇ ਤੂਣੌ ਚਾਪ੍ਯ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਯੌ ਸ਼ਰੈਃ ਆਕਾਸ਼ਾਦ੍ ਆਗਤੌ ਵੀਰੌ ਤਦਾ ਕੌਮੋਦਕੀ ਗਦਾ
ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਚਕਰ, ਧਨੁਸ਼, ਅਖੂਤ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਤੂਣ, ਤੇ ਕਉਮੋਦਕੀ ਗਦਾ ਵੀਰਾਂ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਆ ਗਏ।
ਹਲਂ ਚ ਬਲਭਦ੍ਰਸ੍ਯ ਗਗਨਾਦ੍ ਆਗਮਤ੍ ਕਰਮ੍ ਬਲਸ੍ਯਾਭਿਮਤਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਸੁਨਨ੍ਦਂ ਮੁਸ਼ਲਂ ਤਥਾ
ਬਲਭਦਰ ਦਾ ਹਲ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਬਲ ਲਈ ਸੁਨੰਦਾ ਮੁਸ਼ਲ ਵੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪਰਾਜਿਤ੍ਯ ਸ੍ਵਸੈਨ੍ਯਂ ਮਗਧਾਧਿਪਮ੍ ਪੁਰੀਂ ਵਿਵਿਸ਼ਤੁਰ੍ ਵੀਰਾਵ੍ ਉਭੌ ਰਾਮਜਨਾਰ੍ਦਨੌ
ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਵੀਰ ਰਾਮ ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਜਿਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸੁਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤੇ ਜਰਾਸਂਧੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ ਜੀਵਮਾਨੇ ਗਤੇ ਤਤ੍ਰ ਕृष੍ਣੋ ਮੇਨੇ ਨ ਤਂ ਜਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਜਰਾਸੰਧ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਾੜਾ ਸੀ, ਹਾਰ ਗਿਆ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੀਉਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਵੇਲੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿੱਤਿਆ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ।
ਪੁਨਰ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਆਜਗਾਮਾਥ ਜਰਾਸਂਧੋ ਬਲਾਨ੍ਵਿਤਃ ਜਿਤਸ਼੍ ਚ ਰਾਮਕृष੍ਣਾਭ੍ਯਾਮ੍ ਅਪਕृਤ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਜਰਾਸੰਧ ਫਿਰ ਤਾਕਤ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ, ਪਰ ਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਉਹ ਜੀਉਂਦਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਦਸ਼ ਚਾष੍ਟੌ ਚ ਸਂਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ ਏਵਮ੍ ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਦੁਰ੍ਮਦਃ ਯਦੁਭਿਰ੍ ਮਾਗਧੋ ਰਾਜਾ ਚਕ੍ਰੇ ਕृष੍ਣਪੁਰੋਗਮੈਃ
ਮਗਧ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਅਹੰਕਾਰੀ ਸੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਯਾਦਵਾਂ ਨਾਲ ਅਠਾਰਾਂ ਯੁੱਧ ਕੀਤੇ।
ਸਰ੍ਵੇष੍ਵ੍ ਏਵ ਚ ਯੁਦ੍ਧੇषੁ ਯਦੁਭਿਃ ਸ ਪਰਾਜਿਤਃ ਅਪਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਜਰਾਸਂਧਃ ਸ੍ਵਲ੍ਪਸੈਨ੍ਯੈਰ੍ ਬਲਾਧਿਕਃ
ਹਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਹ ਯਾਦਵਾਂ ਤੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ; ਜਰਾਸੰਧ ਕੁਝ ਹੀ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ, ਭਾਵੇਂ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ।
ਤਦ੍ ਬਲਂ ਯਾਦਵਾਨਾਂ ਵੈ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਯਦ੍ ਅਨੇਕਸ਼ਃ ਤਤ੍ ਤੁ ਸਂਨਿਧਿਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ ਅਂਸ਼ਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰਿਣਃ
ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਉਹ ਤਾਕਤ, ਜੋ ਵਾਰ ਵਾਰ ਬਚਾਈ ਗਈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਚਕਰਧਾਰੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਕਰਕੇ ਹੈ।
ਮਨੁष੍ਯਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲਸ੍ਯ ਲੀਲਾ ਸਾ ਜਗਤਃ ਪਤੇਃ ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਣ੍ਯ੍ ਅਨੇਕਰੂਪਾਣਿ ਯਦ੍ ਅਰਾਤਿषੁ ਮੁਞ੍ਚਤਿ
ਇਹ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਖੇਡ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤਦਾ ਹੈ।
ਮਨਸੈਵ ਜਗਤ੍ਸृष੍ਟਿਸਂਹਾਰਂ ਤੁ ਕਰੋਤਿ ਯਃ ਤਸ੍ਯਾਰਿਪਕ੍ਸ਼ਕ੍ਸ਼ਪਣੇ ਕਿਯਾਨ੍ ਉਦ੍ਯਮਵਿਸ੍ਤਰਃ
ਉਹ ਮਨ ਨਾਲ ਹੀ ਜਗਤ ਦੀ ਰਚਨਾ ਤੇ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਵੈਰੀ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਜਤਨ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਤਥਾਪਿ ਚ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਧਰ੍ਮਸ੍ ਤਦਨੁਵਰ੍ਤਨਮ੍ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਬਲਵਤਾ ਸਂਧਿਂ ਹੀਨੈਰ੍ ਯੁਦ੍ਧਂ ਕਰੋਤ੍ਯ੍ ਅਸੌ
ਫਿਰ ਵੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨ ਕੇ, ਉਹ ਤਾਕਤਵਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਾਮ ਚੋਪਪ੍ਰਦਾਨਂ ਚ ਤਥਾ ਭੇਦਂ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ ਕਰੋਤਿ ਦਣ੍ਡਪਾਤਂ ਚ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ ਏਵ ਪਲਾਯਨਮ੍
ਉਹ ਸਮਝੌਤਾ, ਦਾਨ, ਵੰਡ, ਸਜ਼ਾ ਤੇ ਕਦੇ ਕਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟਣ ਵੀ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮਨੁष੍ਯਦੇਹਿਨਾਂ ਚੇष੍ਟਾਮ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਮ੍ ਅਨੁਵਰ੍ਤਤੇ ਲੀਲਾ ਜਗਤ੍ਪਤੇਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਚ੍ਛਨ੍ਦਤਃ ਸਂਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਇਨਸਾਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਇਉਂ ਹੀ ਚੱਲਦੇ ਹਨ; ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਖੇਡ ਮਾਲਕ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਗਾਰ੍ਗ੍ਯਂ ਗੋष੍ਠੇ ਦ੍ਵਿਜੋ ਸ਼੍ਯਾਲਃ षਣ੍ਢ ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤਵਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਯਦੂਨਾਂ ਸਂਨਿਧੌ ਸਰ੍ਵੇ ਜਹਸੁਰ੍ ਯਾਦਵਾਸ੍ ਤਦਾ
ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ, ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜੰਮੇ ਸ਼ਿਆਲਾ ਨੇ ਗਾਰਗਿਆ ਨੂੰ ਨਪੁੰਸਕ ਆਖ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਯਾਦਵ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਹੱਸ ਪਏ।