ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ ਤੁ ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਉਤ੍ਪਾਦਯਚ੍ ਛਤਮ੍ ਤੇषਾਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਮ੍ ਅਪਿ ਸ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੋਂ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਾਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਰਯੋਧਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਪਾਣ੍ਡੋਰ੍ ਧਨਂਜਯਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸੌਭਦ੍ਰਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ ਅਭਿਮਨ੍ਯੋਃ ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ ਤੁ ਪਿਤਾ ਪਾਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਯ ਹ
ਪਾਂਡੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਧਨੰਜਯ (ਅਰਜੁਨ) ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੌਭਦ੍ਰਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਅਭਿਮਨ्यु ਜਨਮਿਆ। ਅਭਿਮਨ्यु ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਸੀ।
ਪਾਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਯ ਕਾਸ਼੍ਯਾਯਾਂ ਦ੍ਵੌ ਪੁਤ੍ਰੌ ਸਂਬਭੂਵਤੁਃ ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਪੀਡਸ੍ ਤੁ ਨृਪਤਿਃ ਸੂਰ੍ਯਾਪੀਡਸ਼੍ ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ਵਿਤ੍
ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਕਾਸ਼ਿਆ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਚੰਦਰਾਪੀੜ, ਦੂਜਾ ਸੂਰਿਆਪੀੜ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਪੀਡਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤਮ੍ ਉਤ੍ਤਮਧਨ੍ਵਿਨਾਮ੍ ਜਾਨਮੇਜਯਮ੍ ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਂ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਂ ਭੁਵਿ ਪਰਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਚੰਦਰਾਪੀੜ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਭ ਵਧੀਆ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇਜਯ ਭੂਮਿ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਸ਼ਤਰੀ ਬਣਿਆ।
ਤੇषਾਂ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ ਤੁ ਤਤ੍ਰਾਸੀਤ੍ ਪੁਰੇ ਵਾਰਣਸਾਹ੍ਵਯੇ ਸਤ੍ਯਕਰ੍ਣੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ ਯਜ੍ਵਾ ਵਿਪੁਲਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਰਾਣਸਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਤ੍ਯਕਰਣ ਸੀ, ਜੋ ਮਹਾਬਾਹੁ, ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਦਾਨੀ ਸੀ।
ਸਤ੍ਯਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦਃ ਸ਼੍ਵੇਤਕਰ੍ਣਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ ਅਪੁਤ੍ਰਃ ਸ ਤੁ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਤਪੋਵਨਮ੍
ਸਤ੍ਯਕਰਣ ਦਾ ਵਾਰਸ ਸ਼੍ਵੇਤਕਰਣ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਸੀ। ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਤਪੋਵਨ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਵਨਗਤਾ ਗਰ੍ਭਂ ਯਾਦਵੀ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਤ ਸੁਚਾਰੋਰ੍ ਦੁਹਿਤਾ ਸੁਭ੍ਰੂਰ੍ ਮਾਲਿਨੀ ਗ੍ਰਾਹਮਾਲਿਨੀ
ਇਸ ਲਈ ਜਦ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਚੰਗੀ ਆਕਰਤੀ ਵਾਲੀ, ਕਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਧੀ ਮਾਲਿਨੀ ਨੇ ਗਰਭ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਸਂਭੂਤੇ ਸ ਚ ਗਰ੍ਭੇ ਚ ਸ਼੍ਵੇਤਕਰ੍ਣਃ ਪ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰਃ ਅਨ੍ਵਗਚ੍ਛਤ੍ ਕृਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਹਾਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨਮ੍ ਅਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਗਰਭ ਬਣ ਗਿਆ ਤੇ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਲੱਗਾ, ਸ਼੍ਵੇਤਕਰਨ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਅਚ੍ਯੁਤ ਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਏ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਸਥਾਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਿਆ।
ਸਾ ਤੁ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਿਯਂ ਤਂ ਤੁ ਮਾਲਿਨੀ ਪृष੍ਠਤੋ ऽਨ੍ਵਗਾਤ੍ ਸੁਚਾਰੋਰ੍ ਦੁਹਿਤਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਵਨੇ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਾ
ਮਾਲਿਨੀ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਆਕਰਤੀ ਤੇ ਕਮਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੋਂ ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਪਈ।
ਪਥਿ ਸਾ ਸੁषੁਵੇ ਬਾਲਾ ਸੁਕੁਮਾਰਂ ਕੁਮਾਰਕਮ੍ ਤਮ੍ ਅਪਾਸ੍ਯਾਥ ਤਤ੍ਰੈਵ ਰਾਜਾਨਂ ਸਾਨ੍ਵਗਚ੍ਛਤ
ਰਸਤੇ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਨੇ ਇਕ ਨਾਜੁਕ ਮੁੰਡਾ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਉਸਨੂੰ ਉਥੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲ ਪਈ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀਵ ਪੁਰਾ ਸਤੀ ਕੁਮਾਰਃ ਸੁਕੁਮਾਰੋ ऽਸੌ ਗਿਰਿਪृष੍ਠੇ ਰੁਰੋਦ ਹ
ਉਹ ਵਧੀਆ ਤੇ ਪਤੀ ਦੇ ਵਾਫ਼ਾਦਾਰ, ਪੁਰਾਣੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਵਾਂਗ, ਨਾਜੁਕ ਮੁੰਡਾ, ਜੋ ਪਹਾੜੀ ਢਲਾਣ 'ਤੇ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਛੱਡ ਆਈ।
ਦਯਾਰ੍ਥਂ ਤਸ੍ਯ ਮੇਘਾਸ੍ ਤੁ ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸਨ੍ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ ਸ਼੍ਰਵਿष੍ਠਾਯਾਸ੍ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰੌ ਦ੍ਵੌ ਪੈਪ੍ਪਲਾਦਿਸ਼੍ ਚ ਕੌਸ਼ਿਕਃ
ਉਸਦੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਲਈ ਬੱਦਲ ਆ ਗਏ; ਸ਼੍ਰਵਿਸ਼ਠਾ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤ੍ਰ ਹੋਏ, ਪੈਪਲਾਦੀ ਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕृਪਾਨ੍ਵਿਤੌ ਗृਹ੍ਯ ਤੌ ਪ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਲਯਤਾਂ ਜਲੇ ਨਿਘृष੍ਟੌ ਤਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੌ ਤੁ ਸ਼ਿਲਾਯਾਂ ਰੁਧਿਰਪ੍ਲੁਤੌ
ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦਇਆ ਵਾਲੇ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਧੋਇਆ, ਤੇ ਉਸਦੇ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਪਥਰ 'ਤੇ ਰਗੜਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਗਏ।
ਅਜਸ਼੍ਯਾਮਃ ਸ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਘृष੍ਟਾਭ੍ਯਾਂ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ ਅਜਸ਼੍ਯਾਮੌ ਤੁ ਤਤ੍ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੌ ਦੇਵੇਨ ਸਂਬਭੂਵਤੁਃ
ਉਹ ਬਕਰੀ ਵਾਂਗ ਕਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸਦੇ ਪਾਸੇ ਰਗੜੇ ਹੋਏ ਤੇ ਠੀਕ ਹੋਏ; ਉਸਦੇ ਪਾਸੇ ਬਕਰੀ ਵਾਂਗ ਕਾਲੇ ਹੋ ਗਏ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ।
ਅਥਾਜਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵ ਇਤਿ ਵੈ ਚਕ੍ਰਾਤੇ ਨਾਮ ਤਸ੍ਯ ਤੌ ਸ ਤੁ ਰੇਮਕਸ਼ਾਲਾਯਾਂ ਦ੍ਵਿਜਾਭ੍ਯਾਮ੍ ਅਭਿਵਰ੍ਧਿਤਃ
ਫਿਰ, ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਅਜਪਾਸ਼ਵ ਰੱਖਿਆ; ਉਹ ਰੇਮਕ ਦੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ।
ਰੇਮਕਸ੍ਯ ਤੁ ਭਾਰ੍ਯਾ ਤਮ੍ ਉਦ੍ਵਹਤ੍ ਪੁਤ੍ਰਕਾਰਣਾਤ੍ ਰੇਮਤ੍ਯਾਃ ਸ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰੋ ऽਭੂਦ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੌ ਸਚਿਵੌ ਤੁ ਤੌ
ਰੇਮਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਚਾਹ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਪਾਲ ਲਿਆ; ਉਹ ਰੇਮਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਗਿਆ, ਤੇ ਦੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸਦੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਬਣੇ।
ਤੇषਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਪੌਤ੍ਰਾਸ਼੍ ਚ ਯੁਗਪਤ੍ਤੁਲ੍ਯਜੀਵਿਨਃ ਸ ਏष ਪੌਰਵੋ ਵਂਸ਼ਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੌਤ੍ਰ ਇਕੱਠੇ, ਬਰਾਬਰ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੇ ਸਨ; ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਹੈ।
ਸ਼੍ਲੋਕੋ ऽਪਿ ਚਾਤ੍ਰ ਗੀਤੋ ऽਯਂ ਨਾਹੁषੇਣ ਯਯਾਤਿਨਾ ਜਰਾਸਂਕ੍ਰਮਣੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਦਾ ਪ੍ਰੀਤੇਨ ਧੀਮਤਾ
ਇਥੇ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਵੀ ਨਾਹੁਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯਯਾਤੀ ਨੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਜਰ੍ਹਾ ਦੇ ਸੰਕ੍ਰਮਣ ਬਾਰੇ ਗਾਇਆ ਸੀ।
ਅਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਕਗ੍ਰਹਾ ਭੂਮਿਰ੍ ਭਵੇਦ੍ ਇਯਮ੍ ਅਸਂਸ਼ਯਮ੍ ਅਪੌਰਵਾ ਮਹੀ ਨੈਵ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਕਦਾਚਨ
ਇਹ ਧਰਤੀ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਗ੍ਰਹਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਪੌਰਵਾਂ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਏष ਵਃ ਪੌਰਵੋ ਵਂਸ਼ੋ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਕਥਿਤੋ ਮਯਾ ਤੁਰ੍ਵਸੋਸ੍ ਤੁ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੋਸ਼੍ ਚਾਨੋਰ੍ ਯਦੋਸ੍ ਤਥਾ
ਇਹ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਰਵਸੁ, ਦ੍ਰੁਹਯੁ, ਅਨੁ ਤੇ ਯਾਦਵਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਤੁਰ੍ਵਸੋਸ੍ ਤੁ ਸੁਤੋ ਵਹ੍ਨਿਰ੍ ਗੋਭਾਨੁਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ ਗੋਭਾਨੋਸ੍ ਤੁ ਸੁਤੋ ਰਾਜਾ ਐਸ਼ਾਨੁਰ੍ ਅਪਰਾਜਿਤਃ
ਤੁਰਵਸੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਹਿਨੀ ਸੀ; ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗੋਭਾਨੁ ਸੀ; ਗੋਭਾਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਐਸ਼ਾਨੁ, ਜੋ ਅਜੈਯ ਸੀ।
ਕਰਂਧਮਸ੍ ਤੁ ਐਸ਼ਾਨੋਰ੍ ਮਰੁਤ੍ਤਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਃ ਅਨ੍ਯਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਆਵਿਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਰਾਜਾ ਮਰੁਤ੍ਤਃ ਕਥਿਤੋ ਮਯਾ
ਐਸ਼ਾਨੁ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਰੰਧਮ ਸੀ; ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਰੁਤ ਸੀ; ਹੋਰ ਰਾਜਾ ਆਵਿਕਸ਼ਿਤ ਤੇ ਮਰੁਤ, ਮੈਂ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।
ਅਨਪਤ੍ਯੋ ऽਭਵਦ੍ ਰਾਜਾ ਯਜ੍ਵਾ ਵਿਪੁਲਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਦੁਹਿਤਾ ਸਂਯਤਾ ਨਾਮ ਤਸ੍ਯਾਸੀਤ੍ ਪृਥਿਵੀਪਤੇਃ
ਰਾਜਾ ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਸੀ; ਉਸਦੀ ਧੀ ਦਾ ਨਾਮ ਸੰਯਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰਾਣੀ ਸੀ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਸਾ ਦਤ੍ਤਾ ਸਂਵਰ੍ਤਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ ਦੁष੍ਯਨ੍ਤਂ ਪੌਰਵਂ ਚਾਪਿ ਲੇਭੇ ਪੁਤ੍ਰਮ੍ ਅਕਲ੍ਮषਮ੍
ਯਜਨ ਦੇ ਦਾਨ ਲਈ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸੰਵਰਤ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ; ਉਸਨੇ ਪੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਨਿਰਮਲ ਪੁੱਤਰ ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਏਵਂ ਯਯਾਤਿਸ਼ਾਪੇਨ ਜਰਾਸਂਕ੍ਰਮਣੇ ਤਦਾ ਪੌਰਵਂ ਤੁਰ੍ਵਸੋਰ੍ ਵਂਸ਼ਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਯਾਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਉਸ ਵੇਲੇ ਬੁਢਾਪਾ ਪੌਰਵ ਅਤੇ ਤੁਰਵਸੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟੀ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਦੁष੍ਯਨ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁ ਦਾਯਾਦਃ ਕਰੂਰੋਮਃ ਪ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰਃ ਕਰੂਰੋਮਾਦ੍ ਅਥਾਹ੍ਰੀਦਸ਼੍ ਚਤ੍ਵਾਰਸ੍ ਤਸ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਜਾਃ
ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਦਾ ਵਾਰਿਸ ਕਰੂਰੋਮਾ ਸੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਕਰੂਰੋਮਾ ਤੋਂ ਆਹਰੀਦ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਸਨ।
ਪਾਣ੍ਡ੍ਯਸ਼੍ ਚ ਕੇਰਲਸ਼੍ ਚੈਵ ਕਾਲਸ਼੍ ਚੋਲਸ਼੍ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੋਸ਼੍ ਚ ਤਨਯੋ ਰਾਜਨ੍ ਬਭ੍ਰੁਸੇਤੁਸ਼੍ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਪਾਂਡਿਆ, ਕੇਰਲਾ, ਕਾਲਾ ਅਤੇ ਚੋਲਾ ਰਾਜੇ ਸਨ; ਅਤੇ ਦੁਹਯੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਭਰੁਸੇਤੁ ਸੀ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਅਙ੍ਗਾਰਸੇਤੁਸ੍ ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਰੁਤਾਂ ਪਤਿਰ੍ ਉਚ੍ਯਤੇ ਯੌਵਨਾਸ਼੍ਵੇਨ ਸਮਰੇ ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇਣ ਨਿਹਤੋ ਬਲੀ
ਅੰਗਾਰਸੇਤੁ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਰੁਤਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਸੀ।
ਯੁਦ੍ਧਂ ਸੁਮਹਦ੍ ਅਪ੍ਯ੍ ਆਸੀਨ੍ ਮਾਸਾਨ੍ ਪਰਿਚਰਦ੍ ਦਸ਼ ਅਙ੍ਗਾਰਸੇਤੋਰ੍ ਦਾਯਾਦੋ ਗਾਨ੍ਧਾਰੋ ਨਾਮ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਚੱਲਿਆ। ਅੰਗਾਰਸੇਤੁ ਦਾ ਵਾਰਿਸ ਗਾਂਧਾਰਾ ਨਾਮਕ ਰਾਜਾ ਸੀ।
ਖ੍ਯਾਯਤੇ ਯਸ੍ਯ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵੈ ਗਾਨ੍ਧਾਰਵਿषਯੋ ਮਹਾਨ੍ ਗਾਨ੍ਧਾਰਦੇਸ਼ਜਾਸ਼੍ ਚੈਵ ਤੁਰਗਾ ਵਾਜਿਨਾਂ ਵਰਾਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਗਾਂਧਾਰਾ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਵੱਡੀ ਖੇਤਰਪਾਲੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਗਾਂਧਾਰਾ ਦੇ ਘੋੜੇ ਵੀ ਵਧੀਆ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿਚ ਗਿਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।