ਪ੍ਰਸਾਦਸੁਮੁਖੌ ਨਾਥੌ ਮਮ ਗੇਹਮ੍ ਉਪਾਗਤੌ ਧਨ੍ਯੋ ऽਹਮ੍ ਅਰ੍ਚਯਿष੍ਯਾਮੀਤ੍ਯ੍ ਆਹ ਤੌ ਮਾਲ੍ਯਜੀਵਿਕਃ
ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਵਾਲੇ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਮਾਲਾ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਮੇਰੇ ਘਰ ਪ੍ਰਭੂ ਆਏ ਹਨ, ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਹੋ ਗਿਆ! ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਵਦਨਸ੍ ਤਯੋਃ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਕਾਮਤਃ ਚਾਰੂਣ੍ਯ੍ ਏਤਾਨਿ ਚੈਤਾਨਿ ਪ੍ਰਦਦੌ ਸ ਵਿਲੋਭਯਨ੍
ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਹਣੇ ਫੁੱਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨ ਚਾਹੇ ਦੇ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਿਆ।
ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਸੌ ਮਾਲਾਕਾਰੋਤ੍ਤਮੋ ਦਦੌ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਚਾਰੂਣਿ ਗਨ੍ਧਵਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਮਲਾਨਿ ਚ
ਮਾਲਾ ਵਾਲਾ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ, ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਤੇ ਸਾਫ ਫੁੱਲ ਦਿੰਦਾ ਗਿਆ।
ਮਾਲਾਕਾਰਾਯ ਕृष੍ਣੋ ऽਪਿ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਃ ਪ੍ਰਦਦੌ ਵਰਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ ਤ੍ਵਾਂ ਮਤ੍ਸਂਸ਼੍ਰਯਾ ਭਦ੍ਰ ਨ ਕਦਾਚਿਤ੍ ਤ੍ਯਜਿष੍ਯਤਿ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਮਾਲਾ ਵਾਲੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ—ਭਲਾ ਹੋਵੇ! ਲਕਸ਼ਮੀ, ਮੇਰੀ ਸਰਨ ਵਿਚ, ਕਦੇ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡੇਗੀ ਨਹੀਂ।
ਬਲਹਾਨਿਰ੍ ਨ ਤੇ ਸੌਮ੍ਯ ਧਨਹਾਨਿਰ੍ ਅਥਾਪਿ ਵਾ ਯਾਵਦ੍ ਧਰਣਿਸੂਰ੍ਯੌ ਚ ਸਂਤਤਿਃ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਿਕੀ
ਪਿਆਰੇ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਜਾਂ ਦੌਲਤ ਕਦੇ ਘਟੇਗੀ ਨਹੀਂ, ਜਦ ਤਕ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਟਿਕੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਚਲਦੀ ਰਹੇਗੀ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ ਭੋਗਾਂਸ੍ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਨ੍ਤੇ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ ਮਮਾਨੁਸ੍ਮਰਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਲੋਕਮ੍ ਅਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਭੋਗਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਲੱਗ ਜਾਵੇਂਗਾ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ।
ਧਰ੍ਮੇ ਮਨਸ਼੍ ਚ ਤੇ ਭਦ੍ਰ ਸਰ੍ਵਕਾਲਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਯੁष੍ਮਤ੍ਸਂਤਤਿਜਾਤਾਨਾਂ ਦੀਰ੍ਘਮ੍ ਆਯੁਰ੍ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਹਰ ਵੇਲੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇਗਾ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਲੰਮੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਨੋਪਸਰ੍ਗਾਦਿਕਂ ਦੋषਂ ਯੁष੍ਮਤ੍ਸਂਤਤਿਸਂਭਵਃ ਅਵਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਮਹਾਭਾਗ ਯਾਵਤ੍ ਸੂਰ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਮਹਾਂਭਾਗ, ਤੇਰੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰੋਗ ਜਾਂ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ, ਜਦ ਤਕ ਸੂਰਜ ਟਿਕਿਆ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਗृਹਾਤ੍ ਕृष੍ਣੋ ਬਲਦੇਵਸਹਾਯਵਾਨ੍ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਮਾਲਾਕਾਰੇਣ ਪੂਜਿਤਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਬਲਦੇਵ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਘਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਮਾਲਾਕਾਰ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਹੇ ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਰਾਜਮਾਰ੍ਗੇ ਤਤਃ ਕृष੍ਣਃ ਸਾਨੁਲੇਪਨਭਾਜਨਾਮ੍ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕੁਬ੍ਜਾਮ੍ ਆਯਾਨ੍ਤੀਂ ਨਵਯੌਵਨਗੋਚਰਾਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕੁਬਜਾ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਨਵੇਂ ਜਵਾਨੀ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਲੇਪਣ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਲੈ ਕੇ ਆ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਾਮ੍ ਆਹ ਲਲਿਤਂ ਕृष੍ਣਃ ਕਸ੍ਯੇਦਮ੍ ਅਨੁਲੇਪਨਮ੍ ਭਵਤ੍ਯਾ ਨੀਯਤੇ ਸਤ੍ਯਂ ਵਦੇਨ੍ਦੀਵਰਲੋਚਨੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਹ ਲੇਪਣ ਕਿਸ ਲਈ ਲੈ ਕੇ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈਂ? ਸੱਚ ਦੱਸ, ਨੀਲ-ਕੰਵਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ।'
ਸਕਾਮੇਨੈਵ ਸਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸਾਨੁਰਾਗਾ ਹਰਿਂ ਪ੍ਰਤਿ ਪ੍ਰਾਹ ਸਾ ਲਲਿਤਂ ਕੁਬ੍ਜਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਚ ਬਲਾਤ੍ ਤਤਃ
ਉਹ ਹਰੀ ਲਈ ਇੱਛਾ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਨਰਮ ਬੋਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਬਲਦੇਵ ਵੱਲ ਵੀ ਤੱਕਿਆ।
ਕਾਨ੍ਤ ਕਸ੍ਮਾਨ੍ ਨ ਜਾਨਾਸਿ ਕਂਸੇਨਾਪਿ ਨਿਯੋਜਿਤਾ ਨੈਕਵਕ੍ਰੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾਮ੍ ਅਨੁਲੇਪਨਕਰ੍ਮਣਿ
'ਪਿਆਰੇ, ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਨਹੀਂ? ਮੈਂ ਕਾਂਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਲੇਪਣ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਾਂ।'
ਨਾਨ੍ਯਪਿष੍ਟਂ ਹਿ ਕਂਸਸ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤਯੇ ਹ੍ਯ੍ ਅਨੁਲੇਪਨਮ੍ ਭਵਤ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍ ਅਤੀਵਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਧਨਭਾਜਨਮ੍
'ਕਾਂਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ ਲੇਪਣ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸਿਰਫ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਦੌਲਤ ਦੀ ਹਕਦਾਰ ਹਾਂ।'
ਸੁਗਨ੍ਧਮ੍ ਏਤਦ੍ ਰਾਜਾਰ੍ਹਂ ਰੁਚਿਰਂ ਰੁਚਿਰਾਨਨੇ ਆਵਯੋਰ੍ ਗਾਤ੍ਰਸਦृਸ਼ਂ ਦੀਯਤਾਮ੍ ਅਨੁਲੇਪਨਮ੍
'ਇਹ ਸੁਗੰਧਤ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ। ਇਹ ਲੇਪਣ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਲਈ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਨੂੰ ਦੇ।'
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਮ੍ ਆਹ ਸਾ ਕृष੍ਣਂ ਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍ ਇਤਿ ਸਾਦਰਮ੍ ਅਨੁਲੇਪਂ ਚ ਪ੍ਰਦਦੌ ਗਾਤ੍ਰਯੋਗ੍ਯਮ੍ ਅਥੋਭਯੋਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਲੈ ਲਓ,' ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਲਈ ਲੇਪਣ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਭਕ੍ਤਿਚ੍ਛੇਦਾਨੁਲਿਪ੍ਤਾਙ੍ਗੌ ਤਤਸ੍ ਤੌ ਪੁਰੁषਰ੍षਭੌ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਚਾਪੌ ਵਿਰਾਜਨ੍ਤੌ ਸਿਤਕृष੍ਣਾਵ੍ ਇਵਾਮ੍ਬੁਦੌ
ਭਗਤੀ ਦੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਲਪੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਮਹਾਨ ਪੁਰਸ਼ ਇੰਦਰ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਵਾਂਗ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਕਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਤਸ੍ ਤਾਂ ਚਿਬੁਕੇ ਸ਼ੌਰਿਰ੍ ਉਲ੍ਲਾਪਨਵਿਧਾਨਵਿਤ੍ ਉਲ੍ਲਾਪ੍ਯ ਤੋਲਯਾਮ੍ ਆਸ ਦ੍ਵ੍ਯਙ੍ਗੁਲੇਨਾਗ੍ਰਪਾਣਿਨਾ
ਫਿਰ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਚਿਨ ਉਠਾਉਣ ਦੀ ਕਲਾ ਜਾਣਦਾ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਦੀਆਂ ਦੋ ਉੰਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਚਿਨ ਉਠਾਇਆ।
ਚਕਰ੍ष ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਚ ਤਦਾ ऋਜੁਤ੍ਵਂ ਕੇਸ਼ਵੋ ऽਨਯਤ੍ ਤਤਃ ਸਾ ऋਜੁਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਯੋषਿਤਾਮ੍ ਅਭਵਦ੍ ਵਰਾ
ਫਿਰ ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਸਿੱਧਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਸਿੱਧੀ ਹੋ ਗਈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਣ ਗਈ।
ਵਿਲਾਸਲਲਿਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਪ੍ਰੇਮਗਰ੍ਭਭਰਾਲਸਮ੍ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਵ੍ਰਜ ਗੇਹਂ ਮਮੇਤਿ ਵੈ
ਪਿਆਰ ਦੀ ਭਾਰ ਨਾਲ, ਖੇਡ-ਭਰਪੂਰ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਗੋਵਿੰਦ ਦਾ ਵਸਤ੍ਰ ਫੜ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਓ।'
ਆਯਾਸ੍ਯੇ ਭਵਤੀਗੇਹਮ੍ ਇਤਿ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਹ ਕੇਸ਼ਵਃ ਵਿਸਸਰ੍ਜ ਜਹਾਸੋਚ੍ਚੈ ਰਾਮਸ੍ਯਾਲੋਕ੍ਯ ਚਾਨਨਮ੍
ਕੇਸ਼ਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਘਰ ਆਵਾਂਗਾ,' ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕੀਤਾ, ਉੱਚੀ ਹਾਸੀ ਕੀਤੀ ਤੇ ਰਾਮ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖਿਆ।
ਭਕ੍ਤਿਚ੍ਛੇਦਾਨੁਲਿਪ੍ਤਾਙ੍ਗੌ ਨੀਲਪੀਤਾਮ੍ਬਰਾਵ੍ ਉਭੌ ਧਨੁਃਸ਼ਾਲਾਂ ਤਤੋ ਯਾਤੌ ਚਿਤ੍ਰਮਾਲ੍ਯੋਪਸ਼ੋਭਿਤੌ
ਭਗਤੀ ਦੇ ਲੇਪ ਨਾਲ ਲਪੇ ਹੋਏ, ਨੀਲੇ ਤੇ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਚਿਤਰ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਧਨੁਸ਼ ਸ਼ਾਲਾ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਧ੍ਯਾਸ੍ਯ ਚ ਧਨੂਰਤ੍ਨਂ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪृष੍ਟੈਸ੍ ਤੁ ਰਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ ਆਖ੍ਯਾਤਂ ਸਹਸਾ ਕृष੍ਣੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾਪੂਰਯਦ੍ ਧਨੁਃ
ਉੱਚੀ ਕਮਾਨ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਦੋਨੋ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਪਤਾ ਲੱਗਾ। ਉਹ ਕਮਾਨ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਤਣ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਃ ਪੂਰਯਤਾ ਤੇਨ ਭਜ੍ਯਮਾਨਂ ਬਲਾਦ੍ ਧਨੁਃ ਚਕਾਰਾਤਿਮਹਾਸ਼ਬ੍ਦਂ ਮਥੁਰਾ ਤੇਨ ਪੂਰਿਤਾ
ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕਮਾਨ ਤਣ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਗਈ। ਉਸ ਟੁੱਟਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਥੁਰਾ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਗੂੰਜ ਉਠੀਆਂ।
ਅਨੁਯੁਕ੍ਤੌ ਤਤਸ੍ ਤੌ ਚ ਭਗ੍ਨੇ ਧਨੁषਿ ਰਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ ਰਕ੍ਸ਼ਿਸੈਨ੍ਯਂ ਨਿਕृਤ੍ਯੋਭੌ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤੌ ਕਾਰ੍ਮੁਕਾਲਯਾਤ੍
ਕਮਾਨ ਟੁੱਟਣ 'ਤੇ, ਦੋਨੋ ਨੂੰ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਰੋਕਿਆ। ਦੋਨੋ ਨੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਕਮਾਨ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਏ।
ਅਕ੍ਰੂਰਾਗਮਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਮ੍ ਉਪਲਭ੍ਯ ਤਥਾ ਧਨੁਃ ਭਗ੍ਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਥ ਕਂਸੋ ऽਪਿ ਪ੍ਰਾਹ ਚਾਣੂਰਮੁष੍ਟਿਕੌ
ਅਕਰੂਰ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਖਬਰ ਅਤੇ ਕਮਾਨ ਟੁੱਟਣ ਦੀ ਘਟਨਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਂਸ ਨੇ ਚਾਣੂਰ ਤੇ ਮੁਸ਼ਟਿਕ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਗੋਪਾਲਦਾਰਕੌ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਭਵਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਤੌ ਮਮਾਗ੍ਰਤਃ ਮਲ੍ਲਯੁਦ੍ਧੇਨ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯੌ ਮਮ ਪ੍ਰਾਣਹਰੌ ਹਿ ਤੌ
ਦੋ ਗੋਪ ਬੱਚੇ ਜੋ ਆਏ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਦੁਆਰਾ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਣ। ਤੁਸੀਂ ਮਲਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਦੇ ਵੈਰੀ ਹਨ।
ਨਿਯੁਦ੍ਧੇ ਤਦ੍ਵਿਨਾਸ਼ੇਨ ਭਵਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਤੋषਿਤੋ ਹ੍ਯ੍ ਅਹਮ੍ ਦਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯ੍ ਅਭਿਮਤਾਨ੍ ਕਾਮਾਨ੍ ਨਾਨ੍ਯਥੈਤਨ੍ ਮਹਾਬਲੌ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਚਾਹੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇਹ ਦੋਨੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ।
ਨ੍ਯਾਯਤੋ ऽਨ੍ਯਾਯਤੋ ਵਾਪਿ ਭਵਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਤੌ ਮਮਾਹਿਤੌ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯੌ ਤਦ੍ਵਧਾਦ੍ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਾਮਾਨ੍ਯਂ ਵੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਚਾਹੇ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਜਾਂ ਬੇਨਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਨੋ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਹੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਜ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਆਦਿਸ਼੍ਯ ਸ ਤੌ ਮਲ੍ਲੌ ਤਤਸ਼੍ ਚਾਹੂਯ ਹਸ੍ਤਿਪਮ੍ ਪ੍ਰੋਵਾਚੋਚ੍ਚੈਸ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਮਤ੍ਤਃ ਸਮਾਜਦ੍ਵਾਰਿ ਕੁਞ੍ਜਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋਨੋ ਮੱਲਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇ ਕੇ, ਕਂਸ ਨੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ, 'ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਪਾਗਲ ਕੀਤਾ ਹਾਥੀ ਸਮਾਜ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਖੜਾ ਰਹੇ।'