ਅਹੋ ਗੋਪੀਜਨਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਨਿਧਿਮ੍ ਉਦ੍ਧृਤਾਨ੍ਯ੍ ਅਦ੍ਯ ਨੇਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਧਾਤ੍ਰਾਕਰੁਣਾਤ੍ਮਨਾ
ਹਾਏ, ਅੱਜ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੋਪੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਵੇਖਿਆ ਸੀ, ਕਰੂੜ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਛੀਨ ਲਿਆ।
ਅਨੁਰਾਗੇਣ ਸ਼ੈਥਿਲ੍ਯਮ੍ ਅਸ੍ਮਾਸੁ ਵ੍ਰਜਤੋ ਹਰੇਃ ਸ਼ੈਥਿਲ੍ਯਮ੍ ਉਪਯਾਨ੍ਤ੍ਯ੍ ਆਸ਼ੁ ਕਰੇषੁ ਵਲਯਾਨ੍ਯ੍ ਅਪਿ
ਸਾਡੀ ਗਹਿਰੀ ਪ੍ਰੀਤ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਹਰੀ ਦੂਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਚੂੜੀਆਂ ਵੀ ਢਿੱਲੀਆਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਅਕ੍ਰੂਰਃ ਕ੍ਰੂਰਹृਦਯਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਪ੍ਰੇਰਯਤੇ ਹਯਾਨ੍ ਏਵਮ੍ ਆਰ੍ਤਾਸੁ ਯੋषਿਤ੍ਸੁ ਘृਣਾ ਕਸ੍ਯ ਨ ਜਾਯਤੇ
ਅਕਰੂਰ ਨੇ ਕਰੂੜ ਦਿਲ ਨਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਾਇਆ; ਜਦੋਂ ਔਰਤਾਂ ਇੰਨੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਤਾਂ ਕਿਸ ਦਾ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਪਿਘਲਦਾ?
ਹੇ ਹੇ ਕृष੍ਣ ਰਥਸ੍ਯੋਚ੍ਚੈਸ਼੍ ਚਕ੍ਰਰੇਣੁਰ੍ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯਤਾਮ੍ ਦੂਰੀਕृਤੋ ਹਰਿਰ੍ ਯੇਨ ਸੋ ऽਪਿ ਰੇਣੁਰ੍ ਨ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ
ਹੇ ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ! ਵੇਖ, ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏਆਂ ਨਾਲ ਉੱਡੀ ਧੂੜ ਉੱਚੀ ਹੋਈ ਹੈ—ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਹਰੀ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਹੁਣ ਤਾਂ ਉਹ ਧੂੜ ਵੀ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਇਤ੍ਯ੍ ਏਵਮ੍ ਅਤਿਹਾਰ੍ਦੇਨ ਗੋਪੀਜਨਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਤਤ੍ਯਾਜ ਵ੍ਰਜਭੂਭਾਗਂ ਸਹ ਰਾਮੇਣ ਕੇਸ਼ਵਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਗੋਪੀਆਂ ਵੱਡੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਤੱਕਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ, ਕੇਸ਼ਵ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਵ੍ਰਜ ਦੀ ਧਰਤੀ ਛੱਡ ਗਿਆ।
ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੋ ਜਵਨਾਸ਼੍ਵੇਨ ਰਥੇਨ ਯਮੁਨਾਤਟਮ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਸਮਯੇ ਰਾਮਾਕ੍ਰੂਰਜਨਾਰ੍ਦਨਾਃ
ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਮ, ਅਕਰੂਰ ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਅਥਾਹ ਕृष੍ਣਮ੍ ਅਕ੍ਰੂਰੋ ਭਵਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਤਾਵਦ੍ ਆਸ੍ਯਤਾਮ੍ ਯਾਵਤ੍ ਕਰੋਮਿ ਕਾਲਿਨ੍ਦ੍ਯਾਮ੍ ਆਹ੍ਨਿਕਾਰ੍ਹਣਮ੍ ਅਮ੍ਭਸਿ
ਫਿਰ ਅਕਰੂਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਕਾਲਿੰਦੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਨਿੱਤ ਦੀ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਵਾਂ।'
ਤਥੇਤ੍ਯ੍ ਉਕ੍ਤੇ ਤਤਃ ਸ੍ਨਾਤਃ ਸ੍ਵਾਚਾਨ੍ਤਃ ਸ ਮਹਾਮਤਿਃ ਦਧ੍ਯੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪਰਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਯਮੁਨਾਜਲੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਇਨਸਾਨ ਨੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੜ ਕੇ, ਹੇ ਰਿਸ਼ਿਓ, ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਫਣਾਸਹਸ੍ਰਮਾਲਾਢ੍ਯਂ ਬਲਭਦ੍ਰਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਃ ਕੁਨ੍ਦਾਮਲਾਙ੍ਗਮ੍ ਉਨ੍ਨਿਦ੍ਰਪਦ੍ਮਪਤ੍ਤ੍ਰਾਯਤੇਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਬਲਭਦਰ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਫਣਿਆਂ ਵਾਲੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਚੰਬੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਿੱਟਾ ਸੀ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀਆਂ ਸਨ।
ਵृਤਂ ਵਾਸੁਕਿਡਿਮ੍ਭੌਘੈਰ੍ ਮਹਦ੍ਭਿਃ ਪਵਨਾਸ਼ਿਭਿਃ ਸਂਸ੍ਤੂਯਮਾਨਮ੍ ਉਦ੍ਗਨ੍ਧਿਵਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਵਾਸੁਕੀ ਆਦਿਕ ਵੱਡੇ ਨਾਗਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹਵਾ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਲਾਹਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਖਿੜਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦਧਾਨਮ੍ ਅਸਿਤੇ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇ ਚਾਰੁਰੂਪਾਵਤਂਸਕਮ੍ ਚਾਰੁਕੁਣ੍ਡਲਿਨਂ ਮਤ੍ਤਮ੍ ਅਨ੍ਤਰ੍ਜਲਤਲੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਸੋਹਣੀ ਮੁੜੀ ਹੋਈ ਮੋਰਪੰਖੀ ਪੱਗ ਸੀ, ਸੁੰਦਰ ਕੰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਹੇਠਾਂ ਖੜਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯੋਤ੍ਸਙ੍ਗੇ ਘਨਸ਼੍ਯਾਮਮ੍ ਆਤਾਮ੍ਰਾਯਤਲੋਚਨਮ੍ ਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਮ੍ ਉਦਾਰਾਙ੍ਗਂ ਚਕ੍ਰਾਦ੍ਯਾਯੁਧਭੂषਣਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਘਣੇ ਬੱਦਲ ਵਰਗਾ ਕਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤਾਮਬੇ ਵਰਗੀਆਂ ਤੇ ਕਮਲ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚੌੜੀਆਂ ਸਨ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ, ਉੱਚੇ ਅੰਗ, ਤੇ ਚੱਕਰ ਆਦਿਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪੀਤੇ ਵਸਾਨਂ ਵਸਨੇ ਚਿਤ੍ਰਮਾਲ੍ਯਵਿਭੂषਿਤਮ੍ ਸ਼ਕ੍ਰਚਾਪਤਡਿਨ੍ਮਾਲਾਵਿਚਿਤ੍ਰਮ੍ ਇਵ ਤੋਯਦਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੀਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਇੰਦਰਧਨੁਸ਼ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਵਕ੍ਸ਼ਸਂ ਚਾਰੁਕੇਯੂਰਮੁਕੁਟੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕृष੍ਣਮ੍ ਅਕ੍ਲਿष੍ਟਂ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਵਤਂਸਕਮ੍
ਅਕਰੂਰ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸੀ, ਸੋਹਣੇ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ ਤੇ ਮੁਕੁਟ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਕਮਲ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਨਨ੍ਦਨਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਿਦ੍ਧਯੋਗੈਰ੍ ਅਕਲ੍ਮषੈਃ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯਮਾਨਂ ਮਨਸਾ ਨਾਸਾਗ੍ਰਨ੍ਯਸ੍ਤਲੋਚਨੈਃ
ਉਹ ਸਨੰਦਨ ਆਦਿਕ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਯੋਗੀਆਂ ਵਲੋਂ ਮਨ ਵਿਚ ਧਿਆਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਨੱਕ ਦੇ ਆਗੇ ਟਿਕਾਈ ਹੋਈ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਬਲਕृष੍ਣੌ ਤਦਾਕ੍ਰੂਰਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਿਜ੍ਞਾਯ ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ ਅਚਿਨ੍ਤਯਦ੍ ਅਥੋ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਕਥਮ੍ ਅਤ੍ਰਾਗਤਾਵ੍ ਇਤਿ
ਫਿਰ ਅਕਰੂਰ ਨੇ ਬਲਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਕਿ ਇਹ ਇੱਥੇ ਇੰਨੀ ਜਲਦੀ ਕਿਵੇਂ ਆ ਗਏ।
ਵਿਵਕ੍ਸ਼ੋਃ ਸ੍ਤਮ੍ਭਯਾਮ੍ ਆਸ ਵਾਚਂ ਤਸ੍ਯ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ਤਤੋ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਸਲਿਲਾਦ੍ ਰਥਮ੍ ਅਭ੍ਯਾਗਤਃ ਪੁਨਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਰੋਕ ਲਈ; ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਕੇ ਮੁੜ ਰਥ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਤ੍ਰ ਚੈਵੋਭੌ ਰਥਸ੍ਯੋਪਰਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤੌ ਰਾਮਕृष੍ਣੌ ਯਥਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਨੁष੍ਯਵਪੁषਾਨ੍ਵਿਤੌ
ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਦੋਵੇਂ ਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ।
ਨਿਮਗ੍ਨਸ਼੍ ਚ ਪੁਨਸ੍ ਤੋਯੇ ਦਦृਸ਼ੇ ਸ ਤਥੈਵ ਤੌ ਸਂਸ੍ਤੂਯਮਾਨੌ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ ਮੁਨਿਸਿਦ੍ਧਮਹੋਰਗੈਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੁੜ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ, ਉਸਨੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵੇਖੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੰਧਰਵਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਤੋ ਵਿਜ੍ਞਾਤਸਦ੍ਭਾਵਃ ਸ ਤੁ ਦਾਨਪਤਿਸ੍ ਤਦਾ ਤੁष੍ਟਾਵ ਸਰ੍ਵਵਿਜ੍ਞਾਨਮਯਮ੍ ਅਚ੍ਯੁਤਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਦਾਨਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਹਕੀਕਤ ਸਮਝ ਕੇ, ਸਭ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਰੂਪ, ਅਚਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਰੂਪਿਣੇ ऽਚਿਨ੍ਤ੍ਯਮਹਿਮ੍ਨੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ ਵ੍ਯਾਪਿਨੇ ਨੈਕਰੂਪੈਕਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਸੂਖਮ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ, ਅਕਲਪਣਯ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ, ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਪਰ ਇੱਕ ਹੀ ਅਸਲੀਅਤ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸ਼ਬ੍ਦਰੂਪਾਯ ਤੇ ऽਚਿਨ੍ਤ੍ਯਹਵਿਰ੍ਭੂਤਾਯ ਤੇ ਨਮਃ ਨਮੋ ਵਿਜ੍ਞਾਨਰੂਪਾਯ ਪਰਾਯ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪ੍ਰਭੋ
ਤੁਸੀਂ ਧੁਨੀ ਦੇ ਸਰੂਪ ਹੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਸੋਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸਰੂਪ ਹੋ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ।
ਭੂਤਾਤ੍ਮਾ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਤ੍ਮਾ ਚ ਪ੍ਰਧਾਨਾਤ੍ਮਾ ਤਥਾ ਭਵਾਨ੍ ਆਤ੍ਮਾ ਚ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਚ ਤ੍ਵਮ੍ ਏਕਃ ਪਞ੍ਚਧਾ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਮੂਲ ਪਦਾਰਥ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਆਤਮਾ ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵਿਆਪਕ ਹੋ।
ਪ੍ਰਸੀਦ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਰ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦ੍ਯਾਭਿਃ ਕਲ੍ਪਨਾਭਿਰ੍ ਉਦੀਰਿਤਃ
ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਆਤਮਾ, ਨਾਸਵੰਤ ਤੇ ਅਨਾਸਵੰਤ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਆਦਿ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।
ਅਨਾਖ੍ਯੇਯਸ੍ਵਰੂਪਾਤ੍ਮਨ੍ਨ੍ ਅਨਾਖ੍ਯੇਯਪ੍ਰਯੋਜਨ ਅਨਾਖ੍ਯੇਯਾਭਿਧਾਨ ਤ੍ਵਾਂ ਨਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਜਿਸਦੀ ਸਰੂਪ, ਉਦੇਸ਼ ਤੇ ਨਾਮ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ, ਉਸ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਨ ਯਤ੍ਰ ਨਾਥ ਵਿਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਨਾਮਜਾਤ੍ਯਾਦਿਕਲ੍ਪਨਾਃ ਤਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਪਰਮਂ ਨਿਤ੍ਯਮ੍ ਅਵਿਕਾਰਿ ਭਵਾਨ੍ ਅਜਃ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿੱਥੇ ਨਾਮ ਜਾਂ ਜਾਤੀ ਆਦਿ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਹੀ ਪਰਮ, ਸਦਾ, ਅਟੱਲ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਅਜਨਮਾ ਹੋ।
ਨ ਕਲ੍ਪਨਾਮ੍ ऋਤੇ ऽਰ੍ਥਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯਾਧਿਗਮੋ ਯਤਃ ਤਤਃ ਕृष੍ਣਾਚ੍ਯੁਤਾਨਨ੍ਤ ਵਿष੍ਣੁਸਂਜ੍ਞਾਭਿਰ੍ ਈਡ੍ਯਸੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਸਮਝ ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਅਚਲ, ਅਨੰਤ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਦਿ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਂਸ੍ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਜ ਵਿਕਲ੍ਪਨਾਭਿਰ੍ ਏਤੈਰ੍ ਦੇਵਾਸ੍ ਤ੍ਵਂ ਜਗਦ੍ ਅਖਿਲਂ ਤ੍ਵਮ੍ ਏਵ ਵਿਸ਼੍ਵਮ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਂਸ੍ ਤ੍ਵਮ੍ ਅਤਿਵਿਕਾਰਭੇਦਹੀਨਃ ਸਰ੍ਵਸ੍ਮਿਨ੍ ਨਹਿ ਭਵਤੋ ऽਸ੍ਤਿ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਅਨ੍ਯਤ੍
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਅਜਨਮਾ ਹੋ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਦੇਵਤੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਆਤਮਾ, ਬਦਲਾਵ ਤੇ ਫਰਕ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਹਿਤ ਹੋ; ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪਸ਼ੁਪਤਿਰ੍ ਅਰ੍ਯਮਾ ਵਿਧਾਤਾ ਤ੍ਵਂ ਧਾਤਾ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਪਤਿਃ ਸਮੀਰਣੋ ऽਗ੍ਨਿਃ ਤੋਯੇਸ਼ੋ ਧਨਪਤਿਰ੍ ਅਨ੍ਤਕਸ੍ ਤ੍ਵਮ੍ ਏਕੋ ਭਿਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਜਗਦ੍ ਅਪਿ ਪਾਸਿ ਸ਼ਕ੍ਤਿਭੇਦੈਃ
ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਪਸ਼ੁਪਤੀ, ਅਰਯਮਾਨ, ਰਚਨਹਾਰ, ਪਾਲਣਹਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਹਵਾ, ਅੱਗ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਧਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੌਤ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਜਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਭਵਾਨ੍ ਸृਜਤਿ ਹਨ੍ਤਿ ਗਭਸ੍ਤਿਰੂਪੋ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਚ ਤੇ ਗੁਣਮਯੋ ऽਯਮ੍ ਅਜ ਪ੍ਰਪਞ੍ਚਃ ਰੂਪਂ ਪਰਂ ਸਦਿਤਿਵਾਚਕਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਰਂ ਯਜ੍ ਜ੍ਞਾਨਾਤ੍ਮਨੇ ਸਦਸਤੇ ਪ੍ਰਣਤੋ ऽਸ੍ਮਿ ਤਸ੍ਮੈ
ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਰਚਨਾ ਤੇ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਕਿਰਣਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਹੋ; ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ, ਤੁਹਾਡਾ ਅਜਨਮਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਚਤਮ ਸਰੂਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ 'ਸਤ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਟੱਲ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਸਤ ਤੇ ਅਸਤ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈ।