ਯਜਤਾਂ ਨੈਮਿषੇਯਾਣਾਂ ਸਤ੍ਤ੍ਰੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕੇ ਆਜਗ੍ਮੁਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਮੁਨਯਸ੍ ਤਥਾਨ੍ਯੇ ऽਪਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਨੈਮੀਸ਼ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਬਾਰ੍ਹ ਸਾਲਾ ਯੱਗ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਦੁਜਾਤੀ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਤਾਨ੍ ਆਗਤਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਂਸ੍ ਤੇ ਤੁ ਪੂਜਾਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ ਯਥੋਚਿਤਾਮ੍ ਤੇषੁ ਤਤ੍ਰੋਪਵਿष੍ਟੇषੁ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਃ ਸਹਿਤੇषੁ ਚ
ਉਥੇ ਆਏ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਨੇ ਯਥਾ-ਉਚਿਤ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ; ਜਦ ਉਹ ਰਿਤਵਿਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਏ,
ਤਤ੍ਰਾਜਗਾਮ ਸੂਤਸ੍ ਤੁ ਮਤਿਮਾਂਲ੍ ਲੋਮਹਰ੍षਣਃ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੇ ਮੁਨਿਵਰਾਃ ਪੂਜਾਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਥੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੂਤ ਲੋਮਹਰਸ਼ਣ ਆਏ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ।
ਸੋ ऽਪਿ ਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜ੍ਯੈਵ ਸਂਵਿਵੇਸ਼ ਵਰਾਸਨੇ ਕਥਾਂ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ ਤਦਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸੂਤੇਨ ਸਹਿਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਹ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਅਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ; ਫਿਰ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਨੇ ਸੂਤ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਸ ਵਿਚ ਗੱਲਬਾਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਕਥਾਨ੍ਤੇ ਵ੍ਯਾਸਸ਼ਿष੍ਯਂ ਤੇ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਃ ਸਂਸ਼ਯਂ ਮੁਦਾ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਃ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਦਸ੍ਯੈਃ ਸਹ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸਾਰੇ ਦীক্ষਿਤ, ਰਿਤਵਿਕਾਂ ਤੇ ਸਭ ਸਦੱਸੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਅਾਸ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੰਦੇਹ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ।
ਪੁਰਾਣਾਗਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸੇਤਿਹਾਸਾਨਿ ਸਤ੍ਤਮ ਜਾਨਾਸਿ ਦੇਵਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਚਰਿਤਂ ਜਨ੍ਮ ਕਰ੍ਮ ਚ
ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਮਨੁੱਖ, ਤੂੰ ਪੁਰਾਣੇ, ਆਗਮ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਕਰਤਬ, ਜਨਮ ਤੇ ਕਰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ।
ਨ ਤੇ ऽਸ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਵਿਦਿਤਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਵੇਦੇ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਭਾਰਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋ ऽਸਿ ਮਹਾਮਤੇ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੇਦ, ਸ਼ਾਸਤਰ, ਭਾਰਤ, ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਅਜਾਣ ਨਹੀਂ; ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀਮਾਨ।
ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਮ੍ ਇਦਂ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍ ਸਸੁਰਾਸੁਰਗਨ੍ਧਰ੍ਵਂ ਸਯਕ੍ਸ਼ੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ ਜਗਤ, ਦੇਵਤਾ, ਦੈਤ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਨਾਗ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਕਿਵੇਂ ਉਪਜਿਆ?
ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਹੇ ਸੂਤ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾ ਜਗਤ੍ ਬਭੂਵ ਭੂਯਸ਼੍ ਚ ਯਥਾ ਮਹਾਭਾਗ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਸੂਤਾ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰਾ ਦੱਸੋ ਕਿ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਕਿਵੇਂ ਬਣਿਆ ਸੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਜੀ, ਇਹ ਮੁੜ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯਤਸ਼੍ ਚੈਵ ਜਗਤ੍ ਸੂਤ ਯਤਸ਼੍ ਚੈਵ ਚਰਾਚਰਮ੍ ਲੀਨਮ੍ ਆਸੀਤ੍ ਤਥਾ ਯਤ੍ਰ ਲਯਮ੍ ਏष੍ਯਤਿ ਯਤ੍ਰ ਚ
ਸੂਤਾ ਜੀ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਕਿੱਥੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਨਾ ਚਲਦੇ ਜੀਵ ਕਿੱਥੇ ਲੀਨ ਹੋਏ? ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੈ ਕਿੱਥੇ ਹੋਵੇਗੀ?
ਅਵਿਕਾਰਾਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਯ ਨਿਤ੍ਯਾਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ ਸਦੈਕਰੂਪਰੂਪਾਯ ਵਿष੍ਣਵੇ ਸਰ੍ਵਜਿष੍ਣਵੇ
ਜੋ ਬਦਲਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਦਾ ਇੱਕ ਹੀ ਰੂਪ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਾਯ ਹਰਯੇ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਯ ਚ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਤਾਰਾਯ ਸਰ੍ਗਸ੍ਥਿਤ੍ਯਨ੍ਤਕਰ੍ਮਣੇ
ਹਿਰਣਯਗਰਭ, ਹਰੀ, ਸ਼ੰਕਰ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਤੇ ਤਾਰਕ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪਾਲਣ ਤੇ ਸੰਘਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਏਕਾਨੇਕਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਸ੍ਥੂਲਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਵ੍ਯਕ੍ਤਭੂਤਾਯ ਵਿष੍ਣਵੇ ਮੁਕ੍ਤਿਹੇਤਵੇ
ਜੋ ਇੱਕ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਥੂਲ ਤੇ ਸੁਖਮ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ ਹੈ, ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਰ੍ਗਸ੍ਥਿਤਿਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਜਗਤੋ ਯੋ ऽਜਰਾਮਰਃ ਮੂਲਭੂਤੋ ਨਮਸ੍ ਤਸ੍ਮੈ ਵਿष੍ਣਵੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ
ਜਗਤ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪਾਲਣ ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਅਜਰ ਤੇ ਅਮਰ ਮੂਲ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਆਧਾਰਭੂਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯਾਪ੍ਯ੍ ਅਣੀਯਾਂਸਮ੍ ਅਣੀਯਸਾਮ੍ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸਰ੍ਵਭੂਤਸ੍ਥਮ੍ ਅਚ੍ਯੁਤਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਮ, ਜੋ ਹਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਅਚ੍ਯੁਤ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਜ੍ਞਾਨਸ੍ਵਰੂਪਮ੍ ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਪਰਮਾਰ੍ਥਤਃ ਤਮ੍ ਏਵਾਰ੍ਥਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਿਦਰ੍ਸ਼ਨਤਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜੋ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਮਲ, ਪਰਮ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਪਰ ਭ੍ਰਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵਿਅਕਤ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਂ ਗ੍ਰਸਿष੍ਣੁਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤੌ ਸਰ੍ਗੇ ਤਥਾ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਜਗਤਾਮ੍ ਈਸ਼ਮ੍ ਅਜਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ਅਵ੍ਯਯਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਲਣ ਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਜਗਤ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਅਜਨਮਾ, ਅਟੱਲ ਤੇ ਅਬਿਨਾਸੀ।
ਆਦ੍ਯਂ ਸੁਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਨ੍ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਜ੍ਞਂ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਮ੍
ਆਦਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਮ, ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਂ ਪਰਾਸ਼ਰਸੁਤਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਗੁਰੁਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪੁਰਾਣਂ ਵੇਦਸਂਮਿਤਮ੍
ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਭੂ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ।
ਕਥਯਾਮਿ ਯਥਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮੈਃ ਪृष੍ਟਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਅਬ੍ਜਯੋਨਿਃ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਅਬਜਯੋਨੀ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ, ਦਕ੍ਸ਼ ਤੇ ਹੋਰ ਉੱਚੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਕਹੀ ਸੀ।
ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਥਾਂ ਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀਮ੍ ਕਥ੍ਯਮਾਨਾਂ ਮਯਾ ਚਿਤ੍ਰਾਂ ਬਹ੍ਵਰ੍ਥਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਵਿਸ੍ਤਰਾਮ੍
ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਕਥਾ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਅਜੋਬੀ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਯਸ੍ ਤ੍ਵ੍ ਇਮਾਂ ਧਾਰਯੇਨ੍ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ ਵਾਪ੍ਯ੍ ਅਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਸ਼ਃ ਸ੍ਵਵਂਸ਼ਧਾਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਰੱਖੇ ਜਾਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੁਣੇ, ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਕਾਰਣਂ ਯਤ੍ ਤਨ੍ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਦਸਦਾਤ੍ਮਕਮ੍ ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਪੁਰੁषਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮ੍ ਈਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਹ ਅਪ੍ਰਗਟ ਕਾਰਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਹੈ, ਸਤ ਤੇ ਅਸਤ ਦਾ ਮਿਲਾਪ, ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਤੇ ਪੁਰਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਇਆ।
ਤਂ ਬੁਧ੍ਯਧ੍ਵਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮ੍ ਅਮਿਤੌਜਸਮ੍ ਸ੍ਰष੍ਟਾਰਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਨਾਰਾਯਣਪਰਾਯਣਮ੍
ਮੁਨੀਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਮਝੋ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਸੀਮ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ।
ਅਹਂਕਾਰਸ੍ ਤੁ ਮਹਤਸ੍ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਭੂਤਾਨਿ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਭੂਤਭੇਦਾਸ਼੍ ਚ ਭੂਤੇਭ੍ਯ ਇਤਿ ਸਰ੍ਗਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਮਹਤ ਤੋਂ ਅਹੰਕਾਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਭੂਤ ਬਣੇ; ਭੂਤਾਂ ਤੋਂ ਭੂਤਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਬਣੀਆਂ। ਇਹੀ ਸਦਾ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਹੈ।
ਵਿਸ੍ਤਰਾਵਯਵਂ ਚੈਵ ਯਥਾਪ੍ਰਜ੍ਞਂ ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਿ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਮਾਨਂ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਵਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕੀਰ੍ਤਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਜੋ ਵਿਸਤਾਰ ਤੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਸਮਝ ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਥਾ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਕੀਰ੍ਤਿਤਂ ਸ੍ਥਿਰਕੀਰ੍ਤੀਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪੁਣ੍ਯਵਰ੍ਧਨਮ੍ ਤਤਃ ਸ੍ਵਯਂਭੂਰ੍ ਭਗਵਾਨ੍ ਸਿਸृਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ ਵਿਵਿਧਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਇਹ ਕਥਾ ਸਥਿਰ ਯਸ਼ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੋਭਾ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਆਪੋ-ਆਪ ਬਣੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੀਵ ਰਚਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਅਪ ਏਵ ਸਸਰ੍ਜਾਦੌ ਤਾਸੁ ਵੀਰ੍ਯਮ੍ ਅਥਾਸृਜਤ੍ ਆਪੋ ਨਾਰਾ ਇਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਆਪੋ ਵੈ ਨਰਸੂਨਵਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੇ ਪਾਣੀ ਬਣਾਇਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਰੱਖਿਆ। ਪਾਣੀ ਨੂੰ 'ਨਾਰਾ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਣੀ ਨਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।
ਅਯਨਂ ਤਸ੍ਯ ਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੇਨ ਨਾਰਾਯਣਃ ਸ੍ਮृਤਃ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣਮ੍ ਅਭਵਤ੍ ਤਦ੍ ਅਣ੍ਡਮ੍ ਉਦਕੇਸ਼ਯਮ੍
ਉਹ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਠਿਕਾਣਾ ਸੀ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ 'ਨਾਰਾਯਣ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਅੰਡਾ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਤੈਰਦਾ ਜਨਮਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਜਜ੍ਞੇ ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ੍ਵਯਂਭੂਰ੍ ਇਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਉषਿਤ੍ਵਾ ਪਰਿਵਤ੍ਸਰਮ੍
ਉਸ ਅੰਡੇ ਵਿੱਚ ਆਪੋ-ਆਪ ਜਨਮਿਆ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਅਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ 'ਸਵਯੰਭੂ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਪ੍ਰਭੂ ਉਥੇ ਪੂਰਾ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵੱਸਿਆ।