ਯਸ੍ਮਾਤ੍ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਇਦਂ ਪ੍ਰਪਞ੍ਚਰਚਿਤਂ ਮਾਯਾਜਗਜ੍ ਜਾਯਤੇ ਯਸ੍ਮਿਂਸ੍ ਤਿष੍ਠਤਿ ਯਾਤਿ ਚਾਨ੍ਤਸਮਯੇ ਕਲ੍ਪਾਨੁਕਲ੍ਪੇ ਪੁਨਃ ਯਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਮੁਨਯਃ ਪ੍ਰਪਞ੍ਚਰਹਿਤਂ ਵਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਧ੍ਰੁਵਂ ਤਂ ਵਨ੍ਦੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਾਖ੍ਯਮ੍ ਅਮਲਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿਭੁਂ ਨਿਸ਼੍ਚਲਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ, ਅਡੋਲ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਮਾਇਆ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿਚੋਂ ਉਪਜਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਜਗਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਪੱਕੀ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯਂ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤਿ ਬੁਧਾਃ ਸਮਾਧਿਸਮਯੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਵਿਯਤ੍ਸਂਨਿਭਮ੍ ਨਿਤ੍ਯਾਨਨ੍ਦਮਯਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਮ੍ ਅਮਲਂ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰਂ ਨਿਰ੍ਗੁਣਮ੍ ਵ੍ਯਕ੍ਤਾਵ੍ਯਕ੍ਤਪਰਂ ਪ੍ਰਪਞ੍ਚਰਹਿਤਂ ਧ੍ਯਾਨੈਕਗਮ੍ਯਂ ਵਿਭੁਮ੍ ਤਂ ਸਂਸਾਰਵਿਨਾਸ਼ਹੇਤੁਮ੍ ਅਜਰਂ ਵਨ੍ਦੇ ਹਰਿਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦਮ੍
ਮੈਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਗਹਿਰੀ ਸਮਾਧੀ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਸਦਾ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪ੍ਰਸੰਨ, ਨਿਰਮਲ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਜਗਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਸਿਰਫ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਪਹੁੰਚਣ ਯੋਗ, ਹਰ ਥਾਂ ਵਿਆਪਕ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਬੁੱਢਾ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸੁਪੁਣ੍ਯੇ ਨੈਮਿषਾਰਣ੍ਯੇ ਪਵਿਤ੍ਰੇ ਸੁਮਨੋਹਰੇ ਨਾਨਾਮੁਨਿਜਨਾਕੀਰ੍ਣੇ ਨਾਨਾਪੁष੍ਪੋਪਸ਼ੋਭਿਤੇ
ਉੱਚ ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁਹਾਵਣੇ ਨੈਮੀਸ਼ ਆਰਣਯ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਭੀੜ ਸੀ, ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ,
ਸਰਲੈਃ ਕਰ੍ਣਿਕਾਰੈਸ਼੍ ਚ ਪਨਸੈਰ੍ ਧਵਖਾਦਿਰੈਃ ਆਮ੍ਰਜਮ੍ਬੂਕਪਿਤ੍ਥੈਸ਼੍ ਚ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧੈਰ੍ ਦੇਵਦਾਰੁਭਿਃ
ਸਿੱਧੇ ਕਰਣਿਕਾਰ, ਪਨਸ, ਧਵਾ, ਖਾਦਿਰ, ਆਮ, ਜੰਬੂ, ਕਪਿੱਠ, ਬਰ, ਤੇ ਦੇਵਦਾਰੂ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ,
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥੈਃ ਪਾਰਿਜਾਤੈਸ਼੍ ਚ ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਪਾਟਲੈਃ ਬਕੁਲੈਃ ਸਪ੍ਤਪਰ੍ਣੈਸ਼੍ ਚ ਪੁਂਨਾਗੈਰ੍ ਨਾਗਕੇਸਰੈਃ
ਅਸ਼ਵੱਥ, ਪਾਰਿਜਾਤ, ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਪਾਟਲਾ, ਬਕੁਲ, ਸਪਤਪਰਣ, ਪੁੰਨਾਗ ਤੇ ਨਾਗਕੇਸਰ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ,
ਸ਼ਾਲੈਸ੍ ਤਾਲੈਸ੍ ਤਮਾਲੈਸ਼੍ ਚ ਨਾਰਿਕੇਲੈਸ੍ ਤਥਾਰ੍ਜੁਨੈਃ ਅਨ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਬਹੁਭਿਰ੍ ਵृਕ੍ਸ਼ੈਸ਼੍ ਚਮ੍ਪਕਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਸ਼ੋਭਿਤੇ
ਸ਼ਾਲ, ਤਾਲ, ਤਮਾਲ, ਨਾਰੀਅਲ, ਅਰਜੁਨ ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਰੁੱਖਾਂ, ਚੰਪਕ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਉਹ ਜਗਾ ਸੋਭਾ ਪਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਨਾਨਾਪਕ੍ਸ਼ਿਗਣਾਕੀਰ੍ਣੇ ਨਾਨਾਮृਗਗਣੈਰ੍ ਯੁਤੇ ਨਾਨਾਜਲਾਸ਼ਯੈਃ ਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ ਦੀਰ੍ਘਿਕਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਅਲਂਕृਤੇ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ-ਸਰੋਵਰਾਂ ਤੇ ਲੰਬੀਆਂ ਡਿੱਗੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ,
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੈਰ੍ ਵੈਸ਼੍ਯੈਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰੈਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਜਾਤਿਭਿਃ ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥੈਰ੍ ਗृਹਸ੍ਥੈਸ਼੍ ਚ ਯਤਿਭਿਰ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਭਿਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਸ਼ੂਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ, ਵਨਵਾਸੀ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ, ਯਤੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਉਥੇ ਵਸਦੇ ਸਨ,
ਸਂਪਨ੍ਨੈਰ੍ ਗੋਕੁਲੈਸ਼੍ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਮਲਂਕृਤੇ ਯਵਗੋਧੂਮਚਣਕੈਰ੍ ਮਾषਮੁਦ੍ਗਤਿਲੇਕ੍ਸ਼ੁਭਿਃ
ਹਰ ਥਾਂ ਗੋ-ਧਨ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ, ਜੌ, ਗੇਹੂੰ, ਚਣੇ, ਮਾਸ, ਮੁੰਗ, ਤਿਲ ਤੇ ਕਣਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਸੋਭਾ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ,
ਚੀਨਕਾਦ੍ਯੈਸ੍ ਤਥਾ ਮੇਧ੍ਯੈਃ ਸਸ੍ਯੈਸ਼੍ ਚਾਨ੍ਯੈਸ਼੍ ਚ ਸ਼ੋਭਿਤੇ ਤਤ੍ਰ ਦੀਪ੍ਤੇ ਹੁਤਵਹੇ ਹੂਯਮਾਨੇ ਮਹਾਮਖੇ
ਚੀਨ ਆਦਿ ਪਵਿੱਤਰ ਫਸਲਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਪੌਦਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਥੇ, ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਹਵਨ-ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ, ਵੱਡਾ ਯੱਗ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਯਜਤਾਂ ਨੈਮਿषੇਯਾਣਾਂ ਸਤ੍ਤ੍ਰੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕੇ ਆਜਗ੍ਮੁਸ੍ ਤਤ੍ਰ ਮੁਨਯਸ੍ ਤਥਾਨ੍ਯੇ ऽਪਿ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਨੈਮੀਸ਼ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਬਾਰ੍ਹ ਸਾਲਾ ਯੱਗ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਦੁਜਾਤੀ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਤਾਨ੍ ਆਗਤਾਨ੍ ਦ੍ਵਿਜਾਂਸ੍ ਤੇ ਤੁ ਪੂਜਾਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ ਯਥੋਚਿਤਾਮ੍ ਤੇषੁ ਤਤ੍ਰੋਪਵਿष੍ਟੇषੁ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਃ ਸਹਿਤੇषੁ ਚ
ਉਥੇ ਆਏ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਨੇ ਯਥਾ-ਉਚਿਤ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ; ਜਦ ਉਹ ਰਿਤਵਿਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਏ,
ਤਤ੍ਰਾਜਗਾਮ ਸੂਤਸ੍ ਤੁ ਮਤਿਮਾਂਲ੍ ਲੋਮਹਰ੍षਣਃ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੇ ਮੁਨਿਵਰਾਃ ਪੂਜਾਂ ਚਕ੍ਰੁਰ੍ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਥੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੂਤ ਲੋਮਹਰਸ਼ਣ ਆਏ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ।
ਸੋ ऽਪਿ ਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜ੍ਯੈਵ ਸਂਵਿਵੇਸ਼ ਵਰਾਸਨੇ ਕਥਾਂ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ ਤਦਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸੂਤੇਨ ਸਹਿਤਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਉਹ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਅਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ; ਫਿਰ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਨੇ ਸੂਤ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਸ ਵਿਚ ਗੱਲਬਾਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਕਥਾਨ੍ਤੇ ਵ੍ਯਾਸਸ਼ਿष੍ਯਂ ਤੇ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਃ ਸਂਸ਼ਯਂ ਮੁਦਾ ऋਤ੍ਵਿਗ੍ਭਿਃ ਸਹਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਦਸ੍ਯੈਃ ਸਹ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਗੱਲਬਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸਾਰੇ ਦীক্ষਿਤ, ਰਿਤਵਿਕਾਂ ਤੇ ਸਭ ਸਦੱਸੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਅਾਸ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੰਦੇਹ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ।
ਪੁਰਾਣਾਗਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸੇਤਿਹਾਸਾਨਿ ਸਤ੍ਤਮ ਜਾਨਾਸਿ ਦੇਵਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਚਰਿਤਂ ਜਨ੍ਮ ਕਰ੍ਮ ਚ
ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਮਨੁੱਖ, ਤੂੰ ਪੁਰਾਣੇ, ਆਗਮ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਕਰਤਬ, ਜਨਮ ਤੇ ਕਰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ।
ਨ ਤੇ ऽਸ੍ਤ੍ਯ੍ ਅਵਿਦਿਤਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਵੇਦੇ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਭਾਰਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਮੋਕ੍ਸ਼ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋ ऽਸਿ ਮਹਾਮਤੇ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੇਦ, ਸ਼ਾਸਤਰ, ਭਾਰਤ, ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਅਜਾਣ ਨਹੀਂ; ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀਮਾਨ।
ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਮ੍ ਇਦਂ ਸਰ੍ਵਮ੍ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍ ਸਸੁਰਾਸੁਰਗਨ੍ਧਰ੍ਵਂ ਸਯਕ੍ਸ਼ੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਚਲਦਾ ਤੇ ਅਚਲ ਜਗਤ, ਦੇਵਤਾ, ਦੈਤ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਨਾਗ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਕਿਵੇਂ ਉਪਜਿਆ?
ਸ਼੍ਰੋਤੁਮ੍ ਇਚ੍ਛਾਮਹੇ ਸੂਤ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾ ਜਗਤ੍ ਬਭੂਵ ਭੂਯਸ਼੍ ਚ ਯਥਾ ਮਹਾਭਾਗ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਸੂਤਾ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰਾ ਦੱਸੋ ਕਿ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਕਿਵੇਂ ਬਣਿਆ ਸੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਜੀ, ਇਹ ਮੁੜ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯਤਸ਼੍ ਚੈਵ ਜਗਤ੍ ਸੂਤ ਯਤਸ਼੍ ਚੈਵ ਚਰਾਚਰਮ੍ ਲੀਨਮ੍ ਆਸੀਤ੍ ਤਥਾ ਯਤ੍ਰ ਲਯਮ੍ ਏष੍ਯਤਿ ਯਤ੍ਰ ਚ
ਸੂਤਾ ਜੀ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਕਿੱਥੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਨਾ ਚਲਦੇ ਜੀਵ ਕਿੱਥੇ ਲੀਨ ਹੋਏ? ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੈ ਕਿੱਥੇ ਹੋਵੇਗੀ?
ਅਵਿਕਾਰਾਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਯ ਨਿਤ੍ਯਾਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ ਸਦੈਕਰੂਪਰੂਪਾਯ ਵਿष੍ਣਵੇ ਸਰ੍ਵਜਿष੍ਣਵੇ
ਜੋ ਬਦਲਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਦਾ ਇੱਕ ਹੀ ਰੂਪ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਾਯ ਹਰਯੇ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਯ ਚ ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਤਾਰਾਯ ਸਰ੍ਗਸ੍ਥਿਤ੍ਯਨ੍ਤਕਰ੍ਮਣੇ
ਹਿਰਣਯਗਰਭ, ਹਰੀ, ਸ਼ੰਕਰ, ਵਾਸੁਦੇਵ, ਤੇ ਤਾਰਕ, ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪਾਲਣ ਤੇ ਸੰਘਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਏਕਾਨੇਕਸ੍ਵਰੂਪਾਯ ਸ੍ਥੂਲਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਤ੍ਮਨੇ ਨਮਃ ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਵ੍ਯਕ੍ਤਭੂਤਾਯ ਵਿष੍ਣਵੇ ਮੁਕ੍ਤਿਹੇਤਵੇ
ਜੋ ਇੱਕ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਥੂਲ ਤੇ ਸੁਖਮ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ ਹੈ, ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਸਰ੍ਗਸ੍ਥਿਤਿਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਜਗਤੋ ਯੋ ऽਜਰਾਮਰਃ ਮੂਲਭੂਤੋ ਨਮਸ੍ ਤਸ੍ਮੈ ਵਿष੍ਣਵੇ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ
ਜਗਤ ਦੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਪਾਲਣ ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਅਜਰ ਤੇ ਅਮਰ ਮੂਲ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਆਧਾਰਭੂਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯਾਪ੍ਯ੍ ਅਣੀਯਾਂਸਮ੍ ਅਣੀਯਸਾਮ੍ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸਰ੍ਵਭੂਤਸ੍ਥਮ੍ ਅਚ੍ਯੁਤਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਮ, ਜੋ ਹਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਅਚ੍ਯੁਤ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਜ੍ਞਾਨਸ੍ਵਰੂਪਮ੍ ਅਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਪਰਮਾਰ੍ਥਤਃ ਤਮ੍ ਏਵਾਰ੍ਥਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਿਦਰ੍ਸ਼ਨਤਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜੋ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਮਲ, ਪਰਮ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਹੀ ਅਸਲ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਪਰ ਭ੍ਰਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵਿਅਕਤ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੁਂ ਗ੍ਰਸਿष੍ਣੁਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤੌ ਸਰ੍ਗੇ ਤਥਾ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਂ ਜਗਤਾਮ੍ ਈਸ਼ਮ੍ ਅਜਮ੍ ਅਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ ਅਵ੍ਯਯਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਲਣ ਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਜਗਤ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਅਜਨਮਾ, ਅਟੱਲ ਤੇ ਅਬਿਨਾਸੀ।
ਆਦ੍ਯਂ ਸੁਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਨ੍ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਚ ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਜ੍ਞਂ ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਮ੍
ਆਦਿ, ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਖਮ, ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਂ ਪਰਾਸ਼ਰਸੁਤਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ ਗੁਰੁਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪੁਰਾਣਂ ਵੇਦਸਂਮਿਤਮ੍
ਸਭ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਭੂ, ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ।
ਕਥਯਾਮਿ ਯਥਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯੈਰ੍ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮੈਃ ਪृष੍ਟਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਭਗਵਾਨ੍ ਅਬ੍ਜਯੋਨਿਃ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਥਾ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਅਬਜਯੋਨੀ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ, ਦਕ੍ਸ਼ ਤੇ ਹੋਰ ਉੱਚੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਕਹੀ ਸੀ।