ਮਹਾਨ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗ ਵਿੱਚ, ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੀ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਅਸ਼ਟਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਲੌਹੀ, ਜਿਹੜਾ ਜਹਨੂ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਅਜਮੀਢ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਲੜੀ ਸੁਣੋ। ਅਜਮੀਢ ਤੋਂ ਨੀਲੀ ਰਾਹੀਂ ਸੁਸ਼ਾਂਤੀ ਜੰਮਿਆ। ਸੁਸ਼ਾਂਤੀ ਤੋਂ ਪੁਰੁਜਾਤੀ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਪੁਰੁਜਾਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਿਆਸ਼ਵ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਬਾਹਿਆਸ਼ਵ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਮੂਦਗਲ, ਸ੍ਰਿੰਜਯ, ਮਹਾਰਾਜ ਬ੍ਰਿਹਦਿਸ਼ੂ, ਯਵੀਨਰ ਅਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਕ੍ਰਿਮਿਲਾਸ਼ਵ। ਇਹ ਪੰਜੇ ਹੀ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜਾਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਆਪਣੇ ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਮਰੱਥ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਸਨ। ਮੂਦਗਲ ਤੋਂ ਮਉਦਗਲਯਾ ਵੰਸ਼ਜ ਹੋਇਆ। ਇੰਦਰਸੇਨਾ ਤੋਂ ਉਸਨੂੰ ਵਧਨਯਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਿਆ। ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ੍ਰਿੰਜਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੰਜਜਨ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਪੰਜਜਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੋਮਦੱਤ ਨਾਮਕ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਸੋਮਦੱਤ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਹਦੇਵ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਸਹਦੇਵ ਤੋਂ ਸੋਮਕਾ ਜੰਮਿਆ। ਜਦ ਵੰਸ਼ ਘੱਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਸੋਮਕਾ, ਅਜਮੀਢ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਜੰਮਿਆ। ਸੋਮਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਤੂ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਪੁੱਤਰ ਪૃਸ਼ਤ ਸੀ, ਜੋ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦਾ ਪਿਤਾ ਬਣਿਆ। ਇਹ ਸੋਮਕਾ ਵੰਸ਼ੀ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅਜਮੀਢ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਜਮੀਢ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਪਤਨੀ ਧੂਮਿਨੀ ਸੀ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ, ਪਤੀ-ਭਗਤ, ਸੁਭਾਗਵਤੀ ਅਤੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜੰਮੀ ਸੀ। ਧੂਮਿਨੀ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਦੀ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਖਾਂਦੀ, ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਦੀ ਚਟਾਈ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਕੋਲ ਸੁੱਤੀ ਰਹਿੰਦੀ, ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਿਭਾਉਂਦੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧੂਮਿਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ, ਅਜਮੀਢ ਨੇ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ, ਗਹਿਰੇ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਰਿਕਸ਼ਾ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤਾ। ਰਿਕਸ਼ਾ ਤੋਂ ਸੰਵਰਣ ਜੰਮਿਆ, ਅਤੇ ਸੰਵਰਣ ਤੋਂ ਕੁਰੂ। ਕੁਰੂ ਨੇ ਪ੍ਰਯਾਗ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਕੁਰੁक्षੇਤਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੋਈ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਆਉਂਦੇ ਰਹੇ। ਇਥੋਂ ਵੱਡਾ ਵੰਸ਼ ਚੱਲਿਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਕੌਰਵ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਕੁਰੂ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ: ਸੁਧਨਵਨ, ਸੁਧਨੁਸ, ਮਹਾਬਲੀ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਰੀਮੇਜਯ। ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਤੋਂ ਧਰਮਾਤਮਾ ਜਨਮੇਜਯਾ ਹੋਇਆ। ਜਨਮੇਜਯਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨ, ਅਗ੍ਰਸੇਨ ਅਤੇ ਭੀਮਸੇਨ ਹੋਏ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ਕਿਸ਼ਮਤ, ਬਲਵਾਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਸਨ। ਜਨਮੇਜਯਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਰਥਾ ਸੀ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵੀ ਸੀ। ਸੁਰਥਾ ਦਾ ਬਲਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਵਿਦੁਰਥਾ ਹੋਇਆ। ਵਿਦੁਰਥਾ ਤੋਂ ਰਿਕਸ਼ਾ, ਮਹਾਨ ਰਥੀ, ਜੰਮਿਆ। ਦੂਜਾ, ਭਰਦਵਾਜ ਨਾਮਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਚੰਦਰਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੋ ਰਿਕਸ਼ਾ ਅਤੇ ਦੋ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਹੋਏ। ਤਿੰਨ ਭੀਮਸੇਨ ਅਤੇ ਦੋ ਜਨਮੇਜਯਾ ਹੋਏ। ਦੂਜੇ ਰਿਕਸ਼ਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਮਸੇਨ ਸੀ। ਭੀਮਸੇਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤੀਪ, ਪ੍ਰਤੀਪ ਤੋਂ ਸ਼ਾਂਤਨੁ, ਅਤੇ ਦੇਵਾਪੀ ਤੇ ਬਾਹਲਿਕ—ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਹੋਏ। ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਤੋਂ ਭੀਸ਼ਮ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਬਾਹਲਿਕ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ। ਬਾਹਲਿਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੋਮਦੱਤ ਸੀ। ਸੋਮਦੱਤ ਤੋਂ ਭੂਰੀ, ਭੂਰੀਸ਼੍ਰਵ, ਅਤੇ ਸ਼ਲ ਜੰਮੇ। ਦੇਵਾਪੀ, ਜੋ ਚਯਵਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਆਚਾਰਯ ਬਣਿਆ। ਕ੍ਰਿਤਕਾ ਨਾਮਕ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਹੋਏ। ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੇ ਕੌਰਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਉਸਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨ ਖ਼ਿਆਤੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ। ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗੰਗਾ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਸੀ, ਜੋ ਭੀਸ਼ਮ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ। ਕਾਲੀ ਤੋਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯਾ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਧਰਮਾਤਮਾ ਅਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਦਵੈਪਾਇਨ ਵਿਅਾਸ ਨੇ, ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਰਾਹੀਂ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਪਾਂਡੂ ਅਤੇ ਵਿਦੁਰਾ ਨੂੰ ਜੰਮ ਦਿੱਤਾ। ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਗਾਂਧਾਰੀ ਤੋਂ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੁਰਯੋਧਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਰਜੁਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੌਭਦ੍ਰਾ (ਅਭਿਮਨਯੁ) ਸੀ। ਅਭਿਮਨਯੁ ਤੋਂ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ। ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਨੇ ਕਾਸਿਆ ਤੋਂ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ: ਚੰਦਰਾਪੀੜ ਅਤੇ ਸੂਰਿਆਪੀੜ। ਚੰਦਰਾਪੀੜ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ, ਸਾਰੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਧਨੁਰਧਾਰੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇਜਯਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ। ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਵਾਰਾਣਸਾ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ, ਸਤ੍ਯਕਰਣ ਸੀ, ਜੋ ਮਹਾਬਲੀ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਦਾਨੀ ਸੀ। ਸਤ੍ਯਕਰਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼੍ਵੇਤਕਰਣ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸੀ ਪਰ ਉਸਦਾ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਾਨਪ੍ਰਸਥ ਲਈ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਯਾਦਵ ਕੁਲ ਦੀ ਸੁੰਦਰ, ਸੁਚੇਤਨਾ, ਕਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਮਾਲਿਨੀ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਗਰਭ ਧਾਰਣ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਪੁੱਤਰ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਸ਼੍ਵੇਤਕਰਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜ ਅਚ੍ਯੁਤ ਦੇ ਪੰਥ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ ਪਰਲੋਕ ਸਿਧਾਰ ਗਿਆ। ਮਾਲਿਨੀ, ਜੋ ਸੋਹਣੀ, ਸੁਭਾਵਕ, ਕਮਲ-ਨੈਨੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲ ਪਈ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਨੇ ਇੱਕ ਨਾਜੁਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਯਸ਼ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਦਾ ਯਾਦ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।