ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੋਕੁਲ ਦੇ ਗਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਪਰਵਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਵੱਡਾ ਯਗ ਕਰਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਹੀਂ, ਖੀਰ, ਮਾਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਪਰਵਤ ਨੂੰ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾਏ। ਫਿਰ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਇਆ ਗਿਆ। ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ ਵੀ ਪਰਵਤ ਦੀ ਵੰਦਨਾ ਕਰਕੇ ਉਸਦੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸਾਂਡਾਂ ਨੇ ਪਰਵਤ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਬਾਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਉਠਾਈ। ਇਥੇ ਗੋਵਿੰਦ, ਜੋ ਕਿ ਪਰਵਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਸਨ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ, "ਮੈਂ ਹੀ ਇਹ ਪਰਵਤ ਹਾਂ।" ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਉਸੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਗਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਿਅੰਜਨ ਜੋ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਗਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਲਿਆਂਦੇ ਸਨ, ਪਰਵਤ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਜਦ ਪਹਿਲਾ ਰੂਪ ਅਦ੍ਰਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਦੂਜੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਰਵਤ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਗਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਅਸੀਸਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਗੋਚਰ ਭੂਮੀ ਵੱਲ ਪਰਤ ਗਏ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਇੰਦਰ ਦਾ ਮਹਾਨ ਯਗ ਰੁਕ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਬੜੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮਵਰਤਕ ਬਾਦਲਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, "ਏ ਬਾਦਲੋ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ। ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਉਪਰੰਤ ਤੁਸੀਂ ਬਿਨਾ ਦੇਰੀ ਕਰਕੇ ਤੁਰੰਤ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰੋ। ਨੰਦਗੋਪ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗਵਾਲੇ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਗਾਂਵਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਭਾਰੀ ਮੀਂਹ ਪਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਪਹੁੰਚਾਓ। ਮੈਂ ਵੀ ਹਾਥੀ ਦੀ ਦੰਦ ਵਰਗੇ ਉੱਚੇ ਪਰਵਤ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰਾਂਗਾ ਅਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਹਮਲਾ ਕਰਾਂਗਾ।" ਭਗਵਾਨ ਇੰਦਰ ਦੇ ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ, ਉਹ ਬਾਦਲ ਭਿਆਨਕ ਤੂਫ਼ਾਨ ਅਤੇ ਮੀਂਹ ਲੈ ਕੇ ਆਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਓਹੀ ਘੜੀ, ਧਰਤੀ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼—all ਕੁਝ ਇੱਕ ਹੀ ਭਾਰੀ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਿਆ। ਮੀਂਹ ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗਾਂਵਾਂ ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਮੋੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਕੁਝ ਗਾਂਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਰਹੀਆਂ, ਪਰ ਹੋਰ ਬੱਚੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਲਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਬੱਚੇ, ਹਵਾ ਕਾਰਨ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ, ਦੁਖੀ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਬੁਲਾਉਂਦੇ, "ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਓ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਓ!" ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸੱਦ ਰਹੇ ਹੋਣ। ਫਿਰ ਹਰੀ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਪੂਰਾ ਗੋਕੁਲ—ਜਿੱਥੇ ਗਾਂਵਾਂ, ਗਵਾਲਣਾਂ ਅਤੇ ਗਵਾਲੇ—ਸਭ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਤੇਜ਼ ਤਕਲੀਫ਼ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬਲਵਾਨ ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੇ ਗੋਚਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਲ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕੀਤਾ, "ਮੈਂ ਇਸ ਵੱਡੇ ਪੱਥਰੀਲੇ ਪਰਵਤ ਨੂੰ ਉਖਾੜ ਕੇ ਛਤਰੀ ਵਾਂਗ ਉਚਾ ਕਰਕੇ ਗੋਚਰ ਦੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਾਂਗਾ।" ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਹੀ ਗੋਵਰਧਨ ਪਰਵਤ ਨੂੰ ਇਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਚਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਜਗਤਪਤੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਗਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਇੱਥੇ ਆ ਜਾਓ, ਮੀਂਹ ਹੁਣ ਰੁਕ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਹਵਾ ਹੌਲੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਵੱਸ ਜਾਓ। ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ ਆਓ, ਪਰਵਤ ਡਿੱਗਣ ਦਾ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ।" ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ ਗਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਪਸ਼ੂਆਂ, ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਲੈ ਕੇ ਪਰਵਤ ਹੇਠਾਂ ਆ ਗਏ, ਤੇ ਗਵਾਲਣਾਂ, ਜੋ ਮੀਂਹ ਕਾਰਨ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਆ ਗਈਆਂ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਪਰਵਤ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਅਡੋਲ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਵ੍ਰਜਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਲ ਤੱਕਿਆ। ਗਵਾਲੇ ਤੇ ਗਵਾਲਣਾਂ, ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ, ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਉਕਸਾਏ ਵੱਡੇ ਬਾਦਲ ਨੰਦ ਦੇ ਗੋਕੁਲ ਉੱਤੇ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਉਂਦੇ ਰਹੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਗਵਾਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵੱਡੀ ਵਿਪਤਾ ਆਈ। ਪਰ, ਜਦ ਪਰਵਤ ਉਚਾ ਕਰਕੇ ਗੋਕੁਲ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਬਾਲ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਨੂੰ ਝੂਠਾ ਹੋਣ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਬਾਦਲ ਰੋਕ ਲਏ। ਜਦ ਆਕਾਸ਼ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿਅਰਥ ਰਹੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗੋਕੁਲ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਵੱਡਾ ਗੋਵਰਧਨ ਪਰਵਤ, ਵ੍ਰਜਵਾਸੀਆਂ ਦੀਆਂ ਹੈਰਾਨ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ, ਮੁੜ ਉਸ ਦੀ ਮੂਲ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ, ਜਦ ਗੋਵਰਧਨ ਉਚਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਤੇ ਗੋਕੁਲ ਬਚ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਯਗ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਜੇਤੂ ਸੀ, ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਐਰਾਵਤ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਗੋਵਰਧਨ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਆਇਆ। ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਬਲੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੂੰ ਗਵਾਲੇ ਬੱਚੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਗਰੁੜ—ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ—ਉੱਚੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਪਰਾਂ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਛਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇੰਦਰ, ਐਰਾਵਤ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ, ਗੁਪਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਧੁਸੂਦਨ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਹੱਸ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ! ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ! ਸੁਣ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈਂ। ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਤੇਰਾ ਆਧਾਰ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ, ਵੱਡੀ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਂ ਬਾਦਲ ਭੇਜੇ ਗਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੋਕੁਲ ਉੱਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਲਿਆਇਆ। ਪਰ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਪਰਵਤ ਉਚਾ ਕਰਕੇ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ। ਤੇਰੇ ਇਸ ਅਦਭੁਤ ਕੰਮ ਲਈ ਮੈਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਾਂ। ਅੱਜ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਇਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਤੂੰ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਰਵਤ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।" "ਗਾਂਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਕਸਾਏ ਹੋਏ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਤੇਰੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਪਕਾਰ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਕਹਿਣ ਉੱਤੇ ਤੈਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਾਂਗਾ। ਉਪਿੰਦਰ ਦੇ ਪਦ ਤੇ, ਤੂੰ 'ਗੋਵਿੰਦ'—ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਇੰਦਰ—ਬਣ ਜਾਵੇਂਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੋਵਰਧਨ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਇੰਦਰ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਗੋਕੁਲ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਲੀਲਾ ਸੰਪੰਨ ਹੋਈ।