ਬਲਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਨੇਤਰ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੁੱਕੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਲੰਭਾਸੁਰ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਵੱਡੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਪ੍ਰਲੰਭ ਦੇ ਅੱਖਾਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਆਈਆਂ। ਉਸਦਾ ਖੋਪੜੀ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਮੂੰਹ ਵਿਚੋਂ ਲਹੂ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਪ੍ਰਲੰਭ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਕਾਰਜ ਦੇਖ ਕੇ ਗਵਾਲ-ਬਾਲ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਲਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਉਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ 'ਸ਼ਾਬਾਸ਼! ਸ਼ਾਬਾਸ਼!' ਆਖਿਆ। ਪ੍ਰਲੰਭਾਸੁਰ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਗਵਾਲ-ਬਾਲਾਂ ਵਲੋਂ ਬਲਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਹੋਈ, ਤਦ ਬਲਰਾਮ ਜੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੁੜ ਕੇ ਗੋਕੁਲ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ। ਉਥੇ ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਮੈਦਾਨਾਂ 'ਚ ਰਾਮ ਤੇ ਕੇਸ਼ਵ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ) ਇਕਠੇ ਖੇਡਦੇ ਰਹੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਖਾ ਰੁੱਤ ਲੰਘ ਗਈ ਤੇ ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਆ ਗਈ, ਜਿਸ 'ਚ ਕਮਲ ਫੁੱਲ ਖਿੜ ਗਏ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਜਦ ਆਸਮਾਨ ਸਾਫ਼ ਸੀ ਤੇ ਤਾਰੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਵ੍ਰਜ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀ ਇੰਦਰ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਗਵਾਲ-ਬਾਲ ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਤਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ 'ਇੰਦਰ' ਕੌਣ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇੰਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ?" ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਨੰਦ ਬਾਬਾ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ। ਨੰਦ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਪੁੱਤਰ, ਇੰਦਰ ਬਦਲਾਂ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਉਸਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਬਦਲ ਪਾਣੀ ਵਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਵਰਖਾ ਜੋ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਫ਼ਸਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੇ ਹੋਰ ਜੀਵ ਪਲਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਅਸੀਂ ਖਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।" "ਇਹ ਗਾਈਆਂ, ਜਿਹਨਾਂ ਦੇ ਥਣ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਵੀ ਉਸ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਫ਼ਸਲ ਖਾ ਕੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਵਰਖਾ ਵਾਲੇ ਬਦਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਕਦੇ ਅਕਾਲ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਨਾਂ ਹੀ ਲੋਕ ਕਰਜ਼ੇ ਜਾਂ ਭੁੱਖੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਨਾਂ ਹੀ ਜ਼ਮੀਨ ਬੰਜਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।" "ਇਹ ਬਦਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਗਾਈਆਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸੂਰਜ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਾਰਜਨਯ (ਵਰਖਾ ਦੇਵਤਾ) ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ ਵਰਖਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਭ ਦਾ ਭਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਵਰਖਾ ਦੀ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਹੋਰਾਂ ਵਾਂਗ ਉਸਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।" ਨੰਦ ਜੀ ਦੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਬਾਰੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਾਮੋਦਰ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ) ਨੇ ਇੰਦਰ ਪ੍ਰਤੀ ਥੋੜ੍ਹਾ ਕ੍ਰੋਧ ਜਗਾਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਅਸੀਂ ਕਿਸਾਨ ਜਾਂ ਵਪਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਨਾਂ ਹੀ ਗਾਈਆਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੇਵੀ ਹਨ, ਪਿਤਾ ਜੀ। ਅਸੀਂ ਤਾਂ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਹਾਂ।" "ਚਾਰ ਵਿਧਿਆਵਾਂ ਹਨ: ਪੁੱਛਗਿੱਛ (ਇਕੁਆਰੀ), ਤਿੰਨ ਵੇਦ, ਵਪਾਰ ਤੇ ਰਾਜ-ਕਲਾ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ—ਵਪਾਰ ਬਾਰੇ। ਕਿਸਾਨਾਂ ਲਈ ਖੇਤੀ, ਵਪਾਰੀਆਂ ਲਈ ਵਪਾਰ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪਸ਼ੂ ਪਾਲਣ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਜੀਵਿਕਾ ਹਨ, ਵਪਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ।" "ਜਿਸ ਵਿਧਿਆ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਯੋਗ ਹੈ, ਉਹੀ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ ਹੈ; ਉਹੀ ਪੂਜਣਯੋਗ ਤੇ ਆਦਰਨੀਯ ਹੈ, ਤੇ ਉਹੀ ਉਸਦਾ ਭਲਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਦੂਜੇ ਦੀ ਵਿਧਿਆ ਦਾ ਫ਼ਲ ਭੋਗਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੂਜੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਜਾਂ ਅੱਗੇ ਕਦੇ ਭਲਾ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।" "ਸਾਡੇ ਲਈ, ਜੋ ਪਹਾੜ, ਬਨ, ਚੌਹੱਦੀਆਂ, ਟਾਪੂ ਤੇ ਪਹਾੜੀ ਇਲਾਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਆਦਰਯੋਗ ਹਨ; ਇਹੀ ਸਾਡਾ ਉੱਚਾ ਮਾਰਗ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਾਈਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਕੋਈ ਲੈਣਾ-ਦੇਣਾ ਨਹੀਂ। ਗਾਈਆਂ ਤੇ ਪਹਾੜ ਹੀ ਸਾਡੇ ਦੇਵਤਾ ਹਨ।" "ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਸਾਨ ਸੀਮਾ-ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਾਈਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਜੰਗਲ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ 'ਚ ਵੱਸਦੇ ਹਾਂ।" "ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਗੋਵਰਧਨ ਪਹਾੜ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਨਾਲ; ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਬਲਿ ਦਿਓ।" "ਸਾਰੀ ਗਾਈਆਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਇਕੱਠਾ ਕਰੋ, ਨਿਰਭੈ ਹੋ ਕੇ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭਾਗ ਲੈਣ।" "ਜਦ ਯਜਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭੋਜਨ ਕਰ ਲੈਣ, ਫਿਰ ਗਾਈਆਂ ਨੂੰ ਹੇਮੰਤ ਰੁੱਤ ਦੇ ਫੁੱਲ ਲਵਾ ਕੇ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਛੱਡ ਦਿਓ।" "ਇਹ ਮੇਰੀ ਮਤ ਹੈ, ਗਵਾਲ-ਬਾਲੋ; ਜੇ ਇਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਗਾਈਆਂ, ਪਹਾੜ ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵਾਂਗਾ।" ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਨੰਦ ਜੀ ਤੇ ਹੋਰ ਵ੍ਰਜਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਖਿੜ ਉੱਠੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ! ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ!" ਨੰਦ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੀ ਮਤ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਿਆ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਾਂਗੇ—ਚਲੋ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਵਾਲ-ਬਾਲਾਂ ਨੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਹੀਂ, ਖੀਰ, ਮਾਸ ਤੇ ਹੋਰ ਭੋਜਨ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦਿੱਤਾ। ਸੈਂਕੜਿਆਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖੁਆਇਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਗਾਈਆਂ ਨੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ। ਸਾਂਡਾਂ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਬਦਲਾਂ ਵਾਲੇ ਗੜਗੜਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਗੱਜਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਥੇ ਗੋਵਿੰਦਾ, ਗੋਵਰਧਨ ਪਹਾੜ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, "ਮੈਂ ਹੀ ਇਹ ਪਹਾੜ ਹਾਂ।" ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ, ਉਸੀ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਗਵਾਲ-ਬਾਲਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਗਵਾਲ-ਬਾਲ ਵਲੋਂ ਲਿਆਂਦੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਖਾਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਫਿਰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੂਜੇ ਰੂਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਚੜ੍ਹ ਗਏ, ਜਦ ਪਹਿਲਾ ਰੂਪ ਅੰਤर्धਿਆਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਗਵਾਲ-ਬਾਲਾਂ ਵਲੋਂ ਵਰਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਤੇ ਆ ਗਏ। ਜਦ ਇੰਦਰ ਦਾ ਇਹ ਮਹਾਨ ਯਜਨ ਰੁਕ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਬਦਲਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ 'ਸੰਵਰਤਕ' ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਓ ਬਦਲੋ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ: ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੁਰੰਤ ਤੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰੋ।" "ਨੰਦਗੋਪ ਤੇ ਹੋਰ ਗਵਾਲ-ਬਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਕੇ, ਵੱਡਾ ਵਿਘਨ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੀਵਿਕਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਾਈਆਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਉਹ ਗਾਈਆਂ ਭਾਰੀ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋਣ।" "ਮੈਂ ਵੀ ਇੱਕ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਦੰਦ ਵਾਂਗ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹਵਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਾਂਗਾ।