ਨੀਂਲੀ, ਕੇਸ਼ਿਨੀ ਅਤੇ ਧੂਮਿਨੀ—ਇਹ ਤਿੰਨੋ ਬਹੁਤ ਉੱਤਮ ਇਸਤਰੀਆਂ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੇਸ਼ਿਨੀ ਤੋਂ ਆਜਮੀਢ ਨੇ ਜਹਨੂ ਨਾਮਕ ਮਹਾਨ ਤੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਜਹਨੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਸਰਵਮੇਧ ਯਜ੍ਯ ਕਰਵਾਇਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਗੰਗਾ ਨੇ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ ਬਿਨਾਂ, ਉਸ ਦੇ ਯਜ੍ਯ ਮੰਡਪ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਜਹਨੂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਗੰਗਾ ਨੇ ਸਾਰਾ ਯਜ੍ਯ ਸਥਾਨ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਡੁਬੋ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤੇਰੀ ਧਾਰਾ ਪੀ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗ।" ਜਦ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਜਹਨੂ ਨੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਪੀ ਲਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ 'ਜਾਹਨਵੀ' ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਜਹਨੂ ਨੇ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵ ਦੀ ਧੀ ਕਾਵੇਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਗੰਗਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਕਾਵੇਰੀ ਦਾ ਅੱਧਾ ਸਰੀਰ ਦਰਿਆ ਬਣ ਗਿਆ। ਜਹਨੂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਅਜਕਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਅਜਕਾ ਤੋਂ ਬਲਾਕਾਸ਼ਵ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ੌਂਕ ਸੀ। ਉਹ ਪਹਨਵਾ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਲਾ। ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਘੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਇੰਦਰ ਨੇ, ਡਰ ਕਰਕੇ, ਆਪ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਉਹ ਹੀ ਗਾਧੀ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਇੰਦਰ, ਮਘਵਾਨ, ਆਪ ਹੀ ਕੌਸ਼ਿਕ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਗਾਧੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਤੋਂ ਅਸ਼ਟਕਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਅਸ਼ਟਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਲੌਹੀ ਸੀ, ਜੋ ਜਹਨੂ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਵੈਦਿਕ ਰਿਸ਼ਿਓ, ਆਜਮੀਢ ਦੀ ਹੋਰ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਸੁਣੋ। ਆਜਮੀਢ ਤੋਂ ਨੀਂਲੀ ਰਾਹੀਂ ਸੁਸ਼ਾਂਤੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਸੁਸ਼ਾਂਤੀ ਤੋਂ ਪੁਰੂਜਾਤੀ, ਤੇ ਪੁਰੂਜਾਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਿਆਸ਼ਵ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਬਾਹਿਆਸ਼ਵ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਮੁਦਗਲ, ਸ੍ਰਿਞ੍ਜਯ, ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਹਦਿਸ਼ੁ, ਯਵੀਨਰ ਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਕ੍ਰਿਮਿਲਾਸ਼ਵ। ਇਹ ਪੰਜੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਪੰਜਾਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਸਨ। ਮੁਦਗਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੌਦਗਲਯਾ ਸੀ। ਇੰਦਰਸੇਨਾ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਧਨਯ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਿਆ। ਸ੍ਰਿਞ੍ਜਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪੰਜਜਨ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਪੰਜਜਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ ਸੋਮਦੱਤ। ਸੋਮਦੱਤ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਾਹਦੇਵ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਸਾਹਦੇਵ ਤੋਂ ਸੋਮਕਾ। ਜਦ ਵੰਸ਼ ਘੱਟ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਸੋਮਕਾ ਆਜਮੀਢ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਸੋਮਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਤੁ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਪੁੱਤਰ ਪૃਸ਼ਤ ਸੀ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਡ੍ਰੁਪਦ ਦਾ ਪਿਤਾ ਬਣਿਆ। ਇਹ ਸੋਮਕਾ ਵੰਸ਼ੀ ਆਜਮੀਢ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਜਮੀਢ ਦੀ ਮੁੱਖ ਪਤਨੀ ਧੂਮਿਨੀ ਸੀ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ, ਪਤੀ-ਭਗਤ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤਕ ਘੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਦੀ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਭੋਜਨ ਕਰਦੀ ਤੇ ਕੁਸ਼ਾ ਦੀ ਚਟਾਈ ਉੱਤੇ ਅੱਗ ਕੋਲ ਸੌਂਦੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦੀ। ਫਿਰ ਆਜਮੀਢ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਯੋਗ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਰਿਕਸ਼ ਨਾਮਕ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਸ਼ਾਮ-ਰੰਗੀ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਰਿਕਸ਼ ਤੋਂ ਸੰਵਰਣ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਸੰਵਰਣ ਤੋਂ ਕੁਰੂ। ਕੁਰੂ ਨੇ ਪ੍ਰਯਾਗ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁਖਦਾਇਕ ਤੇ ਧਰਮੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵਸਤੀ ਸੀ। ਇੱਥੋਂ ਵੱਡਾ ਵੰਸ਼ ਚੱਲਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੌਰਵ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਰੂ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਸੁਧਨਵਨ, ਸੁਧਨੁਸ, ਬਲਵਾਨ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਰੀਮੇਜਯ। ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਆਇਪ੍ਰਿਆ ਜਨਮੇਜਯ ਹੋਇਆ। ਜਨਮੇਜਯ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼੍ਰੁਤਸੇਨ, ਅਗ੍ਰਸੇਨ ਤੇ ਭੀਮਸੇਨ ਸਨ। ਇਹ ਸਭ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਵੀਰ ਸਨ। ਜਨਮੇਜਯ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੁਰਥ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨੀ ਸੀ। ਸੁਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਦੁਰਥ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਬਲਵਾਨ ਸੀ। ਵਿਦੁਰਥ ਤੋਂ ਰਿਕਸ਼ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸੀ। ਦੂਜਾ ਪੁੱਤਰ ਭਰਦਵਾਜ਼ ਨਾਮਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਚੰਦਰ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਦੋ ਰਿਕਸ਼ ਤੇ ਦੋ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਹੋਏ। ਤਿੰਨ ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਦੋ ਜਨਮੇਜਯ ਹੋਏ। ਦੂਜੇ ਰਿਕਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਭੀਮਸੇਨ ਸੀ। ਭੀਮਸੇਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਤੀਪ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਪ੍ਰਤੀਪ ਤੋਂ ਸ਼ਾਂਤਨੁ। ਅਤੇ ਦੇਵਾਪੀ ਤੇ ਬਾਹਲਿਕ—ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸਨ। ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਤੋਂ ਭੀਸ਼ਮ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਬਾਹਲਿਕ ਵੰਸ਼ ਸੁਣੋ। ਬਾਹਲਿਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੋਮਦੱਤ ਸੀ। ਸੋਮਦੱਤ ਤੋਂ ਭੂਰੀ, ਭੂਰੀਸ਼ਰਵਾ ਤੇ ਸ਼ਲ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਦੇਵਾਪੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਚਾਰਯ ਬਣੇ, ਤੇ ਚਵਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਤਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੋਏ। ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨੇ ਕੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਰਾਜਗੱਦੀ ਸੰਭਾਲੀ। ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੇ ਗੰਗਾ ਤੋਂ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਭੀਸ਼ਮ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਾਲੀ ਤੋਂ ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਧਰਮੀ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਵਿਚਿਤ੍ਰਵੀਰਯ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਦ੍ਵੈਪਾਇਨ (ਵੇਦ ਵਿਆਸ) ਤੋਂ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਪਾਂਡੂ ਅਤੇ ਵਿਦੁਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਜਮੀਢ ਤੋਂ ਚੱਲ ਕੇ ਇਹ ਵੱਡਾ ਰਾਜਵੰਸ਼, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੌਰਵ ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਆਏ, ਧਰਮ, ਸ਼ਕਤੀ, ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਵਧਦਾ ਗਿਆ।