ਜਦੋਂ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸ਼ਰਾਬ, ਮਾਸ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਭੋਜਨ ਤੇ ਵਿਅੰਜਨ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੇਕਰ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਨੋਕਾਮਨਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਦਾ ਲਈ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਰਹਿਣਗੇ। ਫਿਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਹੁਕਮ ਹੋਇਆ, ਤੂੰ ਜਾ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਜਗਤ ਜਨਨੀ ਨੇ ਛੇ ਗਰਭਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦਾ ਗਰਭ ਹਟਾ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਸੱਤਵਾਂ ਮਹੀਨਾ ਆਇਆ, ਰੋਹਣੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹਰੀ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ। ਉਸੇ ਦਿਨ, ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾ, ਜਿਵੇਂ ਸ੍ਰੀਹਰੀ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਈ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਹਿ ਸ਼ੁਭ ਚਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਗਏ, ਮੌਸਮ ਸੁਖਦਾਈ ਹੋ ਗਏ। ਦੇਵਕੀ ਦੀ ਤੀਬਰ ਕਾਂਤੀ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਤੱਕ ਸਕਦਾ ਸੀ; ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਦੇਖ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਅਕੁਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਪੁਰਖ ਤੇ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਰਾਤ ਦਿਨ ਉਸ ਦੇਵਕੀ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਧਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਮਾਤਾ ਹੈ—ਸ੍ਵਾਹਾ, ਸ੍ਵਧਾ, ਗਿਆਨ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ, ਤੇ ਉਜਾਸ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਈ ਹੈ। “ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਮੰਗਲ ਕਰ। ਪ੍ਰੇਮ ਵਸਤੇ, ਤੂੰ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਧਾਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।” ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਕੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਕਮਲ-ਨੈਣ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਧਾਰਿਆ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸਵੇਰ ਵੇਲੇ, ਜਗਤ-ਕਮਲ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਅਚੂਤ (ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ) ਦੇਵਕੀ ਕੋਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਪਰ ਅਸਲ ਜਨਮ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੋਇਆ; ਜਦੋਂ ਜਨਾਰਦਨ, ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਆਧਾਰ, ਜਨਮ ਲੈ ਰਹੇ ਸਨ, ਬੱਦਲ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਗੂੰਜ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਫੁੱਲ ਵਰਸਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਦੀ ਪੰਖੁੜੀ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਤੇ ਬੜਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ। ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਕੰਸ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, “ਤੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈਂ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ। ਆਪਣੇ ਇਸ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈ।” “ਅੱਜ ਹੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕੰਸ ਜਾਣ ਲਵੇਗਾ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ। ਤੂੰ ਅਨੰਤ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਜਦ ਤੂੰ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਤਦ ਵੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਧਾਰਣ ਵਾਲਾ। ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਯੋਗ ਬਲ ਨਾਲ ਬਾਲਕ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰ। ਇਹ ਚਾਰ-ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੰਸ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ਕ ਹੈ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਅਵਤਾਰ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣ ਸਕੇ।” ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਜੋ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪੁਕਾਰਿਆ ਸੀ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਅੱਜ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਧੰਨ ਪ੍ਰਭੂ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਬਾਲਕ ਨੂੰ ਲਿਆ ਤੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਯੋਗਮਾਇਆ ਦੀ ਨੀਂਦ ਕਾਰਨ, ਸਾਰੇ ਰਾਖੇ ਤੇ ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਦਰਬਾਨ ਸੁੱਤੇ ਰਹਿ ਗਏ, ਅਤੇ ਆਨਕਦੁੰਦੁਭੀ (ਵਸੁਦੇਵ) ਨਿੱਕਲ ਗਿਆ। ਬੱਦਲ ਭਾਰੀ ਮੀਂਹ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਨੇ ਆਪਣੇ ਫਣਾਂ ਨਾਲ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ। ਵਸੁਦੇਵ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਯਮੁਨਾ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਹਿਰੀ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਜਲ ਉਸ ਦੇ ਘੁੱਟਿਆਂ ਤੱਕ ਸੀ। ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਨੰਦ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਗਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕੰਸ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਾਨਾ ਦੇਣ ਆਏ ਸਨ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਵੀ ਯੋਗਮਾਇਆ ਦੀ ਨੀਂਦ ਵਿਚ ਸੀ ਅਤੇ, ਲੋਕ ਮੋਹਿਤ ਹੋਏ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਤੇਜਸਵੀ ਹੋ ਕੇ, ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਪਾਸ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਜਦ ਯਸ਼ੋਦਾ ਜਾਗੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਦੀ ਪੰਖੁੜੀ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ। ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲਿਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪਾਸ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਜਦ ਕੁੜੀ ਨੇ ਰੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਰਾਖੇ ਤੁਰੰਤ ਜਾਗ ਪਏ ਅਤੇ ਕੰਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਦੇਵਕੀ ਨੇ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਕੰਸ ਤੁਰੰਤ ਆਇਆ ਅਤੇ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਦੇਵਕੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਗਰਦਨ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੀ ਰਹੀ, “ਛੱਡ ਦੇ, ਛੱਡ ਦੇ!” ਕੰਸ ਨੇ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਸੁੱਟੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵੱਡਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ—ਅੱਠ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਥਿਆਰ ਫੜੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹੱਸ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਕੰਸ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ: “ਕੰਸ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਉਹ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਤੱਤ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਸੀ, ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਮੌਤ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੋਚ ਲੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਲਈ ਜਲਦੀ ਕੁਝ ਕਰ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਸੁਗੰਧਾਂ ਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਚਲੀ ਗਈ, ਜਦ ਕਿ ਭੋਜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ (ਕੰਸ) ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਿੱਧ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਫਿਰ, ਕੰਸ ਦਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਵਿਅਕੁਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਲੰਭ ਤੇ ਕੇਸ਼ੀ ਦੇ ਆਗੂਪਨ ਵਿਚ, ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, “ਹੇ ਪ੍ਰਲੰਭ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਕੇਸ਼ੀ, ਧੇਨੁਕ, ਪੂਤਨਾ, ਅਰਿਸ਼ਟ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।” “ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਚਲਾਕ ਦੇਵਤੇ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੋ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦਬੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ। ਇਹ ਕੁੜੀ ਨੇ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਹਾਸਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਯੋਧਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਮੈਨੂੰ ਹਿਲਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀਆਂ। ਫਿਰ ਵੀ, ਹੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ, ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਯਤਨ ਕਰਨੇ ਪੈਣਗੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਉਹ ਮੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਾਂ। ਮੌਤ ਮੇਰੇ ਲਈ ਉੱਠ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਜੋ ਭੂਤ, ਭਵਿੱਖ ਤੇ ਵਰਤਮਾਨ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ—ਇਹ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਸੀ, ਐਸਾ ਕਹਿ ਗਈ ਹੈ।