ਜਦੋਂ ਭ੍ਰੂਣ ਨੂੰ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ—ਉਹ ਮਹਾਨ ਵੀਰ, ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਸੁਭ ਸਵਭਾਗ੍ਯਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵਾਂਗਾ। ਤੂੰ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਦੇਰੀ ਦੇ ਯਸ਼ੋਦਾ ਕੋਲ ਚਲੀ ਜਾ।" "ਵਰਖਾ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ, ਅੰਧੇਰੇ ਪੱਖ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਜਨਮ ਲਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਨੌਵੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤੂੰ ਜਨਮ ਦੇਵੇਂਗੀ। ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰਣ ਨਾਲ, ਵਸੁਦੇਵ ਤੈਨੂੰ ਦੇਵਕੀ ਕੋਲੋਂ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ।" "ਕੰਸ ਤੈਨੂੰ ਫੜ ਲਵੇਗਾ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦੇਵੇਗਾ। ਪਰ ਤੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਂਗੀ। ਫਿਰ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇਗਾ, ਜਦ ਤੂੰ ਸੌ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਂ।" "ਤੂੰ ਸ਼ੁੰਭ, ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਘਾਰ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਅਨੇਕ ਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਵੇਂਗੀ। ਤੂੰ ਹੀ ਸਮ੍ਰਿਧਿ, ਨਮ੍ਰਤਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਧਰਤੀ, ਧੀਰਜ, ਲਜਾ, ਪੋਸ਼ਣ, ਉਸ਼ਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈਂ—ਸਭ ਕੁਝ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ।" "ਜੋ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਆਰਯਾ, ਦੁਰਗਾ, ਅੰਬਿਕਾ, ਭਦਰਾ, ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ, ਕ੍ਸ਼ੇਮ੍ਯਾ ਜਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਮੰਕਰੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ, ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਜਦ ਤੈਨੂੰ ਮਦਿਰਾ, ਮਾਸ, ਹੋਰ ਵਿਆੰਜਨ ਤੇ ਵਿਅੰਜਨ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਮਨੋਕਾਮਨਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰੇਂਗੀ। ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਦਾ ਕਲਿਆਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਗੇ। ਹੁਣ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਹੁਕਮ ਹੋਇਆ ਸੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਤਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਛੇ ਭ੍ਰੂਣਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਦਾ ਭ੍ਰੂਣ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਜਦ ਸੱਤਵਾਂ ਮਹੀਨਾ ਆਇਆ ਤੇ ਰੋਹਿਣੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਸੀ, ਤਦ ਹਰੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ। ਉਸੇ ਦਿਨ, ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾ ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਹੇ ਦੁਜਜਾਤੀ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਿ ਸ਼ੁਭ ਹੋ ਗਏ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਗਏ, ਤੇ ਮੌਸਮ ਸੁਖਾਦ ਹੋ ਗਏ। ਦੇਵਕੀ ਦੀ ਪ੍ਰਬਲ ਚਮਕ ਕਾਰਨ, ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਵੱਲ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ; ਉਸ ਨੂੰ ਚਮਕਦਿਆਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਅਕੁਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਮਰਦਾਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਿਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਦਿਨ ਰਾਤ ਦੇਵਕੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਉਹ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਸ੍ਵਾਹਾ, ਸ੍ਵਧਾ, ਗਿਆਨ, ਅੰਬਰਿਤ ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੈ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਉਤਰੀ। "ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ; ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਮੰਗਲ ਲਿਆ। ਤੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਕਰਕੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਧਾਰ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਕਮਲ-ਨੇਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਉਧਾਰਕ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਧਾਰਿਆ। ਫਿਰ, ਸਵੇਰੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕਮਲ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਅਚ੍ਯੁਤ, ਦੇਵਕੀ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਜਦ ਜਨਾਰਦਨ, ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦਾ ਆਧਾਰ, ਜਨਮ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਬੱਦਲ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਗੂੰਜ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਫੁੱਲ ਵਰਸਾਏ। ਜਦ ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ—ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਖਿੜੇ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪਤਿਆਂ ਵਰਗਾ, ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ—ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ, ਗਿਆਨੀ ਵਸੁਦੇਵ, ਕੰਸ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ: "ਤੂੰ ਪੂਰਨ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸੰਗ, ਚਕਰ, ਗਦਾ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈਂ। ਆਪਣਾ ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰ। ਅੱਜ ਹੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕੰਸ ਮੈਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰੇਗਾ, ਜਦ ਉਹ ਜਾਣ ਲਵੇਗਾ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਮੰਦਰ-ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਉਤਰੇਂ ਹੋ। ਜੋ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਿਹੜਾ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਯੋਗਬਲ ਨਾਲ ਬੱਚੇ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਦਾ ਹੈ, ਮਿਹਰ ਕਰੇ। ਆਪਣਾ ਚਤੁਰਭੁਜ ਰੂਪ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੰਸ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਅਵਤਾਰ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣ ਸਕੇ।" "ਜੋ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਅੱਜ ਪੂਰੀ ਹੋਈ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਵਸੁਦੇਵ, ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਉਥੇ, ਯੋਗਮਾਇਆ ਦੀ ਨੀਂਦ ਕਾਰਨ ਰਾਖੀ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਦਰਬਾਨ ਵੀ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਏ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਵਸੁਦੇਵ ਨਿਕਲਿਆ, ਬੱਦਲਾਂ ਨੇ ਭਾਰੀ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਈ, ਅਤੇ ਸ਼ੇਸ਼ਨਾਗ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਫਣੀਆਂ ਨਾਲ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ। ਵਸੁਦੇਵ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਯਮੁਨਾ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਹਿਰੀ ਤੇ ਤੀਬਰ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਪਰ ਪਾਣੀ ਉਸ ਦੇ ਘੁੱਟਣਾਂ ਤੱਕ ਸੀ। ਉਥੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਨੰਦ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਗੋਆਲਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਕੰਸ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਦੇਣ ਆਏ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਵੀ ਯੋਗਮਾਇਆ ਦੀ ਨੀਂਦ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਲੋਕ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਹੀ ਕੁੜੀ ਜਨਮ ਦਿੱਤੀ। ਵਸੁਦੇਵ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤਿ ਅਪਾਰ ਸੀ, ਨੇ ਛੇਤੀ ਨਾਲ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਜਦ ਯਸ਼ੋਦਾ ਜਾਗੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਾਂਗ ਕਾਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ। ਵਸੁਦੇਵ ਫਿਰ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਲੈ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਆਪ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਰਹਿਆ। ਜਦ ਬੱਚੀ ਦੀ ਰੋਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, ਤੁਰੰਤ ਰਾਖੀ ਵਾਲੇ ਜਾਗ ਪਏ ਅਤੇ, ਹੇ ਦੁਜਜਾਤੀ, ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਕੰਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।