ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਹੁਣ ਅਦ੍ਰਿਸ਼੍ਯ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਤਰੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ਿ ਨਾਰਦ ਨੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਅੱਠਵਾਂ ਗਰਭ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਂਸ ਦੇ ਲਈ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ। ਨਾਰਦ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਂਸ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਕੀ ਤੇ ਵਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੜੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਵਾਰੀ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬੱਚਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ, ਵਸੁਦੇਵ ਉਸ ਨਵੇਂ ਜਨਮੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕਂਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦਾ। ਹਿਰਣਯਕਸ਼ਿਪੁ ਦੇ ਛੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ 'ਛੇ ਗਰਭ' ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨਿਦ੍ਰਾ ਰੂਪ ਸ਼ਕਤੀ ਰਾਹੀਂ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਗਏ। ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾ, ਜੋ ਮਹਾ-ਮੋਹਨੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੁ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਮੋਹ-ਝਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ: "ਜਾ, ਹੇ ਨਿਦ੍ਰਾ! ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਜੋ ਛੇ ਗਰਭ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰੱਖ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਂਸ ਦੇ ਹੱਥੀਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣਗੇ, ਤਾਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸ਼ੇਸ਼, ਆਪਣੀ ਅੰਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸੱਤਵੇਂ ਗਰਭ ਵਜੋਂ ਉਸਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗਾ।" "ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਵਸੁਦੇਵ ਦੀ ਪਤਨੀ ਰੋਹਿਣੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇ, ਤੂੰ ਉਸ ਗਰਭ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ ਕਰ ਦੇਵੀਂ। ਕਂਸ ਦੇ ਡਰ ਅਤੇ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਕਰਕੇ ਲੋਕ ਕਹਿਣਗੇ ਕਿ ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਸੱਤਵਾਂ ਗਰਭ ਗਿਰ ਗਿਆ। ਗਰਭ ਦੇ ਖਿੱਚ ਲੈਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੋ ਸਫੈਦ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।" "ਫਿਰ ਮੈਂ ਸੁਭਾਗੀ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲਵਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਝੱਟੀ ਯਸ਼ੋਦਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਜਾ। ਸਾਵਣ-ਭਾਦੋਂ ਦੇ ਮਹੀਨੇ, ਅੰਮਾਵੱਸ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਜਨਮ ਲਵਾਂਗਾ; ਨੌਵੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਤੂੰ ਜਨਮ ਲਵੇਂਗੀ। ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਸੈਜ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ਾ, ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਵਸੁਦੇਵ ਰਾਹੀਂ ਦੇਵਕੀ ਤੋਂ ਲਿਆਂਦੀ ਜਾਵੇਂਗੀ।" "ਕਂਸ ਤੈਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦੇਵੇਗਾ, ਪਰ ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗੀ। ਫਿਰ ਇੰਦਰ, ਮੇਰੀ ਇੱਜਤ ਕਰਦਿਆਂ, ਵੱਡੀ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇਗਾ, ਜਦ ਤੂੰ ਸੌ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਂਗੀ। ਫਿਰ ਤੂੰ ਸ਼ੁੰਭ, ਨਿਸ਼ੁੰਭ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਹੋਰ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਈ ਸਥਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਦੇਵੇਂਗੀ।" "ਤੂੰ ਹੀ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਨਮਰਤਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਧਰਤੀ, ਧੀਰਜ, ਲਜਾ, ਪੋਸ਼ਣ, ਉਸ਼ਾ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਰ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੂੰ ਹੀ ਹੈਂ। ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਆਰਿਆ, ਦੁਰਗਾ, ਅੰਬਿਕਾ, ਭਦਰਾ, ਭਦਰਕਾਲੀ, ਖੇਮਿਆ ਜਾਂ ਖੇਮੰਕਰੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲੋਕ ਤੇਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।" "ਸਵੇਰੇ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਜੋ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਮਦਿਰਾ, ਮਾਸ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਿਅੰਜਨ-ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰੇਂਗੀ। ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਲੇਸ਼ ਰਹਿਤ ਤੇ ਸੰਦੇਹ ਰਹਿਤ ਰਹਿਣਗੇ। ਜਾ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗਾ, ਸਰਬ-ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਛੇ ਗਰਭਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕਰਵਾਈ ਅਤੇ ਇਕ ਹੋਰ ਗਰਭ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਸੱਤਵਾਂ ਮਹੀਨਾ ਆਇਆ, ਰੋਹਿਣੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ, ਤਾਂ ਹਰੀ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉਸੇ ਦਿਨ, ਯੋਗਨਿਦ੍ਰਾ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇਓ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਕਸ਼ਤਰ ਸ਼ੁਭ ਹੋ ਗਏ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਗਏ, ਅਤੇ ਰੁੱਤਾਂ ਸੁਹਾਵਣੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਦੇਵਕੀ ਦੀ ਪ੍ਰਚੰਡ ਜੋਤ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਸੀ; ਉਸਦੀ ਚਮਕ ਵੇਖ ਕੇ ਸਭ ਦੇ ਮਨ ਅਸਥਿਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਨਰ-ਨਾਰੀ ਤੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼੍ਯ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗਣ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਉਸ ਦੇਵਕੀ ਦੀ ਸਤਤੀ ਕਰਦੇ, ਜਿਸਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਣੂ ਆਪ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਆਏ ਸਨ। "ਤੂੰ ਹੀ ਸ੍ਵਾਹਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਸ੍ਵਧਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਗਿਆਨ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਹੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਈ ਹੈਂ। ਹੇ ਦੇਵੀ! ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਮੰਗਲਮਈ ਕਰ। ਪਿਆਰ ਵਾਸਤੇ ਤੂੰ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਧਾਰਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਾਈ ਹੋਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮੋਖਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਣ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਧਾਰਦੀ ਰਹੀ। ਫਿਰ, ਸਵੇਰੇ, ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕਮਲ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਇਆ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਅਚੁਤ ਦੇਵਕੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਜਦ ਜਨਾਰਦਨ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਜਨਮ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਬੱਦਲ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਗੂੰਜੇ, ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਜਦ ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਖਿੜੇ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਨੀਲਾ, ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ ਦੇਖਿਆ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤਤੀ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਕਂਸ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ: "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਚਕਰ, ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲੇ! ਆਪਣਾ ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਓ। ਅੱਜ ਹੀ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਂਸ ਮੈਨੂੰ ਪੀੜ੍ਹੇਗਾ, ਜਦ ਉਹ ਜਾਣ ਲਵੇਗਾ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਇਸ ਮੰਦਰ (ਗਰਭ) ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ।" "ਜੋ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅਧਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਹੀ ਯੋਗਬਲ ਨਾਲ ਬੱਚੇ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ। ਹੇ ਵਿਅਪਕ! ਆਪਣਾ ਚਾਰ-ਭੁਜਾ ਰੂਪ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਕਂਸ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਅਵਤਾਰ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣ ਸਕੇ।" "ਜੋ ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੀ ਸੀ, ਉਹ ਅੱਜ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ, ਮਾਤਾ ਦੇਵਕੀ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਵਸੁਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ।