ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਵਸੁਰੋਧਾ, ਪ੍ਰਤਿਰਥ ਅਤੇ ਸੁਬਾਹੁ ਤਿੰਨ ਭਾਈ ਸਨ। ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਹੀ ਨੇਕ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਬ੍ਰਹਮਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਅਤੇ ਸਦਾ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਮਤੀਨਾਰਾ ਨਾਮਕ ਰਾਜਾ ਦੀ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਇਲਾ ਸੀ। ਹੇ ਮਾਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਇਲਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ। ਤਾਂਸੁ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਬਣਾਇਆ। ਤਾਂਸੁ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਧਰਮਨੇਤ੍ਰ ਸੀ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਵੀ ਸੀ, ਮਹਾਂ ਬਲਸ਼ਾਲੀ, ਬ੍ਰਹਮਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵੀਰ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਉਪਦਾਨਵੀ ਸੀ। ਉਪਦਾਨਵੀ ਨੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ—ਦੁਸ਼ਯੰਤ, ਸੁਸ਼ਮੰਤ, ਪ੍ਰਵੀਰ ਅਤੇ ਅਨਘ। ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਦਾ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਭਾਰਤ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਰਗਾ ਬਲਵਾਨ ਸੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਸਰਵਦਮਨ ਵੀ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਮਹਾਨ ਦੁਸ਼ਯੰਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕੁੰਤਲਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਚਕਰਵਰਤੀ ਰਾਜਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਉਸਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਆਖਿਆ ਗਿਆ। ਪਰ, ਰਾਜਾ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਰੋਸ ਕਰਕੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅੰਗਿਰਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ ਭਰਦਵਾਜ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਭਰਦਵਾਜ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵਾਸਤੇ ਵਿਤਥਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਵਿਤਥਾ ਭਰਦਵਾਜ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣਿਆ। ਵਿਤਥਾ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਾਰਤ ਸਵਰਗ ਵਾਸੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਭਰਦਵਾਜ ਨੇ ਵਿਤਥਾ ਨੂੰ ਰਾਜਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠਾਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਰਣਿਆਂ ਵਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਵਿਤਥਾ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਸੁਹੋਤ੍ਰ, ਸੁਹੋਤਾਰ, ਗਯਾ, ਗਰਗ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕਪਿਲ। ਕਪਿਲ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਸੁਹੋਤ੍ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਾਸ਼ਿਕਾ (ਜੋ ਸੱਚ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ) ਅਤੇ ਗ੍ਰਿਤਸਮਤੀ (ਰਾਜਾ) ਹੋਏ। ਗ੍ਰਿਤਸਮਤੀ ਤੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਕਾਸ਼ਿਕਾ ਤੋਂ ਕਾਸ਼ੇਯਾ ਅਤੇ ਦਿਰਘਤਪਸ ਹੋਏ। ਦਿਰਘਤਪਸ ਤੋਂ ਗਿਆਨਵਾਨ ਧਨਵੰਤਰੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੇਤੁਮਾਨ ਸੀ। ਕੇਤੁਮਾਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਭੀਮਰਥ ਸੀ, ਅਤੇ ਭੀਮਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਾਰਾਣਸੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਉਹ ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਤਾਰਦਨ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵੀਰ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਪ੍ਰਤਾਰਦਨ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਵਤਸ (ਭਾਰਗਵ ਵੰਸ਼ੀ) ਅਤੇ ਅਲਰਕ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਸੀ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਹੈਹਯ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਵਾਰਸਤੀ ਹਥਿਆ ਲਈ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਪਿਤ੍ਰਕ ਰਾਜ ਜੋ ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਨੇ ਲੈ ਲਿਆ ਸੀ, ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਭਦਰਸ਼੍ਰੇਣਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੁਰਦਮਨ ਨੇ, ਜਿਸਨੂੰ ਬਾਲਾ ਵੀ ਆਖਦੇ ਸਨ, ਦਿਵੋਦਾਸਾ ਨੂੰ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਭੀਮਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਸ਼ਟਾਰਥ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਾਲਾ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਸੰਪਤੀ ਲੈ ਲਈ। ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਵੈਰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਚਾਹਤ ਕੀਤੀ, ਤਦ ਅਲਰਕ, ਜੋ ਕਾਸ਼ੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਅਤੇ ਸੱਚ ਵਿਚ ਅਡੋਲ, ਉਸ ਨੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਸਾਢੇ ਸਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਹੀ ਦਿਸਦਾ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਕਾਸ਼ੀ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸੀ। ਲੋਪਾਮੁਦਰਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਮਹਾਨ ਆਯੁ ਮਿਲੀ। ਜੀਵਨ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੈਤਿਆ ਕ੍ਸ਼ੇਮਕਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਵਾਰਾਣਸੀ ਨਗਰੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਅਲਰਕ ਦਾ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਕ੍ਸ਼ੇਮਕਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਥੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਕ੍ਸ਼ੇਮਕਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਰਸ਼ਕੇਤੁ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਵਿਭੂ ਸੀ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਵਿਭੂ ਤੋਂ ਆਨਰਤ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਸੁਕੁਮਾਰ, ਅਤੇ ਸੁਕੁਮਾਰ ਤੋਂ ਸਤ੍ਯਕੇਤੁ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ। ਵਤਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਤਸਭੂਮੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਭਾਰਗਵ ਤੋਂ ਭਾਰਗਭੂਮੀ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਅੰਗਿਰਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਭਾਰਗਵ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ—ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ। ਹੁਣ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੰਸ਼, ਆਜਮੀਢਾ, ਦਾ ਵਰਣਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਸੁਹੋਤ੍ਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਿਹਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਤ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ—ਆਜਮੀਢਾ, ਦੁਵਿਮੀਢਾ ਅਤੇ ਪੁਰੁਮੀਢਾ, ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਹੀ ਬਲਵਾਨ ਸਨ। ਆਜਮੀਢਾ ਦੀ ਤਿੰਨ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ—ਨੀਲੀ, ਕੇਸ਼ਿਨੀ ਅਤੇ ਧੂਮਿਨੀ, ਜੋ ਸਭ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਸਨ। ਕੇਸ਼ਿਨੀ ਤੋਂ ਆਜਮੀਢਾ ਨੇ ਜਹਨੂ ਨਾਮਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਜਹਨੂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਸਰਵਮੇਧ ਯਜਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਗੰਗਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜੀ ਹੋ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਜਹਨੂ ਨੇ ਨਹੀਂ ਚਾਹਿਆ, ਤਦ ਵੀ ਗੰਗਾ ਨੇ ਉਸਦੇ ਯਜਨ ਮੰਡਪ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਜਹਨੂ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪੀ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਫਲ ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ।" ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਜਹਨੂ ਨੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਪੀ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਜਾਹਨਵੀ ਰੱਖਿਆ। ਜਹਨੂ ਨੇ ਯੁਵਨਾਸ਼ਵਾ ਦੀ ਧੀ ਕਾਵੇਰੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਬਣਾਇਆ। ਗੰਗਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਕਾਵੇਰੀ ਦੇ ਅੱਧੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਦਰਿਆ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਜਹਨੂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਅਜਕਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਅਜਕਾ ਤੋਂ ਬਲਾਕਾਸ਼ਵਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦਾ ਸ਼ੌਕੀਨ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਪਹਨਵਾ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀਆਂ ਵਿਚ ਪਲਿਆ। ਕੁਸ਼ਿਕਾ ਨੇ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਇੰਦਰ ਨੇ, ਡਰ ਕਰਕੇ, ਆਪ ਹੀ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਗਾਧੀ ਬਣਿਆ। ਮਘਵਾਨ (ਇੰਦਰ) ਆਪ ਹੀ ਕੌਸ਼ਿਕ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਆਇਆ। ਗਾਧੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਤੋਂ ਅਸ਼ਟਕਾ ਹੋਇਆ।