ਇੱਕ ਵਾਰ, ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਗੁਣਗਾਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਭਗਤ ਨੇ ਵੱਡੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ: "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਅਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਆਤਮਾ ਹੋ, ਅੱਗ ਹੋ, ਹਵਾ ਹੋ, ਪਾਣੀ ਹੋ, ਧਰਤੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਰਚਨਹਾਰ ਹੋ, ਭੋਗਤਾ ਹੋ, ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਹਵਨ ਸਮੱਗਰੀ ਹੋ, ਯਜਨਾ ਹੋ, ਸਭ ਕੁਝ ਆਪ ਹੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਹੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੋ, ਅਤੇ ਅਡੋਲ ਸਰਵ-ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਜਮਈ, ਸਭ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਦਿਨ ਹੋ, ਰਾਤ ਹੋ, ਅਤੇ ਗਿਆਨੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਸਮਾਂ ਹੋ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਭਾਗ ਅਤੇ ਮਾਪ, ਪਲ, ਨਜ਼ਰ, ਅਤੇ ਅਣੂ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਬੱਚਾ ਹੋ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਹੋ, ਪੁਰਖ, ਇਸਤਰੀ ਅਤੇ ਨਪੁੰਸਕ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਨੈਤਰ ਹੋ, ਅਡੋਲ ਹੋ, ਨਿਰਮਲ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਅਜੈ ਹੋ, ਉਪੇਂਦ੍ਰ ਹੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅੰਗ ਹੋ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹੋ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਹੋ, ਰਚਨਹਾਰ ਅਤੇ ਵਿਵਸਥਾਪਕ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਮੁੰਦਰ ਹੋ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਗਹਿਰਾਈਆਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਪਾਲਕ ਹੋ, ਧਨ ਹੋ, ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਸੰਯਮੀ ਹੋ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਨੇਤਾ ਹੋ, ਮੁਖੀਆ ਹੋ, ਸੁਪਰਨ ਹੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਧਾਰ ਹੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਹੋ, ਸੰਯਮੀ ਹੋ, ਅਤੇ ਪਤਿਤ-ਨਹੀਂ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਯਮ ਹੋ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਹੋ, ਉੱਚੇ ਹੋ, ਚਤੁਰਭੁਜ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਭੋਜਨ ਦਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਵਰੂਪ ਹੋ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਕਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਅਧਿਆਪਕ ਹੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਗੁਰੂ ਹੋ, ਵਾਮ ਮਾਰਗ ਹੋ, ਮੰਗਲਮਈ ਹੋ, ਅੰਜੀਰ ਦਾ ਦਰੱਖਤ ਹੋ, ਸ਼ਾਸਤਰ ਹੋ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸੁਵਰਨ-ਨਾਭੀ ਹੋ, ਦੇਵਤਾ ਹੋ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਹੋ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹੋ, ਅਵਿਚਾਰਣੀਯ ਸਵਰੂਪ ਹੋ, ਯਮ ਹੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਹੋ, ਰਚਨਹਾਰ ਹੋ, ਅਨਾਦਿ ਹੋ, ਵਾਸੁਦੇਵ ਹੋ, ਅਪਾਰ ਆਤਮਾ ਹੋ, ਨਿਰਗੁਣ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ, ਧੀਰਜਵਾਨ ਅਤੇ ਮਾਧਵ ਹੋ। ਹਜ਼ਾਰ ਸੀਸ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਹੋ, ਅਵਿਅਕਤ ਹੋ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਹਜ਼ਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਵਿਸ਼ਵ ਰੂਪ ਹੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹੋ, ਦਸ ਉਂਗਲਾਂ ਤੱਕ ਵਿਅਪਕ ਹੋ। ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੁਸੀਂ ਹੋ, ਹੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ, ਹੇ ਮਹਾਂ ਇੰਦ੍ਰ। ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸੱਚ ਹੋ, ਅਮਰਤਾ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਹ ਜਗਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਅਤੁੱਲ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਉੱਤਮ ਪੁਰਖ ਹੋ, ਦਸ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਅਪਕ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਵ-ਸਵਰੂਪ ਹੋ, ਨੌ ਭਾਗ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਨੌ ਭਾਗ ਮੱਧ-ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਲਈ ਵਿਅਪਕ ਹਨ। ਦੁਇ ਭਾਗ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹਨ, ਚਾਰ ਹੋਰ ਭਾਗ ਵੀ ਇਥੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਹੀ ਯਜਨਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਵਰਖਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਡੀ ਹੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਜੋ ਵਿਰਾਟ ਪੁਰਖ ਹੈ, ਉਹ ਜਗਤ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਤੋਂ ਤੇਜ, ਯਸ਼ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਾਪ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਗਿਆ। ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਭੋਜਨ, ਘੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ; ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਹੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਬੂਟੀਆਂ, ਪਸ਼ੂ, ਹਿਰਣ ਆਦਿ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ। ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਹੋ ਕੇ, ਵਨਸਪਤੀਆਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ! ਤੁਸੀਂ ਸੱਤ-ਮੁਖੀ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਹੋ। ਜੋ ਕੁਝ ਚਲਦਾ ਤੇ ਨਾ ਚਲਦਾ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ, ਚਲ-ਅਚਲ, ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਹੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਅਨਿਰੁੱਧ ਹੋ, ਮਾਧਵ ਹੋ, ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਹੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਹੇ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਆਸਰੇ! ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ, ਹੇ ਕਮਲ-ਨੈਨੀ, ਹੇ ਨਾਰਾਇਣ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਭਾਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪੁਰਖ! ਹੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਕਮਲ-ਨਿਵਾਸ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਖਜਾਨੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਹੇ ਨਿਤ-ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ! ਤੁਸੀਂ ਜੋਗੀ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਜੋਗ ਵਿੱਚ ਨਿਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਗੋਪਾਲ ਹੋ, ਲਕਸ਼ਮੀ-ਪਤੀ ਹੋ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੋ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸਰੋਤ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੇ ਪਤੀ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਮਧੁ-ਨਾਸਕ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਕਮਲ-ਨੈਨੀ, ਤੁਸੀਂ ਕੈਟਭ ਦੇ ਵਧਕ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹੇ ਸੁਬ੍ਰਹਮਣਯ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਮਹਾਂ ਮੱਛ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਉਠਾਇਆ, ਹੇ ਅਚੁਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਹਿਲਾਇਆ ਅਤੇ ਕਮਲ-ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਘੋੜੇ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਗਰਦਨ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਂ ਪੁਰਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਵਧਕ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਮਹਾਂ ਕਛੂਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰ ਮਹਾਂਕਛਪ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ, ਪਹਾੜ-ਧਾਰੀ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਮਹਾਂ-ਵਰਾਹ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਵਰਾਹ, ਸਰਵ-ਰੂਪ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਅਨੰਤ, ਸੁਖਸ਼ਮ, ਮੁੱਖ, ਉੱਤਮ, ਅਣੂ-ਸਵਰੂਪ, ਜੋਗੀ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੇ ਕਾਰਣਾਂ ਦੇ ਕਾਰਣ, ਜੋ ਯੋਗੇਸ਼ਵਰਾਂ ਦੇ ਆਚਰਨ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਜੋ ਖੀਰ-ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂ-ਸਰਪ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡਲ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਦੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਾਵ ਨਾਲ ਮਾਧਵ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: "ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਿਸ਼ੀ! ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਮੰਗਦੇ ਹੋ?" ਭਗਤ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ: "ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਵਾਮੀ! ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ, ਅਸਥਿਰ ਹੈ, ਦੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਕੇਲੇ ਦੇ ਪੱਤੇ ਵਰਗਾ ਨਾਸਵੰਤ ਹੈ। ਇਹ ਨ ਆਧਾਰ ਵਾਲਾ, ਨ ਮੂਲ ਵਾਲਾ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਬੁਲਬੁਲੇ ਵਾਂਗ ਚੰਚਲ, ਹਰੇਕ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਤੇਰੀ ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਭਟਕ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਅੱਜ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ! ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ! ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ-ਸਾਗਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਲਓ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਤ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਸਰਾ ਮੰਗਿਆ।